ದಶವಾಜಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ಹರೀಣಾಂ ವಾತರಂಹಸಾಮ್। ವಹನ್ತಿ ಯಂ ನೇತ್ರಮುಷಂ ದಿವ್ಯಂ ಮಾಯಾಮಯಂ ರಥಮ್
ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಓಡುವ ಹಸಿರು ಕುದುರೆಗಳು, ಆ ದಿವ್ಯ ಧ್ವಜದ ಮಾಯಾಮಯ ರಥವನ್ನು ಎಳೆದವು.
ತತ್ರಾಪಶ್ಯನ್ಮಹಾನೀಲಂ ವೈಜಯನ್ತಂ ಮಹಾಪ್ರಭಮ್। ಧ್ವಜಮಿನ್ದೀವರಶ್ಯಾಮಂ ವಂಶಂ ಕನಕಭೂಷಣಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ಮಹಾನ್ ನೀಲವರ್ಣದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವೈಜಯಂತ ಧ್ವಜವನ್ನು, ಇಂದೀವರದಂತೆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ, ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರವಿರುವ ದಂಡದೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ರಥೇ ಸ್ಥಿತಂ ಸೂತಂ ತಪ್ತಹೇಮವಿಭೂಷಿತಮ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಾರ್ಥೋ ಮಹಾಬಾಹುರ್ದೇವರಾಜಮತರ್ಕಯತ್
ಆ ರಥದ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಪಾರ್ಥನು ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ನೆನೆಸಿದನು.
ತಥಾ ತರ್ಕಯತಸ್ತಸ್ಯ ಫಲ್ಗುನಸ್ಯಾಥ ಮಾತಲಿಃ। ಸನ್ನತಃ ಪ್ರಸ್ಥಿತೋ ಭೂತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಮರ್ಜುನಮಬ್ರವೀತ್
ಹೀಗೆ ಫಲ್ಗುನುನು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಾತಳಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಭೋಭೋ ಶಕ್ರಾತ್ಮಜ ಶ್ರೀಮಞ್ಶಕ್ರಸ್ತ್ವಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛತಿ। ಆರೋಹತು ಭವಾಞ್ಶೀಘ್ರಂ ರಥಮಿನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸಂಭತಮ್
ಓ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಶಕ್ರನ ಮಗನೇ, ಶ್ರೀಮಂತನೇ, ಶಕ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ರಥವನ್ನು ನೀನು ಬೇಗ ಏರಿ ಬಾ.
ಆಹ ಮಾಮಮರಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಪಿತಾ ತವ ಶತಕ್ರತುಃ। ಕುನ್ತೀಸುತಮಿಹ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪಶ್ಯನ್ತು ತ್ರಿದಶಾಲಯಾಃ
ಅಮರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಶತಕ್ರತುನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಕುಂತಿಯ ಮಗನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡಲಿ' ಎಂದು.
ಏಷ ಶಕ್ರಃ ಪರಿವೃತೋ ದೇವೈರ್ಋಷಿಗಣೈಸ್ತಥಾ। ಗನ್ಧರ್ವೈರಪ್ಸರೋಭಿಶ್ಚ ತ್ವಾಂ ದಿದೃಕ್ಷುಃ ಪ್ರತೀಕ್ಷತೇ
ಇಲ್ಲಿ ಶಕ್ರನು ದೇವತೆಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
ಅಸ್ಮಾಲ್ಲೋಕಾದ್ದೇವಲೋಕಂ ಪಾಕಶಾಸನಶಾಸನಾತ್। ಮಾರೋಹ ತ್ವಂ ಮಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಲಬ್ಧಾಸ್ತ್ರಃ ಪುನರೇಷ್ಯಸಿ
ವಜ್ರಾಯುಧಧಾರಿ ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಈ ಲೋಕದಿಂದ ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಾ. ಅಲ್ಲಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೀಯೆ.
ಮಾತಲೇ ಗಚ್ಛ ಶೀಘ್ರಂ ತ್ವಮಾರೋಹಸ್ವ ರಥೋತ್ತಮಮ್। ರಾಜಸೂಯಾಶ್ವಮೇಧಾನಾಂ ಶತೈರಪಿ ಸುದುರ್ಲಭಮ್
ಮಾತಲಿ, ನೀನು ಬೇಗ ಹೋಗಿ ಆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರಥವನ್ನು ಏರಿ. ಅದು ನೂರಾರು ರಾಜಸೂಯ, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ ಸಿಗಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.
ಪಾರ್ಥಿವೈಃ ಸುಮಹಾಭಾಗೈರ್ಯಜ್ವಭಿರ್ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣೈಃ। ದೈವತೈರ್ವಾ ದುರಾರೋಹಂ ದಾನವೈರ್ವಾ ರಥೋತ್ತಮಮ್
ಅದು ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜರು, ದೊಡ್ಡ ಯಜ್ಞಕಾರರು, ದಾನಶೀಲರು, ದೇವತೆಗಳು ಅಥವಾ ದಾನವರು ಯಾರಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಏರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ರಥ.
ನಾತಪ್ತತಪಸಾ ಶಕ್ಯ ಏಷ ದಿವ್ಯೋ ಮಹಾರಥಃ। ದ್ರಷ್ಟುಂ ವಾಽಪ್ಯಥವಾ ಸ್ಪ್ರಷ್ಟುಮಾರೋಢುಂ ಕುತ ಏವ ಚ
ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡದವರಿಗೆ ಈ ದಿವ್ಯ ಮಹಾರಥವನ್ನು ನೋಡಲು, ಮುಟ್ಟಲು, ಅಥವಾ ಏರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ತ್ವಯಿ ಮತಿಷ್ಠಿತೇ ಸಾಧೋ ರಥಸ್ಥೇ ಸ್ಥಿರವಾಜಿನಿ। ಪಶ್ಚಾದಹಮಥಾರೋಕ್ಷ್ಯೇ ಮುಕೃತೀ ಸತ್ಪಥಂ ಯಥಾ
ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಮೇಲೆ ನಾನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸರಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಏರುತ್ತೇನೆ.
ತಸ್ಯತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಾತಲಿಃ ಶಕ್ರಸಾರಥಿಃ। ಆರುರೋಹ ರಥಂ ಶೀಘ್ರಂ ಹಯಾಞ್ಜಗ್ರಾಹ ರಶ್ಮಿಭಿಃ
ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಕ್ರನ ಸಾರಥಿಯಾದ ಮಾತಲಿ ತಕ್ಷಣ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಅಶ್ವಗಳ ತಂತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ತತೋಽರ್ಜುನೋ ಹೃಷ್ಟಮನಾ ಗಙ್ಗಾಯಾಮಾಪ್ಲುತಃ ಶುಚಿಃ। ಜಜಾಪ ಜಪ್ಯಂ ಕೌನ್ತೇಯೋ ವಿಧಿವತ್ಕುರುನನ್ದನಃ
ಅನಂತರ ಕುರುಕುಲದ ಆನಂದವಾದ ಅರ್ಜುನನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
ತತಃ ಪಿತೃನ್ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ತರ್ಪಯಿತ್ವಾ ಯಥಾವಿಧಿ। ಮನ್ದರಂ ಶೈಲರಾಜಂ ತಮಾಪ್ರಷ್ಟುಮುಪಚಕ್ರಮೇ
ನಂತರ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ, ಆ ಮಂದರ ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ವಿದಾಯ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಸಾಧೂನಾಂ ಪುಣ್ಯಶೀಲಾನಾಂ ಮುನೀನಾಂ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್। ತ್ವಂ ಸದಾ ಸಂಶ್ರಯಃ ಶೈಲ ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗಾಭಿಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಾಮ್
ಪರ್ವತನೇ, ನೀನು ಸದಾ ಧರ್ಮಾತ್ಮರು, ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನವರು, ಪುಣ್ಯಕರ್ತೃಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ.
ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಸದಾ ಶೈಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ ವಿಶಃ। ಸ್ವರ್ಗಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಶ್ಚರನ್ತಿ ಸ್ಮ ದೇವೈಃ ಸಹ ಗತವ್ಯಥಾಃ
ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅದ್ರಿರಾಜ ಮಹಾಶೈಲ ಮುನಿಸಂಶ್ರಯ ತೀರ್ಥವನ್। ಗಚ್ಛಾಮ್ಯಾಮನ್ತ್ರಯಿತ್ವಾ ತ್ವಾಂ ಸುಖಮಸ್ಮ್ಯುಷಿತಸ್ತ್ವಯಿ
ಪರ್ವತರಾಜನೇ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಪವಿತ್ರ ಪರ್ವತನೇ, ಮುನಿಗಳ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನ, ತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಿ ಈಗ ವಿದಾಯ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ತವ ಸಾನೂನಿ ಕುಞ್ಜಾಶ್ಚ ನದ್ಯಃ ಪ್ರಸ್ರವಣಾನಿ ಚ। ತೀರ್ಥಾನಿ ಚ ಸುಪುಣ್ಯಾನಿ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾನ್ಯನೇಕಶಃ
ನಿನ್ನ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ನದಿಗಳು, ಹೊಳೆಯುರುಗಳು, ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದಿವೆ.
ಸುಸುಗನ್ಧಾಶ್ಚ ವೈರ್ಯೋಘಾಸ್ತ್ವಚ್ಛರೀರವಿನಿಃಸೃತಾಃ। ಅಮೃತಾಸ್ವಾದಸೃಶಾಃ ಪೀತಾಃ ಪ್ರಸ್ರವಣೋದಕಾಃ
ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಹರಡುವ ಸುಗಂಧ ವಾಯುಗಳನ್ನು ನಾನು ಆಮ್ಲಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನ ಹೊಳೆಯುರುಗಳಿಂದ ಹೊರಡುವ ಅಮೃತ ರಸದಂತಿರುವ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಶಿಶುರ್ಯಥಾ ಪಿತುಶ್ಚಾಙ್ಕೇ ಸುಖಂ ಶೇತೇ ತಟೇ ತಥಾ। ಮಯಾ ತವಾಙ್ಕೇ ಲಲಿತಂ ಶೈಲರಾಜ ಮಹಾಪ್ರಭೋ
ಹೆತ್ತವರು ಮಗುವನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಂತೆ, ಪರ್ವತರಾಜನೇ, ಮಹಾಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಅಪ್ಸರೋಗಣಸಂಕೀರ್ಣಏ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷಾನುನಾದಿತೇ। ಸುಖಮಸ್ಮ್ಯುಷಿತಃ ಶೈಲ ತವ ಸಾನುಷು ನಿತ್ಯದಾ
ಅಪ್ಸರಸರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ನಾದಿಸುವ ನಿನ್ನ ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಸದಾ ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಪರ್ವತನೇ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾರ್ಜುನಃ ಶೈಲಮಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ಪರವೀರಹಾ। ಆರುರೋಹ ರಥಂ ದಿವ್ಯಂ ದ್ಯೋತಯನ್ನಿವ ಭಾಸ್ಕರಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಅರ್ಜುನನು, ಪರ್ವತವನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ದೇವಮಯ ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಟನು.
ಸ ತೇನಾದಿತ್ಯರೂಪೇಣ ದಿವ್ಯೇನಾದ್ಭುತಕರ್ಮಣಾ। ಊರ್ಧ್ವಮಾಚಕ್ರಮೇ ಧೀಮಾನ್ಪ್ರಹೃಷ್ಟಃ ಕುರುನನ್ದನಃ
ಆದ ನಂತರ, ಅದ್ಭುತವಾದ ದೇವಮಯ ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪದಿಂದ, ಕುರುಕುಲದ ಸಂತಾನ ಅರ್ಜುನನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
ಸೋಽದರ್ಶನಪಥಂ ಯಾತೋ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಧರ್ಮಚಾರಿಣಾಮ್। ದದರ್ಶಾದ್ಭುತರೂಪಾಣಿ ವಿಮಾನಾನಿ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಅವನು ಧರ್ಮಪಾಲಕರಾದ ಮಾನವರಿಗೂ ಕಾಣದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಸಾವಿರಾರು ವಿಚಿತ್ರ ಆಕಾಶಯಾನಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ನ ತತ್ರ ಸೂರ್ಯಃ ಸೋಮೋ ವಾ ದ್ಯೋತತೇ ನ ಚ ಪಾವಕಃ। ಸ್ವಯೈವ ಪ್ರಭಯಾ ತತ್ರ ದ್ಯೋತನ್ತೇ ಪುಣ್ಯಲಬ್ಧಯಾ
ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನೂ, ಚಂದ್ರನೂ, ಅಗ್ನಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸ್ವಂತ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಪಡೆದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅವುಗಳು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ.
ತಾರಾರೂಪಾಣಿ ಯಾನೀಹ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ದ್ಯುತಿಮನ್ತಿ ವೈ। ಆಕಾಶೇ ವಿಪ್ರಕೃಷ್ಟತ್ವಾತ್ತನೂನಿ ಸುಮಹಾನ್ತ್ಯಪಿ
ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೂರದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಾದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ನಿಜವಾದ, ಭಾರೀ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ತಾನಿ ತತ್ರ ಪ್ರಭಾಸ್ವನ್ತಿ ರೂಪವನ್ತಿ ಚ ಪಾಣ್ಡವಃ। ದದರ್ಶ ಸ್ವೇಷು ಧಿಷ್ಣ್ಯೇಷು ದೀಪ್ತಿಮನ್ತಿ ಸ್ವಯಾಽರ್ಚಿಷಾ
ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನಾದ ಅರ್ಜುನನು, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಸುಂದರ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು, ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ವಂತ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನೋಡಿದನು.
ತತ್ರ ರಾಜರ್ಷಯಃ ಸಿದ್ಧಾ ವೀರಾಶ್ಚ ನಿಹತಾ ಯುಧಿ। ತಪಸಾ ಚ ಜಿತಂ ಸ್ವರ್ಗಂ ಸಂಪೇತುಃ ಶತಸಙ್ಘಶಃ
ಅಲ್ಲಿ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ವೀರರು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗಳಿಸಿದವರು, ನೂರಾರು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು.
ಗನ್ಧರ್ವಾಣಾಂ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಮೂರ್ಯಜ್ವಲಿತತೇಜಸಾಮ್। ಗುಹ್ಯಕಾರನಾಮೃಷೀಣಾಂ ಚ ತಥೈವಾಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣಾನ್
ಅಲ್ಲಿಯ ಗಂಧರ್ವರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ, ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಗುಹ್ಯಕರು, ಕಿನ್ನರರು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.