ಋಷಿರೇಷ ಮೇಹಾತೇಜಾ ನಾರಾಯಣಸಹಾಯವಾನ್। ಪುರಾಣಃ ಶಾಸ್ವತೋ ದೇವಸ್ತ್ವಜೇಯೋ ಜಿಷ್ಣುರಚ್ಯುತಃ
ಈತನೊಬ್ಬ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಋಷಿ, ನಾರಾಯಣನ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವವನು. ಇವನು ಪುರಾತನ, ಶಾಶ್ವತ ದೇವ, ಜಯಶೀಲ, ಅಜೇಯ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಂತನು.
ಅಸ್ತ್ರಾಣೀನದ್ರಾಚ್ಚ ರುದ್ರಾಚ್ಚ ಲೋಕಪಾಲೇಭ್ಯ ಏವ ಚ। ಸಮಾದಾಯ ಮಹಾಬಾಹುರ್ಮಹತ್ಕರ್ಮ ಕರಿಷ್ಯತಿ
ಇಂದ್ರ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲರಿಂದ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಅವನು ಮಹತ್ತಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು.
ವನಾದಸ್ಮಾಚ್ಚ ಕೌನ್ತೇಯ ವನಮನ್ಯದ್ವಿಚಿನ್ತ್ಯತಾಮ್। ನಿವಾಸಾರ್ಥಾಯ ಯದ್ಯುಕ್ತಂ ಭವೇದ್ವಃ ಪೃಥಿವೀಪತೇ
ಕುಂತಿಯ ಮಗನೇ, ಈ ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಬೇರೆ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ವಾಸಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಿದೆಯೆಂದು ಯೋಚಿಸು, ಭೂಮಿಯಾಧಿಪತಿಯೇ.
ಏಕತ್ರಚಿರವಾಸೋ ಹಿ ನ ಪ್ರೀತಿಜನನೋ ಭವೇತ್। ತಾಪಸಾನಾಂ ಚ ಶಾನ್ತಾನಾಂ ಭವೇದುದ್ವೇಗಕಾರಕಃ
ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ವಾಸಿಸುವುದು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡದು; ಅದು ಶಾಂತವಾದ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು.
ಮೃಗಾಣಾಮುಪರೋಧಶ್ಚ ವೀರುದೋಷಧಿಸಂಕ್ಷಯಃ। ಬಿಭರ್ಷಿ ಚ ಬಹೂನ್ವಿಪ್ರಾನ್ವೇದವೇದಾಙ್ಗಪಾರಗಾನ್
ಅದು ಮೃಗಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಔಷಧಿ ಗಿಡಗಳ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ನೀನು ವೇದ ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಪನ್ನಾಯ ಶುಚಯೇ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಭುಃ। ಪ್ರೋವಾಚ ಯೋಗತತ್ತ್ವಜ್ಞೋ ಯೋಗವಿದ್ಯಾಮನುತ್ತಮಾಮ್
ಹೀಗೆ ಶರಣಾದ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನವನಿಗೆ, ಭಗವಂತನು, ಯೋಗತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯೋಗವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.
ಧರ್ಮರಾಜಾಯ ಧೀಮಾನ್ಸ ವ್ಯಾಸಃ ಸತ್ಯವತೀಸುತಃ। ಅನುಜ್ಞಾಯ ಚ ಕೌನ್ತೇಯಂ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ
ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ, ಧೀಮಂತನಾದ ಸತ್ಯವತೀಪುತ್ರ ವ್ಯಾಸನು, ಕುಂತಿಯ ಮಗನಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದನು.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರಸ್ತು ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಮನಸಾ ಯತಃ। ಧಾರಯಾಮಾಸ ಮೇಧಾವೀ ಕಾಲೇಕಾಲೇ ಸದಾಽಭ್ಯಸನ್
ಆದರೆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಆ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ ಸದಾ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ ವ್ಯಾಸವಾಕ್ಯಮುದಿತೋ ವನಾದ್ದ್ವೈತವನಾತ್ತತಃ। ಯಯೌ ಸರಸ್ವತೀಕೂಲೇ ಕಾಮ್ಯಕಂ ನಾಮ ಕಾನನಮ್
ವ್ಯಾಸರ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಅವನು, ದ್ವೈತ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಮ್ಯಕ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತಮನ್ವಯುರ್ಮಹಾರಾಜ ಶಿಕ್ಷಾಕ್ಷರವಿಶಾರದಾಃ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಾ ದೇವೇನ್ದ್ರಮೃಷಯೋ ಯಥಾ
ಅವನ ಹಿಂದೆ, ರಾಜನೇ, ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರೂ, ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವರೂ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಹೇಗೆ ಹೋದಂತೆ, ಹೋದರು.
ತತಃ ಕಾಮ್ಯಕಮಾಸಾದ್ಯ ಪುನಸ್ತೇ ಭರತರ್ಷಭ। ನ್ಯವಿಶನ್ತ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಸಾಮಾನ್ಯಾಃ ಸಪದಾನುಗಾಃ
ಅವರು ಕಾಮ್ಯಕ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ತಮ್ಮ ಸೇವಕರೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲಸಿದರು.
ತತ್ರತೇ ನ್ಯವಸನ್ರಾಜನ್ಕಂಚಿತ್ಕಾಲಂ ಮನಸ್ವಿನಃ। ಧನುರ್ವೇದಪರಾ ವೀರಾ ಗೃಣಾನಾ ವೇದಮುತ್ತಮಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಧೈರ್ಯವಂತರು, ಧನುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ವೀರರು, ಕೆಲ ಕಾಲ ವಾಸ ಮಾಡಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವೇದವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಚರನ್ತೋ ಮೃಗಯಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಶುದ್ಧೈರ್ಬಾಣೈರ್ಮೃಗಾರ್ಥಿನಃ। ಪಿತೃದೈವತವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋ ನಿರ್ವಪನ್ತೋ ಯಥಾವಿಧಿ
ಪ್ರತಿ ದಿನ ಶುದ್ಧವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮೃಗಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಹಕ್ಕು ಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕಸ್ಯಚಿತ್ತ್ವಥ ಕಾಲಸ್ಯ ಧರ್ಮರಾಜೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ಮುನಿಸಂದೇಶಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಮುನಿಯ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ವಿವಿಕ್ತೇ ವಿದಿತಪ್ರಜ್ಞಮರ್ಜುನಂ ಪುರುಷರ್ಷಭ। ಸಾನ್ತ್ವಪೂರ್ವಂ ಸ್ಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾಪಾಣಿನಾ ಪರಿಸಂಸ್ಪೃಶನ್
ಒಬ್ಬರಿಗೂ ದೂರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮೊದಲು ನಗುತ್ತಾ, ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಸ ಮುಹೂರ್ತಮಿವ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ವನವಾಸಮರಿಂದಮಃ। ಧನಂಜಯಂಧರ್ಮರಾಜೋ ರಹಸೀದಮುವಾಚ ಹ
ಅವನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಅರಣ್ಯವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಧರ್ಮರಾಜನು, ಧನಂಜಯನಿಗೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಭೀಷ್ಮೇ ದ್ರೋಣೇ ಕೃಪೇ ಕರ್ಣೇ ದ್ರೋಣಪುತ್ರೇ ಚ ಭಾರತ। ಧನುರ್ವೇದಶ್ಚತುಷ್ಪಾದ ಏತೇಷ್ವದ್ಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ
ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣನ ಮಗನಲ್ಲಿ ಈಗ ಧನುರ್ವೇದದ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳೂ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ, ಭರತಕುಲದೋರ್ವ.
ದೈವಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ಚಾಸುರಂ ಚ ಸಪ್ರಯೋಗಚಿಕಿತ್ಸಿತಮ್। ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರಾಣಾಂ ಪ್ರಯೋಗಂ ಚ ಅಭಿಜಾನನ್ತಿ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ
ಅವರು ದೇವತೆಗಳ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ, ಅವುಗಳ ಉಪಯೋಗ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
ತೇ ಸರ್ವೇ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರೇಣ ಪರಿಸಾನ್ತ್ವಿತಾಃ। ಸಂವಿಭಕ್ತಾಶ್ಚ ತುಷ್ಟಾಶ್ಚ ಗುರುವತ್ತೇಷು ವರ್ತತೇ। ಸರ್ವಯೋಧೇಷು ಚೈವಾಸ್ಯ ಸದಾ ಪ್ರೀತಿರನುತ್ತಮಾ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಂದ ಗೌರವಪಟ್ಟು, ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವನು ಅವರನ್ನು ಗುರುಗಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಯೋಧರೆಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ.
ಆಚಾರ್ಯಾ ಮಾನಿತಾಸ್ತುಷ್ಟಾಃ ಶಾನ್ತಿಂ ವ್ಯವಹರನ್ನ್ಯುತ। ಶಕ್ತಿಂ ನ ಹಾಪಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ತೇ ಕಾಲೇ ಪ್ರತಿಪೂಜಿತಾಃ
ಗುರುಗಳು ಗೌರವಪಟ್ಟು, ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಶಾಂತವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೌರವ ದೊರೆತರೆ, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಅದ್ಯ ಚೇಯಂ ಮಹೀ ಕೃತ್ಸ್ನಾ ದುರ್ಯಾಧನವಶಾನುಗಾ। ಸಗ್ರಾಮನಗರಾ ಪಾರ್ಥ ಸಸಾಗರವನಾಕರಾ ।। ಭವಾನೇವ ಪ್ರಿಯೋಽಸ್ಮಾಕಂ ತ್ವಯಿ ಭಾರಃ ಸಮಾಹಿತಃ
ಈಗ, ಪಾರ್ಥ, ಈ ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಪಟ್ಟಣ, ಹಳ್ಳಿ, ಸಾಗರ, ಅರಣ್ಯ, ಪರ್ವತಗಳೊಡನೆ, ದುರ್ವ್ಯೋಧನನ ವಶದಲ್ಲಿದೆ. ನಮ್ಮಿಗೆ ನೀನೇ ಪ್ರಿಯನು; ಹೊಣೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿದೆ.
ಅತ್ರ ಕೃತ್ಯಂ ಪ್ರಪಶ್ಯಾಮಿ ಪ್ರಾಪ್ತಕಾಲಮರಿಂದಮ। ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನಾತ್ತಾತ ಗೃಹೀತೋಪನಿಷನ್ಮಯಾ
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾರ್ಯವು ಈಗ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ; ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನರಿಂದ ನಾನು ಉಪನಿಷತ್ತನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಗೃಹೀತಯಾ ತಯಾ ಸಮ್ಯಗ್ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಪ್ರಕಾಶತೇ। ತೇನ ತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತಾತ ಸಂಯುಕ್ತಃ ಸುಸಮಾಹಿತಃ
ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಈ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರಿಂದ, ಪ್ರಿಯವನೇ, ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಏಕಮಾಡಿರುವೆ.
ದೇವತಾನಾಂ ಯಥಾಕಾಲಂ ಪ್ರಸಾದಂ ಪ್ರತಿಪಾಲಯ। ತಪಸಾ ಯೋಜಯಾತ್ಮಾನಮುಗ್ರೇಣ ಭರತರ್ಷಭ
ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸು; ಭರತ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸು.
ಧನುಷ್ಮಾನ್ಕವಚೀ ಖಙ್ಗೀ ಮುನಿಃ ಸಾಧುವ್ರತೇ ಸ್ಥಿತಃ। ನ ಕಸ್ಯಚಿದ್ದದನ್ಮಾರ್ಗಂ ಗಚ್ಛ ತಾತೋತ್ತರಾಂ ದಿಶಮ್
ಧನುಸ್ಸು, ಕವಚ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮುನಿಯ ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಯಾರಿಗೂ ದಾರಿ ಬಿಡದೆ, ಪ್ರಿಯವನೇ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗು.
ಇನದ್ರೇ ಹ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಸಮಸ್ತಾನಿ ಧನಂಜಯ। ವೃತ್ರಾದ್ಭೀತೈರ್ಬಲಂ ದೇವೈಸ್ತದಾ ಶಕ್ರೇ ಸಮರ್ಪಿತಮ್
ಇಂದ್ರನಿಂದಲೇ, ಧನಂಜಯ, ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ವೃತ್ರನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದರು.
ತಾನ್ಯೇಕಸ್ಥಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ತತಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯಸೇ। `ಅನೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತಾತ ಸರ್ವಂ ಸಂಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ
ಈ ಎಲ್ಲವು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿ, ನೀನು ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಈ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಮಗನೇ, ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಶಕ್ರಮೇವ ಪ್ರಪದ್ಯಸ್ವ ಸ ತೇಽಸ್ತ್ರಾಣಿ ಪ್ರದಾಸ್ಯತಿ। ದೀಕ್ಷಿತೋಽದ್ಯೈವ ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ದೇವಂ ಪುರಂದರಮ್
ಇಂದ್ರನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು; ಅವನು ನಿನಗೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಇವತ್ತೇ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೀಕ್ಷೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪುರಂದರನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗು.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಧರ್ಮರಾಜಸ್ತಮಧ್ಯಾಪಯತ ಪ್ರಭುಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಧರ್ಮರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿದರು.
ದೀಕ್ಷಿತಂ ವಿಧಿನಾ ತೇನ ಯತವಾಕ್ಕಾಯಮಾನಸಮ್। ಅನುಜಜ್ಞೇ ತದಾ ವೀರಂ ಭ್ರಾತಾ ಭ್ರಾತರಮಗ್ರಜಃ
ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ದೀಕ್ಷೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮಾತು, ದೇಹ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ವೀರನಿಗೆ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದರು.