ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಪಶ್ಯಸಿ ಹ್ಯೇತಾನ್ದಿವ್ಯಯೋಗಸಮನ್ವಿತಾನ್। ಶಾಪಾನುಗ್ರಹಣೇ ಶಕ್ತಾನ್ದೇವೇಭ್ಯೋಽಪಿ ಗರೀಯಸಃ
ಈ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ದಿವ್ಯಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಶಾಪ-ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಶಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.
ಏತೇ ಹಿ ಧರ್ಮಮೇವಾದೌ ವರ್ಣಯನ್ತಿ ಸದಾಽನಧೇ। ಕರ್ತವ್ಯಮಮರಪ್ರಖ್ಯಾಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾಗಮಬುದ್ಧಯಃ
ಈ ಅಮರಪ್ರಖ್ಯಾತ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸದಾ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲೇ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿದು.
ಅತೋ ನಾರ್ಹಸಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಧಾತಾರಂ ಧರ್ಮಮೇವ ಚ। ರಜೋಮೂಢೇನ ಮನಸಾ ಕ್ಷೇಪ್ತುಂ ಶಙ್ಕಿತುಮೇವ ಚ
ಆದುದರಿಂದ, ಶುಭೆಯೆ, ಕಾಮದ ಮೋಹದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮರೆತು, ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಅಥವಾ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ತಳ್ಳಿಹಾಕಬಾರದು, ಸಂಶಯಿಸಬಾರದು.
ಉನ್ಮತ್ತಾನ್ಮನ್ಯತೇ ಬಾಲಃ ಸರ್ವಾನಾಗತನಿಶ್ಚಯಾನ್। ಧರ್ಮಾತಿಶಙ್ಕೀ ನಾನ್ಯಸ್ಮಿನ್ಪ್ರಮಾಣಮಧಿಗಚ್ಛತಿ
ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯದ ಫಲ ಇನ್ನೂ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೆ, ಬಾಲಕನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹುಚ್ಚು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಶಯಿಸುವವನು ಬೇರೆ ಯಾವದರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ಇನ್ದ್ರಿಯಪ್ರೀತಿಸಂಬದ್ಧಂ ಯದಿದಂ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಕಮ್। ಏತಾವನ್ಮನ್ಯತೇ ಬಾಲೋ ಮೋಹಮನ್ಯತ್ರ ಗಚ್ಛತಿ
ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಜಗತ್ತು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನೇ ಬಾಲಕನು ಎಲ್ಲವೂ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅವನ ಮೋಹವು ಅವನನ್ನು ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ನ ತಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಯೋ ಧರ್ಮಮತಿಶಙ್ಕತೇ। ಧ್ಯಾಯನ್ಸ ಕೃಪಣಃ ಪಾಪೋ ನ ಲೋಕಾನ್ಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ
ಯಾರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಶಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪಾಪ ಪರಿಹಾರವೇ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಆ ದುರ್ದೈವಿ ಪಾಪಾತ್ಮನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಮಾಣಾದ್ಧಿ ನಿವೃತ್ತೋ ಹಿ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥನಿನ್ದಕಃ। ಕಾಮಲೋಭಾನುಗೋ ಮೂಢೋ ನರಕಂ ಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ
ಯಾರು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಕಾಮ-ಲೋಭಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಮೋಹದಿಂದ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಆರ್ಷಂ ಪ್ರಮಾಣಮುತ್ಕ್ರಾಮ್ಯ ಧರ್ಮಂ ನ ಪ್ರತಿಪಾಲಯನ್। ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾತಿಗೋ ಮೂಢಃ ಶಂ ಜನ್ಮಸು ನ ವಿನ್ದತಿ
ಯಾರು ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸದೆ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆಯುವ ಮೋಹಿತನು, ಅವನು ಯಾವ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ಶುಭವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಸ್ತು ನಿತ್ಯಂ ಕೃತಮತಿರ್ಧರ್ಮಮೇವಾಭಿಪದ್ಯತೇ। ಅಶಙ್ಕಮಾನಃ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಸೋಽಮುತ್ರಾನನ್ತ್ಯಮಶ್ನುತೇ
ಯಾರು ಸದಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ಅವರು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನಂತವಾದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯಸ್ಯ ನಾರ್ಷಂ ಪ್ರಮಾಣಂ ಸ್ಯಾಚ್ಛಿಷ್ಟಾಚಾರಶ್ಚ ಭಾಮಿನಿ। ನ ವೈ ತಸ್ಯ ಪರೋ ಲೋಕೋ ನಾಯಮಸ್ತೀತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ
ಯಾರಿಗೆ ಋಷಿಗಳ ಮಾತುಗಳು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವೆಂದು ತೋರದು, ಮತ್ತು ಸದಾಚಾರಿಗಳ ನಡೆ ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ, ಪರಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ — ಇದು ಖಚಿತ.
ಶಿಷ್ಟೈರಾಚರಿತಂ ಧರ್ಮಂ ಕೃಷ್ಣೇ ಮಾಸ್ಮಾತಿಶಙ್ಕಥಾಃ। ಪುರಾಣಮೃಷಿಭಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸರ್ವಜ್ಞೈಃ ಸರ್ವದರ್ಶಿಭಿಃ
ಕೃಷ್ಣೆ, ಸದಾಚಾರಿಗಳು ನಡೆಸಿದ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೀನು ಅನುಮಾನಿಸಬೇಡ. ಅದನ್ನು ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಧರ್ಮ ಏವ ಪ್ಲವೋ ನಾನ್ಯಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ದ್ರೌಪದಿ ಗಚ್ಛತಾಮ್। ಸೈವಃ ನೌಃ ಸಾಗರಸ್ಯೇವ ವಣಿಜಃ ಪಾರಮಿಚ್ಛತಃ
ಧರ್ಮವೇ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಹಾರುವವರಿಗೆ ದೋಣಿ, ದ್ರೌಪದಿ. ಅದು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಬಯಸುವ ವ್ಯಾಪಾರಿಗೋಸ್ಕರ ದೋಣಿಯಂತಿದೆ.
ಅಫಲೋ ಯದಿ ಧರ್ಮಃ ಸ್ಯಾಚ್ಚರಿತೋ ಧರ್ಮಚಾರಿಭಿಃ। ಅಪ್ರತಿಷ್ಠೇ ತಮಸ್ಯೇತಜ್ಜಗನ್ಮಜ್ಜೇದನಿನ್ದಿತೇ
ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮ ಫಲವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದೋಷವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಈ ಜಗತ್ತು ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.
ನಿರ್ವಾಣಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛೇಯುರ್ಜೀವೇಯುಃ ಪಶುಜೀವಿಕಾಮ್। ವಿಘಾತೇನೈವ ಯುಜ್ಯೇಯುರ್ನ ಚಾರ್ಥಂ ಕಂಚಿದಾಪ್ನುಯುಃ
ಅವರು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ; ಕಷ್ಟದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿ, ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಸಿಗದು.
ತಪಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಚ ಯಜ್ಞಃ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಏವ ಚ। ದಾನಮಾರ್ಜವಮೇತಾನಿ ಯದಿ ಸ್ಯುರಫಲಾನಿ ವೈ
ತಪಸ್ಸು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಯಜ್ಞ, ವೇದಪಾಠ, ದಾನ, ಸರಳತೆ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಫಲವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ —
ನಾಚರಿಷ್ಯನ್ಪರೇ ಧರ್ಮಂ ಪರೇ ಪರತರೇಽಪಿ ಚ। ದಾನಮಾರ್ಜವಮೇತಾನಿ ಯದಿ ಸ್ಯುರಫಲಾನಿ ವೈ
ಅಂದಾಗಲಿ, ಇತರರು, ಎಷ್ಟೇ ಮಹಾನ್ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದಾನ ಮತ್ತು ಸರಳತೆ ಫಲವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ —
ಋಷಯಸ್ಚೈವ ದೇವಾಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವಾಸುರರಾಕ್ಷಸಾಃ। ಈಶ್ವರಾಃ ಕಸ್ಯ ಹೇತೋಸ್ತೇ ಚರೇಯುರ್ಧರ್ಮಮಾದೃತಾಃ
ಏಕೆ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಸುರರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಾಪುರುಷರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಫಲದಂ ತ್ವಿಹ ವಿಜ್ಞಾಯ ಧಾತಾರಂ ಶ್ರೇಯಸಿ ಸ್ಥಿತಮ್। ಧರ್ಮಂ ತೇಽವ್ಯಚರನ್ಕೃಷ್ಣೇ ಸ ಹಿ ಧರ್ಮ ಸನಾತನಃ
ಇಲ್ಲ, ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವ ದೇವರು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವರಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು, ಕೃಷ್ಣೆ. ಆ ಧರ್ಮ ಶಾಶ್ವತವಾದುದು.
ಸ ಚಾಯಂ ಸಫಲೋ ಧರ್ಮೋ ನ ಧರ್ಮೋಽಫಲ ಉಚ್ಯತೇ। ದೃಶ್ಯನ್ತೇಽಪಿ ಹಿ ವಿದ್ಯಾನಾಂ ಫಲಾನಿ ತಪಸಾಂ ತಥಾ
ಈ ಧರ್ಮವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಫಲವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ, ತಪಸ್ಸಿಗೂ ಫಲಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ತ್ವಯ್ಯೇತದ್ವೈ ವಿಜಾನೀಹಿ ಜನ್ಮ ಕೃಷ್ಣೇ ಯಥಾಶ್ರುತಮ್। ವೇತ್ಥ ಚಾಪಿ ಯಥಾ ಜಾತೋ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್
ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನೀನು, ಕೃಷ್ಣೆ, ಜನನದ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದಂತೆ ತಿಳಿಯು. ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನೆಂಬುದನ್ನೂ ನೀನು ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.
ಏತಾವದೇವ ಪರ್ಯಾಪ್ತಮುಪಮಾನಂ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ। ಕರ್ಮಣಾಂ ಫಲಮಸ್ತೀತಿ ಧೀರೋಽಲ್ಪೇನಾಪಿ ತುಷ್ಯತಿ
ಪರಿಶುದ್ಧನಗಿರುವವಳೇ, ಇದೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಯೇ ಸಾಕು: ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಫಲವಿದೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸ್ವಲ್ಪದಲ್ಲೂ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಬಹುನಾಽಪಿ ಹ್ಯವಿದ್ವಾಂಸೋ ನೈವ ತುಷ್ಯನ್ತ್ಯಬುದ್ಧಯಃ। ತೇಷಾಂ ನ ಧ್ಮಜಂ ಕಿಂಚಿತ್ಪ್ರೇತ್ಯ ಕರ್ಮಾಸ್ತಿ ಶರ್ಮ ವಾ
ಆದರೆ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ತೃಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರಿಗೆ ಸತ್ತ ನಂತರ ಕರ್ಮದ ಫಲವೂ ಇಲ್ಲ, ಸುಖವೂ ಇಲ್ಲ.
ಕರ್ಮಣಾಮುತ ಪುಣ್ಯಾನಾಂ ಪಾಪಾನಾಂ ಚ ಫಲೋದಯಃ। ಪ್ರಭವಶ್ಚಾಪ್ಯಯಶ್ಚೈವ ದೇವಗುಹ್ಯಾನಿ ಭಾಮಿನಿ
ಪುನ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ದೇವತೆಗಳ ರಹಸ್ಯ, ಸುಂದರಿಯೇ.
ನೈತಾನಿ ವೇದ ಯಃ ಕಶ್ಚಿನ್ಮುಹ್ಯನ್ತ್ಯತ್ರ ಪ್ರಜಾ ಇಮಾಃ। [ಅಪಿ ಕಲ್ಪಸಹಸ್ರೇಣ ನ ಚ ಶ್ರೇಯೋಽಧಿಗಚ್ಛತಿ ।।]
ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲಾಗದು; ಜನರು ಇದರಿಂದ ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸಾವಿರ ಕಾಲಗಳಾದರೂ, ಅವರು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು.
ರಕ್ಷ್ಯಾಣ್ಯೇತಾನಿ ದೇವಾನಾಂ ಗೂಢಮಾಯಾ ಹಿ ದೇವತಾಃ। ಕೃಶಾಙ್ಗಾಃ ಸುಬ್ರತಾಶ್ಚೈವ ತಪಸಾ ದಗ್ಧಕಿಲ್ವಿಷಾಃ। ಪ್ರಸನ್ನೈರ್ಮಾನಸೈರ್ಯುಕ್ತಾಃ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯೇತಾನಿ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ
ಇವುಗಳನ್ನು ಕಾಯಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಇವು ದೇವತೆಗಳ ಗುಪ್ತ ರಹಸ್ಯಗಳು. ದೇಹ ಕ್ಷೀಣವಾದವರು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಿರುವವರು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದವರು, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರುವವರು — ಅಂತಹ ದ್ವಿಜರು ಇದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ನ ಫಲಾದರ್ಸನಾದ್ಧರ್ಮಃ ಶಙ್ಕಿತವ್ಯೋ ನ ದೇವತಾಃ। ಯಷ್ಟವ್ಯಂ ಚ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ದಾತವ್ಯಂ ಚಾನಮೂಯತಾ
ಫಲ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಧರ್ಮವನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಅನುಮಾನಿಸಬಾರದು; ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಹಿಂಜರಿಕೆಯಾಗದೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
ಕರ್ಮಣಾಂ ಫಲಮಸ್ತೀಹ ತಥೈತದ್ಧರ್ಮಶಾಸನಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರೋವಾಚ ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಯದೃಷಿರ್ವೇದ ಕಾಶ್ಯಪಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಫಲ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಧರ್ಮದ ಉಪದೇಶ. ಇದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಯಪ ಋಷಿಯು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ತೇ ಸಂಶಯಃ ಕೃಷ್ಣೇ ನೀಹಾರ ಇವ ನಶ್ಯತು। ವಿಮೃಶ್ಯ ಸರ್ವಮಸ್ತೀತಿ ನಾಸ್ತಿಕ್ಯಂ ಭಾವಮುತ್ಸೃಜ
ಆದುದರಿಂದ, ಕೃಷ್ಣೆ, ನಿನ್ನ ಸಂಶಯವು ಮಂಜಿನಂತೆ ಕರಗಲಿ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯೋಚಿಸಿ, ಕಾರ್ಯದ ಫಲ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಕೊರತೆ ಬಿಡು.
ಈಶ್ವರಂ ಚಾಪಿ ಭೂತಾನಾಂ ಧಾತಾರಂ ಮಾ ಚ ವೈ ಕ್ಷಿಪ। ಶಿಕ್ಷಸ್ವೈನಂ ನಮಸ್ವೈನಂ ಮಾ ತೇಽಭೂದ್ಬುದ್ಧಿರೀದೃಶೀ
ಭೂತಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬೇಡ. ಅವನನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸು. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆ ಹೋಗಬಾರದು.
ಯಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾತ್ತದ್ಭಕ್ತೋ ಮರ್ತ್ಯೋ ಗಚ್ಛತ್ಯಮರ್ತ್ಯತಾಮ್। ಉತ್ತಮಾಂ ದೇವತಾಂ ಕೃಷ್ಣೇ ಮಾತಿವೋಚಃ ಕಥಂಚನ
ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಭಕ್ತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕೃಷ್ಣೆ, ಪರಮದೇವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೌರವದಿಂದಲೇ ಮಾತನಾಡಬೇಕು.