ಅಸ್ತು ವಾಽತ್ರ ಫಲಂ ಮಾ ವಾ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಪುರುಷೇಣ ಯತ್। ಗೃಹೇ ನಿವಸತಾ ಕೃಷ್ಣೇ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಕರೋಮಿ ತತ್
ಇಲ್ಲಿ ಫಲವಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಕೃಷ್ಣೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಧರ್ಮಂ ಚರಾಮಿ ಸುಶ್ರೋಣಿ ನ ಧರ್ಮಫಲಕಾರಣಾತ್। ಆಗಮಾನನತಿಕ್ರಮ್ಯ ಸತಾಂ ವೃತ್ತಮವೇಕ್ಷ್ಯ ಚ
ನಾನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸುಂದರಿ, ಧರ್ಮದ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಪಾರಂಪರ್ಯವನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆಯದೆ, ಸದಾಚಾರಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ಧರ್ಮ ಏವ ಮನಃ ಕೃಷ್ಣೇ ಸ್ವಭಾವಾಚ್ಚೈವ ಮೇ ಧೃತಮ್। [ಧರ್ಮವಾಣಿಜ್ಯಕೋ ಹೀನೋ ಜಘನ್ಯೋ ಧರ್ಮವಾದಿನಾಮ್]
ಕೃಷ್ಣೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಧರ್ಮದ ಮೇಲೆಯೇ ನೆಲಸಿದೆ, ಇದು ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವವೂ ಹೌದು. ಧರ್ಮವನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರವಾಗಿ ಮಾಡುವವನು ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಕೆಳಮಟ್ಟದವನು.
ನ ಧರ್ಮಫಲಮಾಪ್ನೋತಿ ಯೋ ಧರ್ಮಂ ದೋಗ್ಧುಮಿಚ್ಛತಿ। ಯಶ್ಚೈನಂ ಶಙ್ಕತೇ ಕೃತ್ವಾ ನಾಸ್ತಿಕ್ಯಾತ್ಪಾಪಚೇತನಃ
ಯಾರು ಧರ್ಮವನ್ನು ದುಹಿದು ಫಲ ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಧರ್ಮದ ಫಲ ಸಿಗದು. ಯಾರು ಧರ್ಮಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿ, ನಂಬಿಕೆಯಾಗದೆ ಸಂಶಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪಾಪಮನುಷ್ಯರು.
ಅತಿವಾದಾನ್ಮದಾಚ್ಚೈವ ಮಾ ಧರ್ಮಮಭಿಶಙ್ಕಥಾಃ। ಧರ್ಮಾತಿಶಙ್ಕೀ ಪುರುಷಸ್ತಿರ್ಯಗ್ಗತಿಪರಾಯಣಃ
ಹೆಚ್ಚು ವಾದವಿವಾದದಿಂದ ಅಥವಾ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಶಯಿಸಬೇಡ. ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಸಂಶಯಿಸುವವನು ಕೆಳಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಧರ್ಮೋ ಯಸ್ಯಾತಿಶಙ್ಕ್ಯಃ ಸ್ಯಾದಾರ್ಷಂ ವಾ ದುರ್ಬಲಾತ್ಮನಃ। ವೇದಾಚ್ಛೂದ್ರ ಇವಾಪೇಯಾತ್ಸ ಲೋಕಾದಜರಾಮರಾತ್
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ದುರ್ಬಲವೋ, ಅವರಿಗೆ ಧರ್ಮವೂ ಅಥವಾ ಋಷಿಗಳ ಮಾತೂ ಸಂಶಯಾಸ್ಪದವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಅಮರ ಲೋಕದಿಂದ ದೂರವಾಗಬೇಕು, ಶೂದ್ರನು ವೇದದಿಂದ ದೂರವಾಗುವಂತೆ.
ವೇದಾಧ್ಯಾಯೀ ಧರ್ಮಪರಃ ಕುಲೇ ಜಾತೋ ಮನಸ್ವಿನಿ। ಸ್ಥವಿರೇಷು ಸ ಯೋಕ್ತವ್ಯೋ ರಾಜಭಿರ್ಧರ್ಮಚಾರಿಭಿಃ
ಯಾರು ವೇದಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲೂ, ಧರ್ಮಪರರಾಗಿಯೂ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿರುವವರಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಾರೋ, ಮನಸ್ವಿನಿ, ಅವರನ್ನು ಹಿರಿಯರೂ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜರೂ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬೇಕು.
ಪಾಪೀಯಾನ್ಸ ಹಿ ಶೂದ್ರೇಭ್ಯಸ್ತಸ್ಕರೇಭ್ಯೋ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ। ಶಾಸ್ತ್ರಾತಿಗೋ ಮನ್ದಬುದ್ಧಿರ್ಯೋ ಧರ್ಮಮತಿಶಙ್ಕತೇ
ಯಾರು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮೀರಿ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಶಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವನು ಶೂದ್ರರಿಗಿಂತಲೂ, ಕಳ್ಳರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಪಿ.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಹಿ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟ ಋಷಿರ್ಗಚ್ಛನ್ಮಹಾತಪಾಃ। ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯೋಽಪ್ರಮೇಯಾತ್ಮಾ ಧರ್ಮೇಣ ಚಿರಜೀವಿತಾ
ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಋಷಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.
ವ್ಯಾಸೋ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮೈತ್ರೇಯೋ ನಾರದೋ ಲೋಮಶಃ ಶುಕಃ। ಅನ್ಯೇ ಚ ಋಷಯಃ ಸರ್ವೇ ಧರ್ಮೇಣೈವ ಸುಚೇತಸಃ
ವ್ಯಾಸ, ವಸಿಷ್ಠ, ಮೈತ್ರೇಯ, ನಾರದ, ಲೋಮಶ, ಶುಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಪಶ್ಯಸಿ ಹ್ಯೇತಾನ್ದಿವ್ಯಯೋಗಸಮನ್ವಿತಾನ್। ಶಾಪಾನುಗ್ರಹಣೇ ಶಕ್ತಾನ್ದೇವೇಭ್ಯೋಽಪಿ ಗರೀಯಸಃ
ಈ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ದಿವ್ಯಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಶಾಪ-ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಶಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.
ಏತೇ ಹಿ ಧರ್ಮಮೇವಾದೌ ವರ್ಣಯನ್ತಿ ಸದಾಽನಧೇ। ಕರ್ತವ್ಯಮಮರಪ್ರಖ್ಯಾಃ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾಗಮಬುದ್ಧಯಃ
ಈ ಅಮರಪ್ರಖ್ಯಾತ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸದಾ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲೇ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿದು.
ಅತೋ ನಾರ್ಹಸಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಧಾತಾರಂ ಧರ್ಮಮೇವ ಚ। ರಜೋಮೂಢೇನ ಮನಸಾ ಕ್ಷೇಪ್ತುಂ ಶಙ್ಕಿತುಮೇವ ಚ
ಆದುದರಿಂದ, ಶುಭೆಯೆ, ಕಾಮದ ಮೋಹದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮರೆತು, ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಅಥವಾ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ತಳ್ಳಿಹಾಕಬಾರದು, ಸಂಶಯಿಸಬಾರದು.
ಉನ್ಮತ್ತಾನ್ಮನ್ಯತೇ ಬಾಲಃ ಸರ್ವಾನಾಗತನಿಶ್ಚಯಾನ್। ಧರ್ಮಾತಿಶಙ್ಕೀ ನಾನ್ಯಸ್ಮಿನ್ಪ್ರಮಾಣಮಧಿಗಚ್ಛತಿ
ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯದ ಫಲ ಇನ್ನೂ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೆ, ಬಾಲಕನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹುಚ್ಚು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಶಯಿಸುವವನು ಬೇರೆ ಯಾವದರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ಇನ್ದ್ರಿಯಪ್ರೀತಿಸಂಬದ್ಧಂ ಯದಿದಂ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಕಮ್। ಏತಾವನ್ಮನ್ಯತೇ ಬಾಲೋ ಮೋಹಮನ್ಯತ್ರ ಗಚ್ಛತಿ
ಇಂದ್ರಿಯಸುಖಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಜಗತ್ತು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನೇ ಬಾಲಕನು ಎಲ್ಲವೂ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅವನ ಮೋಹವು ಅವನನ್ನು ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ನ ತಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಯೋ ಧರ್ಮಮತಿಶಙ್ಕತೇ। ಧ್ಯಾಯನ್ಸ ಕೃಪಣಃ ಪಾಪೋ ನ ಲೋಕಾನ್ಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ
ಯಾರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಶಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪಾಪ ಪರಿಹಾರವೇ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಆ ದುರ್ದೈವಿ ಪಾಪಾತ್ಮನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಮಾಣಾದ್ಧಿ ನಿವೃತ್ತೋ ಹಿ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥನಿನ್ದಕಃ। ಕಾಮಲೋಭಾನುಗೋ ಮೂಢೋ ನರಕಂ ಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ
ಯಾರು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಕಾಮ-ಲೋಭಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಮೋಹದಿಂದ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಆರ್ಷಂ ಪ್ರಮಾಣಮುತ್ಕ್ರಾಮ್ಯ ಧರ್ಮಂ ನ ಪ್ರತಿಪಾಲಯನ್। ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾತಿಗೋ ಮೂಢಃ ಶಂ ಜನ್ಮಸು ನ ವಿನ್ದತಿ
ಯಾರು ಋಷಿಗಳ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸದೆ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆಯುವ ಮೋಹಿತನು, ಅವನು ಯಾವ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ಶುಭವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಸ್ತು ನಿತ್ಯಂ ಕೃತಮತಿರ್ಧರ್ಮಮೇವಾಭಿಪದ್ಯತೇ। ಅಶಙ್ಕಮಾನಃ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಸೋಽಮುತ್ರಾನನ್ತ್ಯಮಶ್ನುತೇ
ಯಾರು ಸದಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲೇ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ಅವರು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನಂತವಾದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯಸ್ಯ ನಾರ್ಷಂ ಪ್ರಮಾಣಂ ಸ್ಯಾಚ್ಛಿಷ್ಟಾಚಾರಶ್ಚ ಭಾಮಿನಿ। ನ ವೈ ತಸ್ಯ ಪರೋ ಲೋಕೋ ನಾಯಮಸ್ತೀತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ
ಯಾರಿಗೆ ಋಷಿಗಳ ಮಾತುಗಳು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವೆಂದು ತೋರದು, ಮತ್ತು ಸದಾಚಾರಿಗಳ ನಡೆ ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ, ಪರಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ — ಇದು ಖಚಿತ.
ಶಿಷ್ಟೈರಾಚರಿತಂ ಧರ್ಮಂ ಕೃಷ್ಣೇ ಮಾಸ್ಮಾತಿಶಙ್ಕಥಾಃ। ಪುರಾಣಮೃಷಿಭಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸರ್ವಜ್ಞೈಃ ಸರ್ವದರ್ಶಿಭಿಃ
ಕೃಷ್ಣೆ, ಸದಾಚಾರಿಗಳು ನಡೆಸಿದ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೀನು ಅನುಮಾನಿಸಬೇಡ. ಅದನ್ನು ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವರು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಧರ್ಮ ಏವ ಪ್ಲವೋ ನಾನ್ಯಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ದ್ರೌಪದಿ ಗಚ್ಛತಾಮ್। ಸೈವಃ ನೌಃ ಸಾಗರಸ್ಯೇವ ವಣಿಜಃ ಪಾರಮಿಚ್ಛತಃ
ಧರ್ಮವೇ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಹಾರುವವರಿಗೆ ದೋಣಿ, ದ್ರೌಪದಿ. ಅದು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಬಯಸುವ ವ್ಯಾಪಾರಿಗೋಸ್ಕರ ದೋಣಿಯಂತಿದೆ.
ಅಫಲೋ ಯದಿ ಧರ್ಮಃ ಸ್ಯಾಚ್ಚರಿತೋ ಧರ್ಮಚಾರಿಭಿಃ। ಅಪ್ರತಿಷ್ಠೇ ತಮಸ್ಯೇತಜ್ಜಗನ್ಮಜ್ಜೇದನಿನ್ದಿತೇ
ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮ ಫಲವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದೋಷವಿಲ್ಲದವಳೇ, ಈ ಜಗತ್ತು ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.
ನಿರ್ವಾಣಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛೇಯುರ್ಜೀವೇಯುಃ ಪಶುಜೀವಿಕಾಮ್। ವಿಘಾತೇನೈವ ಯುಜ್ಯೇಯುರ್ನ ಚಾರ್ಥಂ ಕಂಚಿದಾಪ್ನುಯುಃ
ಅವರು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ; ಕಷ್ಟದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿ, ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಸಿಗದು.
ತಪಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಚ ಯಜ್ಞಃ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಏವ ಚ। ದಾನಮಾರ್ಜವಮೇತಾನಿ ಯದಿ ಸ್ಯುರಫಲಾನಿ ವೈ
ತಪಸ್ಸು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಯಜ್ಞ, ವೇದಪಾಠ, ದಾನ, ಸರಳತೆ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಫಲವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ —
ನಾಚರಿಷ್ಯನ್ಪರೇ ಧರ್ಮಂ ಪರೇ ಪರತರೇಽಪಿ ಚ। ದಾನಮಾರ್ಜವಮೇತಾನಿ ಯದಿ ಸ್ಯುರಫಲಾನಿ ವೈ
ಅಂದಾಗಲಿ, ಇತರರು, ಎಷ್ಟೇ ಮಹಾನ್ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದಾನ ಮತ್ತು ಸರಳತೆ ಫಲವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ —
ಋಷಯಸ್ಚೈವ ದೇವಾಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವಾಸುರರಾಕ್ಷಸಾಃ। ಈಶ್ವರಾಃ ಕಸ್ಯ ಹೇತೋಸ್ತೇ ಚರೇಯುರ್ಧರ್ಮಮಾದೃತಾಃ
ಏಕೆ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಸುರರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಾಪುರುಷರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಫಲದಂ ತ್ವಿಹ ವಿಜ್ಞಾಯ ಧಾತಾರಂ ಶ್ರೇಯಸಿ ಸ್ಥಿತಮ್। ಧರ್ಮಂ ತೇಽವ್ಯಚರನ್ಕೃಷ್ಣೇ ಸ ಹಿ ಧರ್ಮ ಸನಾತನಃ
ಇಲ್ಲ, ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವ ದೇವರು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವರಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು, ಕೃಷ್ಣೆ. ಆ ಧರ್ಮ ಶಾಶ್ವತವಾದುದು.
ಸ ಚಾಯಂ ಸಫಲೋ ಧರ್ಮೋ ನ ಧರ್ಮೋಽಫಲ ಉಚ್ಯತೇ। ದೃಶ್ಯನ್ತೇಽಪಿ ಹಿ ವಿದ್ಯಾನಾಂ ಫಲಾನಿ ತಪಸಾಂ ತಥಾ
ಈ ಧರ್ಮವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಫಲವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ, ತಪಸ್ಸಿಗೂ ಫಲಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ತ್ವಯ್ಯೇತದ್ವೈ ವಿಜಾನೀಹಿ ಜನ್ಮ ಕೃಷ್ಣೇ ಯಥಾಶ್ರುತಮ್। ವೇತ್ಥ ಚಾಪಿ ಯಥಾ ಜಾತೋ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್
ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನೀನು, ಕೃಷ್ಣೆ, ಜನನದ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದಂತೆ ತಿಳಿಯು. ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನೆಂಬುದನ್ನೂ ನೀನು ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.