ಅಸ್ಮಿನ್ನಪಿ ಮಹಾರಣ್ಯೇ ವಿಜನೇ ದಸ್ಯುಸೇವಿತೇ। ರಾಷ್ಟ್ರಾದಪೇತ್ಯ ವಸತೋ ಧರ್ಮಸ್ತೇ ನಾವಸೀದತಿ
ಈ ದೊಡ್ಡ, ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ದೋಚಕರು ಓಡಾಡುವ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ, ರಾಜ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಧರ್ಮ ಯಾವತ್ತೂ ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಶ್ವಮೇಧೋ ರಾಜಸೂಯಃ ಪೌಣ್ಡರೀಕೋಽಥ ಗೋಸವಃ। ಇಷ್ಟಾಸ್ತ್ವಯಾ ಮಹಾಯಜ್ಞಾಬಹವೋಽನ್ಯೇ ಸದಕ್ಷಿಣಾಃ
ಅಶ್ವಮೇಧ, ರಾಜಸೂಯ, ಪೌಂಡರಿಕ, ಗೋಸವ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೀನು ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
ರಾಜನ್ಪರೀತಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ವಿಷಮೇಽಕ್ಷಪರಾಜಯೇ। ಪಾರ್ಥ ಮಿತ್ರಾಣಿ ಚಾಸ್ಮಾಂಶ್ಚ ವಸೂನಿ ಚ ಪರಾಜಿತಃ
ರಾಜನೇ, ಜುವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಲಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಲೆಸಿಕ್ಕಿದ ಗೊಂದಲದಿಂದ, ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ.
ಋಜೋರ್ಮೃದೋರ್ಬದಾನ್ಯಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ಸತ್ಯವಾದಿನಃ। ಕಥಮಕ್ಷವ್ಯಸನಜಾ ಬುದ್ಧಿರಾಪತಿತಾ ತವ
ನೀನು ನೇರವಾದ, ಮೃದುವಾದ, ಉದಾರವಾದ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಜುವಾರಿಯ ದುರ್ಘಟನೆಯಿಂದ ಇಂತಹ ಆಲೋಚನೆ ಹೇಗೆ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿತು?
ಅತೀವ ಮೋಹ ಆಯಾತಿ ಮನಶ್ ಪರಿದೂಯತೇ। ನಿಶಾಮ್ಯ ವ್ಯಸನಂ ಪಾರ್ಥ ತವೇದಮತಿದುಃಸಹಮ್
ಪಾರ್ಥ, ನಿನ್ನ ಈ ಭಾರೀ ದುಃಖವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅತ್ರಾಪ್ಯುದಾಹರನ್ತೀಮಮಿತಿಹಾಸಂ ಪುರಾತನಮ್। ಈಶ್ವರಸ್ಯ ವಶೇ ಲೋಕಸ್ತಿಷ್ಠತೇ ನಾತ್ಮನೋ ಯಥಾ
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಈ ಲೋಕವು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲ್ಲ, ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಧಾತೈವ ಖಲು ಭೂತಾನಾಂ ಸುಖದುಃಖೇ ಪ್ರಿಯಾಪ್ರಿಯೇ। ದದಾತಿ ಸರ್ವಮೀಶಾನಃ ಪುರಸ್ತಾಚ್ಛುಕ್ರಮುಚ್ಚರನ್
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ, ದುಃಖ, ಇಷ್ಟ, ಅನಿಷ್ಟವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ದೇವರು ಶುಭವಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾ ದಾರುಮಯೀಂ ಯೋಷಾಂ ನರೋ ಧೀರಃ ಸಮಾಹಿತಃ। ಇಙ್ಗ್ಯತ್ಯಙ್ಗಮಙ್ಗಾನಿ ತಥಾ ರಾಜನ್ನಿಮಾಃ ಪ್ರಜಾಃ
ಹೆಣೆಯ ಹೂಗೋಲಿನಂತೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅದರ ಅಂಗಾಂಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾನೋ, ರಾಜನೇ, ದೇವರು ಕೂಡ ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.
ಆಕಾಶ ಇವ ಭೂತಾನಿ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಸರ್ವಾಣಿ ಭಾರತ। ಈಶ್ವರೋ ವಿದಧಾತೀಹ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಯಚ್ಚ ಪಾಪಕಮ್
ಭಾರತ, ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೋ, ದೇವರು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಶುಭವೂ, ಪಾಪವೂ ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಶಕುನಿಸ್ತನ್ತುಬದ್ಧೋ ವಾ ನೀಯತೇಽಯಮನೀಶ್ವರಃ। ಈಶ್ವರಸ್ಯ ವಶೇ ತಿಷ್ಠನ್ನಾನ್ಯೇಷಾಮಾತ್ಮನಃ ಪ್ರಭುಃ
ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹಗ್ಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದಂತೆ, ಈ ಬಲಹೀನನು ದೇವರ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ತನ್ನಿಗೂ, ಇತರರಿಗೂ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಣಿಃ ಸೂತ್ರ ಇವ ಪ್ರೋತೋ ನಸ್ಯೋತ ಇವ ಗೋವೃಷಃ। ಧಾತುರಾದೇಶಮನ್ವೇತಿ ತನ್ಮಯೋ ಹಿ ತದರ್ಪಣಃ
ಹಾರದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಹಾರಿದಂತೆ, ಜೂತದಲ್ಲಿ ಎತ್ತು ಕಟ್ಟಿದಂತೆ, ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಆದೇಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಆತನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಆತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತನೂ ಹೌದು.
ನಾತ್ಮಾಥೀನೋ ಮನುಷ್ಯೋಽಯಂ ಕಾಲಂ ಭಜತಿಂ ಕಂಚನ। ಸ್ರೋತಸೋ ಮಧ್ಯಮಾಪನ್ನಃ ಕೂಲವೃಕ್ಷ ಇವ ಚ್ಯುತಃ
ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವತಂತ್ರನಲ್ಲ, ಅವನು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಸಮಯವನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲಾರನು; ನದಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮರದಂತೆ, ಅವನು ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಅಜ್ಞೋ ಜನ್ತುರನೀಶೋಽಯಮಾತ್ಮನಃ ಸುಖದುಃಖಯೋಃ। ಈಶ್ವರಪ್ರೇರಿತೋ ಗಚ್ಛೇತ್ಸ್ವರ್ಗಂ ನರಕಮೇವ ಚ
ಈ ಅಜ್ಞಾನಿ ಜೀವ ತನ್ನ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವಾಧೀನವಿಲ್ಲ; ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೂ ನರಕಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾ ವಾಯೋಸ್ತೃಣಾಗ್ರಾಣಿ ವಶಂ ಯಾನ್ತಿ ಬಲೀಯಸಃ। ಧಾತುರೇವಂ ವಶಂ ಯಾನ್ತಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಭಾರತ
ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯ ಗಾಳಿಗೆ ಹುಲ್ಲಿನ ತುಂಡುಗಳು ಹೇಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಾರತ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಆರ್ಯೇ ಕರ್ಮಣಿ ಯುಞ್ಜಾನಃ ಪಾಪೇ ವಾ ಪುನರೀಶ್ವಃ। ವ್ಯಾಪ್ಯ ಭೂತಾನಿ ಚರತೇ ನ ಚಾಯಮಿತಿ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಯಾರು ಸದುದ್ದೇಶದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿ, ದುಷ್ಕರ್ಮ ಮಾಡಲಿ, ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಹೇತುಮಾತ್ರಮಿದಂ ಧಾತುಃ ಶರೀರಂ ಕ್ಷೇತ್ರಸಂಜ್ಞಿತಮ್। ಯೇನ ಕಾರಯತೇ ಕರ್ಮ ಶುಭಾಶುಭಫಲಂ ವಿಭುಃ
ಈ ದೇಹವನ್ನು 'ಕ್ಷೇತ್ರ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಒಂದು ಸಾಧನ ಮಾತ್ರ. ಇದರ ಮೂಲಕ ಅವನು ಒಳ್ಳೆಯದು, ಕೆಟ್ಟದು ಎಂಬ ಫಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಪಶ್ಯ ಮಾಯಾಪ್ರಭಾವೋಽಯಮೀಶ್ವರೇಣ ಯಥಾ ಕೃತಃ। ಯೋ ಹನ್ತಿ ಭೂತೈರ್ಭೂತಾನಿ ಮೋಹಯಿತ್ವಾಽಽತ್ಮಮಾಯಯಾ
ಈ ಭಗವಂತನ ಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡು; ಆತನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಅನ್ಯಥಾ ಪರಿದೃಷ್ಟಾನಿ ಮುನಿಭಿಸ್ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿಭಿಃ। ಅನ್ಯಥಾ ಪರಿವರ್ತನ್ತೇ ವೇಗಾ ಇವ ನಭಸ್ವತಃ
ತತ್ವವನ್ನು ನೋಡಬಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳು ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತದಂತೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.
ಅನ್ಯಥೈವ ಹಿ ವರ್ತನ್ತೇ ಪುರುಷಾಸ್ತಾನಿ ತಾನಿ ಚ। ಅನ್ಯಥೈವ ಪ್ರಭುಸ್ತಾನಿ ಕರೋತಿ ವಿಕರೋತಿ ಚ
ಜನರು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆ ಕಾರ್ಯಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಫಲಿಸುತ್ತವೆ; ಭಗವಂತನು ಅವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾ ಕಾಷ್ಠೇನ ವಾ ಕಾಷ್ಠಮಶ್ಮಾನಂ ಚಾಶ್ಮನಾ ಪುನಃ। ಅಯಸಾ ಚಾಪ್ಯಯಶ್ಛಿನ್ದ್ಯಾನ್ನಿರ್ವಿಚೇಷ್ಟಮಚೇತನಮ್
ಮರದ ತುಂಡಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಮರವನ್ನು, ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು, ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಬಹುದು—ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ಜಡವಾಗಿವೆ.
ಏವಂ ಸ ಭಗವಾನ್ದೇವಃ ಸ್ವಯಂಭೂಃ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ। ನಿಹನ್ತಿ ಭೂತೈರ್ಭೂತಾನಿ ಛದ್ಮ ಕೃತ್ವಾ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ
ಹಾಗೆಯೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಸ್ವಯಂ ಹುಟ್ಟಿದ, ಪಿತಾಮಹನಾದ ಭಗವಂತನು, ತನ್ನನ್ನು ಮರೆಯಿಸಿ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವಿಯ ಮೂಲಕ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಸಂಪ್ರಯೋಜ್ಯ ವಿಯೋಜ್ಯಾಯಂ ಕಾಮಕಾರಕರಃ ಪ್ರಭುಃ। ಕ್ರೀಡತೇ ಭಗವಾನ್ಭೂತೈರ್ಬಾಲಃ ಕ್ರೀಡನಕೈರಿವ
ಈ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟಿಕೆಗಳಂತೆ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾನೆ.
ನ ಮಾತೃಪಿತೃವದ್ರಾಜನ್ಧಾತಾ ಭೂತೇಷು ವರ್ತತೇ। ರೋಷಾದಿವ ಪ್ರವೃತ್ತೋ।़ಯಂ ಯಥಾಽಯಮಿತರೋ ಜನಃ
ರಾಜನೇ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಅಥವಾ ತಂದೆಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕೋಪ ಅಥವಾ ಇತರ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಆರ್ಯಾಞ್ಶೀಲವೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೀಮತೋ ವೃತ್ತಿಕರ್ಶಿತಾನ್। ಅನಾರ್ಯಾನ್ಸುಖಿನಶ್ಚೈವ ವಿಹ್ವಲಾನಿವ ಚಿನ್ತಯೇ
ಆರ್ಯರು, ಶೀಲವಂತರೂ, ತಾಳ್ಮೆಯವರೂ ಕಷ್ಟಪಡುವುದನ್ನು, ಅನಾರ್ಯರು ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತೇನೆ.
ತವೇಮಾಮಾಪದಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮೃದ್ಧಿಂ ಚ ಸುಯೋಧನೇ। ಧಾತಾರಂ ಗರ್ಹಯೇ ಪಾರ್ಥ ವಿಷಮಂ ಯೋಽನುಪಶ್ಯತಿ
ಪಾರ್ಥ, ನಿನ್ನ ಈ ಅಪಾಯವನ್ನು ಮತ್ತು ದುಶ್ಯಾಸನನಿಗೆ ದೊರಕಿದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಈ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ನಾನು ಗದರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಆರ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಾತಿಗೇ ಕ್ರೂರೇ ಲುಬ್ಧೇ ಧರ್ಮಾಪಚಾಯಿನಿ। ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರೇ ಶ್ರಿಯಂ ದತ್ತ್ವಾ ಧಾತಾ ಕಿಂ ಫಲಮಶ್ನುತೇ
ಆರ್ಯಧರ್ಮವನ್ನು ಮೀರಿ, ಕ್ರೂರನೂ, ಲೋಭಿಯೂ, ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟನಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ ಏನು ಲಾಭ?
ಕರ್ಮಚೇತ್ಕೃತಮನ್ವೇತಿ ಕರ್ತಾರಂ ನಾನ್ಯಮೃಚ್ಛತಿ। ಕರ್ಮಣಾ ತೇನ ಪಾಪೇನ ಲಿಪ್ಯತೇ ನೂನಮೀಶ್ವರಃ
ಒಬ್ಬನು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ ಅವನಿಗೇ ತಲುಪುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಭಗವಂತನೇ ಕಲಂಕಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಅಥ ಕರ್ಮಕೃತಂ ಪಾಪಂ ನ ಚೇತ್ಕರ್ತಾರಮೃಚ್ಛತಿ। ಕಾರಣಂ ಬಲಮೇವೇಹ ಜನಾಞ್ಶೋಚಾಮಿ ದುರ್ಬಲಾನ್
ಆದರೆ, ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪವು ಮಾಡುವವನಿಗೆ ತಲುಪದೆ ಹೋದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಬಲವೇ; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದುರ್ಬಲರನ್ನು ನಾನು ಕರುಣಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವಲ್ಗು ಚಿತ್ರಪದಂ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಂ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ ತ್ವಯಾ ವಚಃ। ಉಕ್ತಂ ತಚ್ಛ್ರುತಮಸ್ಮಾಭಿರ್ನಾಸ್ತಿಕ್ಯಂ ತು ಪ್ರಭಾಷಸೇ
ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ, ನೀನು ಮಧುರವಾಗಿ, ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದೆ; ನಾವು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ, ಆದರೆ ನೀನು ನಾಸ್ತಿಕರಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದೆ.
ನಾಹಂ ಧರ್ಮಫಲಾಕಾಙ್ಕ್ಷೀ ರಾಜಪುತ್ರಿ ಚರಾಮ್ಭುತ। ದದಾಮಿ ದೇಯಮಿತ್ಯೇವ ಯಜೇ ಯಷ್ಟವ್ಯಮಿತ್ಯುತ
ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ನಾನು ಧರ್ಮಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಲ್ಲ; ಕೊಡಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.