ಧರ್ಮಾರ್ಥಮೇವ ತೇ ರಾಜ್ಯಂ ಧರ್ಮಾರ್ಥಂ ಜೀವಿತಂ ಚ ತೇ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಗುರವಶ್ಚೈವ ಜಾನನ್ತ್ಯಪಿ ಚ ದೇವತಾಃ
ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವೂ ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಜೀವನವೂ ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳೂ ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
ಭೀಮಸೇನಾರ್ಜುನೌ ಚೋಭೌ ಮಾದ್ರೇಯೌ ಚ ಮಯಾ ಸಹ। ತ್ಯಜೇಸ್ತ್ವಮಿತಿ ಮೇ ಬುದ್ಧಿರ್ನ ತು ಧರ್ಮಂ ಪರಿತ್ಯಜೇಃ
ಭೀಮಸೇನ, ಅರ್ಜುನ, ಮಾದ್ರಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ನಾನು—ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬಹುದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.
ರಾಜಾನಂ ಧರ್ಮಗೋಪ್ತಾರಂ ಧರ್ಮೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ। ಇತಿ ಮೇ ಶ್ರುತಮಾರ್ಯಾಣಾಂ ತ್ವಾಂ ತು ಮನ್ಯೇ ನ ರಕ್ಷತಿ
ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ರಾಜನನ್ನು ಧರ್ಮವೇ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಮಹಾತ್ಮರಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಅದು ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾಽನ್ಯಾನ್ಹಿ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ನಿತ್ಯದಾ ಧರ್ಮ ಏವ ತೇ। ಬುದ್ಧಿಃ ಸತತಮನ್ವೇತಿ ಛಾಯೇವಂ ಪುರುಷಂ ನಿಜಾ
ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಸದಾ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಹೇಗೆ ನೆರಳು ತನ್ನ ಮಾಲಿಕನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವದೋ ಹಾಗೆ.
ನಾವಮಂಸ್ಥಾ ಹಿ ಸದೃಶಾನ್ನಾವರಾಞ್ಶ್ರೇಯಸಃ ಕುತಃ। ಅವಾಪ್ಯ ಪೃಥಿವೀಂ ಕೃತ್ಸ್ನಾಂ ನ ತೇ ಶೃಙ್ಗಮವರ್ಧತ
ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ಸಮಾನರನ್ನೂ, ಕಡಿಮೆಯವರನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹುಡುಕಬಹುದು? ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆದರೂ, ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಸ್ವಾಹಾಕಾರೈಃ ಸ್ವಧಾಭಿಶ್ಚ ಪೂಜಾಭಿರಪಿ ಚ ದ್ವಿಜಾನ್। ದೇವತಾಶ್ಚ ಪಿತೄಂಶ್ಚೈವ ಸತತಂ ಪಾರ್ಥ ಸೇವಸೇ
ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ಸದಾ ಸ್ವಾಹಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಧಾ ಎಂಬ ಅರ್ಪಣೆಗಳ ಮೂಲಕ, ಪೂಜೆಯ ಮೂಲಕ, ದ್ವಿಜರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೀಯೆ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಸರ್ವಕಾಮೈಸ್ತೇ ಸತತಂ ಪಾರ್ಥ ತರ್ಪಿತಾಃ। ಯತಯೋ ಮೋಕ್ಷಿಣಶ್ಚೈವ ಗೃಹಸ್ತಾಶ್ಚೈವ ಭಾರತ
ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹಾರೈಸುವ ಯತಿಗಳು ಮತ್ತು ಗೃಹಸ್ಥರೂ ಸದಾ ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಭುಞ್ಜತೇ ರುಕ್ಮಪಾತ್ರೀಭಿರ್ಯತ್ರಾಹಂ ಪರಿಚಾರಿಕಾ। ಆರಣ್ಯಕೇಭ್ಯೋ ವನ್ಯಾನಿ ಭೋಜನಾನಿ ಪ್ರಯಚ್ಛಸಿ। ನಾದೇಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯಸ್ತೇ ಗೃಹೇ ಕಿಂಚನ ವಿದ್ಯತೇ
ಅವರು ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಸೇವಕಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಅರಣ್ಯದ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೀಯೆ; ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡದಂತೆ ಏನೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಯದಿದಂ ವೈಶ್ವದೇವಾನ್ತೇ ಸಾಯಂ ಪ್ರಾತಃ ಪ್ರದೀಯತೇ। ತದ್ದತ್ತ್ವಾಽತಿಥಿಭೃತ್ಯೇಭ್ಯೋರಾಜಞ್ಶಿಷ್ಟೇನಜೀವಸಿ
ಈ ವೈಶ್ವದೇವ ಅರ್ಪಣೆಯ ನಂತರ, ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏನು ಉಳಿದಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ನೀನು ಅತಿಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೇವಕರಿಗೆ ಹಂಚುತ್ತೀಯೆ, ರಾಜನೇ, ಉಳಿದುದನ್ನು ನೀನು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಬದುಕುತ್ತೀಯೆ.
ಇಷ್ಟಯಃ ಪಶುಬನ್ಧಾಶ್ಚ ಕಾಮ್ಯನೈಮಿತ್ತಿಕಾಶ್ಚ ಯೇ। ವರ್ತನ್ತೇ ಪಾಕಯಜ್ಞಾಶ್ಚ ಸದಾ ಯಜ್ಞಾಶ್ಚ ತೇಽನಘ
ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ನೀನು ಇಷ್ಟಿ, ಪಶುಬಲಿ, ಕಾಮ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಯಮಿತ ಯಜ್ಞಗಳು, ಪಾಕಯಜ್ಞಗಳು ಹಾಗೂ ಸದಾ ನಡೆಯುವ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೀಯೆ.
ಅಸ್ಮಿನ್ನಪಿ ಮಹಾರಣ್ಯೇ ವಿಜನೇ ದಸ್ಯುಸೇವಿತೇ। ರಾಷ್ಟ್ರಾದಪೇತ್ಯ ವಸತೋ ಧರ್ಮಸ್ತೇ ನಾವಸೀದತಿ
ಈ ದೊಡ್ಡ, ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ದೋಚಕರು ಓಡಾಡುವ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ, ರಾಜ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಧರ್ಮ ಯಾವತ್ತೂ ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಶ್ವಮೇಧೋ ರಾಜಸೂಯಃ ಪೌಣ್ಡರೀಕೋಽಥ ಗೋಸವಃ। ಇಷ್ಟಾಸ್ತ್ವಯಾ ಮಹಾಯಜ್ಞಾಬಹವೋಽನ್ಯೇ ಸದಕ್ಷಿಣಾಃ
ಅಶ್ವಮೇಧ, ರಾಜಸೂಯ, ಪೌಂಡರಿಕ, ಗೋಸವ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೀನು ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
ರಾಜನ್ಪರೀತಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ವಿಷಮೇಽಕ್ಷಪರಾಜಯೇ। ಪಾರ್ಥ ಮಿತ್ರಾಣಿ ಚಾಸ್ಮಾಂಶ್ಚ ವಸೂನಿ ಚ ಪರಾಜಿತಃ
ರಾಜನೇ, ಜುವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಲಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಲೆಸಿಕ್ಕಿದ ಗೊಂದಲದಿಂದ, ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ.
ಋಜೋರ್ಮೃದೋರ್ಬದಾನ್ಯಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ಸತ್ಯವಾದಿನಃ। ಕಥಮಕ್ಷವ್ಯಸನಜಾ ಬುದ್ಧಿರಾಪತಿತಾ ತವ
ನೀನು ನೇರವಾದ, ಮೃದುವಾದ, ಉದಾರವಾದ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಜುವಾರಿಯ ದುರ್ಘಟನೆಯಿಂದ ಇಂತಹ ಆಲೋಚನೆ ಹೇಗೆ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿತು?
ಅತೀವ ಮೋಹ ಆಯಾತಿ ಮನಶ್ ಪರಿದೂಯತೇ। ನಿಶಾಮ್ಯ ವ್ಯಸನಂ ಪಾರ್ಥ ತವೇದಮತಿದುಃಸಹಮ್
ಪಾರ್ಥ, ನಿನ್ನ ಈ ಭಾರೀ ದುಃಖವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲ ಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅತ್ರಾಪ್ಯುದಾಹರನ್ತೀಮಮಿತಿಹಾಸಂ ಪುರಾತನಮ್। ಈಶ್ವರಸ್ಯ ವಶೇ ಲೋಕಸ್ತಿಷ್ಠತೇ ನಾತ್ಮನೋ ಯಥಾ
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಈ ಲೋಕವು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲ್ಲ, ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಧಾತೈವ ಖಲು ಭೂತಾನಾಂ ಸುಖದುಃಖೇ ಪ್ರಿಯಾಪ್ರಿಯೇ। ದದಾತಿ ಸರ್ವಮೀಶಾನಃ ಪುರಸ್ತಾಚ್ಛುಕ್ರಮುಚ್ಚರನ್
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ, ದುಃಖ, ಇಷ್ಟ, ಅನಿಷ್ಟವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ದೇವರು ಶುಭವಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾ ದಾರುಮಯೀಂ ಯೋಷಾಂ ನರೋ ಧೀರಃ ಸಮಾಹಿತಃ। ಇಙ್ಗ್ಯತ್ಯಙ್ಗಮಙ್ಗಾನಿ ತಥಾ ರಾಜನ್ನಿಮಾಃ ಪ್ರಜಾಃ
ಹೆಣೆಯ ಹೂಗೋಲಿನಂತೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅದರ ಅಂಗಾಂಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾನೋ, ರಾಜನೇ, ದೇವರು ಕೂಡ ಈ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ.
ಆಕಾಶ ಇವ ಭೂತಾನಿ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಸರ್ವಾಣಿ ಭಾರತ। ಈಶ್ವರೋ ವಿದಧಾತೀಹ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಯಚ್ಚ ಪಾಪಕಮ್
ಭಾರತ, ಆಕಾಶವು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೋ, ದೇವರು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಶುಭವೂ, ಪಾಪವೂ ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಶಕುನಿಸ್ತನ್ತುಬದ್ಧೋ ವಾ ನೀಯತೇಽಯಮನೀಶ್ವರಃ। ಈಶ್ವರಸ್ಯ ವಶೇ ತಿಷ್ಠನ್ನಾನ್ಯೇಷಾಮಾತ್ಮನಃ ಪ್ರಭುಃ
ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹಗ್ಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದಂತೆ, ಈ ಬಲಹೀನನು ದೇವರ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ತನ್ನಿಗೂ, ಇತರರಿಗೂ ಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಣಿಃ ಸೂತ್ರ ಇವ ಪ್ರೋತೋ ನಸ್ಯೋತ ಇವ ಗೋವೃಷಃ। ಧಾತುರಾದೇಶಮನ್ವೇತಿ ತನ್ಮಯೋ ಹಿ ತದರ್ಪಣಃ
ಹಾರದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಹಾರಿದಂತೆ, ಜೂತದಲ್ಲಿ ಎತ್ತು ಕಟ್ಟಿದಂತೆ, ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಆದೇಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಆತನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಆತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತನೂ ಹೌದು.
ನಾತ್ಮಾಥೀನೋ ಮನುಷ್ಯೋಽಯಂ ಕಾಲಂ ಭಜತಿಂ ಕಂಚನ। ಸ್ರೋತಸೋ ಮಧ್ಯಮಾಪನ್ನಃ ಕೂಲವೃಕ್ಷ ಇವ ಚ್ಯುತಃ
ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವತಂತ್ರನಲ್ಲ, ಅವನು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಸಮಯವನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲಾರನು; ನದಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮರದಂತೆ, ಅವನು ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಅಜ್ಞೋ ಜನ್ತುರನೀಶೋಽಯಮಾತ್ಮನಃ ಸುಖದುಃಖಯೋಃ। ಈಶ್ವರಪ್ರೇರಿತೋ ಗಚ್ಛೇತ್ಸ್ವರ್ಗಂ ನರಕಮೇವ ಚ
ಈ ಅಜ್ಞಾನಿ ಜೀವ ತನ್ನ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವಾಧೀನವಿಲ್ಲ; ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೂ ನರಕಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾ ವಾಯೋಸ್ತೃಣಾಗ್ರಾಣಿ ವಶಂ ಯಾನ್ತಿ ಬಲೀಯಸಃ। ಧಾತುರೇವಂ ವಶಂ ಯಾನ್ತಿ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಭಾರತ
ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯ ಗಾಳಿಗೆ ಹುಲ್ಲಿನ ತುಂಡುಗಳು ಹೇಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಾರತ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಆರ್ಯೇ ಕರ್ಮಣಿ ಯುಞ್ಜಾನಃ ಪಾಪೇ ವಾ ಪುನರೀಶ್ವಃ। ವ್ಯಾಪ್ಯ ಭೂತಾನಿ ಚರತೇ ನ ಚಾಯಮಿತಿ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ
ಯಾರು ಸದುದ್ದೇಶದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿ, ದುಷ್ಕರ್ಮ ಮಾಡಲಿ, ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಹೇತುಮಾತ್ರಮಿದಂ ಧಾತುಃ ಶರೀರಂ ಕ್ಷೇತ್ರಸಂಜ್ಞಿತಮ್। ಯೇನ ಕಾರಯತೇ ಕರ್ಮ ಶುಭಾಶುಭಫಲಂ ವಿಭುಃ
ಈ ದೇಹವನ್ನು 'ಕ್ಷೇತ್ರ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಒಂದು ಸಾಧನ ಮಾತ್ರ. ಇದರ ಮೂಲಕ ಅವನು ಒಳ್ಳೆಯದು, ಕೆಟ್ಟದು ಎಂಬ ಫಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಪಶ್ಯ ಮಾಯಾಪ್ರಭಾವೋಽಯಮೀಶ್ವರೇಣ ಯಥಾ ಕೃತಃ। ಯೋ ಹನ್ತಿ ಭೂತೈರ್ಭೂತಾನಿ ಮೋಹಯಿತ್ವಾಽಽತ್ಮಮಾಯಯಾ
ಈ ಭಗವಂತನ ಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡು; ಆತನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಅನ್ಯಥಾ ಪರಿದೃಷ್ಟಾನಿ ಮುನಿಭಿಸ್ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿಭಿಃ। ಅನ್ಯಥಾ ಪರಿವರ್ತನ್ತೇ ವೇಗಾ ಇವ ನಭಸ್ವತಃ
ತತ್ವವನ್ನು ನೋಡಬಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳು ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತದಂತೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.
ಅನ್ಯಥೈವ ಹಿ ವರ್ತನ್ತೇ ಪುರುಷಾಸ್ತಾನಿ ತಾನಿ ಚ। ಅನ್ಯಥೈವ ಪ್ರಭುಸ್ತಾನಿ ಕರೋತಿ ವಿಕರೋತಿ ಚ
ಜನರು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆ ಕಾರ್ಯಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಫಲಿಸುತ್ತವೆ; ಭಗವಂತನು ಅವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಯಥಾ ಕಾಷ್ಠೇನ ವಾ ಕಾಷ್ಠಮಶ್ಮಾನಂ ಚಾಶ್ಮನಾ ಪುನಃ। ಅಯಸಾ ಚಾಪ್ಯಯಶ್ಛಿನ್ದ್ಯಾನ್ನಿರ್ವಿಚೇಷ್ಟಮಚೇತನಮ್
ಮರದ ತುಂಡಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಮರವನ್ನು, ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು, ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಬಹುದು—ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ಜಡವಾಗಿವೆ.