ದುರ್ಯೋಧನಸ್ಯ ಕರ್ಣಸ್ಯ ಶಕುನೇಶ್ಚ ದುರಾತ್ಮನಃ। ದುರ್ಭ್ರಾತುಸ್ತಸ್ಯ ಚೋಗ್ರಸ್ಯ ರಾಜನ್ದುಃಖಶಾಸನಸ್ಯ ಚ
ರಾಜನೇ, ಆ ನಾಲ್ವರು ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ, ದುಷ್ಟ ಶಕುನಿ ಮತ್ತು ಆ ಕ್ರೂರ, ದುಃಖ ನೀಡುವ ಅವನ ಸಹೋದರ.
ಇತರೇಷಾಂ ತು ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕುರೂಣಾಂ ಕುರುಸತ್ತಮ। ದುಃಖೇನಾಭಿಪರೀತಾನಾಂ ನೇತ್ರೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಾಪತಜ್ಜಲಮ್
ಆದರೆ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕೌರವರು, ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು, ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಬಿದ್ದಿತು.
ಇದಂ ಚ ಶಯನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಚ್ಚಾಸೀತ್ತೇ ಪುರಾತನಮ್। ಶೋಚಾಮಿತ್ವಾಂ ಮಹಾರಾಜದುಃಖಾನರ್ಹಂಸುಖೋಚಿತಮ್
ಈ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ನಿನ್ನ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ನೆನೆದು, ಮಹಾರಾಜ, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲದ ನೀನನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ವಿಷಾದವಾಗುತ್ತದೆ.
ದಾನ್ತಂ ಯಚ್ಚ ಸಭಾಮಧ್ಯ ಆಸನಂ ರತ್ನಭೂಷಿತಮ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕುಶಬೃಶೀಂ ಚೇಮಾಂ ಶೋಕೋ ಮಾಂ ದಾರಯತ್ಯಯಮ್
ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆದು, ಈಗ ಈ ಕುಶ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಈ ದುಃಖ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಯದಪಶ್ಯಂ ಸಭಾಯಾಂ ತ್ವಾಂ ರಾಜಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಮ್। ತಚ್ಚ ರಾಜನ್ನಪಶ್ಯನ್ತ್ಯಾಃ ಕಾ ಸಾನ್ತಿರ್ಹೃದಯಸ್ಯಮೇ
ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಅನೇಕ ರಾಜರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೆ. ಈಗ ಅದನ್ನು ಕಾಣದೆ, ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ?
ಯಾ ತ್ವಾಽಹ್ರಂ ಚನ್ದನಾದಿಗ್ಧಮಪಶ್ಯಂ ಸೂರ್ಯವರ್ಚಸಮ್। ಸಾ ತ್ವಾಂ ಪಙ್ಕಮಲಾದಿಗ್ಧಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುಹ್ಯಾಮಿ ಭಾರತ
ಒಮ್ಮೆ ಚಂದನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೆ. ಈಗ ನೀನು ಕೆಸರಿನಿಂದ ಕಳಚಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಾರತ, ನಾನು ಗಾಬರಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯಾ ತ್ವಾಽಹಂ ಕೌಶಿಕೈರ್ವಸ್ತ್ರೈಃ ಶುಭ್ರೈರಾಚ್ಛಾದಿತಂ ಪುರಾ। ದೃಷ್ಟವತ್ಯಸ್ಮಿರಾಜೇನದ್ರ ಸಾಽದ್ಯ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಚೀರಿಣಮ್
ಒಮ್ಮೆ ನೀನು ಶುಭ್ರವಾದ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ರಾಜನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಚರ್ಮದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವೆನು.
ಯಚ್ಚ ತದ್ರುಕ್ಮಪಾತ್ರೀಭಿರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯಃ ಸಹಸ್ರಶಃ। ಹ್ರಿಯತೇ ತೇ ಗೃಹಾದನ್ನಂ ಸಂಸ್ಕೃತಂಸಾರ್ವಕಾಮಿಕಮ್
ನಿನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಅನ್ನವನ್ನು...
ಯತೀನಾಮಗೃಹಾಣಾಂ ತೇ ತಥೈವ ಗೃಹಮೇಧಿನಾಮ್। ದೀಯತೇ ಭೋಜನಂ ರಾಜನ್ನತೀವ ಗುಣವತ್ಪ್ರಭೋ
ರಾಜನೇ, ಮನೆ ಇಲ್ಲದ ಯತಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಮನೆಗಾರರಿಗೆ ಕೂಡ ಭೋಜನವನ್ನು ತುಂಬಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಸತ್ಕೃತಾನಿ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸರ್ವಕಾಮೈಃ ಪುರಾ ಗೃಹೇ। ಸರ್ವಕಾಮೈಃ ಸುವಿಹಿತೈರ್ಯದಪೂಜಯಥಾ ದ್ವಿಜಾನ್। ತಚ್ಚ ರಾಜನ್ನಪಶ್ಯನ್ತ್ಯಾಃ ಕಾ ಶಾನ್ತಿರ್ಹೃದಯಸ್ಯ ಮೇ
ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೀನು ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾದದು ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಆದುದನ್ನು ಕಾಣದೆ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ಶಾಂತಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
ಯತ್ತೇ ಭ್ರಾತೄನ್ಮಹಾರಾಜ ಯುವಾನೋ ಮೃಷ್ಟಕುಣ್ಡಲಾಃ। ಅಭೋಜಯನ್ತ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನೈಃ ಸೂದಾಃ ಪರಮಸಂಸ್ಕೃತೈಃ
ಮಹಾರಾಜ, ನಿನ್ನ ಯುವ ಸಹೋದರರು ಹೊಳೆಯುವ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಅಡುಗೆಮಂದಿಯವರು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲ.
ಸರ್ವಾಂಸ್ತಾನದ್ಯ ಪಶ್ಯಾಮಿ ವನೇ ವನ್ಯೇನ ಜೀವಿನಃ। ಅದುಃಖಾರ್ಹಾನ್ಮನುಷ್ಯೇನ್ದ್ರ ನೋಪಶಾಮ್ಯತಿ ಮೇ ಮನಃ
ಇಂದು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಆಹಾರ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಬದುಕುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವವರಲ್ಲ, ಮಾನವರ ರಾಜಾ, ಆದರೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಭೀಮಸೇನಮಿಮಂ ಚಾಪಿ ದುಃಖಿತಂ ವನವಾಸಿನಮ್। ಧ್ಯಾಯತಃ ಕಿಂ ನ ಮನ್ಯುಸ್ತೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಕಾಲೇ ವಿವರ್ಧತೇ
ಈ ಭೀಮಸೇನನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಏಕೆ ಕೋಪದಿಂದ ಉಕ್ಕುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಭೀಮಸೇನಂ ಹಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಸ್ವಯಂ ಕುರ್ವಾಣಮಚ್ಯುತಮ್। ಸುಖಾರ್ಹಂ ದುಃಖಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಸ್ಮಾದ್ರಾಜನ್ನುಪೇಕ್ಷಸೇ
ಭೀಮಸೇನನು ಸ್ವತಃ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದರೂ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನೇ, ನೀನು ಅವನನ್ನು ಯಾಕೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೆ?
ಸತ್ಕೃತಂ ವಿವಿಧೈರ್ಯಾನೈರ್ವಸ್ತ್ರೈರುಚ್ಚಾವಚೈಸ್ತಥಾ। ತಂ ತೇ ವನಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಸ್ಮಾನ್ಮನ್ಯುರ್ನ ವರ್ಧತೇ
ವಿವಿಧ ವಾಹನಗಳು, ಉನ್ನತ ಮತ್ತು ಸರಳ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು ಈಗ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಅಯಂ ಕುರೂನ್ರಣೇ ಸರ್ವಾನ್ಹನ್ತುಮುತ್ಸಹತೇ ಪ್ರಭುಃ। ತ್ವತ್ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಂ ಪ್ರತೀಕ್ಷಂಸ್ತು ಸಹತೇಽಯಂ ವೃಕೋದರಃ
ಈ ಬಲಶಾಲಿಯು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕುರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು. ಆದರೂ ನಿನ್ನ ವಚನವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ವೃಕೋದರನು ಸಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಯೋಽರ್ಜುನೇನಾರ್ಜುನಸ್ತುಲ್ಯೋ ದ್ವಿಬಾಹುರ್ಬಹುಬಾಹುನಾ। ಶರಾತಿಸರ್ಗೇ ಶೀಘ್ರತ್ವಾತ್ಕಾಲಾನ್ತಕಯಮೋಪಮಃ
ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿದ್ದವನಾದ, ಅನೇಕ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳ ನಡುವೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಂತಕನಿಗೆ ಸಮನಾದ ಅವನು—
ಯಸ್ ಶಸ್ತ್ರಪ್ರತಾಪೇನ ಪ್ರಣತಾಃ ಸರ್ವಪಾರ್ಥಿವಾಃ। ಯಜ್ಞೇ ತವ ಮಹಾರಾಜ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನುಪತಸ್ಥಿರೇ
ಅವನ ಶಸ್ತ್ರಬಲದಿಂದ ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ವಂದಿಸಿದರು, ಮಹಾರಾಜ, ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದವನು ಅವನೇ.
ತಮಿಮಂ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರಂ ಪೂಜಿತಂ ದೇವದಾನವೈಃ। ಧ್ಯಾಯನ್ತಮರ್ಜುನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಸ್ಮಾದ್ರಾಜನ್ನ ಕುಪ್ಯಸಿ
ಈ ಪುರುಷಸಿಂಹನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಗೌರವಿಸಿದವನು, ಈಗ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. ರಾಜನೇ, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವನಗತಂ ಪಾರ್ಥಮದುಃಖಾರ್ಹಂ ಸುಖೋಚಿತಮ್। ನ ಚ ತೇವರ್ಧತೇ ಮನ್ಯುಸ್ತೇನ ಮುಹ್ಯಾಮಿ ಭಾರತ
ಪಾರ್ಥನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವುದನ್ನು, ಸುಖಕ್ಕೆ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದ್ದವನನ್ನು ನೋಡಿದರೂ ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ನಾನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಭಾರತ.
ಯೋ ದೇವಾಂಶ್ಚ ಮನುಷ್ಯಾಂಶ್ಚ ಸರ್ಪಾಂಶ್ಚೈಕರಥೋಽಜಯತ್। ತಂ ತೇ ವನಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಸ್ಮಾನ್ಮನ್ಯುರ್ನ ವರ್ಧತೇ
ಒಂದು ರಥದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಮಾನವರು, ನಾಗರನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು ಈಗ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಯೋ ಯಾನೈರದ್ಭುತಾಕಾರೈರ್ಹಯೈರ್ನಾಗೈಶ್ಚ ಸಂವೃತಃ। ಪ್ರಸಹ್ಯ ವಿತ್ತಾನ್ಯಾದತ್ತ ಪಾರ್ಥಿವೇಭ್ಯಃ ಪರಂತಪ
ವಿಚಿತ್ರವಾದ ವಾಹನಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸುವವನು, ರಾಜರಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದವನು—
ಕ್ಷಿಪತ್ಯೇಕೇನ ವೇಗೇನ ಪಞ್ಚಬಾಣಶತಾನಿ ಯಃ। ತಂ ತೇ ವನಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಸ್ಮಾನ್ಮನ್ಯುರ್ನ ವರ್ಧತೇ
ಒಂದು ಬಾರಿ ವೇಗದಿಂದ ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುವವನು ಈಗ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಶ್ಯಾಮಂ ಬೃಹನ್ತಂ ತರುಣಂ ಚರ್ಮಿಣಾಮುತ್ತಮಂ ರಣೇ। ನಕುಲಂ ತೇ ವನೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಸ್ಮಾನ್ಮನ್ಯುರ್ನ ವರ್ಧತೇ
ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ, ಎತ್ತರದ, ಯೌವನದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಚರ್ಮ ಧರಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಕುಲನನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
ದರ್ಶನೀಯಂ ಚ ಶೂರಂ ಚ ಮಾದ್ರೀಪುತ್ರಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ। ಸಹದೇವಂ ವನೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಸ್ಮಾತ್ಕ್ಷಮಸಿ ಪಾರ್ಥಿವ
ಯುಧಿಷ್ಠಿರಾ, ಮದ್ರಿದೇವಿಯ ಮಗನಾದ ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಶೂರನಾದ ಸಹದೇವನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನೇ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸುತ್ತೀಯೆ?
ನಕುಲಂ ಸಹದೇವಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ದುಃಖಿತಾವುಭೌ। ಅದುಃಖಾರ್ಹೌ ಮನುಷ್ಯೇನ್ದ್ರ ಕಸ್ಮಾನ್ಮನ್ಯುರ್ನ ವರ್ಧತೇ
ನಕುಲ ಮತ್ತು ಸಹದೇವ ಇಬ್ಬರೂ ದುಃಖದಿಂದಿರುವುದನ್ನು, ಅವರು ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಮಾನವರ ರಾಜಾ, ನೋಡಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಕೋಪ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
ದ್ರುಪದಸ್ಯ ಕುಲೇ ಜಾತಾಂ ಸ್ನುಷಾಂ ಪಾಣ್ಡೋರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಸ್ಯ ಭಗಿನೀಂ ವೀರಪತ್ನೀಮನುವ್ರತಾಮ್। ಮಾಂ ವೈ ವನಗತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಸ್ಮಾತ್ಕ್ಷಮಸಿ ಪಾರ್ಥಿವ
ದ್ರುಪದನ ಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪಾಂಡು ಮಹಾತ್ಮನ ಸೊಸೆ, ಧೃಷ್ಠದ್ಯುಮ್ನನ ತಂಗಿ, ವೀರರ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸದಾ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು, ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನೇ, ನೀನು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆನು?
ನೂನಂ ಚ ತವ ನೈವಾಸ್ತಿ ಮನ್ಯುರ್ಭರತಸತ್ತಮ। ಯತ್ತೇ ಭ್ರಾತೄಂಶ್ಚ ಮಾಂ ಚೈವ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನವ್ಯಥತೇ ಮನಃ
ಭರತನಂದನ, ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕೋಪವಿಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರೂ, ನಾನೂ ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವ ನೋವು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ನ ನಿರ್ಮನ್ಯುಃಕ್ಷತ್ರಿಯೋಽಸ್ತಿ ಲೋಕೇ ನಿರ್ವಚನಂ ಸ್ಮೃತಮ್। ತದದ್ಯ ತ್ವಯಿ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯೇ ವಿಪರೀತವತ್
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೋಪವಿಲ್ಲದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನನ್ನು ಯಾರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇಂದು, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಯೋ ನ ದರ್ಶಯತೇ ತೇಜಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಃ ಕಾಲ ಆಗತೇ। ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ತಂ ಪಾರ್ಥ ಸದಾ ಪರಿಭವನ್ತ್ಯುತ
ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ತನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನನ್ನು, ಪಾರ್ಥ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.