ತತೋ ವೃಷ್ಣಿಪ್ರವೀರಾ ಯೇ ಮಮಾಸನ್ಸೈನಿಕಾಸ್ತದಾ। ತೇ ಭಯರ್ತಾ ದಿಶಃ ಸರ್ವೇ ಸಹಸಾ ವಿಪ್ರದುದ್ರುವುಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸೈನಿಕರಾಗಿದ್ದ ವೃಷ್ಣಿವೀರರು ಭಯದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ತಕ್ಷಣ ಓಡಿಹೋದರು.
ತತೋ ಹಾಹಾಕೃತಮಭೂತ್ಸರ್ವಂ ಕಿಲ ವಿಶಾಂಪತೇ। ದ್ಯೌಶ್ಚ ಭೂಮಿಶ್ಚ ಖಂ ಚೈವಾದೃಶ್ಯಮಾನೇ ತಥಾ ಮಯಿ
ಆಗ, ಮಾನವರಾಧ್ಯ, ಎಲ್ಲೆಡೆ 'ಹಾಯ್ ಹಾಯ್' ಎಂಬ ಕೂಗು ಕೇಳಿಬಂದಿತು. ನನ್ನಿಂದ ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ, ಆಕಾಶಮಂಡಲ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಣಿಸದೆಹೋಯಿತು.
ತತೋ ವಿಷಣ್ಣಮನಸೋ ಮಮ ರಾಜನ್ಸುಹೃಜ್ಜನಾಃ। ರುರುದುಶ್ಚುಕ್ರುಶುಶ್ಚೈವ ದುಃಖಶೋಕಸಮನ್ವಿತಾಃ
ನಂತರ, ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಷಾದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, ಕೂಗುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.
ದ್ವಿಷತಾಂ ಚ ಪ್ರಹರ್ಷೋಽಭೂದಾರ್ತಿಶ್ಚ ಸುಹೃದಾಮಪಿ। ಏವಂ ವಿಜಿತವಾನ್ವೀರ ಪಶ್ಚಾದಶ್ರೌಷಮಚ್ಯುತ
ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವೂ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ದುಃಖವೂ ಉಂಟಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಜಯಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ವೀರ ಅಚ್ಯುತ, ನಾನು ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ನಂತರ ಕೇಳಿದೆ.
ತತೋಽಹಮಿನ್ದ್ರದಯಿತಂ ಸರ್ವಪಾಷಾಣಭೇದನಮ್। ವಜ್ರಮುದ್ಯಮ್ಯ ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಪರ್ವತಾನ್ಸಮಶಾತಯಮ್
ನಂತರ, ಇಂದ್ರನ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುವ ವಜ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಆ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ನಾನು ಚೂರಿಮಾಡಿದೆ.
ತತಃ ಪರ್ವತಭಾರಾರ್ತಾ ಮನ್ದಪ್ರಾಣವಿಚೇಷ್ಟಿತಾಃ। ಹಯಾ ಮಮ ಮಹಾರಾಜ ವೇಪಮಾನಾ ಇವಾಭವನ್
ಮಹಾರಾಜ, ಪರ್ವತದ ಭಾರದಿಂದ ನನ್ನ ಕುದುರೆಗಳು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡವು.
ಮೇಘಜಾಲ ಇವಾಕಾಶೇ ವಿದಾರ್ಯಾಭ್ಯುದಿತಂ ರವಿಮ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಂ ಬಾನ್ಧವಾಃ ಸರ್ವೇ ಹರ್ಷಮಾಹಾರಯನ್ಪುನಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೇಘಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಚಿದ್ರಮಾಡಿ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ತತಃ ಪರ್ವತಭಾರಾರ್ತಾನ್ಮನ್ದಪ್ರಾಣವಿಚೇಷ್ಟಿತಾನ್। ಹಯಾನ್ಸಂದೃಶ್ಯ ಮಾಂ ಸೂತಃ ಪ್ರಾಹ ತಾತ್ಕಾಲಿಕಂ ವಚಃ
ನಂತರ, ಪರ್ವತದ ಭಾರದಿಂದ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ನನ್ನ ಸಾರಥಿ ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನನಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಸಾಧು ಸಂಪಶ್ಯ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ ಸಾಲ್ವಂ ಸೌಭಪತಿಂ ಸ್ಥಿತಮ್। ಅಲಂ ಕೃಷ್ಣಾವಮನ್ಯೈನಂ ಸಾಧು ಯತ್ನಂ ಸಮಾಚರ
'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ವೃಷ್ಣಿಕುಲದವರೇ, ಸೌಭಪತಿ ಸಾಲ್ವನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ ನೋಡಿ. ಕೃಷ್ಣನೇ, ಅವನನ್ನು ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಎstim ಮಾಡಬೇಡ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸು!' ಎಂದು ಸಾರಥಿ ಹೇಳಿದನು.
ಮಾರ್ದವಂ ಸಖಿತಾಂ ಚೈವ ಸಾಲ್ವಾದದ್ಯ ವ್ಯಪಾಹರ। ಜಹಿ ಸಾಲ್ವಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ಮೈನಂ ಜೀವಯ ಕೇಶವ
'ಇಂದು ಸಾಲ್ವನ ಮೇಲೆ ದಯೆಯನ್ನೂ ಸ್ನೇಹವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು. ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ನೀನು ಸಾಲ್ವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು, ಕೇಶವ, ಅವನನ್ನು ಬದುಕಿಡಬೇಡ!' ಎಂದು ಸಾರಥಿ ಹೇಳಿದರು.
ಸರ್ವೈಃ ಪರಾಕ್ರಮೈರ್ವೀರ ವಧ್ಯಃ ಶತ್ರುರಮಿತ್ರಹನ್। ನ ಶತ್ರುರವಮನ್ತವ್ಯೋ ದುರ್ಬಲೋಽಪಿ ಬಲೀಯಸಾ। ಯೋಪಿಸ್ಯಾತ್ಪೀಠಗಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಕಿಂ ಪುನಃ ಸಮರೇ ಸ್ಥಿತಃ
ವೀರನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸು. ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದರೂ ದುರ್ಬಲ ಶತ್ರುವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ಯಾರು ಅಲ್ಪರಾಗಿದ್ದರೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರು ನಿಂತಾಗ ಭಯಂಕರರಾಗಬಹುದು.
ಸ ತ್ವಂ ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ ಸರ್ವಯತ್ನೈರಿಮಂ ಪ್ರಭೋ। ಜಹಿ ವೃಷ್ಣಿಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾ ತ್ವಾಂ ಕಾಲೋಽತ್ಯಗಾತ್ಪುನಃ
ಆದುದರಿಂದ, ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಈ ವೃಷ್ಣಿಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು. ಸಮಯ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರಲಿ.
ಜಿತವಾಞ್ಜಾಮದಗ್ನ್ಯಂ ಯಃ ಕೋಟಿವರ್ಷಗಣಾನ್ಬಹೂನ್। ಸ ಏಷ ನಾನ್ಯೈರ್ವಧ್ಯೋ ಹಿ ತ್ವಾಮೃತೇ ನಾಸ್ತಿ ಕಶ್ಚನ
ಯಾರು ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನನ್ನು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಅನೇಕ ಸೇನೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ನೈಷ ಮಾರ್ದವಸಾಧ್ಯೋ ವೈ ಮತೋ ನಾಪಿ ಸಖಾ ತವ। ಯೇನ ತ್ವಂ ಯೋಧಿತೋ ವೀರ ದ್ವಾರಕಾ ಚಾವಮರ್ದಿತಾ
ಅವನನ್ನು ಮೃದುಭಾವದಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಅಲ್ಲ. ವೀರನೇ, ಅವನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಏವಮಾದಿ ತು ಕೌನ್ತೇಯ ಶ್ರುತ್ವಾಽಹಂ ಸಾರಥೇರ್ವಚಃ। ತತ್ವಮೇತದಿತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಯುದ್ಧೇ ಮತಿಮಧಾರಯಮ್
ಕುಂತೀಪುತ್ರನೇ, ಸಾರಥಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವು ಸತ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದು, ನಾನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿದೆ.
ವಧಾಯ ಸಾಲ್ವರಾಜಸ್ಯ ಸೌಭಸ್ಯ ಚ ನಿಪಾತನೇ। ದಾರುಕಂ ಚಾಬ್ರುವಂ ವೀರ ಮುಹೂರ್ತಂ ಸ್ಥೀಯತಾಮಿತಿ
ಸಾಲ್ವರಾಜನ ವಧೆಗೆ ಮತ್ತು ಸೌಭನ ನಾಶಕ್ಕೆ, ನಾನು ದಾರುಕನಿಗೆ 'ವೀರನೇ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲು' ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.
ತತೋಽಪ್ರತಿಹತಂ ದಿವ್ಯಮಭೋದ್ಯಮತಿವೀರ್ಯವತ್। ಆಗ್ನೇಯಮಸ್ತ್ರಂ ದಯಿತಂ ಸರ್ವಸಾಹಂ ಮಹಾಪ್ರಭಮ್। ಯೋಜಯಂ ತತ್ರಧನುಷಾ ದಾನವಾನ್ತಕರಂ ರಣೇ
ನಂತರ, ನಾನು ಅಪ್ರತಿಹತವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಪ್ರಿಯವಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಜಯಿಸುವ, ಮಹಾ ಪ್ರಭೆಯ ಅಗ್ನಿಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ, ದಾನವರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶಮಾಡುವ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದೆ.
ಯಕ್ಷಾಣಾಂ ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಚ ದಾನವಾನಾಂ ಚ ಸಂಯುಗೇ। ರಾಜ್ಞಾಂ ಚ ಪ್ರತಿಲೋಮಾನಾಂ ಭಸ್ಮಾನ್ತಕರಣಂ ಮಹತ್
ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ಶತ್ರು ರಾಜರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಅದು ಅವರನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯ ಶಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಕ್ಷುರಾನ್ತಮಮಲಂ ಚಕ್ರಂ ಕಾಲಾನ್ತಕಯಮೋಪಮಮ್। ಅನುಮನ್ತ್ರ್ಯಾಹಮತುಲಂ ದ್ವಿಷತಾಂ ವಿನಿಬರ್ಹಣಮ್
ನಾನು ಶುದ್ಧವಾದ, ಕತ್ತಿರದಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಕಾಲಾಂತಕನಂತೆ ಭಯಂಕರವಾದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದೆ.
ಜಹಿ ಸೌಭಂ ಸ್ವವೀರ್ಯೇಣ ಯೇ ಚಾತ್ರ ರಿಪವೋ ಮಮ। ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭುಜವೀರ್ಯೇಣ ತಸ್ಮೈ ಪ್ರಾಹಿಣವಂ ರುಷಾ
'ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೌಭನನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಾನು ಭುಜಬಲದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಾರಿ ಬಿಡಿದೆ.
ರೂಪಂ ಸುದರ್ಶನಸ್ಯಾಸೀದಾಕಾಶೇ ಪತತಸ್ತದಾ। ದ್ವಿತೀಯಸ್ಯೇವ ಸೂರ್ಯಸ್ ಯುಗಾನ್ತೇ ಪ್ರತಪಿಷ್ಯತಃ
ಆಗ ಆ ಸುದರ್ಶನಚಕ್ರವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಾ, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಎರಡನೇ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶವಂತಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
ತತ್ಸಮಾಸಾದ್ಯ ನಗರಂ ಸೌಭಂ ವ್ಯಪಗತತ್ವಿಷಮ್। ಮಧ್ಯೇನ ಪಾಟಯಾಮಾಸ ಕ್ರಕಚೋ ದಾರ್ವಿವೋಚ್ಛ್ರಿತಮ್
ಅದು ಹೊಳೆಯುವಿಕೆಯು ಹೋದ ಸೌಭನಗರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉದ್ದವಾದ ಮರವನ್ನು ಕತ್ತಿರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಚೀಲಿತು.
ದ್ವಿಧಾ ಕೃತಂ ತತಃ ಸೌಭಂ ಸುದರ್ಶನಬಲಾದ್ಧತಮ್। ಮಹೇಶ್ವರಶರೋದ್ಧೂತಂ ಪಪಾತ ತ್ರಿಪುರಂ ಯಥಾ
ಸುದರ್ಶನಚಕ್ರದ ಬಲದಿಂದ ಸೌಭ ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಮಹೇಶ್ವರನ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದಂತೆ ಅದು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು, ತ್ರಿಪುರವನ್ನಂತೆ.
ತಸ್ಮಿನ್ನಿಪತಿತೇ ಸೌಭೇ ಚಕ್ರಮಾಗಾತ್ಕರಂ ಮಮ। ಪುನಶ್ಚಾದಾಯ ವೇಗೇನ ಸಾಲ್ವಾಯೇತ್ಯಹಮಬ್ರುವಮ್
ಸೌಭ ಪತನವಾದಾಗ, ಚಕ್ರವು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿತು. ನಾನು ಅದನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, 'ಇದು ಸಾಲ್ವನಿಗಾಗಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.
ತತಃ ಸಾಲ್ವಂ ಗದಾಂ ಗುರ್ವೀಮಾವಿಧ್ಯನ್ತೇ ಮಹಾಹವೇ। ದ್ವಿಧಾ ಚಕಾರ ಸಹಸಾ ಪ್ರಜಜ್ವಾಲ ಚ ತೇಜಸಾ
ನಂತರ, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಭಾರವಾದ ಗದೆಯಿಂದ ಸಾಲ್ವನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಅವನನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಎರಡು ಭಾಗಮಾಡಿದೆ. ಆ ಗದೆ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯಿತು.
ತಸ್ಮಿನ್ವಿನಿಹತೇ ವೀರೇ ದಾನವಾಸ್ತ್ರಸ್ತಚೇತಸಃ। ಹಾಹಾಭೂತಾ ದಿಶೋ ಜಗ್ಮುರರ್ದಿತಾ ಮಮ ಸಾಯಕೈಃ
ಆ ವೀರನು ಬಿದ್ದಾಗ, ದಾನವರು ಭಯದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿ, ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಗೂ ಓಡಿದರು.
ತತೋಽಹಂಸಮವಸ್ಥಾಪ್ಯರಥಂ ಸೌಭಸಮೀಪತಃ। ಶಙ್ಖಂ ಪ್ರಧ್ಮಾಪ್ಯ ಹರ್ಷೇಣ ಸುಹೃದಃ ಪರ್ಯಹರ್ಷಯಮ್
ನಂತರ, ನಾನು ರಥವನ್ನು ಸೌಭದ ಹತ್ತಿರ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಆನಂದಪಡಿಸಿದೆ.
ತನ್ಮೇರುಶಿಖರಾಕಾರಂ ವಿಧ್ವಸ್ತಾಟ್ಟಾಲಗೋಪುರಮ್। ದಹ್ಯಮಾನಮಭಿಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಸ್ತ್ರಿಯಸ್ತಾಃ ಸಂಪ್ರದುದ್ರುವುಃ
ಮೇರುಶಿಖರದಂತೆ ಇದ್ದ, ಕೋಟೆ ಮತ್ತು ಗೋಪುರಗಳು ಧ್ವಂಸವಾದ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟ ಸೌಭವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿದರು.
ಏವಂ ನಿಹತ್ಯ ಸಮರೇ ಸೌಭಂ ಸಾಲ್ವಂ ನಿಪಾತ್ಯ ಚ। ಆನರ್ತಾತ್ಪುನರಾಗಮ್ಯ ಸುಹೃದಾಂ ಪ್ರೀತಿಮಾವಹಮ್
ಸೌಭನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದು, ಸಾಲ್ವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ನಾನು ಆನರ್ತದಿಂದ ಮರಳಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ತಂದೆನು.
ತದೇತತ್ಕಾರಣಂ ರಾಜನ್ನಾಗಮಂ ನಾಗಸಾಹ್ವಯಮ್। ಯದ್ಯಾಗಾಂ ಪರವೀರಘ್ನ ನ ಹಿ ಜೀವೇತ್ಸುಯೋಧನಃ
ರಾಜನೇ, ನಾನು ಬಂದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ನಾಗರನ್ನು ಕರೆಯಲು ಕಾರಣ ಇದಾಗಿದೆ. ನೀನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುವ ಸುಯೋಧನನು ಬದುಕಿರುವುದಿಲ್ಲ.