ತತೋ ನಿನಾದಃ ಸುಮಹಾನ್ಪಾಣ್ಡವಾನ್ತಃ ಪುರೇಽಭವತ್
ಆಗ ಪಾಂಡವರು ಇರುವ ನಗರದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಅಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಂತು.
ಕುನ್ತೀ ಚ ಭೃಶಶನ್ತಪ್ತಾ ದ್ರೌಪದೀಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಗಚ್ಛತೀಮ್। ಶೋಕವಿಹ್ವಲಯಾ ವಾಚಾ ಕೃಚ್ಛ್ರಾದ್ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ಕುಂತಿ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ, ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶೋಕದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಮಾತಾಡಿದರು.
ವತ್ಸೇ ಶೋಕೋ ನ ತೇ ಕಾರ್ಯಃ ಪ್ರಾಪ್ಯೇದಂ ವ್ಯಸನಂ ಮಹತ್। ಸ್ತ್ರೀಧರ್ಮಾಣಾಮಭಿಜ್ಞಾಽಸಿ ಶೀಲಾಚಾರವತೀ ತಥಾ
ಮಗುವೇ, ಈ ದೊಡ್ಡ ವಿಪತ್ತು ಬಂದರೂ ನೀನು ದುಃಖಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ನೀನು ಮಹಿಳೆಯರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲೆ, ನೀನು ಶೀಲ ಮತ್ತು ಸದುಪಚಾರ ಹೊಂದಿದ್ದೆ.
ನ ತ್ವಾಂ ಶನ್ದೇಷ್ಟುಮರ್ಹಾಮಿ ಭರ್ತೄನ್ಪ್ರತಿ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ। ಸಾಧ್ವೀ ಗುಣಸಮಾಪನ್ನಾ ಭೂಷಿತಂ ತೇ ಕುಲದ್ವಯಮ್
ನಿನ್ನ ಪತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಶುಭಮುಖಿಯೇ; ನೀನು ಸದ್ಗುಣಗಳಿರುವ ಸತಿಯಾದ್ದರಿಂದ, ಎರಡು ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೂ ಗೌರವ ತಂದಿದ್ದೀಯೆ.
ಸಭಾಗ್ಯಾಃ ಕುರವಶ್ಚೇಮೇ ಯೇ ನ ದಗ್ಧಾಸ್ತ್ವಯಾಽನಘೇ। ಅರಿಷ್ಟಂ ವ್ರಜ ಪನ್ಥಾನಂ ಮದನುಧ್ಯಾನಬೃಂಹಿತಾ
ನಿಷ್ಕಳಂಕೆಯೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಾಶವಾಗದೆ ಉಳಿದಿರುವ ಈ ಕುರುಗಳು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು. ನನ್ನ ನೆನೆಪಿನಿಂದ ಬಲಗೊಂಡು, ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗು.
ಭಾವಿನ್ಯರ್ಥೇ ಹಿ ಸತ್ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ವೈಕೃತಂ ನೋಪಜಾಯತೇ। ಗುರುಧರ್ಮಾಭಿಗುಪ್ತಾ ಚ ಶ್ರೇಯಃ ಕ್ಷಿಪ್ರಮವಪ್ಸ್ಯಸಿ
ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ಪತ್ನಿಯರು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿರಿಯರ ಧರ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿತಳಾಗಿ, ನೀನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
ಸಹದೇವಶ್ಚ ಮೇ ಪುತ್ರಃ ಸದಾಽವೇಕ್ಷ್ಯೋ ವನೇ ವಸನ್। ಯಥೇದಂ ವ್ಯಸನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಾಯಂ ಸೀದೇನ್ಮಹಾಮತಿಃ
ಅವನಿಗೆ ಈ ದುಃಖ ಬಂದರೂ, ನನ್ನ ಮಗ ಸಹದೇವನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಸದಾ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಮಹಾಮತಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಬಾರದು.
ತಥೇನ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತು ಸಾ ದೇವೀ ಸ್ರವನ್ನೇತ್ರಜಲಾವಿಲಾ। ಶೋಣಿತಾಕ್ತೈಕವಸನಾ ಮುಕ್ತಕೇಶೀ ವಿನಿರ್ಯಯೌ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ದೇವಿಯು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ನೆನೆದು, ರಕ್ತದ ಮಸಿಯೊಂದೇ ಉಡುಗೆ ಧರಿಸಿ, ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಳು.
ತಾಂ ಕ್ರೋಶನ್ತೀಂ ಪೃಥಾ ದುಃಖಾದನುವವ್ರಾಜ ಗಚ್ಛತೀಮ್। ಅಥಾಪಶ್ಯನ್ಸುತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಹೃತಾಭರಣವಾಸಸಃ
ಅವಳು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಕುಂತಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದಳು. ಆಗ ಅವಳು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿ ನೋಡಿದಳು.
ರುರುಚರ್ಮಾವೃತತನೂನ್ಹ್ರಿಯಾ ಕಿಞ್ಚಿದವಾಹ್ಮುಖಾನ್। ಪರೈಃ ಪರೀತಾನ್ಸಂಹೃಷ್ಟೈಃ ಸುಹೃದ್ಭಿಶ್ಚಾನುಶೋಚಿತಾನ್
ಅವರು ಹರಣ ಚರ್ಮದಿಂದ ದೇಹ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಬಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ದಯೆಪಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
ತದವಸ್ಥಾನ್ಸುತಾನ್ಸರ್ವಾನುಪಸೃತ್ಯಾತಿವತ್ಸಲಾ। ಸ್ವಜಮಾನಾಽವದಚ್ಛೇಕಾತ್ತತ್ತದ್ವಿಲಪತೀ ಬಹು
ಅವರ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಪಾರ Sneಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು ಮತ್ತು ಬಹಳವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಕಥಂ ಸದ್ಧರ್ಮಚಾರಿತ್ರಾನ್ವೃತ್ತಸ್ಥಿತಿವಿಭೂಷಿತಾನ್। ಅಕ್ಷುದ್ರಾನ್ದೃಢಭಕ್ತಾಂಶ್ಚ ದೈವತೇಜ್ಯಾಪರಾನ್ಸದಾ
ನೀವು ಧರ್ಮಪಾಲನೆ, ಸತ್ಯವ್ರತ, ದೃಢಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೇವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೇಗೆ ಈ ದುಃಖ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಂತು?
ವ್ಯಸನಂ ವಃ ಸಮಭ್ಯಾಗಾತ್ಕೋಽಯಂ ವಿಧಿವಿಪರ್ಯಯಃ। ಕಸ್ಯಾಪಧ್ಯಾನಜಂ ಚೇದಮಾಗಃ ಪಶ್ಯಾಮಿ ವೋ ಧಿಯಾ
ಈದು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಂದಿರುವ ವಿಧಿಯ ವಿಪರ್ಯಾಸವೇನು? ಯಾರ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಈ ಅಪಾಯ ಉಂಟಾಯಿತು? ಯಾರ ಯೋಚನೆಯಿಂದ ಈ ಅನ್ಯಾಯ ನಿಮಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.
ಸ್ಯಾತ್ತು ಮದ್ಭಾಗ್ಯದೋಷೋಽಯಂ ಯಾಽಹಂ ಯುಷ್ಮಾನಜೀಜನಮ್। ದುಃಖಾಯಾಸಭುಜೋಽತ್ಯರ್ಥಂ ಯುಕ್ತಾನಪ್ಯುತ್ತಮೈರ್ಗುಣೈಃ
ನಾನು ನಿಮಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿರುವುದೇ ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯದ ದೋಷವೋ? ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ, ನೀವು ಅತಿಯಾದ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.
ಕಥಂ ವತ್ಸ್ಯಥ ದುರ್ಗೇಷು ವನೇ ಋದ್ಧಿವಿನಾಕೃತಾಃ। ವೀರ್ಯಸತ್ವಬಲೋತ್ಸಾಹತೇಜೋಭಿರಕೃಶಾಃ ಕೃಶಾಃ
ಸಾಹಸ, ಧೈರ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಉತ್ಸಾಹ, ಕೀರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ದುರ್ಬಲರು ಅಲ್ಲ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕ್ಷೀಣರಾಗಿದ್ದರೂ, ಐಶ್ವರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತೀರಿ?
ಯದ್ಯೇವಮಹಮಜ್ಞಾಸ್ಯಂ ವನೇ ವಾಸಂ ಹಿ ವೋ ಧ್ರುವಮ್। ಶತಶೃಙ್ಗಾನ್ಮೃತೇ ಪಾಣ್ಡೌ ನಾಗಮಿಷ್ಯಂ ಗಜಾಹ್ವಯಮ್
ಇದು ನಿಜವಾದರೆ, ನಾನು ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರಲಾರೆ. ನೀವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಖಚಿತ. ಪಾಂಡು ಶತಶೃಂಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಧನ್ಯಂ ವಃ ಪಿತರಂ ಮನ್ಯೇ ತಪೋಮೇಧಾನ್ವಿತಂ ತಥಾ। ಯಃ ಪುತ್ರಾಧಿಮಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸ್ವರ್ಗೇಚ್ಛಾಮಕರೋತ್ಪ್ರಿಯಾಮ್
ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವರು, ಮಕ್ಕಳ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡದೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು ಎಂಬುದು ಭಾಗ್ಯ.
ಧನ್ಯಾಂ ಚಾತೀನ್ದ್ರಿಯಜ್ಞಾನಾಮಿಮಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಂ ಪರಾಂ ಗತಿಮ್। ಮನ್ಯೇ ತು ಮಾದ್ರೀಂ ಧರ್ಮಜ್ಞಾಂ ಕಲ್ಯಾಣೀಂ ಸರ್ವಥೈವ ತು
ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಶುಭಳಾದ ಮಾದ್ರಿಯೂ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನಪ್ಪಿದಳು ಎಂದು ನಾನು ಧನ್ಯಳಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ರತ್ಯಾ ಮತ್ಯಾ ಚ ಗತ್ಯಾ ಚ ಯಯಾಽಹಮಭಿಸನ್ಧಿತಾ। ಜೀವಿತಪ್ರಿಯತಾಂ ಮಹ್ಯಂ ಧಿಙ್ಮಾಂ ಸಙ್ಕ್ಲೇಶಭಾಗಿನೀಮ್
ಆಕೆ ಆನಂದ, ಚಿಂತನೆ, ನಡೆ ಎಲ್ಲದಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ. ನಾನು ಬಹಳ ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದನ್ನು ಅವಳು ಪಡೆದಳು. ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಲಜ್ಜೆ.
ಪುತ್ರಕಾ ನ ವಿಹಾಸ್ಯೇ ವಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಲಬ್ಧಾನ್ಪ್ರಿಯಾನ್ಸತಃ। ಸಾಽಹಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಹಿ ವನಂ ಹಾ ಕೃಷ್ಣೇ ಕಿಂ ಜಹಾಸಿ ಮಾಮ್
ಮಕ್ಕಳೇ, ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ ದೊರೆತ ಪ್ರಿಯವಾದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ಇನ್ನು ನೋಡಲಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಕೂಡ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಹಾಯ್ ಕೃಷ್ಣೆ, ನೀನು ನನನ್ನು ಏಕೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?
ಅನ್ತವತ್ಯಸುಧರ್ಮೇಽಸ್ಮಿನ್ಧಾತ್ರಾ ಕಿಂ ನು ಪ್ರಮಾದತಃ। ಮಮಾನ್ತೋ ನೈವ ವಿಹಿತಸ್ತೇನಾಯುರ್ನ ಜಹಾತಿ ಮಾಮ್
ಈ ಕ್ಷಣಿಕ ಧರ್ಮಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನೆ ಮಾಡಿದನೇನು? ಅವನು ನನಗೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಸದಿದ್ದರಿಂದ, ಮರಣವು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಹಾ ಕೃಷ್ಣ ದ್ವಾರಕಾವಾಸಿನ್ಕ್ವಾಸಿ ಸಙ್ಕರ್ಷಣಾನುಜ। ಕಸ್ಮಾನ್ನ ತ್ರಾಯಸೇ ದುಃಖಾನ್ಮಾಂ ಚೇಮಾಂಶ್ಚ ನರೋತ್ತಮಾನ್
ಹಾಯ್ ಕೃಷ್ಣೆ, ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನೇ, ಸಂಕರ್ಷಣನ ಸಹೋದರನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯೆ? ನಾನು ಮತ್ತು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರನ್ನು ದುಃಖದಿಂದ ಏಕೆ ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ?
ಅನಾದಿನಿಧನಂ ಯೇ ತ್ವಾಮನುಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ವೈ ನರಾಃ। ತಾಂಸ್ತ್ವಂ ಪಾಸೀತ್ಯಯಂ ವಾದಃ ಸ ಗತೋ ವ್ಯರ್ಥತಾಂ ಕಥಮ್
ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರು, ಅವರ ರಕ್ಷಣೆ ಎಂದೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದೆಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಹುದು?
ಇಮೇ ಸದ್ಧರ್ಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಯಶೋವೀರ್ಯಾನುವರ್ತಿನಃ। ನಾರ್ಹನ್ತಿ ವ್ಯಸನಂ ಭೋಕ್ತುಂ ನನ್ವೇಷಾಂ ಕ್ರಿಯತಾಂ ದಯಾ
ಈ ಸಜ್ಜನರು ಸತ್ಯಧರ್ಮ, ಮಹಿಮೆ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಿಗೆ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಇವರಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಬೇಕು.
ಸೇಯಂ ನೀತ್ಯರ್ಥವಿಜ್ಞೇಷು ಕಥಮಾಪದುಪಾಗತಾ।। ಸ್ಥಿತೇಷು ಕುಲನಾಥೇಷು ಕಥಮಾಪದುಪಾಗತಾ
ನೀತಿ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವವರಿಗೂ, ಕುಟುಂಬದ ನಾಯಕರು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗಲೂ, ಈ ಅಪಾಯ ಹೇಗೆ ಬಂತು?
ಹಾ ಪಾಣ್ಡೋ ಹಾ ಮಹಾರಾಜ ಕ್ವಾಸಿ ಕಿಂ ಸಮುಪೇಕ್ಷಸೇ। ಪುತ್ರಾನ್ವಿವಾಸ್ಯತಃ ಸಾಧೂನರಿಭಿರ್ದ್ಯೂತನಿರ್ಜಿತಾನ್
ಹಾಯ್ ಪಾಂಡು, ಹಾಯ್ ಮಹಾರಾಜ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ? ಶತ್ರುಗಳು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು, ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಪರ ಪುತ್ರರನ್ನು ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಏಕೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದೀಯ?
ಸಹದೇವ ನಿವರ್ತಸ್ವ ನನು ತ್ವಮಸಿ ಮೇ ಪ್ರಿಯಃ। ಶರೀರಾದಪಿ ಮಾದ್ರೇಯ ಮಾಂ ಮಾ ತ್ಯಾಕ್ಷೀಃ ಕುಪುತ್ರವತ್
ಸಹದೇವಾ, ನೀನು ನನ್ನಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯನು, ದಯವಿಟ್ಟು ಹಿಂತಿರುಗು. ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಕೆಟ್ಟ ಮಗನಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಡ, ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಬೇಡ.
ವ್ರಜನ್ತು ಬ್ರಾತರಸ್ತೇಽಮೀ ಯದಿ ಸತ್ಯಾಭಿಸನ್ಧಿನಃ। ಮತ್ಪರಿತ್ರಾಣಜಂ ಧರ್ಮಮಿಹೈವ ತ್ವಮವಾಪ್ನುಹಿ
ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ತಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಹೊರಡುವುದಾದರೂ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಈಗಲೇ ಸಾಧಿಸು.
ಏವಂ ವಿಪಲತೀಂ ಕುನ್ತೀಮಭಿವಾದ್ಯ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ। ಪಾಣ್ಡವಾ ವಿಗತಾನನ್ದಾ ವನಾಯೈವ ಪ್ರವವ್ರಜುಃ
ಈ ರೀತಿ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಕುಂತಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಪಾಂಡವರು ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು.
ವಿದುರಶ್ಚಾಪಿ ತಾಮಾರ್ತಾಂ ಕುನ್ತೀಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ಹೇತುಭಿಃ। ಪ್ರಾವೇಶಯದ್ಗೃಹಂ ಕ್ಷತ್ತಾ ಸ್ವಯಮಾರ್ತತರಃ ಶನೈಃ
ವಿದುರನು ಕೂಡ ದುಃಖಿತಳಾದ ಕುಂತಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ತಾನೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ದುಃಖದಿಂದ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.