ಯಾನಕ್ಷಾನ್ಮನ್ಯಸೇ ಮೂಢ ಗಾನ್ಧಾರಾಣಾಂ ಯಶೋಹರ। ನೈತೇ ಹ್ಯಕ್ಷಾಃ ಶಿತಾ ವಾಣಾಸ್ತ್ವಯೈತೇ ಸಮರೇ ಧೃತಾಃ
ಗಾಂಧಾರರ ಯಶಸ್ಸು ಎಂದು ನೀನು ಮೂರ್ಖನಂತೆ ಈ ಜೂಜನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ಇವು ಜೂಜಿನ ಕಲ್ಲುಗಳು ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವುದು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳು.
ಯಥಾ ಚೈವೋಕ್ತವಾನ್ಭೀಮಸ್ತ್ವಾಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಸಬಾನ್ಧವಮ್। ಕರ್ತಾಽಹಂ ಕರ್ಮಣಾ ಚಾಸ್ಯ ಕುರುಕಾರ್ಯಾಣಿ ಸರ್ವಶಃ। ಯದಿ ಸ್ಥಸ್ಯಾಸಿ ಸಙ್ಗ್ರಾಮೇ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮೇಣ ಸೌಬಲ
ಭೀಮನು ನಿನ್ನನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಕೌರವರ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮದಂತೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ, ಸೌಬಲ, ನಾನೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಸಹದೇವವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ನಕುಲೋಽಪಿ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ। ದರ್ಶನೀಯತಮೋ ನೄಣಾಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ಸಹದೇವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರನಾದ ನಕುಲನು ಕೂಡ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಸುತೇಯಂ ಯಜ್ಞಸೇನಸ್ಯ ದ್ಯೂತೇಽಸ್ಮಿನ್ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಜೈಃ। ಯೈರ್ವಾಚಃ ಶ್ರಾವಿತಾ ರೂಕ್ಷಾ ಧೂರ್ತೈರ್ದುರ್ಯೋಧನಪ್ರಿಯೈಃ
ಯಜ್ಞಸೇನನ ಮಗಳು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳೇ ಈ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಪಣವಾಗಿಟ್ಟರು. ದುಷ್ಠರು, ದುಶ್ಯಾಸನನಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದ ಕುತಂತ್ರಿಗಳೇ ಆ ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾನ್ಸುದುರ್ವೃತ್ತಾನ್ಮುಮೂರ್ಷೂನ್ಕಾಲಚೋದಿತಾನ್। ದರ್ಶಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಭೂಯಿಷ್ಠಮಹಂ ವೈವಸ್ವತಕ್ಷಯಮ್
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ದುರುಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಅವರು ದುಷ್ಟರು, ಕಾಲದ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಾಶವಾಗಬೇಕಾದವರು, ನಾನು ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ಭಯಾನಕ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
ಉಲೂಕಂ ಚ ದುರಾತ್ಮಾನಂ ಸೌಬಲಸ್ಯ ಪ್ರಿಯಂ ಸುತಮ್। ಹನ್ತಾಽಹಮಸ್ಮಿ ಸಮರೇ ಮಮ ಶತ್ರುಂ ನರಾಧಮಮ್
ಸೌಬಲನ ಪ್ರಿಯ ಮಗನಾದ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ ಉಲೂಕನನ್ನು, ನನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅಧಮನನ್ನು, ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
ನಿದೇಶಾದ್ಧರ್ಮರಾಜಸ್ಯ ದ್ರೌಪದ್ಯಾಃ ಪದವೀಂ ಚರನ್। ನರ್ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟಾಂ ಪೃಥಿವೀಂ ಕರ್ತಾಸ್ಮಿ ನಚಿರಾದಿವಾ
ಧರ್ಮರಾಜನ ಆದೇಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ದ್ರೌಪದಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾನು ಬೇಗನೆ ಗರ್ಜಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಮಾಚ್ಚೋರುಂ ದರ್ಶಯಸೇ ಯಸ್ಮಾಚ್ಚೋರುಂ ನಿರೀಕ್ಷಸೇ। ತಸ್ಮಾತ್ತವ ಹ್ಯಧರ್ಮಿಷ್ಠ ಊರೌ ಮೃತ್ಯುರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ
ನೀನು ಗರ್ವದಿಂದ ನಿನ್ನ ತೊಡೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಧರ್ಮಿಯೇ, ನಿನ್ನ ತೊಡೆಯಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ಯಸ್ಮಾಚ್ಚೈವಂ ಕ್ಲೇಶಯತಿ ಭ್ರಾತಾ ತೇ ಮಾಂ ದುರಾತ್ಮವಾನ್। ತಸ್ಮಾದುಧಿರಮೇವಾಸ್ಯ ಪಾಸ್ಯತೇ ವೈ ವೃಕೋದರಃ
ನಿನ್ನ ದುಷ್ಟ ಸಹೋದರನು ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಕಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಭೀಮನೇ ಅವನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವನು.
ಇಮಂ ಚ ಪಾಪಿಷ್ಠಮತಿಂ ಕರ್ಣಂ ಸಮುತಬಾನ್ಧವಮ್। ಸಾಮಾತ್ಯಂ ಸಪರೀವಾರಂ ಹನಿಷ್ಯತಿ ಧನಞ್ಜಯಃ
ಈ ಪಾಪ ಮನಸ್ಸಿನ ಕರ್ನನನ್ನು, ಅವನ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ, ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನೂ, ಸಾಥಿಯನ್ನೂ, ಧನಂಜಯನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.
ಕ್ಷುದ್ರಧರ್ಮಂ ನೈಕೃತಿಕಂ ಶಕುನಿಂ ಪಾಪಚೇತಸಮ್। ಸಹದೇವೋ ರಣೇ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಹನಿಷ್ಯತಿ ಸಬಾನ್ಧವಮ್
ಕುಟಿಲ ಚರಿತ್ರೆಯುಳ್ಳ, ದುರಾಸೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಕುನಿಯನ್ನು ಸಹದೇವನು ಕೋಪದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.
ಏವಮುಕ್ತೇ ತು ವಚನೇ ದ್ರೌಪದ್ಯಾ ಧರ್ಮಶೀಲಯಾ। ತತೋಽನ್ತರಿಕ್ಷಾತ್ಸುಮಹತ್ಪುಷ್ಪವರ್ಷಮವಾಪತತಮ್
ಧರ್ಮಶೀಲೆಯಾದ ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಾತುಗಳು ಮುಗಿದಾಗ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಭಾರಿ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು.
ತೇಷಾಂ ತು ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ನೋಚುಸ್ತತ್ರ ಸಭಾಸದಃ। ಅರ್ಜುನಸ್ಯ ಭಯಾದ್ರಾಜನ್ನಭೂನ್ನಿಶ್ಶಬ್ದಮತ್ರ ವೈ
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ಯಾರೂ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, ಅರ್ಜುನನ ಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮೌನವಾಗಿತ್ತು.
ದ್ರೌಪದ್ಯಾ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚುಕೋಪಾಥ ಧನಞ್ಜಯಃ। ಸ ತದಾ ಕ್ರೋಧತಾಮ್ರಾಕ್ಷ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧನಂಜಯನು ಕೋಪಗೊಂಡನು; ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಅಯಂ ತು ಮಾಂ ವಾರಯತೇ ಧರ್ಮರಾಜೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕ್ರೋಧತಾಮ್ರಾಕ್ಷೋ ಧನುರಾದಾಯ ವೀರ್ಯವಾನ್
'ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿರುವವನು ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾದ ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡನು.
ಸವ್ಯಸಾಚೀ ಸಮುತ್ಪತ್ಯ ತಾಞ್ಛತ್ರೂನ್ಸಮುದೈಕ್ಷತ। ಉದ್ಯತಂ ಫಲ್ಗುನಂ ತತ್ರ ದದೃಶುಃ ಸರ್ವಪಾರ್ಥಿವಾಃ
ಎಡಗೈಯಿಂದ ಧನುಸ್ಸು ಹಾರಿಸುವ ಅರ್ಜುನನು ಎದ್ದು, ಶತ್ರುಗಳೆಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ಅವನು ಆಯುಧವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಯುಗಾನ್ತೇ ಸರ್ವಲೋಕಾಂಸ್ತು ದಹನ್ತಮಿವ ಪಾವಕಮ್। ವೀಕ್ಷಮಾಣಂ ಧನುಷ್ಪಾಮಿಂ ಹನ್ತುಕಾಮಂ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ
ಅವನು ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆಯೇ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಾಶಮಾಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಹನ್ತುಕಾಮಂ ಪಶೂನ್ಕ್ರುದ್ಧಂ ರುದ್ರಂ ದಕ್ಷಕ್ರತೌ ಯಥಾ। ತಥಾಭೂತಂ ನರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಷೇದುಸ್ತತ್ರ ಮಾನವಾಃ
ಅವನನ್ನು, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡಿರುವ ರುದ್ರನಂತೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ತೀವ್ರ ಇಚ್ಛೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಂಡಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಜನರು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು.
ಧನಞ್ಜಯಸ್ಯವ ವೀರ್ಯಜ್ಞಾ ನಿರಾಶಾ ಜೀವಿತೇ ತದಾ। ಮೃತಭೂತಾ ಭವನ್ಸರ್ವೇ ನೇತ್ರೈರನಿಮಿಷೈರಿವ
ಧನಂಜಯನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣದ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು; ಅವರು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಿಟುಕಿಸದೆ, ಸತ್ತವರಂತೆ ಇದ್ದರು.
ಅರ್ಜುನಂ ಧರ್ಮಪುತ್ರಂ ಚ ಸಮುದೈಕ್ಷನ್ತ ಪಾರ್ಥಿವಾಃ। ಕ್ರುದ್ಧಂ ತದಾಽರ್ಜುನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪೃಥಿವೀ ಚ ಚಚಾಲ ಹ
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜರು ಅರ್ಜುನನನ್ನೂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡಿದರು; ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಭೂಮಿಯೂ ನಡುಗಿತು.
ಖೇಚರಾಣಿ ಚ ಭೂತಾನಿ ವಿತ್ರೇಸುರ್ವೈ ಭಯಾರ್ದಿತಾಃ। ನಾದಿತ್ಯೋ ವಿರರಾಜಾಥ ನಾಪಿ ವಾನ್ತಿ ಚ ಮಾರುತಾಃ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದವು; ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ, ಗಾಳಿಯೂ ಬೀಸಲಿಲ್ಲ.
ನ ಚನ್ದ್ರೋ ನ ಚ ನಕ್ಷತ್ರಂ ದ್ಯೌರ್ದಿಶೋನ ನ ವಿಭಾನ್ತಿ ಹ। ಸರ್ವಮಾವಿದ್ಧಮಭವಜ್ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್
ಚಂದ್ರನೂ ಅಲ್ಲ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಆಕಾಶವೂ ಅಲ್ಲ, ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಅಲ್ಲ — ಯಾವುದೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತಾಯಿತು.
ಉತ್ಪತನ್ಸ ವಭೌ ಪಾರ್ತೋ ದಿವಾಕರ ಇವಾಮ್ಬರೇ
ಅವನು ಹಾರಿದಾಗ, ಪಾರ್ಥನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಪಾರ್ಥಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕ್ರುದ್ಧಂ ಕಾಲಾನ್ತಕಯಮೋಪಮಮ್। ಭೀಮಸೇನೋ ಮುದಾ ಯುಕ್ತೋ ಯುದ್ಧಾಯೈವ ಮನೋ ದಧೇ
ಪಾರ್ಥನು ಕೋಪದಿಂದ, ಕಾಲಾಂತಕ ಯಮನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೀಮಸೇನನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಯುದ್ಧದ ಕಡೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಡ್ಡಿದನು.
ಪಾಞ್ಚಾಲೀ ಚ ದದರ್ಶಾಥ ಸುಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಂ ಧನಞ್ಜಯಮ್। ಹನ್ತುಕಾಮಂ ರಿಪೂನ್ಮರ್ವಾನ್ಸುಪರ್ಣಮಿವ ಪನ್ನಗಾನ್
ಪಾಂಚಾಲಿಯೂ ಧನಂಜಯನನ್ನು ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಾ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಗರುಡನು ಹಾವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ನೋಡಿದಳು.
ದುಷ್ಪ್ರೇಕ್ಷಃ ಸೋಽಭವತ್ಕ್ರುದ್ಧೋ ಯುಗಾನ್ತಾಗ್ನಿರಿವ ಜ್ವಲನ್। ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇಜಸಾ ಯುಕ್ತಂ ವಿವ್ಯಧುಃ ಪುರವಾಸಿನಃ
ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಾ, ನೋಡಲು ಸಹ ಕಷ್ಟವಾದವನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು, ನಗರದಲ್ಲಿರುವವರು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು.
ಉತ್ಪತನ್ತಂ ತು ವೇಗೇನ ತತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧನಞ್ಜಯಮ್। ಜಗ್ರಾಹ ಸ ತದಾ ರಾಜಾ ಪುರುಹೂತೋ ಯಥಾ ಹರಿಮ್
ಆಗ ಧನಂಜಯನು ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದನು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಇಂದ್ರನು ಹರಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ.
ಉವಾಚ ಸ ಘೃಣೀ ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಧರ್ಮರಾಜೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ಮಾ ಪಾರ್ಥ ಸಾಹಸಂ ಕಾರ್ಷೀರ್ಮಾ ವಿನಾಶಂ ಗಮೇದ್ಯಶಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದಯೆಯುಳ್ಳ ಹಿರಿಯನಾದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪಾರ್ಥಾ, ನೀನು ಹಠದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡ, ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗಬಾರದು.'
ಅಹಮೇತಾನ್ಪಾಪಕೃತೋ ದ್ಯೂತಜ್ಞಾನ್ದಗ್ಧುಮುತ್ಸಹೇ। ಕನ್ತ್ತ್ವಸತ್ಯಗತಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕ್ರೋಧೋ ನಾಶಮುಪೈತಿ ಮೇ
ಅವನನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಪಾಪಿ ಜೂಯಾಡುಗಳನ್ನು ಸುಡುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಸುಳ್ಳಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ನನ್ನ ಕೋಪವೇ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ.'
ತ್ವಮಿಮಂ ಜಗತೋಽರ್ಥೇ ವೈ ಕೋಪಂ ಸಂಯಚ್ಛ ಪಾಣ್ಡವ
'ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಪಾಂಡವ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸು.'