ತತಃ ಸೂತಸ್ತಸ್ಯ ವಶಾನುಗಾಮೀ ಭೀತಶ್ಚ ಕೋಪಾದ್ದ್ರುಪದಾತ್ಮಜಾಯಾಃ। ವಿಹಾಯ ಮಾನಂ ಪುನರೇವ ಸಭ್ಯಾ- ನುವಾಚ ಕೃಷ್ಣಾಂ ಕಿಮಹಂ ಬ್ರವೀಮಿ
ಆ ರಥಸಾರಥಿ, ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗಿ, ಆದರೆ ದ್ರುಪದನ ಮಗಳ ಕೋಪದಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು, ತನ್ನ ಗೌರವವನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಕೃಷ್ಣೆಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, 'ನಾನು ಸಭೆಗೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ದುಃಶಾಸನೈಷ ಮಮ ಸೂತಪುತ್ರೋ ವೃಕೋದರಾದುದ್ವಿಜತೇಽಲ್ಪಚೇತಾಃ। ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯಾನಯ ಯಾಜ್ಞಸೇನೀಂ ಕಿಂ ತೇ ಕರಿಷ್ಯನ್ತ್ಯವಶಾಃ ಸಪತ್ನಾಃ
ಈ ದುಶ್ಯಾಸನನು, ರಥಸಾರಥಿಯ ಮಗನು, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವನು, ಭೀಮನನ್ನು ಭಯಪಡುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನೀನೇ ಸ್ವತಃ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದುಕೊ. ಅವಳ ದುರ್ಬಲ ಪತ್ನಿಯರು ನಿನಗೆ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲರು?
ತತಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಸ ರಾಜಪುತ್ರಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭ್ರಾತುಃ ಶಾಸನಂ ರಕ್ತದೃಷ್ಟಿಃ। ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತದ್ವೇಶ್ಮ ಮಹಾರಥಾನಾ- ಮಿತ್ಯಬ್ರವೀದ್ದ್ರೌಪದೀಂ ರಾಜಪುತ್ರೀಮ್
ಆಗ, ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಆಜ್ಞೆ ಕೇಳಿ, ರಕ್ತವರ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ರಾಜಕುಮಾರನು ಎದ್ದು, ಮಹಾರಥಿಗಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯಾದ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಏಹ್ಯೇಹಿ ಪಾಞ್ಚಾಲಿ ರಾಜಪುತ್ರೀಮ್। ದುರ್ಯೋಧನಂ ಪಶ್ಯ ವಿಮುಕ್ತಲಜ್ಜಾ। ಕುರೂನ್ಭಜಸ್ವಾಯತಪತ್ರನೇತ್ರೇ ಧರ್ಮೇಣ ಲಬ್ಧಾಽಸಿ ಸಭಾಂ ಪರೈಹಿ
'ಬಾ, ಬಾ ಪಾಂಚಾಲಿ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯೆ! ಲಜ್ಜೆ ಇಲ್ಲದ ದುಶ್ಯಾಸನನನ್ನು ನೋಡು. ಅಗಲಕಣ್ಣುಗಳವಳೆ, ಕುರುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಬಾ. ನೀನು ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟೆ.'
ತತಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಸುದೂರ್ಮನಾಃ ಸಾ ವಿವರ್ಣಮಾಮೃಜ್ಯ ಮುಖಂ ಕರೇಣ। ಆರ್ತಾ ಪ್ರದುದ್ರಾವ ಯತಃ ಸ್ತ್ರಿಯಸ್ತಾ ವೃದ್ಧಸ್ಯ ರಾಜ್ಞಃ ಕುರುಪುಙ್ಗವಸ್ಯ
ಅವಳು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಎದ್ದು, ಕೈಯಿಂದ ಬಣ್ಣ ಹೋದ ಮುಖವನ್ನು ತೊಳೆದು, ಅಳುತ್ತಾ, ವಯೋವೃದ್ಧ ರಾಜನ ಮನೆಯ ಹೆಂಗಸರ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಹೋದಳು.
ತತೋ ಜವೇನಾಭಿಸಸಾರ ರೋಷಾ- ದ್ದುಃಶಾಸನಸ್ತಾಮಭಿಗರ್ಜಮಾನಃ। ದೀರ್ಘೇಷು ನೀಲೇಷ್ವಥ ಚೋರ್ಮಿಮತ್ಸು ಜಗ್ರಾಹ ಕೇಶೇಷು ನರೇನ್ದ್ರಪತ್ನೀಮ್
ಆಗ, ದುಶ್ಯಾಸನನು ಕೋಪದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ವೇಗವಾಗಿ ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ, ಉದ್ದವಾದ ಕಪ್ಪು ಅಲೆಮಾಡುವ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಾಜಪತ್ನಿಯನ್ನು ಎಳೆದನು.
ಯೇ ರಾಜಸೂಯಾವಭೃಥೇ ಜಲೇನ ಮಹಾಕ್ರತೌ ಮನ್ತ್ರಪೂತೇನ ಸಿಕ್ತಾಃ। ತೇ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ಪರಿಭೂಯ ವೀರ್ಯಂ ಬಲಾತ್ಪ್ರಮೃಷ್ಟಾ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಜೇನ
ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಶುದ್ಧ ಜಲದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡವರು, ಪಾಂಡವರ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅವಮಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
ಸ ತಾಂ ಪರಾಕೃಷ್ಯ ಸಭಾಸಮೀಪ- ಮಾನೀಯ ಕೃಷ್ಣಾಮತಿದೀರ್ಘಕೇಶೀಮ್। ದುಃಶಾಸನೋ ನಾಥವತೀಮನಾಥವ- ಚ್ಚಕರ್ಷ ವಾಯುಃ ಕದಲೀಮಿವಾರ್ತಾಮ್
ಅತಿ ಉದ್ದವಾದ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದುಶ್ಯಾಸನನು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು, ರಕ್ಷಿತಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ನಿರಾಶ್ರಯಳಾಗಿದ್ದವಳಂತೆ, ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಎಳೆದನು. ಅದು ಗಾಳಿಯು ಬಾಳೆಗಿಡವನ್ನು ಎಳೆಯುವಂತೆ ಆಗಿತ್ತು.
ಸಾ ಕೃಷ್ಣಮಾಣಾ ನಮಿತಾಙ್ಗಯಷ್ಟಿಃ ಶನೈರುವಾಚಾಥ ರಜಸ್ವಲಾಽಸ್ಮಿ। ಏಕಂ ಚ ವಾಸೋ ಮಮ ಮನ್ದಬುದ್ಧೇ ಸಭಾಂ ನೇತುಂ ನಾರ್ಹಸಿ ಮಾಮನಾರ್ಯ
ಕೃಷ್ಣೆ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಬಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ಮಾಸಧರ್ಮದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ಬಳಿ ಒಂದು ವಸ್ತ್ರವಷ್ಟೇ ಇದೆ, ಅಜ್ಞಾನಿಯೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಎಳೆಯುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ಅನಾರ್ಯನೆ.'
ತತೋಽಬ್ರವೀತ್ತಾಂ ಪ್ರಸಭಂ ನಿಗೃಹ್ಯ ಕೇಶೇಶು ಕೃಷ್ಣೇಷು ತದಾ ಸ ಕೃಷ್ಣಾಮ್। ಕೃಷ್ಣಂ ಚ ಜಿಷ್ಣುಂ ಚ ಹರಿಂ ನರಂ ಚ ತ್ರಾಯಾಯ ವಿಕ್ರೋಶತಿ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ
ಆಗ, ದುಶ್ಯಾಸನನು ಅವಳ ಕಪ್ಪು ಕೂದಲನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ ಕೃಷ್ಣ, ಅರ್ಜುನ, ಭೀಮ, ಮತ್ತು ಧರ್ಮನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
ರಜಸ್ವಲಾ ವಾ ಭವ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ ಏಕಾಮ್ಬರಾ ವಾಪ್ಯಥವಾ ವಿವಸ್ತ್ರಾ। ದ್ಯೂತೇ ಜಿತಾ ಚಾಸಿ ಕೃತಾಽಸಿ ದಾಸೀ ದಾಸೀಷು ವಾಸಶ್ಚ ಯಥೋಪಜೋಷಮ್
ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯೆ, ನೀನು ರಜಸ್ಸು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಸೋತು ದಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ದಾಸಿಯರ ನಡುವೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಾಸವಿದ್ದರೂ—
ಪ್ರಕೀರ್ಣಕೇಶೀ ಪತಿತಾರ್ಧವಸ್ತ್ರಾ ದುಃಶಾಸನೇನ ವ್ಯವಧೂಯಮಾನಾ। ಹೀಮತ್ಯಮರ್ಷೇಣ ಚ ದಹ್ಯಮಾನಾ ಶನೈರಿದಂ ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ಕೃಷ್ಣಾ
ಕೇಶಗಳು ಚಿತ್ತಡಿಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಅರ್ಧ ಬಟ್ಟೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ, ದುಃಶಾಸನನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಪಮಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು:
ಇಮೇ ಸಮಾಯಾಮುಪನೀತಶಾಸ್ತ್ರಾಃ ಕ್ರಿಯಾವನ್ತಃ ಸರ್ವ ಏವೇನ್ದ್ರಕಲ್ಪಾಃ। ಗುರುಸ್ಥಾನಾ ಗುರವಶ್ಚೈವ ಸರ್ವೇ ತೇಷಾಮಗ್ರೇ ನೋತ್ಸಹೇ ಸ್ಥಾತುಮೇವಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಹಿರಿಯರು, ಎಲ್ಲರೂ ಉತ್ತಮ ನಡೆ ಹೊಂದಿದವರು, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಸಮಾನರು, ಗುರುಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮುಂದೆ ನಾನು ಹೀಗೆ ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ನಶಂಸಕರ್ಮಂಸ್ತ್ವಮನಾರ್ಯವೃತ ಮಾ ಮಾ ವಿವಸ್ತ್ರಾಂ ಕುರು ಮಾ ವಿಕಾರ್ಷೀಃ। ನ ಮರ್ಷಯೇಯುಸ್ತವ ರಾಜಪುತ್ರಾಃ ಸೇನ್ದ್ರಾಪಿ ದೇವಾ ಯದಿ ತೇ ಸಹಾಯಾಃ
ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿದಾಗಿದೆ, ನೀನು ಸದಾಚಾರವಿಲ್ಲದವನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ನನ್ನನ್ನು ಬಟ್ಟೆ ತೆಗೆದುಬಿಡಬೇಡ, ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಡ! ರಾಜಕುಮಾರರು, ಇಂದ್ರನೂ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಹ ಇದ್ದರೂ, ನಿನ್ನ ಈ ಅನಾಚಾರವನ್ನು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಧರ್ಮೇ ಸ್ಥಿತೋ ಧರ್ಮಸುತೋ ಮಹಾತ್ಮಾ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಸೂಕ್ಷ್ಮೋ ನಿಪುಣೋಪಲಕ್ಷ್ಯಃ। ವಾಚಾಪಿ ಭರ್ತುಃ ಪರಮಾಣುಮಾತ್ರ- ಮಿಚ್ಛಾಮಿ ದೋಷಂ ನ ಗುಣಾನ್ವಿಸೃಜ್ಯ
ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮನು. ಧರ್ಮವು ಸೂಕ್ಷ್ಮವೂ, ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟವಾದುದೂ ಹೌದು. ನನ್ನ ಗಂಡನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ನಾನು ಒಳ್ಳೆಯತನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾತಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದಂ ತ್ವಕಾರ್ಯಂ ಕುರುವೀರಮಧ್ಯೇ ರಜಸ್ವಲಾಂ ಯತ್ಪರಿಕರ್ಷಸೇ ಮಾಮ್। ನ ಚಾಪಿ ಕಶ್ಚಿತ್ಕುರುತೇಽತ್ರ ಕುತ್ಸಾಂ ಧ್ರುವಂ ತವೇದಂ ಮತಮಭ್ಯುಪೇತಃ
ನಾನು ರಜಸ್ಸು ಹೊಂದಿರುವಾಗ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕುರು ವೀರರ ಮಧ್ಯೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ—ನಿನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತಾಗಿದೆ.
ಧಿಗಸ್ತು ನಷ್ಟಃ ಖಲು ಭಾರತಾನಾಂ ಧರ್ಮಸ್ತಥಾ ಕ್ಷತ್ರವಿದಾಂ ಚ ವೃತ್ತಮ್। ಯತ್ರ ಹ್ಯತೀತಾಂ ಕುರುಧರ್ಮವೇಲಾಂ ಪ್ರೇಕ್ಷನ್ತಿ ಸರ್ವೇ ಕುರವಃ ಸಭಾಯಾಮ್
ಅಯ್ಯೋ! ಭಾರತ ವಂಶದ ಧರ್ಮವೂ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ನಡೆವೂ ನಾಶವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕುರುಗಳು ಧರ್ಮದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.
ದ್ರೋಣಸ್ಯ ಭೀಷ್ಮಸ್ಯ ಚ ನಾಸ್ತಿ ಸತ್ತ್ವಂ ಕ್ಷತ್ತುಸ್ತಥೈವಾಸ್ಯ ಚನಾಸ್ತಿ ಸತ್ತ್ವಂ ಕ್ಷತ್ತುಸ್ತಥೈವಾಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನೋಪಿ। ನ ಲಕ್ಷಯನ್ತಿ ಕುರುವೃದ್ಧಮುಖ್ಯಾಃ
ದ್ರೋಣನಿಗೂ, ಭೀಷ್ಮನಿಗೂ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ, ವಿದುರನಿಗೂ ಇಲ್ಲ, ಈ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಕುರು ವಂಶದ ಹಿರಿಯರು ಯಾರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
ತಥಾ ಬ್ರುವನ್ತೀ ಕರುಣಂ ಸುಮಧ್ಯಮಾ ಭರ್ತೄನ್ಕಟಾಕ್ಷೈಃ ಕುಪಿತಾನಪಶ್ಯತ್। ಸಾ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ಕೋಪಪರೀತದೇಹಾ- ನ್ಸನ್ದೀಪಯಾಮಾಸ ಕಟಾಕ್ಷಪಾತೈಃ
ಹೀಗೆ ದುಃಖಭರಿತವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸುಂದರ ದ್ರೌಪದಿಯು, ತನ್ನ ಗಂಡರನ್ನು ಕೋಪಭರಿತ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದಳು. ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಉಕ್ಕಿ, ಆ ಕಣ್ಣಿನ ನೋಟದಿಂದ ಪಾಂಡವರು ಉರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.
ಹೃತೇನ ರಾಜ್ಯೇನ ತಥಾ ಧನೇನ ರತ್ನೈಶ್ಚ ಮುಖ್ಯೈರ್ನ ತಥಾ ಬಭೂವ। ಯಥಾ ತ್ರಪಾಕೋಪಸಮೀರಿತೇನ ಕೃಷ್ಣಾಕಟಾಕ್ಷೇಣ ಬಭೂವ ದುಃಖಮ್
ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಹೋದರೂ, ಧನ ಕಳೆದುಹೋದರೂ, ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳು ಹೋದರೂ, ಕೃಷ್ಣೆಯ ನಾಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು.
ದುಃಶಾಸನಶ್ಚಾಪಿ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಕೃಷ್ಣಾ- ಮವೇಕ್ಷಮಾಣಾಂ ಕೃಪಣಾನ್ಪತೀಂಸ್ತಾನ್। ಆಧೂಯ ವೇಗೇನ ವಿಸಞ್ಜ್ಞಕಲ್ಪಾ- ಮುವಾಚ ದಾಸೀತಿ ಹಸನ್ಸಶಬ್ದಮ್
ದುಃಶಾಸನನು, ಕೃಷ್ಣೆ ತನ್ನ ದುಃಖಿತ ಗಂಡರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆದು, ಅವಳು almost ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನಳಾದಳು. ಅವನು ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ, ಅವಳನ್ನು ದಾಸಿಯೆಂದು ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
ಕರ್ಣಸ್ತು ತದ್ವಾಕ್ಯಮತೀವ ಹೃಷ್ಟಃ ಸಮ್ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಹಸನ್ಸಶಬ್ದಮ್। ಗಾನ್ಧಾರರಾಜಃ ಸುಬಲಸ್ಯ ಪುತ್ರ- ಸ್ತಥೈವ ದುಃಶಾಸನಮಭ್ಯನನ್ದತ್
ಕರ್ಣನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ದುಃಶಾಸನನನ್ನು ಹೊಗಳಿದನು. ಗಾಂಧಾರರಾಜನು, ಸುಬಲನ ಮಗನು ಕೂಡ ದುಃಶಾಸನನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡನು.
ಸಭ್ಯಾಸ್ತು ಯೇ ತತ್ರ ಬಭೂವುರನ್ಯೇ ತಾಭ್ಯಾಮೃತೇ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರೇಣ ಚೈವ। ತೇಷಾಮಭೂದ್ದುಃ ಖಮತೀವ ಕೃಷ್ಣಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಭಾಯಾಂ ಪರಿಕೃಷ್ಯಮಾಣಾಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಉಳಿದ ಸಭ್ಯರು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ದುಃಖಪಟ್ಟರು.
ನ ಧರ್ಮಸೌಕ್ಷ್ಮ್ಯಾತ್ಸುಭಗೇ ವಿವೇಕ್ತುಂ ಶಕ್ರೋಮಿ ತೇ ಪ್ರಶ್ನಮಿಮಂ ಯಥಾವತ್। ಅಸ್ವಾಮ್ಯಶಕ್ತಃ ಪಣಿತುಂ ಪರಸ್ವಂ ಸ್ತ್ರಿಯಾಶ್ಚ ಭರ್ತುರ್ವಶತಾಂ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ
ಧರ್ಮವು ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ್ದರಿಂದ, ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಸ್ವತಃ ಸ್ವಾಮ್ಯವಿಲ್ಲದವನು, ಅವನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಣವಾಗಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೆಂಗಸು ಗಂಡನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುತ್ತಾಳೆ.
ತ್ಯಜೇತ ಸರ್ವಾಂ ಪೃಥಿವೀಂ ಸಮೃದ್ಧಾಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ಧರ್ಮಮಥೋ ನ ಜಹ್ಯಾತ್। ಉಕ್ತಂ ಜಿತೋಽಸ್ಮೀತಿ ಚ ಪಾಣ್ಡವೇನ ತಸ್ಮಾನ್ನ ಶಕ್ನೋಮಿ ವಿವೇಕ್ತುಮೇತತ್
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಂಪನ್ನವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪಾಂಡವನು 'ನಾನು ಸೋತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದರಿಂದ, ನಾನು ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ದ್ವ್ಯೂತೇಽದ್ವಿತೀಯಃ ಶಕುನಿರ್ನರೇಷು ಕುನ್ತೀಸುತಸ್ತೇನ ನಿಸೃಷ್ಟಕಾಮಃ। ನ ಮನ್ಯತೇ ತಾಂ ನಿಕೃತಿಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ- ಸ್ತಸ್ಮಾನ್ ತೇ ಪ್ರಶ್ನಮಿಮಂ ಬ್ರವೀಮಿ
ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಶಕುನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅನನ್ಯನು. ಕುಂತಿಯ ಮಗನು ಅವನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಆಟವಾಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆ ಮೋಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಆಹೂಯ ರಾಜಾ ಕುಶಲೈರನಾರ್ಯೈ- ರ್ದುಷ್ಟಾತ್ಮಭಿರ್ನೈಕೃತಿಕೈಃ ಸಭಾಯಾಮ್। ದ್ಯೂತಪ್ರಿಯೈರ್ನಾತಿಕೃತಪ್ರಯತ್ನಃ ಕಸ್ಮಾದಯಂ ನಾಮ ನಿಸೃಷ್ಟಕಾಮಃ
ಚತುರರಾದರೂ, ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ, ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ, ಮೋಸಗಾರರು, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದವರು, ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡದವರು, ಇವರು ಕುಂತಿಯ ಮಗನನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಕರೆಯಲು ಕಾರಣವೇನು?
ಅಶುದ್ಧಭಾವೈರ್ನಿಕೃತಿಪ್ರವೃತ್ತೈ- ರಬುಧ್ಯಮಾನಃ ಕುರುಪಾಣ್ಡವಾಗ್ರ್ಯಃ। ಸಮ್ಭೂಯ ಸರ್ವೈಶ್ಚ ಜಿತೋಽಪಿ ಯಸ್ಮಾ- ತ್ಪಶ್ಚಾದಯಂ ಕೈತವಮಭ್ಯುಪೇತಃ
ಅಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ, ಮೋಸಮಾಡುವವರಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಕುರು ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಅವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರೂ, ನಂತರ ಮಾತ್ರ ಆ ಮೋಸವನ್ನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚೇಮೇ ಕುರವಃ ಸಭಾಯಾ- ಮೀಶಾಃ ಸುತಾನಾಂ ಚ ತಥಾ ಸ್ನುಪಾಣಾಮ್। ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಸರ್ವೇ ಮಮ ಚಾಪಿ ವಾಕ್ಯಂ ವಿಬ್ರೂತ ಮೇ ಪ್ರಶ್ನಮಿಮಂ ಯಥಾವತ್
ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುರು ವಂಶಸ್ಥರು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಸೊಸೆಯರಿಗೂ ನಾಯಕರಾಗಿರುವವರು, ಇಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡಾ, ನಾನು ಸಹ ಸೇರಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಲಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ನ ಸಾ ಸಭಾ ಯತ್ರ ನ ಸನ್ತಿ ವೃದ್ಧಾ ನ ತೇ ವೃದ್ಧಾ ಯೇ ನ ವದನ್ತಿ ಧರ್ಮಮ್। ನಾಸೌ ಧರ್ಮೋ ಯತ್ರ ನ ಸತ್ಯಮಸ್ತಿ ನ ತತ್ಸತ್ಯಂ ಯಚ್ಛಲೇನಾನುವಿದ್ಧಮ್
ಯಾವ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು ಇಲ್ಲವೋ ಅದು ನಿಜವಾದ ಸಭೆಯಲ್ಲ. ಧರ್ಮದ ಮಾತು ಹೇಳದವರು ಹಿರಿಯರು ಅಲ್ಲ. ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಡೆ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ. ಮೋಸದಿಂದ ಕಲಂಕಿತವಾದುದು ಸತ್ಯವಲ್ಲ.