ಅಸ್ತಿ ತೇ ವೈ ಪ್ರಿಯಾ ರಾಜನ್ ಗ್ಲಹ ಏಕೋಽಪರಾಜಿತಃ। ಪಣಸ್ವ ಕೃಷ್ಣಾಂ ಪಾಞ್ಚಾಲೀಂ ತಯಾತ್ಮಾನಂ ಪುನರ್ಜಯ
ರಾಜಾ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಜೂಯಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸೋಲದ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಿಯವ್ಯಕ್ತಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾಳೆ. ಪಾಂಚಾಲರಾಜನ ಮಗಳಾದ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಜೂಯಾಡಿಗೆ ಹಾಕು, ಅವಳ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗೆಲ್ಲು.
ನೈವ ಹ್ರಸ್ವಾ ನ ಮಹತೀ ನ ಕೃಶಾ ನಾತಿರೋಹಿಣೀ। ನೀಲಕುಞ್ಚಿತಕಶೀ ಚ ತಯಾ ದೀವ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ತ್ವಯಾ
ಅವಳು ಚಿಕ್ಕಳೂ ಅಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡಳೂ ಅಲ್ಲ, ದುಬ್ಬಳೂ ಅಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ಗಟ್ಟಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಕಪ್ಪು ಕುಂಚಿತವಾದ ಕೂದಲಿರುವಳು. ಅವಳನ್ನು ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಜೂಯಾಡಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ.
ಶಾರದೋತ್ಪಲಪತ್ರಾಕ್ಷ್ಯಾ ಶಾರದೋತ್ಪಲಗನ್ಧಯಾ। ಶಾರದೋತ್ಪಲಸೇವಿನ್ಯಾ ರೂಪೇಣ ಶ್ರೀಸಮಾನಯಾ
ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಶರದೃತುವಿನ ಕಮಲದಂತೆ, ಅವಳಿಗೆ ಶರದೃತುವಿನ ಕಮಲದ ವಾಸನೆ, ಶರದೃತುವಿನ ಕಮಲವನ್ನು ಸೇವಿಸುವಳು, ರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಸಮಾನಳಾದಳು—
ತಥೈವ ಸ್ಯಾದಾನುಶಂಸ್ಯಾತ್ತಥ ಸ್ಯಾದ್ರೂಪಸಮ್ಪದಾ। ತಥಾ ಸ್ಯಾಚ್ಛೀಲಸಮ್ಪತ್ತ್ಯಾ ಯಾಮಿಚ್ಛೇತ್ಪುರುಷಃ ಸ್ತ್ರಿಯಮ್
ಅವಳು ದಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಗುಣದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಪುರುಷನು ಯಾವ ರೀತಿ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ, ಅವಳು ಅಂತಹಳೇ.
ಸರ್ವೈರ್ಗುಣೈರ್ಹಿ ಸಮ್ಪನ್ನಾಮನುಕೂಲಾಂ ಪ್ರಿಯಂವದಾಮ್। ಯಾದೃಶೀಂ ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಮಿಚ್ಛೇನ್ನರಃ ಸ್ತ್ರಿಯಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದಳು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಳು, ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಪುರುಷನು ಬಯಸುವಂತಹ ಮಹಿಳೆ.
ಚರಮಂ ಸಂವಿಶತಿ ಯಾ ಪ್ರಥಮಂ ಪ್ರತಿಬುಧ್ಯತೇ। ಆಗೋಪಾಲಾವಿಪಾಲೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವಂ ವೇದ ಕೃತಾಕೃತಮ್
ಅವಳು ಕೊನೆಗೆ ಮಲಗುವಳು, ಮೊದಲು ಎದ್ದೇಳುವಳು, ಗೋಪಾಲರು, ಕುರಿಗಾಹಿಗಳು ಮಾಡಿದ ಮತ್ತು ಮಾಡದ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಅವಳು ತಿಳಿದಿದ್ದಾಳೆ.
ಆಭಾತಿ ಪದ್ಮವದ್ವಕ್ತ್ರಂ ಸಸ್ವೇದಂ ಮಲ್ಲಿಕೇವ ಚ। ವೇದೀಮಧ್ಯಾ ದೀರ್ಘಕೇಶೀ ತಾಮ್ರಾಸ್ಯಾ ನಾತಿಲೋಮಶಾ
ಅವಳ ಮುಖವು ಕಮಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಬೆವರು ಬಿದ್ದಾಗ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ದೀರ್ಘವಾದ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ಕೆಂಪು ತುಟಿಗಳಿಂದ, ಅತಿ ಜುಟ್ಟು ಇಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.
ತಯೈವಂವಿಧಯಾ ರಾಜನ್ಪಾಞ್ಚಾಲ್ಯಾಹಂ ಸುಮಧ್ಯಮಾ। ಗ್ಲಹಂ ದೀವ್ಯಾಮಿ ಚಾರ್ವಙ್ಗ್ಯಾ ದ್ರೌಪದ್ಯಾ ಹನ್ತ ಸೌಬಲ
ಇಂತಹ ರೂಪವಂತಿಯಾದ, ಸುಂದರ ದೇಹದ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ನಾನು ಈಗ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಪಣವಾಗಿಡುತ್ತೇನೆ, ಸೌಬಲನಂದನೆ.
ಏವಮುಕ್ತೇ ತು ವಚನೇ ಧರ್ಮರಾಜೇನ ಧೀಮತಾ। ಧಿಗ್ಧಿಗಿತ್ಯೇವ ವೃದ್ಧಾನಾಂ ಸಭ್ಯಾನಾಂ ನಿಃ ಸೃತಾ ಗಿರಃ
ಧರ್ಮರಾಜನು ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದಾಗ, ಸಭೆಯ ಹಿರಿಯರು 'ಅಯ್ಯೋ, ಅಯ್ಯೋ' ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿದರು.
ಚುಕ್ಷುಭೇ ಸಾ ಸಭಾ ರಾಜನ್ರಾಜ್ಞಾಂ ಸಞ್ಜತ್ರಿರೇ ಶುಚಃ। ಭೀಷ್ಮದ್ರೋಣಕೃಪಾದೀನಾಂ ಸ್ವೇದಶ್ಚ ಸಮಜಾಯತ
ಅವ ಸಭೆ ಅಶಾಂತವಾಯಿತು, ರಾಜರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ದುಃಖ ತುಂಬಿತು; ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೂ ಬೆವರು ಬಂತು.
ಶಿರೋ ಗೃಹೀತ್ವಾ ವಿದುರೋ ಗತಸತ್ವ ಇವಾಭವತ್। ಆಸ್ತೇ ಧ್ಯಾಯನ್ನಧೋವಕ್ತ್ರೋ ನಿಃ ಶ್ವಸನ್ನಿವ ಪನ್ನಗಃ
ವಿದುರನು ತಲೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಹೋದವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನು ತಲೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು ಕುಳಿತು, ಹಾವು ಹಾವು ಉಸಿರಾಡಿದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಬಾಹ್ಲೀಕಃ ಸೋಮದತ್ತಶ್ಚ ಪ್ರಾತಿಪೇಯಶ್ಚ ಸಞ್ಜಯಃ। ದ್ರೌಣಿರ್ಭೂರಿಶ್ರವಾಶ್ಚೈವ ಯುಯುತ್ಸುರ್ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಜಃ। ಆಸುರ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ತ್ವಧೋವಕ್ತ್ರಾ ನಿಶ್ವಸನ್ತ ಇವೋರಗಾಃ
ಬಾಹ್ಲಿಕ, ಸೋಮದತ್ತ, ಪ್ರತೀಪನಂದನ ಸಂಜಯ, ದ್ರೋಣನ ಮಗ, ಭೂರಿಶ್ರವ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ ಯುಯುತ್ಸು—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು, ಹಾವುಗಳಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ತು ಸಂಹೃಷ್ಟಃ ಪರ್ಯಪೃಚ್ಛತ್ಪುನಃ ಪುನಃ। ಕಿಂ ಜಿತಂ ಕಿಂ ಜಿತಮಿತಿ ಹ್ಯಾಕಾರಂ ನಾಭ್ಯರಕ್ಷತ
ಆದರೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ 'ಏನು ಗೆದ್ದೆವು? ಏನು ಗೆದ್ದೆವು?' ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಜಹರ್ಷ ಕರ್ಣೋಽತಿಭೃಶಂ ಸಹ ದುಃಶಾಸನಾದಿಭಿಃ। ಇತರೇಷಾಂ ತು ಸಭ್ಯಾನಾಂ ನೇತ್ರೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಾಪತಞ್ಜಲಮ್
ಕರ್ಣನು ದುಃಶಾಸನ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹರ್ಷಪಟ್ಟನು; ಆದರೆ ಉಳಿದ ಸಭ್ಯರ ಕಣ್ಣಿಂದ ಅಶ್ರುಗಳು ಬಿದ್ದವು.
ಸೌಬಲಸ್ತ್ವಭಿಘಾಯೈವ ಜಿತಕಾಶೀ ಮದೋತ್ಕಟಃ। ಜಿತಮಿತ್ಯೇವ ತಾನಕ್ಷಾನ್ಪುರರೇವಾನ್ವಪದ್ಯತ
ಸೌಬಲನಂದನು ಗರ್ವದಿಂದ ಜೂಜಿನ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, 'ಗೆದ್ದೆವು, ಗೆದ್ದೆವು' ಎಂದು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಘೋಷಿಸಿದನು.
ಏಹಿ ಕ್ಷತ್ತರ್ದ್ರೌಪದೀಮಾನಸ್ವ ಪ್ರಿಯಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ಸಂಮತಾಂ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಮ್। ಸಂಮಾರ್ಜತಾಂ ವೇಶ್ಮ ಪರೈತು ಶೀಘ್ರಂ ತತ್ರಾಸ್ತು ದಾಸೀಭಿರಪುಣ್ಯಶೀಲಾ
ಓ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ, ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಅವಳನ್ನು. ಅವಳು ಈ ಮನೆಯನ್ನು ಒಗೆಯಲಿ, ಬೇಗ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡು, ಮತ್ತು ಪಾಪಮಾರ್ಗದ ದಾಸಿಯರ ಜೊತೆಗೆ ಇರಲಿ.
ದರ್ವಿಭಾಷಂ ಭಾಷಿತಂ ತ್ವಾದೃಶೇನ ನ ಮನ್ದ ಸಮ್ಬುದ್ಧ್ಯಸಿ ಪಾಶಬದ್ಧಃ। ಪ್ರಪಾತೇ ತ್ವಂ ಲಮ್ಬಮಾನೋ ನ ವೇತ್ಸಿ ವ್ಯಾಘ್ರಾನ್ಮೃಗಃ ಕೋಪಯಸೇಽತಿವೇಲಮ್
ನೀನು ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾದರೂ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಕಣಿವೆ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿರುವ ಮೃಗವು ಹುಲಿಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸುವಂತೆ ನೀನು ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಆಶೀವಿಷಾಸ್ತೇ ಶಿರಸಿ ಪೂರ್ಣಕೋಪಾ ಮಹಾವಿಷಾಃ। ಮಾ ಕೋಪಿಷ್ಠಾಃ ಸುಮನ್ದಾತ್ಮನ್ಮಾ ಗಮಸ್ತ್ವಂ ಯಮಕ್ಷಯಮ್
ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ವಿಷಪೂರಿತ ಹಾವುಗಳು ನಿನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇವೆ; ಅಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸಬೇಡ, ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡ.
ನ ಹಿ ದಾಸೀತ್ವಮಾಪನ್ನಾ ಕೃಷ್ಣಾ ಭವಿತುಮರ್ಹತಿ। ಜನೀಶೇನ ಹಿ ರಾಜ್ಞೈಷಾ ಪಣೇ ನ್ಯಸ್ತೇತಿ ಮೇ ಮತಿಃ
ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ದಾಸಿಯಾಗಬೇಕಾದ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳನ್ನು ರಾಜನು ಪಣವಾಗಿಟ್ಟಾಗ ಅವಳು ಅವನ ಸ್ವತ್ತಲ್ಲ, ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ಅಯಂ ದತ್ತೇ ವೇಣುರಿವಾತ್ಮಘಾತೀ ಫಲಂ ರಾಜಾ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರಃ। ದ್ಯೂತಂ ಹಿ ವೈರಾಯ ಮಹಾಭಯಾಯ ಮತ್ತೋ ನ ಬುಧ್ಯತ್ಯಯಮನ್ತಕಾಲಮ್
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ವಂಶದಂತೆ, ನಾಶವನ್ನು ತರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಜೂಜಿನ ಆಟವು ವೈರಾಗೆ ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಈನು ಮದ್ಯಪಾನದಿಂದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
ನಾರುನ್ತುದಃ ಸ್ಯಾನ್ನ ನೃಶಂಸವಾದೀ ನ ಹೀನತಾಃ ಪರಮಭ್ಯಾದದೀತ। ಯಯಾಸ್ಯ ವಾಚಾ ಪರ ಉದ್ವಿಜೇತ ನ ತಾಂ ವದೇದುಶತೀ ಪಾಪಲೋಕ್ಯಾಮ್
ಯಾರೂ ಅಪವಾದ ಮಾಡುವವನು ಆಗಬಾರದು, ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನು ಆಗಬಾರದು, ಕೆಳಮಟ್ಟದವರು ಉನ್ನತವಾದದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಯಾರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಇತರರು ಭಯಪಡುವರೋ, ಅವಳು ಪಾಪಲೋಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ, ಅಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು.
ಸಮುಚ್ಚರನ್ತ್ಯತಿವಾದಾಶ್ಚ ವಕ್ತ್ರಾ- ಧ್ಯೌರಾಹತಃ ಶೋಚತಿ ರಾತ್ರ್ಯಹಾನಿ। ಪರಸ್ಯ ನಾಮರ್ಮಸು ತೇ ಪತನ್ತಿ ತಾನ್ಪಣ್ಡಿತೋ ನಾವಸೃಜೇತ್ಪರೇಷು
ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳು ಹೊರಬಂದು, ಬಾಯಿಂದ ಹೊಡೆದಂತೆ ರಾತ್ರಿ ಹಗಲು ದುಃಖ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ; ಅವು ಇತರರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು.
ಅಜೋ ಹಿ ಶಸ್ತ್ರಮಗಿಲತ್ಕಿಲೈಕಃ ಶಸ್ತ್ರೇ ವಿಪನ್ನೇ ಶಿರಸಾಸ್ಯ ಭೂಮೌ। ನಿಕೃನ್ತನಂ ಸ್ವಸ್ಯ ಕಣ್ಠಸ್ಯ ಘೋರಂ ತದ್ವದ್ವೇರಂ ಮಾ ಕೃಥಾಃ ಪಾಣ್ಡುಪುತ್ರೈಃ
ಮೇಕೆ ಒಂದು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನುಂಗಿದಂತೆ, ಅದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಾಗ ತನ್ನ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದೇ ರೀತಿ ನೀನು ಪಾಂಡುಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಭಯಾನಕ ವೈರಾಗೆ ಮಾಡಬೇಡ.
ನ ಕಿಞ್ಚಿದಿತ್ಥಂ ಪ್ರವದನ್ತಿ ಪಾರ್ಥಾ ವನೇಚರಂ ವಾ ಗೃಹಮೇಧಿನಂ ವಾ। ತಪಸ್ವಿನಂ ವಾ ಪರಿಪೂರ್ಣವಿದ್ಯಂ ಭಷನ್ತಿ ಹೈವಂ ಶ್ವನರಾಃ ಸದೈವ
ಪಾಂಡುಪುತ್ರರು ಎಂದಿಗೂ ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ—ಅವರು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯಾಗಿರಲಿ, ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣರಾದ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿರಲಿ; ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಾಯಿ ಸ್ವಭಾವದ ಕೆಳಮಟ್ಟದವರು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ದ್ವಾರಂ ಸುಘೋರಂ ನರಕಸ್ಯ ಜಿಹ್ಯಂ ನ ಬುಧ್ಯತೇ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರಃ। ತಮನ್ವೇತಾರೋ ಬಹವಃ ಕುರೂಣಾಂ ದ್ಯೂತೋದಯೇ ಸಹ ದುಃಶಾಸನೇನ
ಭಯಾನಕವಾದ ನರಕದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗೆ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಜೂಜಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದುಃಶಾಸನನೊಡನೆ ಅನೇಕ ಕೌರವರು ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಮಜ್ಜನ್ತ್ಯಲಾಬೂನಿ ಶಿಲಾಃ ಪ್ಲವನ್ತೇ ಮುಹ್ಯನ್ತಿ ನಾವೋಮ್ಭಸಿ ಶಶ್ವದೇವ। ಮೂಢೋ ರಾಜಾ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ನ ಮೇ ವಾಚಃ ಪಥ್ಯರೂಪಾಃ ಶೃಣೋತಿ
ಹುಳಗಳು ಮುಳುಗುತ್ತವೆ, ಕಲ್ಲುಗಳು ತೇಲುತ್ತವೆ, ದೋಣಿಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಜೂಜಿನ ಮದದಿಂದ ಮರೆತುಹೋದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು, ನಾನು ಹೇಳುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಅನ್ತೋ ನೂಂ ಭವಿತಾಯಂ ಕರೂಣಾಂ ಸುದಾರುಣಃ ಸರ್ವಹರೋ ವಿನಾಶಃ। ವಾಚಃ ಕಾವ್ಯಾಃ ಸುಹೃದಾಂ ಪಥ್ಯರೂಪಾ ನ ಶ್ರೂಯನ್ತೇ ವರ್ಧತೇ ಲೋಭ ಏವ
ಈ ಕೌರವರಿಗೆ ಅಂತ್ಯವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬರುವದು—ಅದು ತುಂಬಾ ಭಯಾನಕವಾದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವದು. ಗೆಳೆಯರು ಹೇಳುವ ಹಿತವಾದ ಮಾತುಗಳು ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳಿಸದೆ, ಲೋಭ ಮಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ.
ಧಿಗಸ್ತು ಕ್ಷತ್ತಾರಮಿತಿ ಬ್ರುವಾಣೋ ದರ್ಪೇಣ ಮತ್ತೋ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರಃ। ಅವೈಕ್ಷತ ಪ್ರಾತಿಕಾಮೀಂ ಸಭಾಯಾ- ಮುವಾಚ ಚೈನಂ ಪರಮಾರ್ಯಮಧ್ಯೇ
'ಈ ರಥಿಚಾರಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ!' ಎಂದು ಗರ್ವದಿಂದ ಮತ್ತು ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕಾಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಿರಿಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ತ್ವಂ ಪ್ರಾತಿಕಾಮಿನ್ದ್ರೌಪದೀಮಾನಯಸ್ವ ನ ತೇ ಭಯಂ ವಿದ್ಯತೇ ಪಾಣ್ಡವೇಭ್ಯಃ। ಕ್ಷತ್ತಾ ಹ್ಯಯಂ ವಿವದತ್ಯೇವ ಭೀತೋ ನ ಚಾಸ್ಮಾಕಂ ವೃದ್ಧಿಕಾಮಃ ಸದೈವ
ನೀನು ಪ್ರತಿಕಾಮಿ, ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ. ಪಾಂಡವರನ್ನು ಭಯಪಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ಈ ರಥಿಚಾರಿ ಭಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಎಂದಿಗೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಏವಮುಕ್ತಃ ಪ್ರಾತಿಕಾಮೀ ಸ ಸೂತಃ ಪ್ರಾಯಾಚ್ಛೀಘ್ರಂ ರಾಜವಚೋ ನಿಶಮ್ಯ। ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಚ ಶ್ವೇವ ಹಿ ಸಿಂಹಗೇಷ್ಠಂ ಸಮಾಸದನ್ಮಹಿಷೀಂ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಮ್
ಅಂತ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರತಿಕಾಮಿ ಎಂಬ ರಥಿಚಾರಿ ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆ ಕೇಳಿ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟನು. ಅವನು ಸಿಂಹದ ಮುಂದೆ ನಾಯಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಪಾಂಡವರ ಮಹಾರಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಒಳಗೆ ಹೋದನು.