ಉತ್ಪಪಾತ ಮಹಾವೀರ್ಯಃ ಪಕ್ಷಿರಾಟ್ ಪರವೀರಹಾ। ಸಮುತ್ಪತ್ಯಾನ್ತರಿಕ್ಷಸ್ಥಂ ದೇವಾನಾಮುಪರಿ ಸ್ಥಿತಮ್
ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಪಕ್ಷಿಗಳ ರಾಜನು ಹಾರಿಕೊಂಡು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಂತನು.
ವರ್ಮಿಮೋ ವಿಬುಧಾಃ ಸರ್ವೇ ನಾನಾಶಸ್ತ್ರೈರವಾಕಿರನ್। ಪಟ್ಟಿಶೈಃ ಪರಿಧೈಃ ಶೂಲೈರ್ಗದಾಭಿಶ್ಚ ಸವಾಸವಾಃ
ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಸೇರಿ, ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳಿಂದ—ಕತ್ತಿಗಳು, ಗದೆಗಳು, ಭಾಲಗಳು, ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಸುರಿದರು.
ಕ್ಷುರಪ್ರೈರ್ಜ್ವಲಿತೈಶ್ಚಾಪಿ ಚಕ್ರೈರಾದಿತ್ಯರೂಪಿಭಿಃ। ನಾನಾಶಸ್ತ್ರವಿಸರ್ಗೈಸ್ತೈರ್ವಧ್ಯಮಾನಃ ಸಮನ್ತತಃ
ಕತ್ತಿಗಾಲು, ಹೊತ್ತಿರುವ ಚಕ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
ಕುರ್ವನ್ಸುತುಮುಲಂ ಯುದ್ಧಂ ಪಕ್ಷಿರಾಣ್ಣ ವ್ಯಕಮ್ಪತ। ನಿರ್ದಹನ್ನಿವ ಚಾಕಾಶೇ ವೈನತೇಯಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್। ಪಕ್ಷಾಭ್ಯಾಮುರಸಾ ಚೈವ ಸಮನ್ತಾದ್ವ್ಯಕ್ಷಿಪತ್ಸುರಾನ್
ಪಕ್ಷಿಗಳ ರಾಜನು ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಡೆಸಿದರೂ ಅಚಲನಾಗಿದ್ದನು; ವಿನತೆಯ ಮಗನು ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಸುಡುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆ, ಎದೆ ಮತ್ತು ತುಂಡಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿಸಿದನು.
ತೇ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತಾಸ್ತತೋ ದೇವಾ ದುದ್ರುವುರ್ಗರುಡಾರ್ದಿತಾಃ। ನಖತುಣ್ಡಕ್ಷತಾಶ್ಚೈವ ಸುಸ್ರುವುಃ ಶೋಣಿತಂ ಬಹು
ಆಗ ಗರುಡನ ಹೊಡೆತದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಚದುರಿ ಓಡಿದರು; ಅವನ ಗರಿಗಳು ಮತ್ತು ತುಂಡಿನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ಅವರು ಬಹಳ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿದರು.
ಸಾಧ್ಯಾಃ ಪ್ರಾಚೀಂ ಸಗನ್ಧರ್ವಾ ವಸವೋ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ದಿಶಮ್। ಪ್ರಜಗ್ಮುಃ ಸಹಿತಾ ರುದ್ರಾಃ ಪತಗೇನ್ದ್ರಪ್ರಧರ್ಷಿತಾಃ
ಸಾಧ್ಯರು ಗಂಧರ್ವರೊಡನೆ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ, ವಸುಗಳು ದಕ್ಷಿಣದಿಕ್ಕಿಗೆ, ರುದ್ರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ರಾಜನಿಂದ ಸೋತು ಹೋದರು.
ದಿಶಂ ಪ್ರತೀಚೀಮಾದಿತ್ಯಾ ನಾಸತ್ಯಾವುತ್ತರಾಂ ದಿಶಮ್। ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣಾ ಯುಧ್ಯಮಾನಂ ಮಹೌಜಸಃ
ಆದಿತ್ಯರು ಪಶ್ಚಿಮದಿಕ್ಕಿಗೆ, ನಾಸತ್ಯರು ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು; ಅವರು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅಶ್ವಕ್ರನ್ದೇನ ವೀರೇಣ ರೇಣುಕೇನ ಚ ಪಕ್ಷಿರಾಟ್। ಕ್ರಥನೇನ ಚ ಶೂರೇಣ ತಪನೇನ ಚ ಖೇಚರಃ
ಪಕ್ಷಿಗಳ ರಾಜನು ಅಶ್ವಕ್ರಂದ ಎಂಬ ವೀರನೊಡನೆ, ರೇಣುಕನೊಡನೆ, ಶೂರನಾದ ಕ್ರಥನನೊಡನೆ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ತಪನನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.
ಉಲೂಕಶ್ವಸನಾಭ್ಯಾಂ ಚ ನಿಮೇಷೇಣ ಚ ಪಕ್ಷಿರಾಟ್। ಪ್ರರುಜೇನ ಚ ಸಂಗ್ರಾಮಂ ಚಕಾರ ಪುಲಿನೇನ ಚ
ಪಕ್ಷಿಗಳ ರಾಜನು ಉಲುಕ ಮತ್ತು ಸ್ವಸನ, ನಿಮೇಷ, ಪ್ರರುಜ ಮತ್ತು ಪುಲಿನ ಇವರೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.
ತಾನ್ಪಕ್ಷನಖತುಣ್ಡಾಗ್ರೈರಭಿನದ್ವಿನತಾಸುತಃ। ಯುಗಾನ್ತಕಾಲೇ ಸಂಕ್ರುದ್ಧಃ ಪಿನಾಕೀವ ಪರಂತಪ
ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಶಿವನಂತೆ, ವಿನತೆಯ ಮಗನು ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆ, ಗರಿ ಮತ್ತು ತುಂಡಿನ ತುದಿಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಹೊಡೆದು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟನು.
ಮಹಾಬಲಾ ಮಹೋತ್ಸಾಹಾಸ್ತೇನ ತೇ ಬಹುಧಾ ಕ್ಷತಾಃ। ರೇಜುರಭ್ರಘನಪ್ರಖ್ಯಾ ರುಧಿರೌಘಪ್ರವರ್ಷಿಣಃ
ಅತಿ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನು, ಭಾರೀ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು. ಅವರು ಗಗನದಲ್ಲಿ ಗುಡುಗು ಹೊಡೆಯುವ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು, ರಕ್ತದ ಹರಿವನ್ನು ಸುರಿದರು.
ತಾನ್ಕೃತ್ವಾ ಪತಗಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸರ್ವಾನುತ್ಕ್ರಾನ್ತಜೀವಿತಾನ್। ಅತಿಕ್ರಾನ್ತೋಽಮೃತಸ್ಯಾರ್ಥೇ ಸರ್ವತೋಽಗ್ನಿಮಪಶ್ಯತ
ಅವನನ್ನು ಕೊಂದ ಮೇಲೆ, ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು, ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಾಣಗಳು ಹೊರಟಿದ್ದಾಗ, ಅಮೃತವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
ಆವೃಣ್ವಾನಂ ಮಹಾಜ್ವಾಲಮರ್ಚಿರ್ಭಿಃ ಸರ್ವತೋಽಮ್ಬರಮ್। ದಹನ್ತಮಿವ ತೀಕ್ಷ್ಣಾಂಶುಂ ಚಣ್ಡವಾಯುಸಮೀರಿತಮ್
ಅವನು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅದರ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ತೀವ್ರವಾದ ಕಿರಣಗಳು, ಭಯಾನಕ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಜ್ವಲನ್ತಮಗ್ನಿಂ ತಮಮಿತ್ರತಾಪನಃ ಸಮಾಸ್ತರತ್ಪತ್ರರಥೋ ನದೀಭಿಃ। ತತಃ ಪ್ರಚಕ್ರೇ ವಪುರನ್ಯದಲ್ಪಂ ಪ್ರವೇಷ್ಟುಕಾಮೋಽಗ್ನಿಮಭಿಪ್ರಶಾಮ್ಯ
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು, ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ರಥದಿಂದ ಆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ನದಿಗಳ ಮೂಲಕ ದಾಟಿದನು. ನಂತರ, ಒಳಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
ಸುಶೀಘ್ರಮಾಗಮ್ಯ ಪುನರ್ಜವೇನ
ಅವನು ತುಂಬಾ ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
ಜಾಮ್ಬೂನದಮಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಮರೀಚಿನಿಕರೋಜ್ಜ್ವಲಃ। ಪ್ರವಿವೇಶ ಬಲಾತ್ಪಕ್ಷೀ ವಾರಿವೇಗ ಇವಾರ್ಣವಮ್
ಅವನು ಜಾಂಬೂನದದಂತೆ ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತ, ಅನೇಕ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಜಲದ ವೇಗದಿಂದ ಸಾಗುವಂತೆ ಬಲದಿಂದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಸ ಚಕ್ರಂ ಕ್ಷುರಪರ್ಯನ್ತಮಪಶ್ಯದಮೃತಾನ್ತಿಕೇ। ಪರಿಭ್ರಮನ್ತಮನಿಶಂ ತೀಕ್ಷ್ಣಧಾರಮಯಸ್ಮಯಮ್
ಅಮೃತದ ಬಳಿ, ಅವನು ಸದಾ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ, ಕತ್ತಿಯಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಗಡಿಯಾರದ ಚಕ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅದು ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಮತ್ತು ತುಂಬಾ ಹದವಾದುದು.
ಜ್ವಲನಾರ್ಕಪ್ರಭಂ ಘೋರಂ ಛೇದನಂ ಸೋಮಹಾರಿಣಾಮ್। ಘೋರರೂಪಂ ತದತ್ಯರ್ಥಂ ಯನ್ತ್ರಂ ದೇವೈಃ ಸುನಿರ್ಮಿತಮ್
ಅದು ಬೆಂಕಿಯೂ ಸೂರ್ಯನಂತೂ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಭಯಾನಕ ಯಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಭಯಾನಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅಮೃತವನ್ನು ಕಾಯಲು ದೇವತೆಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದವು.
ತಸ್ಯಾನ್ತರಂ ಸ ದೃಷ್ಟ್ವೈ ಪರ್ಯವರ್ತತ ಖೇಚರಃ। ಅರಾನ್ತರೇಣಾಭ್ಯಪತತ್ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯಾಙ್ಗಂ ಕ್ಷಣೇನ ಹ
ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸವಕಾಶವನ್ನು ಕಂಡು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದನು; ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ, ಚಕ್ರದ ಅರೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹಾರಿ ಹೋದನು.
ಅಧಶ್ಚಕ್ರಸ್ಯ ಚೈವಾತ್ರ ದೀಪ್ತಾನಲಸಮದ್ವ್ಯುತೀ। ವಿದ್ಯುಜ್ಜಿಹ್ವೌ ಮಹಾವೀರ್ಯೌ ದೀಪ್ತಾಸ್ಯೌ ದೀಪ್ತಲೋಚನೌ
ಆ ಚಕ್ರದ ಕೆಳಗೆ, ಎರಡು ಸರ್ಪಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ನಾಲಿಗೆಗಳು, ಭಾರೀ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವು, ಹೊಳೆಯುವ ಬಾಯಿಯುಳ್ಳವು, ಹೊಳೆಯುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದವು.
ಚಕ್ಷುರ್ವಿಷೌ ಮಹಾಘೋರೌ ನಿತ್ಯಂ ಕ್ರುದ್ಧೌ ತರಸ್ವಿನೌ। ಅಮೃತಸ್ಯೈವ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ದದರ್ಶ ಭುಜಗೋತ್ತಮೌ
ಅವುಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷವಿತ್ತು, ತುಂಬಾ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದವು, ಸದಾ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು, ವೇಗಿಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಅವನು ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ಅಮೃತವನ್ನು ಕಾಯಲು ಇದ್ದಂತೆ ನೋಡಿದನು.
ಸದಾ ಸಂರಬ್ಧನಯನೌ ಸದಾ ಚಾನಿಮಿಷೇಕ್ಷಣೌ। ತಯೋರೇಕೋಽಪಿ ಯಂ ಪಶ್ಯೇತ್ಸ ತೂರ್ಣಂ ಭಸ್ಮಸಾದ್ಭವೇತ್
ಅವುಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸದಾ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಎಂದಿಗೂ ಮಿಟುಕದವೆಯೂ ಆಗಿದ್ದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ನೋಡಿದರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಸಾ ಖೇದಂ ಜಗಾಮ ವಿನತಾತ್ಮಜಃ। ಕಥಮೇತೌ ಮಹಾವೀರ್ಯೌ ಜೇತವ್ಯೌ ಹರಿಭೋಜಿನೌ
ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ವಿನತೆಯ ಮಗನಿಗೆ ಹಠಾತ್ ನಿರಾಶೆ ಆಯಿತು: 'ಈ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದವನು ತಿನ್ನುವ ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸಬಹುದು?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಇತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಗರುಡಸ್ತಯೋಸ್ತೂರ್ಣಂ ನಿರಾಕರಃ।' ತಯೋಶ್ಚಕ್ಷೂಂಷಿ ರಜಸಾ ಸುಪರ್ಣಃ ಸಹಸಾಽಽವೃಣೋತ್। ತಾಭ್ಯಾಮದೃಷ್ಟರೂಪೋಽಸೌ ಸರ್ವತಃ ಸಮತಾಡಯತ್
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಗರುಡನು ತಕ್ಷಣ ಭಯವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕಿದನು; ಸುಪರ್ಣನು ಧೂಳಿನಿಂದ ಅವುಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು, ಅವುಗಳಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ತಯೋರಙ್ಗೇ ಸಮಾಕ್ರಮ್ಯ ವೈನತೇಯೋಽನ್ತರಿಕ್ಷಗಃ। ಆಚ್ಛಿನತ್ತರಸಾ ಮಧ್ಯೇ ಸೋಮಮಭ್ಯದ್ರವತ್ತತಃ
ಅವನು ಆ ಇಬ್ಬರ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ವಿನತೆಯ ಮಗನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ, ನಂತರ ಸೋಮದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.
ಸಮುತ್ಪಾಟ್ಯಾಮೃತಂ ತತ್ರ ವೈನತೇಯಸ್ತತೋ ಬಲೀ। ಉತ್ಪಪಾತ ಜವೇನೈವ ಯನ್ತ್ರಮುನ್ಮಥ್ಯ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಅಲ್ಲಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವಿನತೆಯ ಮಗನು ಅಮೃತವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಯಂತ್ರವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಒಡೆದು, ವೇಗದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿದನು.
ಅಪೀತ್ವೈವಾಮೃತಂ ಪಕ್ಷೀ ಪರಿಗೃಹ್ಯಾಶು ನಿಃಸೃತಃ। ಆಗಚ್ಛದಪರಿಶ್ರಾನ್ತ ಆವಾರ್ಯಾರ್ಕಪ್ರಭಾಂ ತತಃ
ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯದೆ, ಆ ಪಕ್ಷಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಅವನು ಬೇಸರವಾಗದೆ, ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಬಂದನು.
ವಿಷ್ಣುನಾ ಚ ತದಾಕಾಶೇ ವೈನತೇಯಃ ಸಮೇಯಿವಾನ್। ತಸ್ಯ ನಾರಾಯಣಸ್ತುಷ್ಟಸ್ತೇನಾಲೌಲ್ಯೇನ ಕರ್ಮಣಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗರುಡನು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು; ನಾರಾಯಣನು ಅವನು ಲೋಭವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ತಮುವಾಚಾವ್ಯಯೋ ದೇವೋ ವರದೋಽಸ್ಮೀತಿ ಖೇಚರಮ್। ಸ ವವ್ರೇ ತವ ತಿಷ್ಠೇಯಮುಪರೀತ್ಯನ್ತರಿಕ್ಷಗಃ
ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ದೇವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ, 'ನಾನು ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು, 'ನಾನು ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲೆಯೇ ಇರಲಿ' ಎಂದು ಕೋರುವನು.
ಉವಾಚ ಚೈನಂ ಭೂಯೋಽಪಿ ನಾರಾಯಣಮಿದಂ ವಚಃ। ಅಜರಶ್ಚಾಮರಶ್ಚ ಸ್ಯಾಮಮೃತೇನ ವಿನಾಽಪ್ಯಹಮ್
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ವಯಸ್ಸಾಗದವನಾಗಿರಲಿ, ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯದೆ ಇದ್ದರೂ ನನಗೆ ಅಜರಾಮರತ್ವ ದೊರಕಲಿ' ಎಂದು.