ತತೋಽಸ್ತ್ರೇಣೈವ ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ನಿಕೃತ್ಯ ಚ ಶರಾನ್ಬಹೂನ್। ಶರವರ್ಷೈಸ್ತದಾ ಚೈದ್ಯಮನ್ತರ್ಧಾತುಂ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ
ಆಮೇಲೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದರು; ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಚೇದಿ ರಾಜನು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ಅನ್ತರ್ಧಾನಗತೌ ವೀರೌ ಶುಶುಭಾತೇ ಮಹಾರಥೌ। ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಸಾಧುಸಾಧ್ವಿತ್ಯಪೂಜಯನ್
ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥಿಗಳು ಅಡಗುತ್ತಾ ಹೊರಬರುತ್ತಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರು; ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು 'ಶಾಬಾಶ್, ಶಾಬಾಶ್' ಎಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು.
ನ ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಮಸ್ಮಾಭಿರ್ಯುದ್ಧಮೀದೃಶಕಂ ಪುರಾ। ತತಃ ಕೃಷ್ಣಂ ಜಘಾನಾಶು ಶುಶುಪಾಲಸ್ತ್ರಿಭಿಃ ಶರೈಃ
ಇಂತಹ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾವು ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡಿಲ್ಲ; ಆಗ ಶಿಶುಪಾಲನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.
ಕೃಷ್ಣೋಽಪಿ ಬಾಣೈರ್ವಿವ್ಯಾಧ ಸುನೀಥಂ ಪಞ್ಚಭಿರ್ಯುಧಿ। ತತಃ ಸುನೀಥಂ ಸಪ್ತತ್ಯಾ ನಾರಾಚೈರ್ದಯದ್ಬಲೀ
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಕೂಡ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸುನೀತನನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ನಂತರ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಸುನೀತನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ತತೋಽತಿವಿದ್ಧಃ ಕೃಷ್ಣೇನ ಸುನೀಥಃ ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಛಿತಃ। ವಿವ್ಯಾಧ ನಿಶಿತೈರ್ಬಾಣೈರ್ವಾಸುದೇವಂ ಸ್ತನಾನ್ತರೇ
ಆಮೇಲೆ, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ತುಂಬಾ ಗಾಯಗೊಂಡ ಸುನೀತನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಎದೆಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.
ಪುನಃ ಕೃಷ್ಣಂ ತ್ರಿಭಿರ್ವಿದ್ಧ್ವಾ ನನಾದಾವಸರೇ ನೃಪಃ। ತೋಽತಿದಾರುಣಂ ಯುದ್ಧಂ ಸಹಸಾ ಚಕ್ರತುಸ್ತದಾ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿ, ರಾಜನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ಆಗ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಬಹಳ ಭಯಾನಕವಾದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಆರಂಭಿಸಿದರು.
ನೌ ನಖೈರಿವ ಶಾರ್ದೂಲೌ ದನ್ತೈರಿವ ಮಹಾಗಜೌ। ದಂಷ್ಟ್ರಾಭಿರಿವ ಪಞ್ಚಾಸ್ಯೌ ಚರಣೈರಿವ ಕುಕ್ಕುಟೌ
ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಹುಲಿಗಳು ನಖಗಳಿಂದ ಹೋರಾಡಿದಂತೆ, ದೊಡ್ಡ ಆನೆಗಳು ದಂತಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಂತೆ, ಐದು ಬಾಯಿಯ ನಾಗಗಳು ದವಳಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಿದಂತೆ, ಕೋಳಿಗಳು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದಂತೆ—
ದಾರಯೇತಾಂ ಶರೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈರನ್ಯೋನ್ಯಂ ಯುಧಿ ತಾವುಭೌ। ತತೋ ಮುಮುಚತುಃ ಕ್ರುದ್ಧೌ ಶರವರ್ಷಮನುತ್ತಮಮ್
ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಚೂರಾಡಿದರು; ನಂತರ ಕೋಪದಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಅಪೂರ್ವವಾದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಾಲ ಬಿಡಿದರು.
ಶರೈರೇವ ಶರಾಞ್ಛಿತ್ವಾ ತಾವುಭೌ ಪುರುಷರ್ಷಭೌ। ಚಕ್ರಾತೇಽಸ್ತ್ರಮಯಂ ಯುದ್ಧಂ ಘೋರಂ ತದತಿಮಾನುಷಮ್
ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕುತ್ತಾ, ಆಯುಧಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭಯಾನಕವಾದ ಮಾನವನಷ್ಟೇ ಮೀರುವ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
ಆಗ್ನೇಯಮಸ್ತ್ರಂ ಮುಮುಚೇ ಶಿಶುಪಾಲಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್। ವಾರುಣಾಸ್ತ್ರೇಣ ತಚ್ಛ್ರೀಘ್ರಂ ನಾಶಯಾಮಾಸ ಕೇಶವಃ
ಶೌರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಶಿಶುಪಾಲನು ಅಗ್ನಿಯ ಆಯುಧವನ್ನು ಬಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು; ಅದನ್ನು ಕೇಶವನು ಜಲಾಯುಧದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ನಾಶಮಾಡಿದನು.
ಕೌಬೇರಮಸ್ತ್ರಂ ಸಹಸಾ ಚೇದಿರಾಟ್ ಪ್ರಮುಮೋಚ ಹ। ರಣೈವ ಸಹಸಾಽನಾಶಯತ್ತಂ ಜಗತ್ಪ್ರಭುಃ
ಅನುಕ್ಷಣವೇ ಚೇದಿ ರಾಜನು ಕುಬೇರನ ಆಯುಧವನ್ನು ಬಿಡಿದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲೇ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು ಅದನ್ನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶಮಾಡಿದನು.
ಯಾಮ್ಯಮಸ್ತ್ರಂ ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮುಮುಚೇ ಕಾಲಮೋಹಿತಃ। ಯಾಮ್ಯೇನೈವಾಸ್ತ್ರಯೋಗೇನ ಯಾಮ್ಯಮಸ್ತ್ರಂ ವ್ಯನಾಶಯತ್
ನಂತರ, ಕೋಪದಿಂದ ಕಾಲಮೋಹಿತನಾದ ಅವನು ಯಮಾಯುಧವನ್ನು ಬಿಡಿದನು; ಯಮಾಯುಧದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದೇ ಆಯುಧವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.
ಗಾನ್ಧರ್ವೇಣ ಚ ಗಾನ್ಧರ್ವಂ ಮಾನವಂ ಮಾನವೇನ ಚ। ವಾಯವ್ಯೇನ ಚ ವಾಯವ್ಯಂ ರೌದ್ರಂ ರೌದ್ರೇಣ ಚಾಭಿಭೂಃ
ಗಾಂಧರ್ವಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಗಾಂಧರ್ವಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಮಾನವಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮಾನವಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ರೌದ್ರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ರೌದ್ರಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀನು ಎದುರಿಸಿದೆ.
ಐನ್ದ್ರಮೈನ್ದ್ರೇಣ ಭಗವಾನ್ವೈಷ್ಣವೇನ ಚ ವೈಷ್ಣವಮ್। ಏವಮಸ್ತ್ರಾಣಿ ಕುರ್ವಾಣೌ ಯುಯುಧಾತೇ ಮಹಾಬಲೌ
ಆ ದೈವಿಕನು ಐಂದ್ರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಐಂದ್ರಾಸ್ತ್ರದಿಂದ, ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಎದುರಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.
ತತೋ ಮಾಯಾಂ ವಿಕುರ್ವಾಣೋ ದಮಗೋಷಸುತೋ ಬಲೀ। ಗದಾಮುಸಲಸಂಯುಕ್ತಾಞ್ಛಕ್ತಿತೋಮರಸಾಯಕಾನ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದಮಘೋಷನ ಮಗನು ಮಾಯೆ ಬಳಸಿ ಗದೆಗಳು, ಮುಸಳೆಗಳು, ಶಕ್ತಿಗಳು, ತೋಮರಗಳು, ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು.
ಪರಶ್ವಥಮುಸಣ್ಡೀಶ್ಚ ವವರ್ಷ ಯುಧಿ ಕೇಶವಮ್। ಅಮೋಘಾಸ್ತ್ರೇಣ ಭಗವಾನ್ನಾಶಯಾಮಾಸ ಕೇಶಿಹಾ
ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೇಶವನ ಮೇಲೆ ಪರಶುಗಳು ಮತ್ತು ಮುಸಳೆಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಕೇಶಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ದೇವರು ತನ್ನ ಅಮೋಘಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.
ಶಿಲಾವರ್ಷಂ ಮಹಾಘೋರಂ ವವರ್ಷ ಯುಧಿ ಚೇದಿರಾಟ್। ವಜ್ರಾಸ್ತ್ರೇಣಾಭಿಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಶ್ಚೂರ್ಣಂ ತದಕರೋತ್ಪ್ರಭುಃ
ಚೇದಿ ರಾಜನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಮಹಾತ್ಮನು ವಜ್ರಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಪುಡಿ ಮಾಡಿದನು.
ಜಲವರ್ಷಂ ತತೋ ಘೋರಂ ವ್ಯಸ़ಜಚ್ಚೇದಿಪುಙ್ಗವಃ। ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರೇಣ ಭಗವಾನ್ವ್ಯಾಕ್ಷಿಪಚ್ಛತಶೋ ಹಿ ತತ್
ನಂತರ ಚೇದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಭಯಂಕರವಾದ ನೀರಿನ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು; ಆದರೆ ಭಗವಂತನು ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ನೂರಾರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಚದುರಿಸಿದನು.
ನಿಹತ್ಯ ಸರ್ವಮಾಯಾಂ ವೈ ಸುನೀತಸ್ಯ ಜನಾರ್ದನಃ। ಸ ಮುಹೂರ್ತಂ ಚಕಾರಾಶು ದ್ವನ್ದ್ವಯುದ್ಧಂ ಮಹಾರಥಃ
ಜನಾರ್ದನನು ಸುನೀತನ ಮಗನ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೊಡನೆ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು.
ಸ ಬಾಣಯುದ್ಧಂ ಕುರ್ವಾಣೋ ಭರ್ತ್ಸಯಾಮಾಸ ಚೇದಿರಾಟ್। ದಮಘೋಷಸುತೋ ಧೃಷ್ಟಮುವಾಚ ಯದುಪುಙ್ಗವಮ್
ಬಾಣಗಳ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಚೇದಿ ರಾಜನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ದಮಘೋಷನ ಮಗನು ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿ ನಿಂದಿಸಿದನು.
ಅದ್ಯ ಕೃಷ್ಣಮಕೃಷ್ಣಂ ತು ಕುರ್ವನ್ತು ಮಮ ಸಾಯಕಾಃ। ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ದುಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಶರವರ್ಷಂ ಜನಾರ್ದನೇ
ಇಂದು ನನ್ನ ಬಾಣಗಳು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಾಗಿರದಂತೆ ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ದುಷ್ಟಚೇತನನು ಹೇಳಿ, ಜನಾರ್ದನನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು.
ಮುಮೋಚ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರೋ ಘೋರಂ ವೈ ಚೇದಿಪುಙ್ಗವಃ। ಶರಸಂಙ್ಕೃತ್ತಗಾತ್ರಸ್ತು ಕ್ಷಣೇನ ಯದುನನ್ದನಃ
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿಯ ಹುಲಿ, ಚೇದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಭಯಾನಕವಾದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಯದುಕುಲದ ಮಗನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗಾಯಗೊಂಡನು.
ರುಧಿರಂ ಪರಿಸುಸ್ರಾವ ಮದಂ ಮತ್ತ ಇವ ದ್ವಿಪಃ। ನ ಯನ್ತಾ ನ ರಥೋ ವಾಪಿ ನ ಚಾಶ್ವಾಃ ಪರ್ವತೋಪಮಾಃ
ಅವನಿಂದ ರಕ್ತವು ಮತ್ತಾದ ಆನೆಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಮದದಂತೆ ಹರಿಯಿತು; ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದುದರಿಂದ ರಥಸಾರಥಿ, ರಥ, ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕುದುರೆಗಳು ಯಾವುದೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಶರಸಞ್ಛನ್ನಾಃ ಕೇಶವಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಕೇಶವಂ ತದವಸ್ಥಂ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭೂತಾನಿ ಚಕ್ರುಶುಃ
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಕೇಶವನನ್ನು ಬಾಣಗಳು ಮುಚ್ಚಿದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದ ಮರೆಯಾಯಿತು; ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕೇಶವನನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.
ದಾರುಕಸ್ತು ತದಾ ಪ್ರಾಹ ಕೃಷ್ಣಂ ಯಾದವನನ್ದನಮ್। ನೇದೃಶೋ ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವೋ ಹಿ ಸಙ್ಗ್ರಾಮೋ ವೈ ಪುರಾ ಮಯಾ
ಆಗ ದಾರುಕನು ಯಾದವನಂದನನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ರೀತಿಯ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾನು ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ನೋಡಿಲ್ಲ.'
ಸ್ಥಾತವ್ಯಮಿತಿ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ತ್ವತ್ಪ್ರಭಾವೇಣ ಮಾಧವ। ಅನ್ಯಥಾ ನ ಚ ಮೇ ಪ್ರಾಣಾ ಧರಾಯೇಯುರ್ಜನಾರ್ದನ
'ಮಾಧವ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜನಾರ್ದನ, ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.'
ಅತಃ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಗೋವಿನ್ದ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಸ್ಯ ವಧಂ ಕುರು। ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ಸೂತೇನ ಕೇಶವೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್
'ಆದುದರಿಂದ ಗೋವಿಂದ, ಇದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಬೇಗ ಸಂಹರಿಸು' ಎಂದು ಸಾರಥ್ಯನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಕೇಶವನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಏಷ ಹ್ಯತಿಬಲೋ ದೈತ್ಯೋ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಃ ಪುರಾ। ರಿಪುಃ ಸುರಾಣಾಮಭವದ್ವರದಾನೇನ ಗರ್ವಿತಃ
'ಈ ಆತಿಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದೈತ್ಯನು ಹಿಂದೆ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ವರದಿಂದ ಗರ್ವಿತರಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುವಾಗಿದ್ದನು.'
ತಥಾಽಽಸೀದ್ರಾವಣೋ ನಾಮ ರಾಕ್ಷಸೋ ಹ್ಯತಿವೀರ್ಯವಾನ್। ತೇನೈವ ಬಲವೀರ್ಯೇಣ ಬಲಂ ನಾಗಣಯನ್ಮಮ
'ಹಾಗೆಯೇ ರಾವಣ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಅಪಾರ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಆ ಬಲದಿಂದಲೇ ಅವನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ನೋಡಿದನು.'
ಅಹಂ ಮೃತ್ಯುಶ್ಚ ಭವಿತಾ ಕಾಲೇ ಕಾಲೇ ದುರಾತ್ಮನಃ। ನ ಭೇತವ್ಯಂ ತಥಾ ಸೂತ ನೈಷ ಕಶ್ಚಿನ್ಮಯಿ ಸ್ಥಿತೇ
'ನಾನು ಮರಣವಾಗಿಯೇ ಈ ದುಷ್ಟನಿಗೆ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತೇನೆ; ಸಾರಥ್ಯ, ನೀನು ಭಯಪಡಬೇಡ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿರುವವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಜಯಿಸಲಾಗದು.'