ಯುಧ್ಯಮಾನಾಃ ಸಮೇಯುಶ್ಚ ದೇವಾ ದೈತೇಯದಾನವೈಃ। ತದ್ಯುದ್ಧಮಭವದ್ಘೋರಂ ದೇವದಾನವಸಙ್ಕುಲಮ್
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯ-ದಾನವರು ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾ ಎದುರುಬಂದರು. ಆ ಯುದ್ಧ ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ತುಂಬಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು.
ತಾಭ್ಯಾಂ ಬಲಾಭ್ಯಾಂ ಸಞ್ಜಜ್ಞೇ ತುಮುಲೋ ವಿಗ್ರಹಸ್ತದಾ। ತೀಕ್ಷ್ಣಶಸ್ತ್ರೈಃ ಕಿರನ್ತೋಽಥ ಅಭ್ಯಯುರ್ದೇವದಾನವಾಃ
ಆ ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ಭಾರೀ ಗೊಂದಲದ ಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ಪರಸ್ಪರ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
ಘ್ರನ್ತಿ ದೇವಾನ್ಸಗನ್ಧರ್ವಾನ್ಸಯಕ್ಷೋರಗಚಾರಣಾನ್। ತೇ ವಧ್ಯಮಾನಾ ದೈತೇಯೈರ್ದೇವಸಙ್ಘಾಸ್ತದಾ ರಣೇ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಸಹಿತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸಿದರು.
ತ್ರಾತಾರಂ ಮನಸಾ ಜಗ್ಮುರ್ದೇವಂ ನಾರಾಯಮಂ ಪ್ರಭುಮ್। ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ತತ್ರ ಜಗಾಮ ಹರಿರೀಶ್ವರಃ
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹರಿಯೇ ಸ್ವಾಮಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.
ದೀಪಯಞ್ಜ್ಯೋತಿಷಾ ಭೂಮಿಂ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಃ। ತಮಾಗತಂ ಸುಪರ್ಣಸ್ಥಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಲೋಕನಮಸ್ಕೃತಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ವಿಷ್ಣುನು ಸುಪರ್ಣನಾದ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುದಾ ಯುತಾಃ ಸರ್ವೇ ಭಯಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ರಮೇ ಸುರಾಃ। ಚಕ್ರುರ್ಯುದ್ಧಂ ಪುನಃ ಸರ್ವೇ ದೇವಾ ದೈತೇಯದಾನವೈಃ
ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.
ತದ್ಯುದ್ಧಮಭವದ್ಘೋರಮಚಿನ್ತ್ಯಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್। ಜಘ್ರುರ್ದೈತ್ಯಾನ್ತ್ರಣೇ ಘೋರಾಃ ಸರ್ವೇ ಶಕ್ರಪುರೋಗಮಾಃ
ಆ ಯುದ್ಧ ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಅಚಿಂತ್ಯವಾಗಿ, ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವಂತಾಯಿತು. ಶಕ್ರನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ಭಯಂಕರ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದರು.
ತೇ ಬಾಧ್ಯಮಾನಾ ಬಿಬುಧೈರ್ದುದ್ರುವುದೈತ್ಯದಾನವಾಃ
ದೇವತೆಗಳ ದಾಳಿಯಿಂದ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಪರಾಜಿತರಾಗಿ ಓಡಿಹೋದರು.
ವಿದ್ರುತಾನ್ದಾನವಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದಾ ಭಾರತ ಸಂಯುಗೇ। ಕಾಲನೇಮಿರಿತಿ ಖ್ಯಾತೋ ದಾನವಃ ಪ್ರತ್ಯದೃಶ್ಯತಾ
ಅಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವರು ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಭಾರತ, ಕಾಲನೇಮಿ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದಾನವನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಶತ್ರುಪ್ರಹರಣೇ ಘೋರಃ ಶತಬಾಹುಃ ಶತಾನನಃ। ಶತಶೀರ್ಷಃ ಸ್ಥಿತಃ ಶ್ರೀಮಾಞ್ಛತಶೃಙ್ಗಂ ಇವಾಚಲಃ
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರನಾದ, ನೂರಾರು ಕೈಗಳು, ನೂರಾರು ಮುಖಗಳು, ನೂರಾರು ತಲೆಗಳು ಇದ್ದ, ನೂರಾರು ಶೃಂಗಗಳಿರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಅವನು ಅಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತನು.
ಭಾಸ್ಕರಾಕಾರಮುಕುಟಃ ಶಿಞ್ಜಿತಾಭರಣಾಙ್ಗದಃ। ಧೂಮ್ರಕೇತುರ್ಹರಿಶ್ಮಶ್ರುರ್ನಿರ್ದಷ್ಟೋಷ್ಠಪುಟಾನನಃ
ಭಾಸ್ಕರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿ, ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಕಣಗಳು ಜಿಂಜಿಂ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ; ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಮ್ಮಿದ ಹೊಗೆ, ಕೆಂಪು ಗಡ್ಡ, ಕೋಪದಿಂದ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಬಾಯಿ—allವು ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ತೋರಿಸಿತು.
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾನ್ತರವಿಸ್ತಾರಂ ಧಾರಯನ್ವಿಪುಲಂ ವಪುಃ। ತರ್ಜಯನ್ವೈ ರಣೇ ದೇವಾಞ್ಛಾದಯನ್ವೈ ದಿಶೋ ದಶ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸುವಂತಹ ದೊಡ್ಡ ದೇಹವನ್ನು ಹೊತ್ತವನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸಿ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
ಅಭ್ಯಧಾವತ್ಸುಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧೋ ವ್ಯಾದಿತಾಸ್ಯ ಇವಾನ್ತಕಃ। ತತ್ರ ಶಸ್ತ್ರಪ್ರತಾನೈಶ್ಚ ದೇವಾನ್ಧರ್ಷಿತವಾನ್ತ್ರಣೇ
ಅತಿಯಾದ ಕೋಪದಿಂದ, ಅವನು ಬಾಯಿಯನ್ನು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದು, ಯಮಧರ್ಮರಾಜನಂತೆ ಮುಂದೆ ಬಂದನು; ಅಲ್ಲೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಯುಧಗಳ ಮಳೆಗೈದು ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು.
ಅಭ್ಯಾಯಯುಃ ಸುರಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಪುನಸ್ತೇ ದೈತ್ಯದಾನವಾಃ। ಆಪೀಡಯನ್ತ್ರಣೇ ಕ್ರುದ್ಧಾಸ್ತತೋ ದೇವಾನ್ಯುಧಿಷ್ಠಿರ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹಾಕಿದರು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
ತೇ ವಧ್ಯಮಾನಾ ವಿಬುಧಾಃ ಸಮರೇ ಕಾಲನೇಮಿನಾ। ದೈತ್ಯೈಶ್ಚೈವ ಮಹಾರಾಜ ದುದ್ರುವುಸ್ತೇ ದಿಶೋ ದಶ
ಕಾಲನೇಮಿಯೂ ದೈತ್ಯರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಮಹಾರಾಜ, ಆ ದೇವತೆಗಳು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಗೂ ಓಡಿಹೋದರು.
ವಿಬುಧಾನ್ವಿದ್ರುತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾಲನೇಮಿರ್ಮಹಾ।ಞಸುರಃ। ಇನ್ದ್ರಂ ಯಮಂ ಚ ವರುಣಂ ವಾಯುಂ ಚ ಧನದಂ ರವಿಮ್
ದೇವತೆಗಳು ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕಾಲನೇಮಿ ಇಂದ್ರ, ಯಮ, ವರుణ, ವಾಯು, ಕುಬೇರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
ಏತಾಂಶ್ಚಾನ್ಯಾನ್ಬಲಾಞ್ಜಿತ್ವಾ ತೇಷಾಂ ಕಾರ್ಯಾಣ್ಯವಾಪ ಸಃ। ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಸಹಸಾ ಜಿತ್ವಾ ಕಾಲನೇಮಿರ್ಮಹಾಸುರಃ
ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತಿತರ ಸೇನೆಗಳನ್ನೂ ಸೋಲಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು; ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಜಯಿಸಿದ ಮಹಾದೈತ್ಯ ಕಾಲನೇಮಿ—
ದದರ್ಶ ಗಗನೇ ವಿಷ್ಣುಂ ಸುಪರ್ಣಸ್ಥಂ ಮಹಾದ್ಯುತಿಮ್। ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕ್ರೋಧತಾಮ್ರಾಕ್ಷಸ್ತರ್ಜಯನ್ನಭ್ಯಯಾತ್ತದಾ
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಾಲನೇಮಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದವು, ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಬಂದನು.
ಸ ಬಾಹುಶತಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರಗ್ರಹಣಂ ರಣೇ। ರೋಷಾದ್ಭಾರತ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರೋ ವಿಷ್ಣೋರುರಸಿ ಪಾತಯತ್
ನೂರಾರು ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ದೈತ್ಯರಾಧಿಪತಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಎಸೆದನು, ಭರತ.
ದೈತ್ಯಾಶ್ಚ ದಾನವಾಶ್ಚೈವ ಸರ್ವೇ ಮಯಪುರೋಗಮಾಃ। ಸ್ವಾನ್ಯಾಯುಧಾನಿ ಸಙ್ಗೃಹ್ಯ ಸರ್ವೇ ವಿಷ್ಣುಮುಪಾದ್ರವನ್
ಮಾಯನನ್ನು ಮುಂಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
ಸ ತಾಡ್ಯಮಾನೋ।ಞತಿಬಲೈರ್ದೈತ್ಯೈಃ ಸರ್ವಾಯುಘೋದ್ಯತೈಃ। ನ ಚಚಾಲ ಹರಿರ್ಯುದ್ಧೇಽಕಮ್ಪಮಾನ ಇವಾಚಲಃ
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ದೈತ್ಯರು ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪುನರುದ್ಯಮ್ಯ ಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕಾಲನೇಮಿರ್ದೃಢಾಂ ಗದಾಮ್। ಜಘಾನ ಗದಯಾ ರಾಜಂಸ್ತಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಗರುಡಂ ಚ ವೈ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಕಾಲನೇಮಿ ತನ್ನ ಬಲಿಷ್ಠ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅದನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಗರುಡನಿಗೂ ಹೊಡೆದನು, ರಾಜನೆ.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗುರಡಂ ಶ್ರಾನ್ತಂ ಚಕ್ರಮುದ್ಯಸ್ಯ ವೈ ಹರಿಃ। ಶತಂ ಶಿರಾಂಸಿ ಬಾಹೂಂಶ್ಚ ಸೋಚ್ಛಿನತ್ಕಾಲನೇಮಿನಃ
ಗರುಡನು ಆಯಾಸಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರಿಯು ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಕಾಲನೇಮಿಯ ನೂರಾರು ತಲೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನು ಕಡಿದನು.
ಜಘಾನಾನ್ಯಾಂಸ್ಚ ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಸಮರೇ ದೈತ್ಯದಾನವಾನ್। ವಿಬುಧಾನಾಮೃಷೀಣಾಂ ಚ ಸ್ವಾನಿ ಸ್ಥಾನಾನಿ ವೈ ದದೌ
ಮತ್ತೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರನ್ನೂ ಹೊಡೆದು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
ದತ್ತ್ವಾ ಸುರಾಣಾಂ ಸುಗ್ರೀತೋ ಯೋಗ್ಯಕರ್ಮಾಣಿ ಭಾರತ। ಜಗಾಮ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಾರ್ಧಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ತದಾ ಹರಿಃ
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವರ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಹಂಚಿ, ಭರತ, ಹರಿಯು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಶ್ಚ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ। ಪೌರಾಣಂ ಬ್ರಹ್ಮಸದನಂ ದಿವ್ಯಂ ನಾರಾಯಣಾಶ್ರಯಮ್
ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾದ ಪುರಾತನ, ದಿವ್ಯವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸದನವನ್ನು ಸೇರಿದನು.
ಸ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತದಾ ದೇವಃ ಸ್ತೂಯಮಾನೋ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ। ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಾ ಭೂತ್ವಾ ಚ ಶಯನಾಯೋಪಚಕ್ರಮೇ
ಅಲ್ಲಿ ದೇವರು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಮಲಗಿದನು.
ಆದಿದೇವಃ ಪುರಾಣಾತ್ಮಾ ನಿದ್ರಾವಶಮುಪಾಗತಃ। ಶೇತೇ ಸುಖಂ ಸದಾ ವಿಷ್ಣುರ್ಮೋಹಯಞ್ಜಗದವ್ಯಯಃ
ಆ ಆದಿದೇವ, ಪುರಾತನ ಆತ್ಮ, ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾದ ವಿಷ್ಣು, ಅವಿನಾಶಿಯಾದವನು, ಸದಾ ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗಿ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಜಗ್ಮುಸ್ತಸ್ಯಾಥ ವರ್ಷಾಣಿ ಶಯಾನಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಷಟ್ತ್ರಿಂಶಚ್ಛತಸಾಹಸ್ರಂ ಮಾನುಷೇಣೇಹ ಸಙ್ಖ್ಯಯಾ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮಾನವರ ಎಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಹೋದವು.
ಜಗ್ಮುಃ ಕೃತಯುಗತ್ರೇತಾದ್ವಾಪರಾನ್ತೇ ಬುಬೋಧ ಹ। ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಿಃ ಸ್ತೂಯಮಾನಃ ಸುರೈಶ್ಚಾಪಿ ಸಹರ್ಷಿಭಿಃ
ಕೃತಯುಗ, ತ್ರೇತಾಯುಗ ಮತ್ತು ದ್ವಾಪರಯುಗಗಳು ಹೋದವು; ಅವುಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಋಷಿಗಳು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡನು.