ತತಃ ಶಮದಮಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯೇಣ ಚಾನಘ। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರೀತಮನಾಸ್ತಸ್ಯ ತಪಸಾ ನಿಯಮೇನ ಚ
ಆಮೇಲೆ ಶಮ, ದಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ, ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಅವನ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
ತತಃ ಸ್ವಯಮ್ಭೂರ್ಭಗವಾನ್ಸ್ವಯಮಾಗಮ್ಯ ಭೂಪತೇ। ವಿಮಾನೇನಾರ್ಕವರ್ಣೇನ ಹಂಸಯುಕ್ತೇನ ಭಾಸ್ವತಾ
ಆ ನಂತರ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಭಗವಂತನು ಸ್ವತಃ ಬಂದು, ಹಂಸಗಳಿದ್ದ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಬಂದನು.
ಆದಿತ್ಯೈರ್ವಸುಭಿಃ ಸಾಧ್ಯೈರ್ಮರುದ್ಭಿರ್ದೈವತೈಸ್ತಥಾ। ರುದ್ರೈರ್ವಿಶ್ವಸಹಾಯೈಶ್ಚ ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಕಿನ್ನರೈಃ
ಅವನೊಂದಿಗೆ ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ಮರುತ್ಗಳು, ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ರುದ್ರರು, ವಿಶ್ವಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರು ಬಂದರು.
ದಿಶಾಭಿರ್ವಿದಿಶಾಭಿಶ್ಚ ನದೀಭಿಃ ಸಾಗರೈಃ ಸಹ। ನಕ್ಷತ್ರೈಶ್ಚ ಮುಹೂರ್ತೈಶ್ಚ ಖೇಚರೈಶ್ಚಾಪರೈರ್ಗ್ರಹೈಃ
ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳು, ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಮುಹೂರ್ತಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಇತರ ಗ್ರಹಗಳೂ ಇದ್ದವು.
ದೇವರ್ಷಿಭಿಸ್ತಪೋಯುಕ್ತೈಃ ಸಿದ್ಧೈಃ ಸಪ್ತರ್ಷಿಭಿಸ್ತದಾ। ರಾಜರ್ಷಿಭಿಃ ಪುಣ್ಯತಮೈರ್ಗನ್ಧರ್ವೈರಪ್ಸರೋಗಣೈಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಕ್ತಿಯಾದ ಋಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಏಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವಂತ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ಚರಾಚರಗುರುಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ವೃತಃ ಸರ್ವಸುರೈಸ್ತಥಾ। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠೋ ದೈತ್ಯಮಾಗಮ್ಯ ಚಾಬ್ರವೀತ್
ಚಲಿಸುವ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಿರವಾದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಗುರು ಮತ್ತು ಮಹಿಮಾವಂತ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ದೈತ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಪ್ರೀತೋಽಸ್ಮಿ ತವ ಭಕ್ತಸ್ಯ ತಪಸಾಽನೇನ ಸುವ್ರತ। ವರಂ ವರಯ ಭದ್ರಂ ತೇ ಯಥೇಷ್ಟಂ ಕಾಮಮಾಪ್ನುಹಿ
ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಈ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ, ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದರೂ ಕೇಳು, ಶುಭವಾಗಲಿ.
ನ ದೇವಾ ನ ಚ ಗನ್ಧರ್ವಾ ನ ಯಕ್ಷೋರಗರಾಕ್ಷಸಾಃ। ನ ಮಾನುಷಾಃ ಪಿಶಾಚಾಶ್ಚ ಹನ್ಯುರ್ಮಾಂ ದೇವಸತ್ತಮ
ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಮಾನವರು ಅಥವಾ ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು, ದೇವತೆಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
ಋಷಯೋ ವಾ ನ ಮಾಂ ಶಾಪೈಃ ಕ್ರುದ್ಧಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ। ಶಪೇಯುಸ್ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಾ ವರ ಏಷ ವೃತೋ ಮಯಾ
ಋಷಿಗಳು ಕೂಡಾ, ಕೋಪಗೊಂಡು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಕ್ತಿಯಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಬಾರದು, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನೇ, ನಾನು ಈ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ನ ಶಸ್ತ್ರೇಣ ನಚಾಸ್ತ್ರೇಣ ಗಿರಿಣಾ ಪಾದಪೇನ ಚ। ನ ಶುಷ್ಕೇಣ ನ ಚಾರ್ದೇಣ ಸ್ಯಾನ್ನ ವಾಽನ್ಯೇನ ಮೇ ವಧಃ
ಯಾವುದೇ ಆಯುಧದಿಂದಲೂ, ಶಸ್ತ್ರದಿಂದಲೂ, ಪರ್ವತದಿಂದಲೂ, ಮರದಿಂದಲೂ, ಒಣದರಿಂದಲೂ, ತೇವದಿಂದಲೂ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ನನಗೆ ಮರಣವಾಗಬಾರದು.
ನಾಕಾಶೇ ನಾಥ ಭೂಮೌ ವಾ ರಾತ್ರೌ ವಾ ದಿವಸೇಪಿ ವಾ। ನಾನ್ತರ್ವಾ ನ ಬಹಿರ್ವಾಪಿ ಸ್ಯಾದ್ವಧೋ ಮೇ ಪಿತಾಮಹ
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಹಗಲಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಒಳಗಲ್ಲಿಯೂ ಹೊರಗಲ್ಲಿಯೂ ನನಗೆ ಮರಣವಾಗಬಾರದು, ಪಿತಾಮಹ.
ಪಶುಭಿರ್ವಾ ಮೃಗೈರ್ನ ಸ್ಯಾತ್ಪಕ್ಷಿಭಿರ್ವಾ ಸರೀಸೃಪೈಃ। ದದಾಸಿ ಚೇದ್ವರಾನೇತನ್ದೇವದೇವ ವೃಣೋಮ್ಯಹಮ್
ಮೃಗಗಳಿಂದಲೂ, ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದಲೂ, ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದಲೂ, ಹಾವುಗಳಂತಹ ಸರಿಸೃಪಗಳಿಂದಲೂ ನನಗೆ ಮರಣವಾಗಬಾರದು; ದೇವದೇವನೇ, ನೀನು ಈ ವರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಏತೇ ದಿವ್ಯಾ ವರಾಸ್ತಾತ ಮಯಾ ದತ್ತಾಸ್ತವಾದ್ಭುತಾಃ। ಸರ್ವಕಾಮವರಾಂಸ್ತಾತ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ತ್ವಮಸಂಶಯಮ್
ಈ ಅದ್ಭುತ ದಿವ್ಯ ವರಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಪ್ರಿಯನೇ; ನೀನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ವರಗಳನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಡೆಯುವೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಭಗವಾಞ್ಜಗಾಮಾಕಾಶಮೇವ ಹಿ। ರರಾಜ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಣಸೇವಿತಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು; ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳ ಸೇವೆಯಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ತಲೆದೋರಿದನು.
ತತೋ ದೇವಾಶ್ಚ ನಾಗಾಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವಾ ಮುನಯಸ್ತಥಾ। ವರಪ್ರದಾನಂ ಶ್ರುತ್ವೈವ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮುಪಸ್ಥಿತಃ
ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು, ನಾಗರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳು, ಆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
ವರೇಣಾನೇ ಭಗವನ್ಬಾಧಿಷ್ಯತಿ ಸ ನೋಽಸುರಃ। ತತ್ಪ್ರಸೀದಸ್ವ ಭಗವನ್ವಧೋಪಾಯೋಽಸ್ಯ ಚಿನ್ತ್ಯತಾಮ್
ಭಗವಂತನೇ, ಈ ವರಗಳಿಂದ ಆ ಅಸುರನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ದಯಮಾಡಿ, ಅವನ ನಾಶಕ್ಕೆ ಯಾವ ಉಪಾಯವೋ ಆಲೋಚಿಸು.
ತತೋ ಲೋಕಹಿತಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೇವಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ। ಪ್ರೋವಾಚ ಭಗವಾನ್ವಾಕ್ಯಂ ಸರ್ವದೇವಗಣಾಂಸ್ತದಾ
ಆ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಲಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ದೇವರು, ಭಗವಂತನು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಅವಶ್ಯಂ ತ್ರಿದಶಾಸ್ತೇನ ಪ್ರಾಪ್ತವ್ಯಂ ತಪಸಃ ಫಲಮ್। ತಪಸೋಽನ್ತೇಽಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ವಧಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಕರಿಷ್ಯತಿ
ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಲೇಬೇಕು; ಅವನ ತಪಸ್ಸು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಭಗವಂತ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಮರಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತಸ್ಯ ವೈ ವಧಮ್। ಸ್ವಾನಿ ಸ್ಥಾನಾನಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಜಗ್ಮುಸ್ತೇ ವೈ ಮುದಾನ್ವಿತಾಃ
ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಅವನ ನಾಶದ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಲಬ್ಧಮಾತ್ರೇ ವರೇ ಚಾಪಿ ಸರ್ವಾಸ್ತಾ ಬಾಧತೇ ಪ್ರಜಾಃ। ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ದೈತ್ಯೋ ವರದಾನೇನ ದರ್ಪಿತಃ
ಆ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ತಕ್ಷಣವೇ, ವರದಾನದಿಂದ ಗರ್ವಗೊಂಡ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ರಾಜ್ಯಂ ಚಕಾರ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರೋ ದೈತ್ಯಸಙ್ಘೈಃ ಸಮಾವೃತಃ। ಸಪ್ತದ್ವೀಪಾನ್ವಶೇಚಕೇ ಲೋಕಾಲೋಕಾನ್ತರಂ ಬಲಾತ್
ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು, ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳನ್ನೂ ಲೋಕಾಲೋಕದ ಪಾರವನ್ನೂ ಬಲವಂತದಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
ದಿವ್ಯಭೋಗಾನ್ಸಮಸ್ತಾನ್ವೈ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಾನವಾಪ ಸಃ। ದೇವಾಂಸ್ತ್ರಿಭುವನಸ್ಥಾಂಸ್ತು ಪರಾಜಿತ್ಯ ಮಹಾಸುರಃ
ಮಹಾಸುರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ವಶಮಾನೀಯ ಸ್ವರ್ಗೇ ವಸತಿ ದಾನವಃ। ಯದಾ ವರಮದೋನ್ಮತ್ತೋ ನ್ಯವಸದ್ದಾನವೋ ದಿವಿ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಆ ದಾನವನು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೇ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ಪಡೆದ ವರದಿಂದ ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿ, ದಿವ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದನು.
ಅಥ ಲೋಕಾನ್ಸಗಸ್ತಾಂಶ್ಚ ವಿಜಿತ್ಯ ಸ ಮಹಾಬಲಃ। ಭವೇಯಮಹಮೇವೇನ್ದ್ರಃ ಸೋಮೋಽಗ್ನಿರ್ಮಾರುತೋ ರವಿಃ
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು ಆ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದ ಮೇಲೆ, 'ನಾನು ಒಂದೇ ಇಂದ್ರನು, ಸೋಮನು, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಸೂರ್ಯನು' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿದನು.
ಸಲಿಲಂ ಚಾನ್ತರಿಕ್ಷಂ ಚ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ದಿಶೋ ದಶ। ಅಹಂ ಕ್ರೋಧಶ್ಚ ಕಾಮಶ್ಚ ವರುಣೋ ವಸವೋಽರ್ಯಮಾ
'ನಾನು ನೀರು, ಆಕಾಶ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಕೋಪವೂ ಕಾಮವೂ, ವರుణನು, ವಸುಗಳು, ಮತ್ತು ಅರ್ಯಮನು ಕೂಡ ನಾನು' ಎಂದುಕೊಂಡನು.
ಧನದಶ್ಚ ಧನಾಧ್ಯಕ್ಷೋ ಯಕ್ಷಕಿಮ್ಪುರುಷಾಧಿಪಃ। ಏತೇ ಭವೇಯಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಭೂತ್ವಾ ಬಲಾತ್ಸ ಚ
'ನಾನು ಧನದ ಒಡೆಯನು, ಖಜಾನೆಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಕಿಂಪುರಷರ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿರುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಬಲದಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲರೂ ಆಗಿ ತಾನೇ ಆ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ಏಷಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸ್ಥಾನಾನಿ ತೇಷಾಂ ಕಾರ್ಯಾಣ್ಯವಾಪ ಸಃ। ಇಜ್ಯಶ್ಚಾಸೀನ್ಮಖವರೈರ್ದೇವಕಿನ್ನರಸತ್ತಮೈಃ
ಅವನು ಅವರ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರು ಮಹಾ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.
ನರಕಸ್ಥಾನ್ಸಮಾನೀಯ ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥಾಂಶ್ಚ ಚಕಾರ ಸಃ। ಏವಮಾದೀನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕೃತ್ವಾ ದೈತ್ಯಪತಿರ್ಬಲೀ
ನರಕದಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತಂದು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಆ ಬಲಶಾಲಿ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ—
ಆಶ್ರಮೇಷು ಮಹಾಭಾಗಾನ್ಮುನೀನ್ವೈ ಶಂಸಿತವ್ರತಾನ್। ಸತ್ಯಧರ್ಮಪರಾನ್ದಾನ್ತಾನ್ಪುರಾ ಧರ್ಷಿತವಾಂಸ್ತು ಸಃ
ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯಶಾಲಿಯಾದ, ಸತ್ಯಧರ್ಮಪರರಾದ, ಶಾಂತ ಮತ್ತು ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಅವನು ಅವಮಾನಿಸಿದನು.
ಯಾಜ್ಞೀಯಾನ್ಕೃತಬಾನ್ದೈತ್ಯನ್ಯಾಜಕಾಂಶ್ಚೈವ ದೇವತಾಃ। ಯತ್ರಯತ್ರ ಸುರಾ ಜಗ್ಮುಸ್ತತ್ರತತ್ರ ವ್ರಜತ್ಯುತ
ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅವನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.