ನಿಧಿಪ್ರವರಮುಖ್ಯೌ ಚ ಶಙ್ಖಪದ್ಮೌ ಧನೇಶ್ವರೌ। ಸರ್ವಾನ್ನಿಧೀನ್ಪ್ರಗೃಹ್ಯಾಥ ಉಪಾಸ್ತಾಂ ವೈ ಧನೇಶ್ವರಮ್
ಶಂಖ ಮತ್ತು ಪದ್ಮ ಎಂಬ ಪ್ರಮುಖ ನಿಧಿಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಧನಪತಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತವೆ.
ಸಾ ಸಭಾ ತಾದೃಶೀ ರಮ್ಯಾ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಾನ್ತರಿಕ್ಷಗಾ। ಪಿತಾಮಹಸಭಾಂ ರಾಜನ್ಕೀರ್ತಯಿಷ್ಯೇ ನಿಬೋಧ ತಾಮ್
ಅಂತಹ ಅದ್ಭುತವಾದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಸಭೆಯನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ರಾಜನೇ, ಈಗ ನಾನು ಪಿತಾಮಹನ ಸಭೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
ಪಿತಾಮಹಸಭಾಂ ತಾತ ಕಥ್ಯಮಾನಾಂ ನಿಬೋಧ ಮೇ। ಶಕ್ಯತೇ ಯಾ ನ ನಿರ್ದೇಷ್ಟುಮೇವಂರೂಪೇತಿ ಭಾರತ
ತಂದೆಯೇ, ಪಿತಾಮಹನ ಸಭೆಯ ವಿವರವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಭಾರತ, ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ನಿಜವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಪುರಾ ದೇವಯುಗೇ ರಾಜನ್ನಾದಿತ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ದಿವಃ। ಆಗಚ್ಛನ್ಮಾನುಷಂ ಲೋಕಂ ದಿದೃಕ್ಷುರ್ವಿಗತಕ್ಲಮಃ
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಯುಗದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಭಗವಂತನಾದ ಆದಿತ್ಯನು ದಿವಿಯಿಂದ ಮಾನವನ ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಲು, ಎಲ್ಲ ಶ್ರಮವನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಬಂದನು.
ಚರನ್ಮಾನುಷರೂಪೇಣ ಸಭಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಃ। ಸ ತಾಮಕಥಯನ್ಮಹ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ತ್ವೇನ ಪಾಣ್ಡವ
ಆತನನು ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಸಭೆಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಪಾಂಡವ, ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಕಂಡು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು.
ಅಪ್ರಮೇಯಾಂ ಸಭಾಂ ದಿವ್ಯಾಂ ಮಾನಸೀಂ ಭರತರ್ಷಭ। ಅನಿರ್ದೇಶ್ಯಾಂ ಪ್ರಭಾವೇಣ ಸರ್ವಭೂತಮನೋರಮಾಮ್
ಭಾರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಆ ಸಭೆ ಅಳವಡಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದುದು, ದಿವ್ಯವಾದುದು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದು, ವರ್ಣನೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳದು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆನಂದಕರವಾದುದು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ಗುಣಾನಹಂ ತಸ್ಯಾಃ ಸಭಾಯಾಃ ಪಾಣ್ಡವರ್ಷಭ। ದರ್ಶನೇಪ್ಸುಸ್ತಥಾ ರಾಜನ್ನಾದಿತ್ಯಮಿದಮಬ್ರುವಮ್
ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಸಭೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅದನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ನಾನು ಆದಿತ್ಯನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ.
ಭಗವನ್ದ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಪಿತಾಮಹಸಭಾಂ ಶುಭಾಮ್। ಯೇನ ವಾ ತಪಸಾ ಶಕ್ಯಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಽಪಿ ಗೋಪತೇ
ಭಗವಂತನೇ, ಪಿತಾಮಹನ ಶುಭವಾದ ಸಭೆಯನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಾಗಲಿ, ಕಾರ್ಯದಿಂದಾಗಲಿ, ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವೋ ಹೇಳು, ಗೋಪಾಲಕ.
ಔಷಧೈರ್ಯಾ ತಥಾ ಯುಕ್ತೈರುತ್ತಮಾ ಪಾಪನಾಶಿನೀ। ತನ್ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಭಗವನ್ಪಶ್ಯೇಯಂ ತಾಂ ಸಭಾಂ ಯಥಾ
ಔಷಧಿಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ಸೂಕ್ತವಾದ ಉಪಾಯಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಗದಿಂದಾಗಲಿ, ಭಗವಂತನೇ, ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ನೋಡಬಹುದು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಸ ತನ್ಮಮ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಹಸ್ರಾಂಶುರ್ದಿವಾಕರಃ। ಪ್ರೋವಾಚ ಭಾರತಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಕಮ್
ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳಿರುವ ಸೂರ್ಯನು, ಭಾರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು' ಎಂದು.
ಬ್ರಹ್ಮವ್ರತಮುಪಾಸ್ಸ್ವ ತ್ವಂ ಪ್ರಯತೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ। ತತೋಽಹಂ ಹಿಮವತ್ಪೃಷ್ಠೇ ಸಮಾರಬ್ದೋ ಮಹಾವ್ರತಮ್
ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸು. ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.
ತತಃ ಸ ಭಗವಾನ್ಸೂರ್ಯೋ ಮಾಮುಪಾದಾಯ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಆಗಚ್ಛತ್ತಾಂ ಸಭಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮೀಂ ವಿಪಾಪ್ಮಾ ವಿಗತಕ್ಲಮಃ ?
ಅನಂತರ ಆ ಭಗವಂತನಾದ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪಾಪವೂ ಆಯಾಸವೂ ಇಲ್ಲದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಭೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.
ಏವಂರೂಪೇತಿ ಸಾ ಶಕ್ಯಾ ನ ನಿರ್ದೇಷ್ಟುಂ ನರಾಧಿಪ। ಕ್ಷಣೇನ ಹಿ ಬಿಭರ್ತ್ಯನ್ಯದನಿರ್ದೇಶ್ಯಂ ವಪುಸ್ತಥಾ
ಅವಳ ರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ. ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅವಳು ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಣನೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾಳೆ.
ನ ವೇದ ಪರಿಮಾಣಂ ವಾ ಸಂಸ್ಥಾನಂ ಚಾಪಿ ಭಾರತ। ನ ಚ ರೂಪಂ ಮಯಾ ತಾದೃಕ್ ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಂ ಕದಾಚನ
ಅವಳ ಅಳತೆ ಅಥವಾ ಆಕಾರವನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದು, ಭಾರತ. ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಇಂತಹ ರೂಪವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ನೋಡಿಲ್ಲ.
ಸುಸುಖಾ ಸಾ ಸದಾ ರಾಜನ್ನ ಶೀತಾ ನ ಚ ಘರ್ಮದಾ। ನ ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸೇ ನ ಗ್ಲಾನಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತುವನ್ತ್ಯುತ
ಅವಳು ಸದಾ ಆನಂದಕರಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ರಾಜನೇ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಚಳಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಬಿಸಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಹಸಿವೂ ತಾಗದು, ದಾಹವೂ ಇಲ್ಲ, ಆಯಾಸವೂ ಇಲ್ಲ.
ನಾನಾರೂಪೈರಿವ ಕೃತಾ ಮಣಿಭಿಃ ಸಾ ಸುಭಾಸ್ವರೈಃ। ಸ್ತಮ್ಭೈರ್ನ ಚ ಧೃತಾ ಸಾ ತು ಶಾಶ್ವತೀ ನ ಚ ಸಾ ಕ್ಷರಾ
ಅವಳು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮಣಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳನ್ನು ಯಾವ ಸ್ತಂಭವೂ ಹಿಡಿದಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಶಾಶ್ವತಳು, ಕ್ಷಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವವಳಲ್ಲ.
ದಿವ್ಯೈರ್ನಾನಾವಿಧೈರ್ಭಾವೈರ್ಭಾಸದ್ಭಿರಮಿತಪ್ರಭೈಃ
ಅವಳು ದಿವ್ಯವಾದ, ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಅನಂತ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾಳೆ.
ಅತಿ ಚನ್ದ್ರಂ ಚ ಸೂರ್ಯಂ ಚ ಶಿಖಿನಂ ಚ ಸ್ವಯಮ್ಪ್ರಭಾ। ದೀಪ್ಯತೇ ನಾಕಪೃಷ್ಠಸ್ಥಾ ಭರ್ತ್ಸಯನ್ವೀವ ಭಾಸ್ಕರಮ್
ಅವಳ ಸ್ವಯಂಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಅಗ್ನಿಯೂ ಮಂಕಾಗುತ್ತವೆ. ಅವಳು ಆಕಾಶದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾಳೆ, ಸೂರ್ಯನನ್ನೇ ಮಣಿಸುವಂತೆ.
ತಸ್ಯಾಂ ಸ ಭಗವಾನಾಸ್ತೇ ವಿದಧದ್ದೇವಮಾಯಯಾ। ಸ್ವಯಮೇಕೋಽನಿಶಂ ರಾಜನ್ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ
ಅಲ್ಲೆ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ದೈವಿಕ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ರಾಜನೇ. ಅವನೇ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನು.
ಉಪತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಚಾಪ್ಯೇನಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪತಯಃ ಪ್ರಭುಮ್। ದಕ್ಷಃ ಪ್ರಚೇತಾಃ ಪುಲಹೋ ಮರೀಚಿಃ ಕಶ್ಯಪಃ ಪ್ರಭುಃ
ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಭುಗಳು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ: ದಕ್ಷನು, ಪ್ರಚೇತನು, ಪುಲಹನು, ಮರೀಚಿ, ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಕಶ್ಯಪನು.
ಭೃಗುರತ್ರಿರ್ವಸಿಷ್ಠಶ್ಚ ಗೌತಮೋಽಥ ತಥಾಙ್ಗಿರಾಃ। ಪುಲಸ್ತ್ಯಶ್ಚ ಕತುಶ್ಚೈವ ಪ್ರಹ್ಲಾದಃ ಕರ್ದಮಸ್ತಥಾ
ಭೃಗು, ಅತ್ರಿ, ವಸಿಷ್ಠ, ಗೌತಮ, ಹಾಗೂ ಅಂಗಿರಸೂ; ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಕೃತು, ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಮತ್ತು ಕರ್ದಮ ಕೂಡ.
ಅಥರ್ವಾಙ್ಗಿರಸಶ್ಚೈವ ವಾಲಖಿಲ್ಯಾ ಸರೀಚಿಪಾಃ। ಮನೋಽನ್ತರಿಕ್ಷಂ ವಿದ್ಯಾಶ್ಚ ವಾಯುಸ್ತೇಜೋ ಜಲಂ ಮಹೀ
ಅಥರ್ವಣ ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸ, ವಾಲಖಿಲ್ಯರು ಮತ್ತು ಸರಿಚಿಪರು; ಮನಸ್ಸು, ಆಕಾಶ, ವಿದ್ಯೆ, ವಾಯು, ಬೆಳಕು, ನೀರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿ.
ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶೌ ತಥಾ ರೂಪಂ ರಸೋ ಗನ್ಧಶ್ಚ ಭಾರತ। ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚ ವಿಕಾರಶ್ಚ ಯಚ್ಚಾನ್ಯತ್ಕಾರಣಂ ಭುವಃ
ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ರೂಪ, ರುಚಿ, ವಾಸನೆ, ಭಾರತ; ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪರಿವರ್ತನೆ, ಮತ್ತು ಈ ಭುವಿಯ ಕಾರಣವಾದ ಇನ್ನಿತರೆ ಎಲ್ಲವೂ.
ಅಗಸ್ತ್ಯಶ್ಚ ಮಹಾತೇಜಾ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಶ್ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಜಮದಗ್ನಿರ್ಭರದ್ವಾಜಃ ಸಂವರ್ತಶ್ಚ್ಯವನಸ್ತಥಾ
ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ; ಜಮದಗ್ನಿ, ಭರದ್ವಾಜ, ಸಂವರ್ತ, ಮತ್ತು ಚ್ಯವನ ಕೂಡ.
ದುರ್ವಾಸಾಶ್ಚ ಮಹಾಭಾಗ ಋಷ್ಣಶೃಙ್ಗಶ್ಚ ಧಾರ್ಮಿಕಃ। ಸನತ್ಕುಮಾರೋ ಭಗವಾನ್ಯೋಗಾಚಾರ್ಯೋ ಮಹಾತಪಾಃ
ದುರ್ವಾಸ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಋಷ್ಯಶೃಂಗ ಧಾರ್ಮಿಕನು; ಭಗವಂತನಾದ ಸನತ್ಕುಮಾರ, ಯೋಗಾಚಾರ್ಯ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ.
ಅಸಿತೋ ದೇವಲಶ್ಚೈವ ಜೈಗೀಷವ್ಯಶ್ಚ ತತ್ತ್ವವಿತ್। ಋಷಭೋ ಜಿತಶತ್ರುಶ್ಚ ಮಹಾವೀರ್ಯಸ್ತಥಾ ಮಣಿಃ
ಅಸಿತ, ದೇವಲ, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತ ಜೈಗೀಷವ್ಯ; ಋಷಭ, ಜಿತಶತ್ರು, ಮಹಾವೀರ್ಯಶಾಲಿ, ಮತ್ತು ಮಣಿಯೂ ಕೂಡ.
ಆಯುರ್ವೇದಸ್ತಥಾಽಷ್ಟಾಙ್ಗೋ ದೇಹವಾಂಸ್ತತ್ರ ಭಾರತ। ಚನ್ದ್ರಮಾಃ ಸಹ ನಕ್ಷತ್ರೈರಾದಿತ್ಯಶ್ಚ ಗಭಸ್ತಿಮಾನ್
ಆಯುರ್ವೇದ ತನ್ನ ಎಂಟು ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿದೆ, ಭಾರತ; ಚಂದ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಆದಿತ್ಯನು ಕೂಡ.
ವಾಯವಃ ಕ್ರತವಶ್ಚೈವ ಸಙ್ಕಲ್ಪಃ ಪ್ರಾಣ ಏವ ಚ। ಮೂರ್ತಿಮನ್ತೋ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಮಹಾವ್ರತಪರಾಯಣಾಃ
ವಾಯುಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ಸಂಕಲ್ಪ, ಪ್ರಾಣ; ಇವೆಲ್ಲರೂ ರೂಪಧಾರಿಗಳಾಗಿ, ಮಹಾತ್ಮರು, ಮಹಾವ್ರತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು.
ಏತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಬಹವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಾಃ। ಅರ್ಥೋ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಕಾಮಶ್ಚ ಹರ್ಷೋ ದ್ವೇಷಸ್ತಪೋ ದಮಃ
ಈ ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮುಂದೆ ಹಾಜರಾಗಿದ್ದಾರೆ: ಧನ, ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಸಂತೋಷ, ದ್ವೇಷ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ.
ಆಯಾನ್ತಿ ತಸ್ಯಾಂ ಸಹಿತಾ ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣಾಃ। ವಿಂಶತಿಃ ಸಪ್ತ ಚೈವಾನ್ಯೇ ಲೋಕಪಾಲಾಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಕೂಡ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ, ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಪಾಲಕರು ಸಹ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ.