ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಭಾರತದ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಕಂಬನಿಯ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಜನರು ಬಚಾವಾಗಿದ್ದಾರೆ—ನಮ್ಮ ಮೂವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ಏಳು ಮಂದಿ ಮಾತ್ರ. ಈ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ十八 ಆಕ್ಷೌಹಿಣಿಗಳು ನಾಶವಾಗಿತ್ತು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಈ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಆತನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಕ ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಆತನು ತನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಆತನ ನೋವು ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯತೆಗಳು ಹೀಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿರುವಾಗ, ಗಾವಲ್ಗಣನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಲು ಮುಂದಾದನು. "ನೀವು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ರಾಜಕುಮಾರರಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದೀರಿ," ಎಂದು ಗಾವಲ್ಗಣನು ಹೇಳಿದರು, "ನೀವು ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ರಾಜರು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು. ಆದರೆ, ಕಾಲವು ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ." ಅವರು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಮಹಾನ್ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಯೋಧರ ಕುರಿತು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು, ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಶೈಬ್ಯ, ಶ್ರಿಂಜಯ, ಬಹ್ಲಿಕ, ನಲ, ಇತ್ಯಾದಿ ಮಹಾನ್ ಯೋಧರು ತಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಕಾಲವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ, ಇದು ನಿಶ್ಚಿತವಾದುದು. "ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವೀರಿ," ಗಾವಲ್ಗಣನು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು, "ಆದರೆ ಅವರ ಸ್ವಭಾವವು ಕೆಟ್ಟದು. ಕೋಪ, ಲೋಭ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟತನದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು. ನೀವು ಅವರಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ." ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಆತನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. "ಈದು ಎಲ್ಲವೂ ವಿಧಿಯೇ," ಎಂದು ಆತನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು, "ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ, ಅದನ್ನು ತಿರುಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಗಾವಲ್ಗಣನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಸಮಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, "ಕಾಲವು ಎಲ್ಲವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಸಮಾನವಾಗಿ действует." ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. "ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು." ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡನು. ಆತನು ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾ, "ನೀವು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ," ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ಈಗ, ಮಹಾನ್ sage ಕೃಷ್ಣ ದ್ವೈಪಾಯನನು, ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ವಿಶ್ವದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉಪನಿಷತ್ತನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ನಂಬಿಕೆದೊಂದಿಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತೀರಿ. ಇಹಾ, ದೇವರು, ಶುದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ನಾಗರು, ತಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಿಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಥೆ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ದುಃಖವನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಶಕ್ತಿಯ ಕುರಿತಾದ ಪಾಠವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.