ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು, ಇದು ಅರನ್ಯಕ ಪರ್ವದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ವಿರಾಟ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಪರ್ವಗಳ ಸಾರವಿದೆ; ಭೀಷ್ಮ ಪರ್ವವು ಇದರ ದೊಡ್ಡ ಶಾಖೆಯಂತೆ, ಮತ್ತು ದ್ರೋಣ ಪರ್ವವು ಅದರ ಎಲೆಗಳಂತೆ ಇದೆ. ಕರ್ಣ ಪರ್ವವು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ, ಶಲ್ಯ ಪರ್ವವು ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ನಾರಿ ಪರ್ವವು ಇದರ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ಪರ್ವವು ಇದರ ಮಹಾ ಫಲವಾಗಿದೆ. ಈ ಮಹಾಕಾವ್ಯವು ಅಶ್ವಮೇಧಿಕ ಮತ್ತು ಅಂಶಶಾಸನ ಪರ್ವಗಳಿಂದ shelter ಪಡೆಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಾವಾಸಿಕ ಪರ್ವವು ಇದರ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದೆ. ಮಾಉಸಲ ಪರ್ವವು ಇದರ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಯೋಗ್ಯ ದ್ವಿಜರ ಮೂಲಕ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದುವರೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತಿಗಳ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಇದು ನಿಲ್ಲಲಿದೆ, ನಿರಂತರವಾದ ಮೋಡವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ನೆರವಾಗುವಂತೆ, ಭಾರತದ ಮಹಾನ್ ಮರವನ್ನು ನೆನೆಸಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕವನವನ್ನು ಬರೆಯಲು, ಓ ಋಷಿ, ಗಣೇಶನನ್ನು ನೆನೆಸಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮ, ಈ ವಿಶ್ವದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಋಷಿಗಳ ಮತ್ತು ದೇವताओं ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹಾರಿಕೊಂಡನು. ನಂತರ ಸತ್ಯವತಿಯ ಮಗ ವ್ಯಾಸನು ಹೆರಂಭನನ್ನು ನೆನೆಸಿದನು. ತಕ್ಷಣವೇ, ಭಕ್ತನ ಹೃದಯದ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಗಣನಾಯಕನು ವ್ಯಾಸನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದನು. ಗಣೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ವ್ಯಾಸನು ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಗಣನಾಯಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಭಾರತವನ್ನು ಬರೆಯುವ ಸ್ಕ್ರೈಬಾಗಿರಾ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ.' ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗಣೇಶನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, 'ನಾನು ಬರೆಯುವಾಗ ನನ್ನ ಕಲ್ಲು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗದಂತೆ ಇರಲಿ, ಆದರೆ ನಾನು ಸ್ಕ್ರೈಬಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.' ವ್ಯಾಸನು ಆ ದೇವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು, 'ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಬರೆಯಬಾರದು.' 'ಓಂ' ಎಂದು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಗಣೇಶನು ಸ್ಕ್ರೈಬಾಗಿಯಾಯಿತು. ಬಳಿಕ, ವ್ಯಾಸನು ಆ escondido ಕುತೂಹಲದಿಂದ, ತನ್ನ ಶರತ್ತಿನ ಅನುಸಾರ, ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಕೀರ್ಣ ಗಟ್ಟಿ ಬಿಗಿಯುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದನು. ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಎಂಟು ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ; ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಶೂಕನಿಗೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಸಂಜಯನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಇಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ, ಓ ಋಷಿ, ಆ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಗಟ್ಟಿ ಬಿಗಿಯು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇದೆ; ಅದರ ಅರ್ಥದ ಆಳ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ, ಅದನ್ನು ಬಿಚ್ಚುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಗಣೇಶನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು ಆದರೂ, ಯೋಚನೆಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಸನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದನು. ನಾನು ಆ ಮರದ ಶಾಖೆಗಳು, ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಫಲಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದು ಸುಂದರ, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಪೋಷಕತೆಯ ಸಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಅಮರರಿಗೂ ಮುರಿಯಲಾಗದಂತಹದು. ದ್ವೈಪಾಯನನು ಈ ಪರ್ವಗಳ ಸಂಪುಟವನ್ನು ತನ್ನ ಮಗ ಶೂಕನಿಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದನು. ನಂತರ, ಆ ಗುರು ಇತರ ಯೋಗ್ಯ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ಅವರು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿದಂತೆ ಇನ್ನೊಂದು ೬೦೦೦೦೦ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಕಲನವನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಮತ್ತು ೩೦೦೦೦೦ ಶ್ಲೋಕಗಳು ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಪಿತೃ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ೧೫೦೦೦, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಯಕ್ಷರಲ್ಲಿ ೧೪೦೦೦, ಮತ್ತು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ೧೦೦೦೦ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ನಾರದನು ಇದನ್ನು ದೇವತಗಳಿಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದನು, ಅಸಿತ-ದೇವಲನು ಪಿತೃತ್ವಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ಶೂಕನು ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದನು. ಋಷಿ ವೈಶಂಪಾಯನನು ಮಹಾನ್ ಆತ್ಮರ ಹಕ್ಕಿಗೆ, ಜನಮೇಜಯನನ್ನು, ಈ ಮಾನವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದನು; ವೈಶಂಪಾಯನನು, ವ್ಯಾಸನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಿಷ್ಯನು, ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದನು. ಈಗ ನಾನು ಮಾತನಾಡಿದ ಹನಿಯ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು recount ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ದುರ್ಯೋಧನನು ಕೋಪದ ಮಹಾ ಮರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಕರ್ಣವು ಅದರ ತಲೆ, ಶಕುನಿ ಅದರ ಶಾಖೆಗಳು, ದುಶಾಸನವು ಅದರ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಫಲಗಳು, ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು, ತಾತ್ವಿಕತೆಯ ಕೊರತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅದರ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಲ್ಲಿದೆ ಧರ್ಮದ ಮಹಾ ಮರ, ಅರ್ಜುನವು ಅದರ ತಲೆ, ಭೀಮಸೆನವು ಅದರ ಶಾಖೆಗಳು, ಮದ್ರಿಯ ಪುತ್ರರು ಅದರ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಫಲಗಳು, ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಅದರ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಂಡು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಮೂಲಕ, ತನ್ನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಶಿಕಾರದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಹುಲ್ಲು ಹಾರಿಸುವಾಗ, ಅವನು ಒಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಕಟವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರೀತಿಯ ಮಕ್ಕಳಾದ ಪ್ರಿತ್ಥೆಯ ಪುತ್ರರು, ಅವರ ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ, ಸರಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತಿಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ತಾಯಿಯ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಧರ್ಮ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಪುನಃ ಕರೆದನು; ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ನಂತರ, ಕunti, ತನ್ನ ಪತಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವ, ಧರ್ಮ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಪುನಃ ಕರೆದನು. ಆ ಕರೆದ ಮೇಲೆ, ಮದ್ರಿಯೂ ಆಶ್ವಿನಿಗಳನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದಳು; ಈ ರೀತಿ, ಪಾಂಡುನ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರು ಕುಂತಿ ಮತ್ತು ಮದ್ರಿಯ ಮೂಲಕ ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಜನಿಸಿದರು, ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯರ ಮೂಲಕ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ, ಪಾಂಡುನ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಮದ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭೂತವಾದ ಪಾಂಡು, ಋಷಿಯ ಶಾಪದ ಶಕ್ತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ, ಶತಶ್ರಿಂಗ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದನು. ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ, ಜಟೆಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಜೀವನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ತಂದರು. 'ಇವರು ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರು, ಸಹೋದರರು, ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರು - ಪಾಂಡವರು' ಎಂದು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಋಷಿಗಳು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದರು. ಕೌರವರು ಆ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಂಡವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಗೌರವಿತ ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಣದವರು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಗಿದ್ರು. ಕೆಲವರು ಹೇಳಿದರು, 'ಇವು ಅವನದ್ದು,' ಇತರರು ಹೇಳಿದರು, 'ಇವು ಅವನದ್ದಲ್ಲ,' ಇತರರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು, 'ಇವು ಹೇಗೆ ಅವನದ್ದು, ಪಾಂಡು ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ?' 'ಸ್ವಾಗತ! ಶುಭಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುನ ಶ್ರೇಣಿಯನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ!' - ಇಂತಹ ಸ್ವಾಗತದ ಮಾತುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಲ್ಲೂ ಕೇಳಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಶಬ್ದವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒಂದು ಭಾರೀ ಶಬ್ದವು ಉಂಟಾಯಿತು, ಕಣ್ಮರೆಯಾದ beingsಗಳಿಂದ. ಹೂವುಗಳ ಮಳೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಗಂಧಗಳು, ಮತ್ತು ಶಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ತಬಲೆಯ ಶಬ್ದಗಳು; ಪಾಂಡವರ ಪ್ರವೇಶದಲ್ಲಿ, ಇದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆನಂದದಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ನಾಗರಿಕರು ಮಹಾನ್ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪುವ ಶಬ್ದವು ಉಂಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವರ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.