દેવાપૃથુપુરં પશ્યન્ સર્વતઃ સુસમાહિતઃ। તમતીત્ય મહાબાહુર્દેવારણ્યમપશ્યત
દેવપૃથુ નગરને ચારે બાજુથી ધ્યાનપૂર્વક નિહાળી, તે મહાબાહુ આગળ વધ્યો અને દેવારણ્યનું દર્શન કર્યું.
પૂજયામાસુરાયાન્તં દેવારણ્યે મહર્ષયઃ। સ વનાનિ નદીઃ શૈલાન્ ગિરિપ્રસ્રવણાનિ ચ
દેવારણ્યમાં મહર્ષિઓએ આવનારનું સન્માન કર્યું; તેણે ત્યાંના જંગલો, નદીઓ, પર્વતો અને પર્વત ઝરણાઓ જોયા.
અતીત્ય ચ તદા પાર્થઃ સુભદ્રાસારથિસ્તદા। કૌરવં વિષયં પ્રાપ્ય વિશોકઃ સમપદ્યત
પછી પાર્થ, સુભદ્રાને રથચાલક બનાવી, તે બધાં સ્થળો પાર કરીને કૌરવોના પ્રદેશમાં પહોંચ્યો અને નિઃશોક થયો.
સોદર્યાણાં મહાબાહુઃ સિંહાશયમિવાશયમ્। દૂરાદુપવનોપેતં સમન્તાત્સલિલાવૃતમ્
મહાબાહુએ પોતાની બહેન સાથે, સિંહ જેવો પોતાના મઢમાં, દૂરના બગીચામાં, ચારે બાજુથી પાણીથી ઘેરાયેલા સ્થળે આરામ કર્યો.
ભદ્રયા મુદિતો જિષ્ણુર્દદર્શ વૃજિનં પુરમ્
ભદ્રા સાથે આનંદિત થયેલા જિષ્ણુએ વ્રજિન નગરનું દર્શન કર્યું.
ક્રોશણાત્રે પુરસ્યાસીદ્ગોષ્ઠં પાર્થસ્ય શોભનમ્। તત્રાપિ યાત્વા બીભત્સુર્નિવિષ્ટો યદુકન્યયા
ક્રોશણાત્ર નામના ઉપનગરમાં પાર્થનું સુંદર ગૌશાળા હતું; ત્યાં ભીમસેન સુભદ્રા સાથે સ્થાયી થયો.
તતઃ સુભદ્રાં સત્કૃત્ય પાર્થો વચનમબ્રવીત્। ગોપિકાનાં તુ વેષેણ ગચ્છ ત્વં વૃજિનં પુરમ્
પછી પાર્થે સુભદ્રાનું સન્માન કરીને કહ્યું: 'તું ગોપીનું વેશ ધારણ કરીને વ્રજિન નગરમાં જા.'
કામવ્યાહારિણી કૃષ્ણા રોચતાં તે વચો મમ। દૃષ્ટ્વા તુ પરુષં બ્રૂયાત્સહ તત્ર મયાગતામ્
'કૃષ્ણે, તારા વચન રમૂજી અને મજેદાર હોવા જોઈએ અને મારું કહેવું તને ગમવું જોઈએ. જો તને કોઈ કઠોરતા દેખાય, તો કહેવું કે હું અહીં પાર્થ સાથે આવી છું.'
અન્યવેષેણ તુ ગતાં દૃષ્ટ્વા સા ત્વાં પ્રિયં વદેત્। યત્તુ સા પ્રથમં બ્રૂયાન્ન તસ્યાસ્તિ નિવર્તનમ્
'જો કોઈ તને બીજા વેશમાં જોઈને પ્રેમથી બોલે, તો તે જે પ્રથમ કહે તેમાંથી પાછું ન ફરવું.'
તસ્માન્માનં ચ દર્પં ચ વ્યપનીય સ્વયં વ્રજ। તસ્ય તદ્વચનં શ્રુત્વા સુભદ્રા પ્રત્યભાષત
'માટે, તું પોતે તારો અભિમાન અને દંભ છોડી ને જા.' પાર્થના આ વચન સાંભળીને સુભદ્રાએ જવાબ આપ્યો.
એવમેતત્કરિષ્યામિ યથા ત્વં પાર્થ ભાષસે। સુભદ્રાવચનં શ્રુત્વા સુપ્રીતઃ પાકશાસનિઃ
'પાર્થ, તમે જે કહ્યો તે પ્રમાણે હું જરૂર કરીશ.' સુભદ્રાના વચન સાંભળીને પાંડુપુત્ર ખૂબ પ્રસન્ન થયો.
ગોપાલાન્સ સમાનીય ત્વરિતો વાક્યમબ્રવીત્। તરુમ્યઃ સન્તિ યાવન્ત્યસ્તાઃ સર્વા વ્રજયોષિતઃ
પછી તેણે ગોપાળોને બોલાવીને તત્કાળ કહ્યું: 'જે બધી સ્ત્રીઓ વૃક્ષો નીચે છે, એ બધાજ વ્રજની ગોપીઓ છે.'
આગચ્છન્તુ ગમિષ્યન્ત્યા ભદ્રયા સહ સઙ્ગતાઃ। ઇન્દ્રપ્રસ્થં પુરવરં કૃષ્ણાં દ્રષ્ટું યશસ્વિનીમ્
જે મહાનારી સાથે એકઠા થયા છે અને જે વિદાય લઈ રહી છે, તેઓ સૌ ઇન્દ્રપ્રસ્થના મહાન શહેરમાં કૃષ્ણાને, તે પ્રસિદ્ધ સ્ત્રીને જોવા માટે આવો.
એતચ્છ્રુત્વા તુ ગોપાલૈરાનીતા વ્રજયોષિતઃ। તતસ્તાભિઃ પરિવૃતાં વ્રજસ્ત્રીભિઃ સમન્તતઃ
આ સાંભળતાં જ ગોપાળોએ વ્રજની સ્ત્રીઓને બોલાવી લાવ્યાં; પછી વ્રજની સ્ત્રીઓએ ચારેય બાજુથી ઘેરીને તેને સાથે લઈ નીકળી.
સુભદ્રાં ત્વરમાણશ્ચ રક્તકૌશેયવાસિનીમ્। પાર્થઃ પ્રસ્થાપયામાસ કૃત્વા ગોપાલિકાવપુઃ
લાલ રેશમી વસ્ત્ર પહેરીને, ઉતાવળથી ચાલતી સુભદ્રાને, પાર્થએ ગોપાળિનીઓ જેવી વેશભૂષા આપીને વિદાય આપી.
સાઽધિકં તેન રૂપેણ શોભમાના યશસ્વિની। `ગોપાલિકામધ્યગતા પ્રયયૌ વૃજિનં પુરમ્
એ રૂપમાં તે પ્રસિદ્ધ સુભદ્રા વધુ સુંદર લાગી; ગોપાળિનીઓ વચ્ચે રહીને તે વ્રજિનાપુર તરફ ચાલી.
ત્વરિતા ખાણ્ડવપ્રસ્થમાસસાદ વિવેશ ચ।' ભવનં શ્રેષ્ઠમાસાદ્ય વીરપત્ની વરાઙ્ગના
જલદીથી તે ખાંડવપ્રસ્થ પહોંચી અને અંદર પ્રવેશી; પછી શ્રેષ્ઠ મહેલમાં જઈ, તે વીરપત્ની સુભદ્રા અંદર ગઈ.
વવન્દે પૃથુતામ્રાક્ષી પૃથાં ભદ્રા પિતૃષ્વસામ્। તાં કુન્તી ચારુસર્વાઙ્ગીમુપાજિઘ્રત મૂર્ધનિ
વિસ્તૃત ને લાલ આંખોવાળી ભદ્રાએ પૃથાને, પોતાની પિતૃસ્વસાને, વિનમ્રતાથી વંદન કર્યું; સુંદર અંગવાળી કુંતીએ તેને માથા પર ચુંબન કરીને આશીર્વાદ આપ્યો.
પ્રીત્યા પરમયા યુક્તા આશીર્ભિર્યુઞ્જતાઽતુલામ્। તતોઽભિગમ્ય ત્વરિતા પૂર્ણેન્દુસદૃશાનના
અતિશય પ્રેમથી ભરેલી કુંતીએ અનન્ય આશીર્વાદ આપ્યા; પછી ચાંદની જેવી ચહેરાવાળી ભદ્રા ઉતાવળથી આગળ વધી.
વવન્દે દ્રૌપદીં ભદ્રા પ્રેષ્યાઽહમિતિ ચાબ્રવીત્। પ્રત્યુત્થાય તદા કૃષ્ણા સ્વસારં માધવસ્ય ચ
ભદ્રાએ દ્રૌપદીને વંદન કર્યું અને કહ્યું, 'હું તમારી દાસી છું.' ત્યારે કૃષ્ણાએ ઊભી રહીને માધવની બહેનને હળવે હૈયે ભેટી.
પરિષ્વજ્યાવદત્પ્રીત્યા નિઃસપત્નોસ્તુ તે પતિઃ। `વીરસૂર્ભવ ભદ્રે ત્વં ભવ ભર્તૃપ્રિયા તથા
પ્રેમથી ભેટીને કૃષ્ણાએ કહ્યું, 'ભદ્રે, તારો પતિ કદી કોઈથી હાર ન ખાય; તું વીર પુત્રોને જન્મ આપ અને પતિપ્રિય બની રહે.'
ઓજસા નિર્મિતા બહ્વીરુવાચ પરમાશિષઃ।' તથૈવ મુદિતા ભદ્રા તામુવાચ તથાસ્ત્વિતિ
કૃષ્ણાએ ઊર્જાથી ભરપૂર શ્રેષ્ઠ આશીર્વાદ આપ્યા; ખુશ થયેલી ભદ્રાએ કહ્યું, 'એવું જ થાઓ.'
તતઃ સુભદ્રાં વાર્ષ્ણેયી પરિષ્વજ્ય શુભાનનામ્। અઙ્કે નિવેશ્ય મુદિતા વસુદેવં પ્રશસ્ય ચ
પછી શુભ ચહેરાવાળી વાર્ષ્ણેયી સુભદ્રાએ ભદ્રાને ભેટી, ખુશીથી તેને પોતાની ગોદમાં બેસાડી અને વસુદેવની પ્રશંસા કરી.
તતઃ કિલકિલાશબ્દઃ ક્ષણેન સમપદ્યત। હર્ષાદાનર્તયોધાનામાસાદ્ય વૃજિનં પુરમ્
પછી એક ક્ષણમાં જ વ્રજિનાપુર પહોંચતાં આનંદથી ભરેલા વીરોએ ખુશીના અવાજો ઉઠાવ્યા.
દેવપુત્રપ્રકાશાસ્તે જામ્બૂનદમયધ્વજાઃ। પૃષ્ઠતોઽનુયયુઃ પાર્થં પુરુહૂતમિવામરાઃ
દેવપુત્રો જેવી તેજસ્વી કાયાઓ અને સોનાના ધ્વજાવાળા વીરોએ પાર્થને પાછળથી અનુસરીને, જેમ દેવો પુરુહૂતને અનુસરે તેમ, સાથે ગયા.
ગોભિરુષ્ટ્રૈઃ સદશ્વૈશ્ચ યુક્તાનિ બહુલા જનાઃ। દદૃશુર્યાનમુખ્યાનિ દાશાર્હપુરવાસિનામ્
ગાય, ઊંટ અને ઘોડાઓ જોડાયેલા રથોમાં દાશાર્હપુરના રહેવાસીઓ આવ્યા હતા, જેને અનેક લોકોએ જોયા.
તતઃ પુરવરે યૂનાં પુંસાં વાચ ઉદીરિતાઃ। અર્જુને પ્રતિયાતિ સ્મ અશ્રૂયન્ત સમન્તતઃ
પછી એ શ્રેષ્ઠ શહેરમાં યુવાન પુરૂષોની વાતો સર્વત્ર સંભળાઈ, તેઓ અર્જુનના પરત આવવાને લઇને વાતો કરતા હતા.
પ્રવાસાદાગતં પાર્થં દૃષ્ટ્વા સ્વમિવ બાન્ધવમ્। સોઽભિગમ્ય નરશ્રેષ્ઠો દાશાર્હશતસંવૃતઃ
પ્રવાસમાંથી પરત ફરેલા પાર્થને પોતાના જ સગા સમજીને, તે મહાન પુરુષ દાશાર્હોના સૈંકડો લોકો સાથે મળવા આવ્યો.
પૌરૈઃ પુરવરં પ્રીત્યા પરયા ચાભિનન્દિતઃ। પ્રાપ્ય ચાન્તઃપુરદ્વારમવરુહ્ય નરર્ષભઃ
શ્રેષ્ઠ શહેરના નાગરિકોએ ખૂબ પ્રેમથી તેનો સ્વાગત કર્યો; પછી તે પુરુષશ્રેષ્ઠ અંતઃપુરના દ્વારે પહોંચીને રથમાંથી નીચે ઉતર્યો.
વવન્દે ધૌમ્યમાસાદ્ય માતરં ચ ધનઞ્જયઃ। સ્પૃષ્ટ્વા ચ ચરણૌ રાજ્ઞો ભીમસ્ય ચ ધનઞ્જયઃ
ધનંજયે ધૌમ્ય અને પોતાની માતાને વંદન કર્યા; પછી રાજા અને ભીમના પગ સ્પર્શી, ધનંજયે શ્રદ્ધાપૂર્વક નમન કર્યું.