એવમુક્તા તદા ભદ્રા પાર્થેન ભરતર્ષભ। ચુચોદ સાશ્વાન્સંહૃષ્ટા તે તતો વિવિશુર્બલમ્
પાર્થના આવાં શબ્દો સાંભળીને સુભદ્રા આનંદથી ઘોડાં દોડાવ્યા અને બંને વિપૃથુની સેના વચ્ચે પ્રવેશ્યા.
તદાહતમહાવાદ્યં સમુદગ્રધ્વજાયુતમ્। અનીકં વિપૃથોર્હૃષ્ટં પાર્થમેવાન્વવર્તત
પછી વિપૃથુની ધ્વજાવાળી અને મોટા વાદ્યોથી ગુંજતી ખુશ સેનાએ પાર્થનો પીછો કર્યો.
રથૈર્બહુવિધાકારૈઃ સદશ્વૈશ્ચ મહાજવૈઃ। કિરન્તઃ શરવર્ષાણિ પરિવવ્રુર્ધનઞ્જયમ્
વિવિધ પ્રકારના રથો પર ઝડપથી દોડતા ઉત્તમ ઘોડાઓ સાથે, તેઓ ધનંજયને ચારેય બાજુથી ઘેરીને તીરોની વરસાદ વરસાવતી હતી.
તેષામસ્ત્રાણિ સંવાર્ય દિવ્યાસ્ત્રેણ મહાસ્ત્રવિત્। આવૃણોન્મહદાકાશં શરૈઃ પરપુરઞ્જયઃ
શત્રુઓના શહેરો જીતનારા અને દિવ્ય શસ્ત્રોમાં નિપુણ એવા અર્જુને, તેમના શસ્ત્રોને દિવ્ય અસ્ત્રથી રોકી લીધા અને પોતાના તીરો વડે આખું આકાશ ઢાંકી દીધું.
તેષાં બાણાન્મહાબાહુર્મુકુટાન્યઙ્ગદાનિ ચ। ચિચ્છેદ નિશિતૈર્બાણૈઃ શરાંશ્ચૈવ ધનૂંષિ ચ
મજબૂત ભુજાવાળા અર્જુને, તીક્ષ્ણ તીરો વડે તેમના તીરો, મુગટ, કંકણ, ધનુષ્ય અને બાણ બધાને કાપી નાખ્યા.
યુગાનીષાન્વરૂથાનિ યન્ત્રાણિ વિવિધાનિ ચ। અજિઘાંસન્પરાન્પાર્થશ્ચિચ્છેદ નિશિતૈઃ શરૈઃ
પાર્થએ પોતાના શત્રુઓને હરાવવા ઇચ્છી, તીક્ષ્ણ તીરો વડે તેમના રથના જૂઆ, ધુરા, ધ્વજ અને વિવિધ યંત્રો બધાને તોડી નાખ્યા.
વિધનુષ્કાન્વિકવચાન્વિરથાંશ્ચ મહારથાન્। કૃત્વા પાર્થઃ પ્રિયાં પ્રીતઃ પ્રેક્ષ્યતામિત્યદર્શયત્
પાર્થએ મહારથીઓને ધનુષ્ય વિનાના, કવચ વિનાના અને રથ વિનાના બનાવી દીધા અને આનંદથી પોતાના પ્રિયને બધાના દર્શન માટે રજૂ કર્યા.
સા દૃષ્ટ્વા મહદાશ્ચર્યં સુભદ્રા પાર્થમબ્રવીત્। અવાપ્તાર્થાઽસ્મિ ભદ્રં તે યાહિ પાર્થ યથાસુખમ્
આ મહાન અદ્ભુત દૃશ્ય જોઈને સુભદ્રાએ પાર્થને કહ્યું: 'હું મારી ઈચ્છા પ્રાપ્ત કરી લીધી છે. તને શુભકામનાઓ—પાર્થ, હવે તું મનગમતાં જઈ શકીશ.'
સ સક્તં પાણ્ડુપુત્રેણ સમીક્ષ્ય વિપૃથુર્બલમ્। ત્વરમાણોઽભિસંક્રમ્ય સ્થીયતામિત્યભાષત
પાંડુપુત્ર દ્વારા પોતાની સેના અટકાવી છે તે જોઈ, વિપૃથુ ઝડપથી આગળ વધ્યો અને બોલ્યો: 'અહીં જ ઊભા રહો!'
તતઃ સેનાપતેર્વાક્યં નાત્યવર્તન્ત યાદવાઃ। સાગરે મારુતોદ્ધૂતા વેલામિવ મહોર્મયઃ
પછી, પોતાના સેનાપતિના આદેશથી યાદવો આગળ વધ્યા નહીં; તેઓ સમુદ્રની મોટી લહેરો જેમ કે કિનારે અટકી જાય છે તેમ, પવનથી ઉઠી પણ અટકી ગયા.
તતો રથવરાત્તૂર્ણમવરુહ્ય નરર્ષભઃ। અભિગમ્ય નરવ્યાઘ્રં પ્રહૃષ્ટઃ પરિષસ્વજે
પછી, શ્રેષ્ઠ પુરુષે ઝડપથી પોતાના ઉત્તમ રથમાંથી ઊતર્યું, પુરુષસિંહ પાસે ગયો અને આનંદપૂર્વક તેને ભેટી લીધો.
સોઽબ્રવીત્પાર્થમાસાદ્ય દીર્ઘકાલમિદં તવ। નિવાસમભિજાનામિ શઙ્ખચક્રગદાધરાત્
તેને પાર્થને મળીને કહ્યું: 'હું જાણું છું કે તું લાંબા સમયથી શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરનાર ભગવાન સાથે રહ્યો છે.'
ન મેઽસ્ત્યવિદિતં કિંચિદ્યદ્યદાચિતં ત્વયા। સુભદ્રાર્થં પ્રલોભેન પ્રીતસ્તવ જનાર્દનઃ
'સુભદ્રા માટે તું જે કંઈ કર્યું છે તે મને અજાણ નથી; તારી વિનંતીથી પ્રસન્ન થઈને જનાર્દને તને સહાય કરી.'
પ્રાપ્તસ્ય યતિલિઙ્ગેન વાસિતસ્ય ધનઞ્જય। બન્ધુમાનસિ રામેણ મહેન્દ્રાવરજેન ચ
'ધનંજય, જ્યારે તું અહીં યતિવેશમાં રહ્યો ત્યારે તારો રામ અને મહેન્દ્રના નાના ભાઈએ મિત્રભાવથી સ્વીકાર કર્યો.'
મામેવ ચ સદાકાઙ્ક્ષી મન્ત્રિણં મધુસૂદનઃ। અન્તરેણ સુભદ્રાં ચ ત્વાં ચ તાત ધનઞ્જય
'મધુસૂદન હંમેશા મને પોતાનો મંત્રી ઈચ્છતો હતો, સુભદ્રા અને તારા વિષય સિવાય, હે પ્રિય ધનંજય.'
ઇમં રથવરં દિવ્યં સર્વશસ્ત્રસમન્વિતમ્। ઇદમેવાનુયાત્રં ચ નિર્દિશ્ય ગદપૂર્વજઃ
'આ દિવ્ય અને સર્વ શસ્ત્રોથી સજ્જ રથ અને આ જ અનુયાયી મંડળી તને ગદાધરના મોટા ભાઈએ આપી છે.'
અન્તર્દ્વીપં તદા વીર ગતો વૃષ્ણિસુખાવહઃ। દીર્ઘકાલાવરુદ્ધં ત્વાં સંપ્રાપ્તં પ્રિયયા સહ
'પછી, વૃષ્ણિઓને આનંદ આપનાર એ અંતર્દ્વીપે ગયો અને તું, લાંબા સમયથી અટકાવાયેલો, હવે પોતાની પ્રિય સાથે અહીં આવી ગયો છે.'
પશ્યન્તુ ભ્રાતરઃ સર્વે વજ્રપાણિમિવામરાઃ। આયાતે તુ દશાર્હાણામૃષભે શાર્ઙ્ગધન્વનિ
'જેમ દેવતાઓ વજ્રધારીને જુએ છે તેમ, દશાર્હોમાં શ્રેષ્ઠ, શારંગધન્વા આવ્યા ત્યારે બધા ભાઈઓ તને જોઈ શકે.'
ભદ્રામનુગમિષ્યન્તિ રત્નાનિ ચ વસૂનિ ચ। અરિષ્ટં યાહિ પન્થાનં સુખી ભવ ધનઞ્જય
'શુભતા, રત્નો અને ધન તારા પાછળ આવશે; તું સુરક્ષિત માર્ગે જા અને સુખી રહેજે, ધનંજય.'
નષ્ટશોકૈર્વિશોકસ્ય સુહૃદ્ભિઃ સંગમોઽસ્તુ તે
'હવે તારો શોક દૂર થઈ ગયો છે, તું નિઃશોક બનીને પોતાના મિત્રો સાથે ફરીથી મળીશ એવી શુભકામના.'
તતો વિપૃથુમામન્ત્ર્ય પાર્થઃ પ્રીતોઽભિવાદ્ય ચ। કૃષ્ણસ્ય મતમાસ્થાય કૃષ્ણસ્ય રથમાસ્થિતઃ
પછી પાર્થએ વિપૃથુને વિદાય આપી, આનંદથી નમસ્કાર કર્યો અને કૃષ્ણની સલાહ માની કૃષ્ણના રથ પર ચઢ્યો.
પૂર્વમેવ તુ પાર્થાય કૃષ્ણેન વિનિયોજિતમ્। સર્વરત્નસુસંપૂર્ણં સર્વભોગસમન્વિતમ્
પહેલાંથી જ કૃષ્ણએ પાર્થ માટે સર્વ પ્રકારના રત્નોથી ભરેલો અને સર્વ સુખ-સગવડો ધરાવતો રથ તૈયાર કરાવ્યો હતો.
રથેન કાઞ્ચનાઙ્ગેન કલ્પિતેન યથાવિધિ। શૈબ્યસુગ્રીવયુક્તેન કિઙ્કિણીજાલમાલિના
એ રથ સોનાના ભાગોથી શોભતો, યોગ્ય રીતે બનાવેલો, શૈબ્ય અને સુગ્રીવ નામના ઘોડાઓ જોડાયેલા અને ઘંટડીઓની માળાથી સજ્જ હતો.
સર્વશસ્ત્રોપપન્નેન જીમૂતરવનાદિના। જ્વલનાર્ચિઃપ્રકાશેન દ્વિષતાં હર્ષનાશિના
એ રથ સર્વ શસ્ત્રોથી સજ્જ, મેઘના ગર્જન જેવો ધ્વનિ કરતો, અગ્નિ જેવી તેજસ્વી ઝાંખી ધરાવતો અને દુશ્મનોના આનંદને દૂર કરતો હતો.
સન્નદ્ધઃ કવચી ખડ્ગી બદ્ધગોધાઙ્ગુલિત્રવાન્। યુક્તઃ સેનાનુયાત્રેણ રથણારોપ્ય માધવીમ્। રથેનાકાશગેનૈવ પયયૌ *સ્વપુરં પ્રતિ
પાર્થ કવચ પહેરી, હાથમાં તલવાર લઈને, અંગૂઠામાં ચામડાની પટ્ટી બાંધીને, પોતાની સેના સાથે, માધવીને રથ પર બેસાડી, પવન જેટલા ઝડપી રથમાં પોતાના શહેર તરફ روانા થયો.
હ્રિયમાણાં તુ તાં દૃષ્ટ્વા સુભદ્રાં સૈનિકા જનાઃ। વિક્રોશન્તોઽદ્રવન્સર્વે દ્વારકામભિતઃ પુરીમ્
સુભદ્રાને લઈ જવામાં આવી રહી છે એ જોઈને, સૈનિકો અને લોકો બૂમો પાડી, બધા દ્વારકા શહેર તરફ દોડી ગયા.
તે સમાસાદ્ય સહિતાઃ સુધર્મામભિતઃ સભામ્। સભાપાલસ્ય તત્સર્વમાચખ્યુઃ પાર્થવિક્રમમ્
બધા મળીને સુધર્મા સભા પાસે ગયા અને સભાપાલને પાર્થના પરાક્રમની વાતો કહી સંભળાવી.
તેષાં શ્રુત્વા સભાપાલો ભેરીં સાન્નાહિકીં તતઃ। સમાજઘ્ને મહાઘોષાં જામ્બૂનદપરિષ્કૃતામ્
આ સાંભળીને સભાપાલે પછી સોનાથી સજ્જ મોટી ઘંટડી વગાડી, જેનો અવાજ ખૂબ જ મોટો હતો.
ક્ષુબ્ધાસ્તેનાથ શબ્દેન ભોજવૃષ્ણ્યન્ધકાસ્તદા। `અન્તર્દ્વીપાત્સમુત્પેતુઃ સહસા સહિતાસ્તદા।' અન્નપાનમપાસ્યાથ સમાપેતુઃ સમન્તતઃ
એ ધ્વનિથી ભોજ, વૃષ્ણિ અને અંધક વંશીયો તત્કાળ અંદરના દ્વીપમાંથી એકઠા થઈ ગયા, ખોરાક અને પીણું છોડીને ચારે બાજુથી ભેગા થયા.
તત્ર જામ્બૂનદાઙ્ગાનિ સ્પર્ધ્યાસ્તરણવન્તિ ચ। મણિવિદ્રુમચિત્રાણિ જ્વલિતાગ્નિપ્રભાણિ ચ
ત્યાં સોનાની બેઠકો, સ્પર્ધા માટેના પથારા અને મણિ-પ્રવાળથી શોભતા, અગ્નિ જેવી તેજસ્વી બેઠકો હતી.