વ્રતાર્થમિતિ તત્રસ્થાન્રક્ષિણો વાક્યમબ્રવીત્। રથેનાનેન યાસ્યામિ મહાવ્રતસમાપનમ્
વ્રત માટે, ત્યાં રહેલા રક્ષકોને તેણે કહ્યું: 'હું આ રથ લઈને મહાન વ્રત પૂર્ણ કરવા જઈ રહી છું.'
શૈબ્યસુગ્રીવયુક્તેન સાયુધેનૈવ શાર્ઙ્ગિણઃ। રથેન રમણીયેન પ્રયાસ્યામિ વ્રતાર્થિની
શૈવ્ય અને સુગ્રીવ જોડાયેલા, શારંગધારીના શસ્ત્રોથી સજ્જ રથમાં, હું વ્રત પૂર્ણ કરવા જઈશ.
સુભધ્રયૈવમુક્તે તુ જનાઃ પ્રાઞ્જલયોઽભવન્। યોજયિત્વા રથવરં કલ્યાણૈરભિભાષ્ય તામ્
સુભદ્રાએ આમ કહ્યું ત્યારે લોકો હાથ જોડીને ઉભા રહ્યા અને સુંદર રીતે સજાવેલો રથ તૈયાર કરીને શુભ આશીર્વાદ સાથે તેને સંબોધી.
યથોક્તં સર્વમારોપ્ય આયુધાનિ ચ ભામિની। ક્ષિપ્રમાદાય કલ્યાણી સુભદ્રાઽર્જુનમબ્રવીત્
જેમ કહ્યું તેમ બધું, શસ્ત્રો સહિત, રથમાં મૂકી, તેજસ્વિ સુભદ્રાએ ઝડપથી તે લઈ અર્જુનને કહ્યું.
રથોઽયં રથિનાં શ્રેષ્ઠ આનીતસ્તવ શાસનાત્। સ ત્વં યાહિ યથાકામં કુરૂન્કૌરવનન્દન
આ શ્રેષ્ઠ રથ, તારા આદેશે લાવાયો છે; હવે, હે કુરુઓના આનંદ, તું તારી ઇચ્છા પ્રમાણે જઈશ.
નિવેદ્ય તુ રથં ભર્તુઃ સુભદ્રા ભદ્રસંમતા। બ્રાહ્મણાનાં તદા હૃષ્ટા દદૌ સા વિવિધં વસુ
પતિને રથ અર્પણ કર્યા પછી, સૌના મનમાં માન્ય સુભદ્રાએ આનંદપૂર્વક બ્રાહ્મણોને વિવિધ દાન આપ્યાં.
સ્નેહવન્તિ ચ ભોજ્યાનિ પ્રદદાવીપ્સિતાનિ ચ। યથાકામં યથાશ્રદ્ધં વસ્ત્રાણિ વિવિધાનિ ચ
તેણીએ પ્રેમથી ભરેલા વિવિધ ભોજન અને ઇચ્છ્યા પ્રમાણે અનેક પ્રકારના કપડાં શ્રદ્ધાપૂર્વક આપ્યા.
તર્પિતા વિવિધૈર્ભોજ્યૈસ્તાન્યવાપ્ય વસૂનિ ચ। બ્રાહ્મણાઃ સ્વગૃહં જગ્મુઃ પ્રયુજ્ય પરમાશિષઃ
વિવિધ ભોજનથી તૃપ્ત થઈ અને ધનસંપત્તિ મેળવી, બ્રાહ્મણો પરમ આશીર્વાદ આપી પોતાના ઘરે પરત ગયા.
સુભદ્રયા તુ વિજ્ઞપ્તઃ પૂર્વમેવ ધનઞ્જયઃ। અભીશુગ્રહણે પાર્થ ન મેઽસ્તિ સદૃશો ભુવિ
પણ સુભદ્રાને ધનંજયે પહેલેથી જ જાણ કરી હતી કે, 'પૃથ્વી પર રાશ્મી પકડી રાખવામાં મારો સમો કોઈ નથી.'
તસ્માત્સા પૂર્વમારુહ્ય રશ્મીઞ્જગ્રાહ માધવી। સોદરા વાસુદેવસ્ય કૃતસ્વસ્ત્યયના હયાન્
એથી, વાસુદેવની બહેન માધવી પહેલા રથ પર ચઢી અને ઘોડાઓ માટે શુભ કાર્ય કરીને રાશ્મી પકડી.
વ્યત્યયિત્વા તુ તલ્લિઙ્ગં યતિવેષં ધનઞ્જયઃ। આમુચ્ય કવચં વીરઃ સમુચ્છ્રિતમહદ્ધનુઃ
પછી ધનંજયે પોતાનું વેશ બદલ્યું, યતિનું વસ્ત્ર ઉતારી, વીરતાપૂર્વક કવચ પહેરી અને મોટું ધનુષ ઊંચું કર્યું.
આરુરોહ રથશ્રેષ્ઠં શુક્લવાસા ધનઞ્જયઃ। મહેન્દ્રદત્તં મુકુટં તથૈવાભરણાનિ ચ
ધનંજયે સફેદ વસ્ત્ર પહેરી શ્રેષ્ઠ રથ પર ચઢ્યો, મહેન્દ્રદત્ત મુકડો અને આભૂષણો પણ ધારણ કર્યા.
અલઙ્કૃત્ય તુ કૌન્તેયઃ પ્રયાતુમુપચક્રમે। તતઃ કન્યાપુરે ઘોષસ્તુમુલઃ સમપદ્યત
કૌંતેયે પોતાને શણગાર્યા પછી રવાના થયો; ત્યારે કન્યાપુરમાં ભારે ગૂંજન ઊભો થયો.
દૃષ્ટ્વા નવવરં પાર્થં બાણખડ્ગધનુર્ધરમ્। અભીશુહસ્તાં સુશ્રોણીમર્જુનેન રથે સ્થિતામ્
પાર્થ, નવા વરરાજા, જે તીરો, ખડગ અને ધનુષથી સજ્જ હતો, અને સુંદર કટિવાળી સુભદ્રા રાશ્મી પકડી રથ પર અર્જુન સાથે ઊભી હતી, એ જોઈને,
ઊચુઃ કન્યાસ્તદા યાન્તીં વાસુદેવસહોદરામ્। સર્વકામસમૃદ્ધા ત્વં સુભદ્રે ભદ્રભાષિણિ
ત્યારે કન્યાઓએ વિદાય લેતી વાસુદેવની બહેન સુભદ્રાને કહ્યું: 'હે સુભદ્રે, શુભ વચન બોલનારી, તું સર્વ ઇચ્છાઓથી સમૃદ્ધ છે.'
વાસુદેવપ્રિયં લબ્ધ્વા ભર્તારં વીરમર્જુનમ્। સર્વસીમન્તિનીનાં ત્વાં શ્રેષ્ઠાં કૃષ્ણસહોદરીમ્
'વાસુદેવના પ્રિય અને વીર અર્જુનને પતિ રૂપે પામી, તું સર્વ સીમંતિનીઓમાં શ્રેષ્ઠ છે, હે કૃષ્ણની બહેન.'
મન્યામહે મહાભાગે સુભદ્રે ભદ્રભાષિણિ। યસ્માત્સર્વમનુષ્યાણાં શ્રેષ્ઠો ભર્તા તવાર્જુનઃ
'હે સુભદ્રે, શુભ વચન બોલનારી, અમે તને અત્યંત ભાગ્યશાળી માનીએ છીએ, કારણ કે અર્જુન, સર્વ મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ, તારો પતિ છે.'
ઉપપન્નસ્ત્વયા વીરઃ સર્વલોકમહારથઃ। હે પ્રયાહિ ગૃહાન્ભદ્રે સુહૃદ્ભિઃ સંગમોઽસ્તુ તે
'તારે સર્વ લોકના મહારથી એવા વીર પામ્યા છે; હે ભદ્રે, હવે તું ઘરે જા અને મિત્રો સાથે તારો મિલન સુખદ રહે.'
એવમુક્તા પ્રહૃષ્ટાભિઃ સખીભિઃ પ્રતિનન્દિતા। ભદ્રા ભદ્રજવોપેતાનશ્વાન્પુનરચોદયત્
આ રીતે આનંદિત સખીઓએ અભિનંદન આપ્યા પછી, ભદ્રાએ શુભ ગતિથી ઘોડાઓને ફરી દોડાવ્યા.
પાર્શ્વે ચામરહસ્તા સા સખી તસ્યાઙ્ગનાઽભવત્। તતઃ કન્યાપુરદ્વારાત્સઘોષાદભિનિઃસૃતમ્
એના બાજુએ એક સખી ચામરું પકડી ઊભી રહી; પછી ગૂંજન સાથે તેઓ કન્યાપુરના દ્વારેથી બહાર નીકળી ગયા.
દદૃશુસ્તં રથશ્રેષ્ઠં જના જીમૂતનિસ્વનમ્। સુભદ્રાસઙ્ગૃહીતસ્ય રથસ્ય મહતઃ સ્વનમ્
લોકોએ એ શ્રેષ્ઠ રથને જોયો, જે મેઘના ગર્જન જેવો અવાજ કરતો હતો, અને સુભદ્રાનો મોટો રથ દોડતો હતો.
મેઘસ્વનમિવાકાશે શુશ્રુવુઃ પુરવાસિનઃ। સુભદ્રયા તુ સંપન્ને તિષ્ઠન્રથવરેઽર્જુનઃ
નગરવાસીઓએ આકાશમાં મેઘના ગર્જન જેવો રથનો અવાજ સાંભળ્યો; અને અર્જુન, સુભદ્રા સાથે શ્રેષ્ઠ રથ પર ઊભો રહ્યો.
પ્રબભૌ ચ તયોપેતઃ કૈલાસ ઇવ ગઙ્ગયા। પાર્થઃ સુભદ્રાસહિતો વિરરાજ મહારથઃ
તે બંને સાથે તેજસ્વી લાગતા હતા, જેમ કે ગંગા સાથે કૈલાસ પર્વત શોભે છે; પાર્થ મહારથી સુભદ્રા સાથે ઉજળી રહ્યો હતો.
વિરાજતે યથા શક્રો રાજઞ્શચ્યા સમન્વિતઃ। સુભદ્રાં પ્રેક્ષ્ય પાર્થેન હ્રિયમાણાં યશસ્વિનીમ્
રાજા, જેમ શચી સાથે ઇન્દ્ર શોભે છે, તેમ પાર્થ પણ શોભતો હતો; અર્જુન દ્વારા સુભદ્રા, યશસ્વિ, લઈ જતી જોઈ.
ચક્રુઃ કિલકિલાશબ્દાનાસાદ્ય બહવો જનાઃ। દાશાર્હાણાં કુલસ્ય શ્રીઃ સુભદ્રા મદ્રભાષિણી
ઘણા લોકો એકઠા થઈને ઉલ્લાસભેર અવાજ કરવા લાગ્યા. દાશાર્હ વંશની શોભા સુભદ્રાએ મદ્ર દેશની ભાષામાં વાત કરી.
અભિકામા સકામેન પાર્થેન સહ ગચ્છતિ। અથાપરે તુ સંક્રુદ્ધા ગૃહ્ણીત ઘ્નત માચિરમ્
સુભદ્રા પણ પોતાની ઇચ્છાથી પાર્થ સાથે જવા તૈયાર થઈ. પણ બીજા કેટલાક ગુસ્સે થઈને બોલ્યા: 'પકડી લો! મારો! મોડું ન કરો!'
ઇતિ સંવાર્ય શસ્ત્રાણિ વવર્ષુરભિતો દિશમ્। ઇતિ સંભાષમાણાનાં સ નાદઃ સુમહાનભૂત્
એ રીતે શસ્ત્રો ધારણ કરીને ચારેય બાજુએ શસ્ત્રવર્ષા શરૂ કરી. લોકો વાતો કરતા હતા ત્યારે ભારે ગુંજાટ ઊભો થયો.
સ તેન જનઘોષેણ વીરો ગજ ઇવાર્દિતઃ। વવર્ષ શરવર્ષાણિ ન તુ કંચન રોષયત્
એ વિર, લોકોના અવાજથી પીડાતો હાથી જેવો, તીક્ષ્ણ બાણોની વરસાદ વરસાવતો રહ્યો, પણ કોઈ પર ગુસ્સો કર્યો નહીં.
મુમોચ નિશિતાન્બાણાન્દીપ્યમાનાન્સ્વતેજસા। પ્રાસાદવરસઙ્ઘેષુ હર્મ્યેષુ ભવનેષુ ચ
એ મહાપુરુષે પોતાનાં તેજથી ઝળહળતાં તીક્ષ્ણ બાણો મહેલો, મહાન મકાનો અને રાજમહેલો પર છોડી દીધા.
ક્ષોભયિત્વા પુરશ્રેષ્ઠં ગરુત્માનિવ સાગરમ્। પ્રેક્ષન્રૈવકતદ્વારં નિર્યયૌ ભરતર્ષભઃ
એવી રીતે એણે શ્રેષ્ઠ નગરને ધ્રુજવી નાખ્યું, જેમ ગરુડ સાગરને હલાવી નાખે. પછી એ રૈવત દ્વાર તરફ જોઈને બહાર નીકળી ગયો.