સા જિષ્ણુમધિકં ભેજે સુભદ્રા ચારુદર્શના। પાર્થસ્ય સદૃશી ભદ્રા રૂપેણ વયસા તથા
સુંદર રૂપવાળી સુભદ્રાએ બધા કરતાં વધુ જિષ્ણુને પસંદ કર્યો; તે રૂપ અને વયે પાર્થેને યોગ્ય જોડી હતી.
સુભદ્રાયાશ્ચ પાર્થોઽપિ સદૃશો રૂપલક્ષણૈઃ। ઇત્યૂચુશ્ચ તદા દેવાઃ પ્રીતાઃ સેન્દ્રપુરોગમાઃ
સુભદ્રાના રૂપ અને લક્ષણોમાં પણ પાર્થે એ જ રીતે યોગ્ય હતો; એ સમયે ઇન્દ્ર સહિતના બધા દેવતાઓ આનંદથી બોલ્યા.
એવં નિવેશ્ય દેવાસ્તે ગન્ધર્વૈઃ સાપ્સરોગણૈઃ। આમન્ત્ર્ય યાદવાઃ સર્વે વિપ્રજગ્મુર્યથાગતમ્
પછી દેવતાઓએ ગંધર્વો અને અપ્સરાઓ સાથે બધું ગોઠવી, બધા યાદવોને વિદાય આપી, જેમ આવ્યા તેમ પાછા ગયા.
યાદવાઃ પાર્થમામન્ત્ર્ય અન્તર્દ્વીપં ગતાસ્તદા। વાસુદેવસ્તદા પાર્થમુવાચ યદુનન્દનઃ
યાદવો પાર્થેને વિદાય આપી, અંતર્દ્વીપ તરફ ગયા; ત્યારે યદુવંશના આનંદ, વાસુદેવએ પાર્થેને કહ્યું.
દ્વાવિંશદ્દિવસાન્પાર્થ ઇહોષ્ય ભરતર્ષભ। મામકં રથમારુહ્ય શૈબ્યસુગ્રીવયોજિતમ્
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, અહીં બાવીસ દિવસ રોકાઈ જા; મારા શૈબ્ય અને સુગ્રીવ જોડાયેલા રથ પર ચડીને ચાલ.
સુભદ્રયા સુખં પાર્થ ખાણ્ડવપ્રસ્થમાવિશ। યાદવૈઃ સહિતઃ પશ્ચાદાગમિષ્યામિ ભારત। યતિવેષેણ નિયતો વસ ત્વં રુક્મિણીગૃહે
પાર્થે, સુભદ્રા સાથે આનંદથી ખાંડવપ્રસ્થમાં પ્રવેશ કર; પછી હું યાદવો સાથે આવીશ. તું રુક્મિણીના ઘરમાં યતિના વ્રત સાથે નિવાસ કર.
એવમુક્ત્વા પ્રચક્રામ અન્તર્દ્વીપં જનાર્દનઃ। કૃતોદ્વાહસ્તતઃ પાર્થઃ કૃતકાર્યોઽભવત્તદા
આ રીતે કહીને જનાર્દને અંતર્દ્વીપ તરફ પ્રસ્થાન કર્યું; પછી પાર્થેનું લગ્ન પૂર્ણ થઈ, તે પોતાનું કાર્ય પૂર્ણ કર્યુ.
તસ્યાં ચોપગતો ભાવઃ પાર્થસ્ય સુમહાત્મનઃ। તસ્મિન્ભાવઃ સુભદ્રાયા અન્યોન્યં સમવર્ધત
પાર્થેમાં સુભદ્રાને પ્રેમ ઊગ્યો અને પાર્થેને પણ સુભદ્રા માટે લાગણી વધી; એમ બંનેનું પરસ્પર પ્રેમ વધતું ગયું.
સ તથા યુયુજે વીરો ભદ્રયા ભરતર્ષભઃ। અભિનિષ્પન્નયા રામઃ સીતયેવ સમન્વિતઃ
પછી તે વીર પુરુષે શુભ સ્ત્રી સાથે એકત્વ પામ્યું, જેમ શ્રીરામજી સીતાજી સાથે જોડાયા હતા.
અપિ જિષ્ણુર્વિજજ્ઞે તાં હ્રીં શ્રિયં સન્નતિક્રિયામ્। દેવતાનાં વરસ્ત્રીણાં રૂપેણ સદૃશીં સતીમ્
એ સ્ત્રીની લાજ, સૌંદર્ય અને વિનમ્રતા એવી હતી કે વિજયી પુરુષ પણ તેને પછાડી જાય; તે દેવીઓ જેવી રૂપાળી અને સદા પવિત્ર રહી.
સ પ્રકૃત્યા શ્રિયા દીપ્ત્યા સંદિદીપે તયાઽધિકમ્। ઉદ્યત્સહસ્રદીપ્તાંશુઃ શરદીવ દિવાકરઃ
તેના સ્વભાવ, તેજ અને કાંતિથી એ પુરુષ વધુ જ ઝગમગ્યો, જાણે શરદના દિવસે હજાર કિરણો સાથે ઉગતો સૂર્ય.
સા તુ તં મનુજવ્યાઘ્રમનુરક્તા યશસ્વિની। કન્યાપુરગતા ભૂત્વા તત્પરા સમપદ્યત
એ યશસ્વિ કન્યાએ, જે તેને ખૂબ માનતી હતી, કન્યાઓના મહેલમાં જઈ, મનથી સંપૂર્ણપણે તેના પર સમર્પિત થઈ ગઈ.
વૃષ્મ્યન્ધકપુરાત્તસ્માદપયાતું ધનઞ્જયઃ। વિનિશ્ચિત્ય તયા સાર્ધં સુભદ્રામિદમબ્રવીત્
પછી ધનંજયે અંધકપુર છોડવાનો નિશ્ચય કર્યો અને સુભદ્રાને કહ્યું.
દ્વિજાનાં ગુણમુખ્યાનાં યથાર્હં પ્રતિપાદય। ભોજ્યૈર્ભક્ષ્યૈશ્ચ કામૈશ્ચ સ્વપુરીં પ્રતિયાસ્યતામ્
શ્રેષ્ઠ ગુણવાળા બ્રાહ્મણોને યોગ્ય રીતે ભોજન, મીઠાઈ અને ઇચ્છિત વસ્તુઓ આપી, પછી તું તારી નગર તરફ જા.
આત્મનશ્ચ સમુદ્દિશ્ય મહાવ્રતસમાપનમ્। ગચ્છ ભદ્રે સ્વયં તૂર્ણં મહારાજનિવેશનમ્
મહાન વ્રત પૂર્ણ કરવા માટે અને તારી તરફથી, હે શુભે, તું ઝડપથી મહારાજાના મહેલમાં જા.
તેજોબલજવોપેતૈઃ શુક્લૈર્હયવરોત્તમૈઃ। વાજિભિઃ શૈવ્યસુગ્રીવમેઘપુષ્પબલાહકૈઃ
તેજ, બળ અને ઝડપથી ભરપૂર, શ્વેત અને ઉત્તમ ઘોડા — શૈવ્ય, સુગ્રીવ, મેઘપુષ્પ અને બલાહક — સાથે રથ તૈયાર રાખ.
યુક્તં રથવરં તૂર્ણમિહાનય સુસત્કૃતમ્। વ્રતાર્થમિતિ ભાષિત્વા સખીભિઃ સુભગે સહ
વ્રત માટે ખાસ તૈયાર કરેલો, સુંદર રીતે સજાવેલો શ્રેષ્ઠ રથ તારા સખીઓ સાથે અહીં ઝડપથી લાવ.
ક્ષિપ્રમાદાય પર્યેહિ સહ સર્વાયુધેન ચ। અનુકર્ષાન્તપતાકાશ્ચ તૂણીરાંશ્ચ ધનૂંષિ ચ
બધી શસ્ત્રો સાથે તું ઝડપથી લઈ આવ, ધ્વજાઓ, તૂણીઓ અને ધનુષ્ય પણ સાથે લેજે.
સર્વાન્રથવરે સ્થાપ્ય સોત્સેધાશ્ચ મહાગદાઃ
બધા શ્રેષ્ઠ રથો પર અને મહાન ગદાઓ પણ ચઢાવી દે.
અર્જુનેનૈવમુક્તા સા સુભદ્રા ભદ્રભાષિણી। જગામ નૃપતેર્વેશ્મ સખીભિઃ સહિતા તદા
અર્જુને આમ કહ્યું ત્યારે શુભ વાણી બોલનારી સુભદ્રા, પોતાની સખીઓ સાથે રાજાના મહેલમાં ગઈ.
વ્રતાર્થમિતિ તત્રસ્થાન્રક્ષિણો વાક્યમબ્રવીત્। રથેનાનેન યાસ્યામિ મહાવ્રતસમાપનમ્
વ્રત માટે, ત્યાં રહેલા રક્ષકોને તેણે કહ્યું: 'હું આ રથ લઈને મહાન વ્રત પૂર્ણ કરવા જઈ રહી છું.'
શૈબ્યસુગ્રીવયુક્તેન સાયુધેનૈવ શાર્ઙ્ગિણઃ। રથેન રમણીયેન પ્રયાસ્યામિ વ્રતાર્થિની
શૈવ્ય અને સુગ્રીવ જોડાયેલા, શારંગધારીના શસ્ત્રોથી સજ્જ રથમાં, હું વ્રત પૂર્ણ કરવા જઈશ.
સુભધ્રયૈવમુક્તે તુ જનાઃ પ્રાઞ્જલયોઽભવન્। યોજયિત્વા રથવરં કલ્યાણૈરભિભાષ્ય તામ્
સુભદ્રાએ આમ કહ્યું ત્યારે લોકો હાથ જોડીને ઉભા રહ્યા અને સુંદર રીતે સજાવેલો રથ તૈયાર કરીને શુભ આશીર્વાદ સાથે તેને સંબોધી.
યથોક્તં સર્વમારોપ્ય આયુધાનિ ચ ભામિની। ક્ષિપ્રમાદાય કલ્યાણી સુભદ્રાઽર્જુનમબ્રવીત્
જેમ કહ્યું તેમ બધું, શસ્ત્રો સહિત, રથમાં મૂકી, તેજસ્વિ સુભદ્રાએ ઝડપથી તે લઈ અર્જુનને કહ્યું.
રથોઽયં રથિનાં શ્રેષ્ઠ આનીતસ્તવ શાસનાત્। સ ત્વં યાહિ યથાકામં કુરૂન્કૌરવનન્દન
આ શ્રેષ્ઠ રથ, તારા આદેશે લાવાયો છે; હવે, હે કુરુઓના આનંદ, તું તારી ઇચ્છા પ્રમાણે જઈશ.
નિવેદ્ય તુ રથં ભર્તુઃ સુભદ્રા ભદ્રસંમતા। બ્રાહ્મણાનાં તદા હૃષ્ટા દદૌ સા વિવિધં વસુ
પતિને રથ અર્પણ કર્યા પછી, સૌના મનમાં માન્ય સુભદ્રાએ આનંદપૂર્વક બ્રાહ્મણોને વિવિધ દાન આપ્યાં.
સ્નેહવન્તિ ચ ભોજ્યાનિ પ્રદદાવીપ્સિતાનિ ચ। યથાકામં યથાશ્રદ્ધં વસ્ત્રાણિ વિવિધાનિ ચ
તેણીએ પ્રેમથી ભરેલા વિવિધ ભોજન અને ઇચ્છ્યા પ્રમાણે અનેક પ્રકારના કપડાં શ્રદ્ધાપૂર્વક આપ્યા.
તર્પિતા વિવિધૈર્ભોજ્યૈસ્તાન્યવાપ્ય વસૂનિ ચ। બ્રાહ્મણાઃ સ્વગૃહં જગ્મુઃ પ્રયુજ્ય પરમાશિષઃ
વિવિધ ભોજનથી તૃપ્ત થઈ અને ધનસંપત્તિ મેળવી, બ્રાહ્મણો પરમ આશીર્વાદ આપી પોતાના ઘરે પરત ગયા.
સુભદ્રયા તુ વિજ્ઞપ્તઃ પૂર્વમેવ ધનઞ્જયઃ। અભીશુગ્રહણે પાર્થ ન મેઽસ્તિ સદૃશો ભુવિ
પણ સુભદ્રાને ધનંજયે પહેલેથી જ જાણ કરી હતી કે, 'પૃથ્વી પર રાશ્મી પકડી રાખવામાં મારો સમો કોઈ નથી.'
તસ્માત્સા પૂર્વમારુહ્ય રશ્મીઞ્જગ્રાહ માધવી। સોદરા વાસુદેવસ્ય કૃતસ્વસ્ત્યયના હયાન્
એથી, વાસુદેવની બહેન માધવી પહેલા રથ પર ચઢી અને ઘોડાઓ માટે શુભ કાર્ય કરીને રાશ્મી પકડી.