કૃષ્ણસ્ય મતમાસ્થાય પ્રયયૌ ભરતર્ષભઃ। દ્વારકાયા ઉપવને તસ્થૌ વૈ કાર્યસાધનઃ
કૃષ્ણની સલાહ પ્રમાણે, ભારતશ્રેષ્ઠે દ્વારકાની બાજુના વનમાં જઈને, પોતાનું કાર્ય પૂરું કરવા માટે ત્યાં રોકાયો.
નિવૃત્તે હ્યુત્સવે તસ્મિન્ગિરૌ રૈવતકે તદા। વૃષ્ણયોઽપ્યગમન્સર્વે પુરીં દ્વારવતીમનુ
રૈવતક પર્વત પર ઉત્સવ પૂરો થતાં, બધા વૃષ્ણિઓ પણ દ્વારકાપુરી પાછા ફર્યા.
ચિન્તયાનસ્તતો ભદ્રામુપવિષ્ટઃ શિલાતલે। રમણીયે વનોદ્દેશે બહુપાદપસંવૃતે
પછી એ સુંદર વન વિસ્તારમાં, ઘણા વૃક્ષો વચ્ચે, પથ્થરની પાટીએ બેઠો અને સુભદ્રાની વાતો વિચારી રહ્યો હતો.
સાલતાલાશ્વકર્ણૈશ્ચ બકુલૈરર્જુનૈસ્તથા। ચમ્પકાશોકપુન્નાગૈઃ કેતકૈઃ પાટલૈસ્તથા
ત્યાં શાલ, તાળ, અશ્વકર્ણ, બકુલ, અર્જુન, ચંપક, અશોક, પુન્નાગ, કેતકી અને પાટલાના વૃક્ષો હતા.
કર્ણિકારૈરશોકૈશ્ચ અઙ્કોલૈરતિમુક્તકૈઃ। એવમાદિભિરન્યૈશ્ચ સંવૃતે સ શિલાતલે
ત્યાં કર્ણિકાર, અશોક, અંકોલ, અતિમુક્તક અને આવા બીજા અનેક વૃક્ષો પણ એ પથ્થરની આસપાસ હતા.
પુનઃપુનશ્ચિન્તયાનઃ સુભદ્રાં ભદ્રભાષિણીમ્। યદૃચ્છયા ચોપપન્નાન્વૃષ્ણિવીરાન્દદર્શ સઃ
સુભદ્રાની, મીઠી બોલતી એ કન્યાની, વારંવાર વિચારતા, એણે અચાનક આવતાં વૃષ્ણિ વીરોને જોયા.
બલદેવં ચ હાર્દિક્યં સામ્બં સારણમેવ ચ। પ્રદ્યુમ્નં ચ ગદં ચૈવ ચારુદેષ્ણં વિદૂરથમ્
બલદેવ, હાર્દિક્યનો દીકરો, સાંબ, સારણ, પ્રદ્યુમ્ન, ગદ, ચારુદેષ્ણ અને વિદૂરથ,
ભાનું ચ હરિતં ચૈવ વિપૃથું પૃથુમેવ ચ। તથાન્યાંશ્ચ બહૂન્પશ્યન્હૃદિ શોકમધારયત્
ભાનુ, હરિત, વિપૃથુ અને પૃથુ પણ; અને ઘણા બીજા યાદવોને જોઈને, તેણે દિલમાં દુઃખ રાખ્યું.
તતસ્તે સહિતાઃ સર્વે યતિં દૃષ્ટ્વા સમુત્સુકાઃ। વૃષ્ણયો વિનયોપેતાઃ પરિવાર્યોપતસ્થિરે
પછી બધા યાદવો, સાધુને જોઈને ઉત્સુક થઈ, વિનમ્રતાપૂર્વક તેને ઘેરીને મળવા ગયા.
તતોઽર્જુનઃ પ્રીતમનાઃ સ્વાગતં વ્યાજહાર સઃ। આસ્યતામાસ્યતાં સર્વૈ રમણીયે શિલાતલે
એ સમયે અર્જુને આનંદભેર કહ્યું: 'તમામે આવકાર છે, બધા અહીં આ સુંદર પથ્થરની પાળિયા પર બેસો.'
ઇત્યેવમુક્તા યતિના પ્રીતાસ્તે યાદવર્ષભાઃ। ઉપોપવિવિશુઃ સર્વે તે સ્વાગતમિતિ બ્રુવન્
સાધુએ આમ કહ્યાના પછી, યાદવોના શ્રેષ્ઠ લોકો ખુશ થઈને, 'આવકાર છે' એમ બોલતા બધા બેસી ગયા.
પરિતઃ સન્નિવિષ્ટેષુ વૃષ્ણિવીરેષુ પાણ્ડવઃ। આકારં ગૂહમાનસ્તુ કુશલપ્રશ્નમબ્રવીત્
વૃષ્ણિ વીરોએ ચારેકોર બેસી ગયા ત્યારે, પાંડવે પોતાનું રૂપ છુપાવીને, સૌની ખેરખબર પુછી.
સર્વત્ર કુશલં ચોક્ત્વા બલદેવોઽબ્રવીદિદમ્। પ્રસાદં કુરુ મે વિપ્ર કુતસ્ત્વં ચાગતો હ્યસિ
બધી જગ્યાએ સુખ-શાંતિ છે એમ કહી, બલદેવ બોલ્યો: 'મને કૃપા કરો, બ્રાહ્મણ, તમે ક્યાંથી આવ્યા છો?'
ત્વયા દૃષ્ટાનિ પુણ્યાનિ વદ ત્વં વદતાંવર। પર્વતાંશ્ચૈવ તીર્થાનિ વનાન્યાયતનાનિ ચ
'તમે પવિત્ર સ્થળો જોયાં છે; શ્રેષ્ઠ વક્તા, તમે જે પર્વતો, તીર્થો, જંગલો અને મંદિરો જોયાં, એ વિશે કહો.'
તીર્થાનાં દર્શનં ચૈવ પર્વતાનાં ચ ભારત। આપગાનાં વનાનાં ચ કથયામાસ તાઃ કથાઃ
પછી તેણે પવિત્ર સ્થળો, પર્વતો, નદીઓ અને જંગલોની વાતો કહી, હે ભારત.
શ્રુત્વા ધર્મકથાઃ પુણ્યા વૃષ્ણિવીરા મુદાન્વિતાઃ। અપૂજયંસ્તદા ભિક્ષું કથાન્તે જનમેજય
ધર્મની પવિત્ર વાતો સાંભળી, વૃષ્ણિ વીરોએ આનંદથી, કથા પૂરી થતાં સાધુનું સન્માન કર્યું, હે જનમેજય.
તતસ્તુ યાદવાઃ સર્વે મન્ત્રયન્તિ સ્મ ભારત। અયં દેશાતિથિઃ શ્રીમાન્યતિલિઙ્ગધરો દ્વિજઃ
પછી બધા યાદવો વિચાર કરવા લાગ્યા, હે ભારત: 'આ મહાન અતિથિ, સાધુવેશ ધારણ કરેલો બ્રાહ્મણ છે.'
આવાસં કમુપાશ્રિત્ય વસેત નિરુપદ્રવઃ। ઇત્યેવં પ્રબ્રુવન્તસ્તુ રૌહિણેયં ચ યાદવાઃ
'આપણે આશ્રય આપીએ અને એ અહીં નિરાંતે રહે,' એમ યાદવો રોહિણીપુત્રને કહ્યું.
દદૃશુઃ કૃષ્ણમાયાન્તં સર્વે યાદવનન્દનમ્। એહિ કેશવ તાતેતિ રૌહિણેયો વચોઽબ્રવીત્
બધા યાદવો કૃષ્ણને આવતા જોયા, યાદવોના આનંદરૂપ; રોહિણીપુત્રે કહ્યું: 'આવો, કેશવ, પ્રિય.'
યતિલિઙ્ગધરો વિદ્વાન્દેશાતિથિરયં દ્વિજઃ। વર્ષમાસનિવાસાર્થમાગતો નઃ પુરં પ્રતિ। સ્થાને યસ્મિન્નિવસતુ તન્મે બ્રૂહિ જનાર્દન
'આ વિદ્વાન બ્રાહ્મણ, સાધુવેશ ધરાવે છે, અમારા શહેરમાં ચોમાસું રહેવા આવ્યો છે; જનાર્દન, એ ક્યાં રહે એ તમે કહો.'
ત્વયિ સ્થિતે મહાભાગ પરવાનસ્મિ ધર્મતઃ। સ્વયં તુ રુચિરે સ્થાને વાસયેર્યદુનન્દન
'તમારી હાજરીમાં, મહાભાગ્યશાળી, હું ધર્મથી બંધાયેલો છું; પણ, યાદવોના આનંદરૂપ, તમે જે સ્થાન પસંદ કરો ત્યાં એ રહે.'
પ્રીતઃ સ તેન વાક્યેન પરિષ્વજ્ય જનાર્દનમ્। બલદેવોઽબ્રવીદ્વાક્યં ચિન્તયિત્વા મહાબલઃ
આ વચનથી પ્રસન્ન થઈ, બલદેવે જનાર્દનને ભેટી, વિચાર કરીને, મહાબળીએ કહ્યું.
આરામે તુ વસેદ્ધીમાંશ્ચતુરો વર્ષમાસકાન્। કન્યાગૃહે સુભદ્રાયા ભુક્ત્વા ભોજનમિચ્છયા
'આ વિદ્વાન ચાર માસ બગીચામાં રહે, અને ભોજનની ઈચ્છા હોય ત્યારે સુભદ્રાના ઘરે ભોજન કરે.'
લતાગૃહેષુ વસતામિતિ મે ધીયતે મતિઃ। લબ્ધાનુજ્ઞાસ્ત્વયા તાત મન્યન્તે સર્વયાદવાઃ
'મારે મન છે કે એ લતાવાળા મકાનમાં રહે; તારા અનુમતિથી, પ્રિય, બધા યાદવો એ વાતને માને છે.'
બલવાન્દર્શનીયશ્ચ વાગ્મી શ્રીમાન્બહુશ્રુતઃ। કન્યાપુરસમીપે તુ ન યુક્તમિતિ મે મતિઃ
તે બળવાન છે, દેખાવમાં આકર્ષક છે, બોલવામાં નિપુણ છે, સંપન્ન છે અને ઘણું શીખેલો છે; છતાં, કન્યાપુર પાસે એનું હોવું યોગ્ય નથી—મારે એવું માનવું છે.
ગુરુઃ શાસ્તા ચ નેતા ચ શાસ્ત્રજ્ઞો ધર્મવિત્તમઃ। ત્વયોક્તં ન વિરુધ્યેહં કરિષ્યામિ વચસ્તવ
તે ગુરુ છે, શિક્ષક છે, નેતા છે, શાસ્ત્રોમાં પારંગત છે અને ધર્મને સારી રીતે જાણે છે; તું જે કહ્યું છે, એમાં હું વિરોધ કરતો નથી—હું તારા કહેવા પ્રમાણે જ કરીશ.
શુભાશુભસ્ય વિજ્ઞાતા નાન્યોઽસ્મિ ભુવિ કશ્ચન
શુભ કે અશુભને મારી જેમ ઓળખે એવો બીજો કોઈ ધરતી પર નથી.
અયં દેશાતિથિઃ શ્રીમાન્સર્વધર્મભૃતાં વરઃ। ધૃતિમાન્વિનયોપેતઃ સત્યબાદી જિતેન્દ્રિયઃ
આ મહેમાન દૂરથી આવ્યો છે, તે તેજસ્વી છે, બધા ધર્મ પાળનારામાં શ્રેષ્ઠ છે, ધીરજવાળો છે, વિનમ્ર છે, સત્ય બોલે છે અને ઇન્દ્રિયોને જીતેલો છે.
યતિલિઙ્ગધરો હ્યેષ કો વિજાનાતિ માનસમ્। ત્વમિમં પુણ્ડરીકાક્ષ નીત્વા કન્યાપુરં શુભમ્
આ સાધુના વેશમાં છે—પણ એના મનને કોણ જાણે? હે કમળનયન, તું એને શુભ કન્યાપુરમાં લઈ જા.
નિવેદય સુભદ્રાયૈ મદ્વાક્યપરિચોદિતઃ। ભક્ષ્યૈર્ભોજ્યૈશ્ચ પાનૈશ્ચ અન્નૈરિષ્ટૈશ્ચ પૂજય
મારા શબ્દો અનુસાર સુભદ્રાને જાણ કરજે અને એને વિવિધ ભોજન, પીણું અને મનગમતા વ્યંજનોથી સન્માન કરજે.