ચારાણાં ચૈવ વચનાદેકાકી સ જનાર્દનઃ। તત્રાભ્યગચ્છત્કૌન્તેયં મહાત્માતં સ માધવઃ
ચારોની વાતથી જાણીને, જનાર્દન એકલા જ ત્યાં ગયા અને મહાન આત્માવાળા કુંતીપુત્ર પાસે પહોંચ્યા.
દદૃશાતે તદાન્યોન્યં પ્રભાસે કૃષ્ણપાણ્ડવૌ
પછી પ્રભાસમાં કૃષ્ણ અને પાંડુપુત્ર એકબીજાને મળ્યા.
તાવન્યોન્યં સમાશ્લિષ્ય પૃષ્ટ્વા ચ કુશલં વને। આસ્તાં પ્રિયસખાયૌ તૌ નરનારાયણાવૃષી
બન્ને મિત્રોએ એકબીજાને ભેટી, જંગલમાં પરસ્પર સુખ-દુઃખ પૂછ્યા અને ખૂબ પ્રેમથી સાથે રહ્યા; એ બે મહાન ઋષિ, નર અને નારાયણ, સાચા મિત્રોની જેમ એકસાથે રહ્યા.
તતોઽર્જુનં વાસુદેવસ્તાં ચર્યાં પર્યપૃચ્છત। કિમર્થં પાણ્ડવૈતાનિ તીર્થાન્યનુચરસ્યુત
પછી કૃષ્ણે અર્જુનને પૂછ્યું: 'પાંડવ, તું આ તીર્થયાત્રા શા માટે કરી રહ્યો છે?'
તતોઽર્જનો યથાવૃત્તં સર્વમાખ્યાતવાંસ્તદા। શ્રુત્વોવાચ ચ વાર્ષ્ણેય એવમેતદિતિ પ્રભુઃ
એ પછી અર્જુને જે જે બન્યું હતું તે બધું કૃષ્ણને કહ્યું; અને વೃಷ્ણિવંશી કૃષ્ણે સાંભળીને કહ્યું: 'હાં, એવું જ છે.'
તૌ વિહૃત્ય યથાકામં પ્રભાસે કૃષ્ણપાણ્ડવૌ। મહીધરં રૈવતકં વાસાયૈવાભિજગ્મતુઃ
પ્રભાસમાં મનગમતું વિહરણ કર્યા પછી, કૃષ્ણ અને પાંડવ રૈવતક પર્વત પર રહેવા ગયા.
પૂર્વમેવ તુ કૃષ્ણસ્ય વચનાત્તં મહીધરમ્। પુરુષા મણ્ડયાઞ્ચક્રુરુપજહ્રશ્ચ ભોજનમ્
કૃષ્ણના કહેવા મુજબ, એ પર્વત પહેલેથી જ સુશોભિત કરવામાં આવ્યો હતો અને ત્યાં ભોજન પણ તૈયાર કરવામાં આવ્યું હતું.
પ્રતિગૃહ્યાર્જુનઃ સર્વમુપભુજ્ય ચ પાણ્ડવઃ। સહૈવ વાસુદેવેન દૃષ્ટવાન્નટનર્તકાન્
અર્જુને બધું સ્વીકારીને ભોજન કર્યું અને પછી કૃષ્ણ સાથે નૃત્ય-ગાનનો આનંદ માણ્યો.
અભ્યનુજ્ઞાય તાન્સર્વાનર્ચયિત્વા ચ પાણ્ડવઃ। સત્કૃતં શનં દિવ્યમભ્યગચ્છન્મહામતિઃ
પાંડવે સૌને વિદાય આપી, માન આપ્યો અને પોતે પણ સૌના સન્માનથી ધીરે ધીરે દિવ્ય અવસ્થામાં પહોંચ્યો.
તતસ્તત્ર મહાબાહુઃ શયાનઃ શયને શુભે। તીર્થાનાં પલ્વલાનાં ચ પર્વતાનાં ચ દર્શનમ્। આપગાનાં વનાનાં ચ કથયામાસ સાત્વતે
પછી તે મહાબલી, સુંદર શય્યામાં શયન કરીને, સત્વતને તીર્થ, તળાવ, પર્વતો, નદીઓ અને વનોના દર્શન વિશે કહેવા લાગ્યો.
એવં સ કથયન્નેવ નિદ્રયા જનમેજય। કૌન્તેયોઽપિ હૃતસ્તસ્મિઞ્શયને સ્વર્ગસન્નિભે
એ રીતે વાત કરતાં કરતાં, હે જનમેજય, કુંતીપુત્ર એ સ્વર્ગ સમાન શય્યામાં ઊંઘમાં તણાઈ ગયો.
મધુરેણૈવ ગીતેન વીણાશબ્દેન ચૈવ હ। પ્રબોધ્યમાનો બુબુધે સ્તુતિભિર્મઙ્ગલૈસ્તતા
મીઠા ગીત અને વીણા ના મધુર સ્વરે જાગૃત થયો અને શુભ સ્તુતિઓથી સંપૂર્ણ રીતે સચેત થયો.
સ કૃત્વાઽવશ્યકાર્યાણિ વાર્ષ્ણેયેનાભિનન્દિતઃ। `વાર્ષ્ણેયં સમનુજ્ઞાપ્ય તત્ર વાસમરોચયત્
અવશ્યક કાર્યો પૂર્ણ કર્યા પછી, વૃષ્ણિવંશી કૃષ્ણે તેને આવકાર્યો; પાંડવે કૃષ્ણની પરવાનગી લઈને ત્યાં જ રહેવાનું પસંદ કર્યું.
તથેત્યુક્ત્વા વાસુદેવો ભોજનં વૈ શશાસ હ। યતિરૂપધરં પાર્થં વિસૃજ્ય સહસા હરિઃ।' રથેન કાઞ્ચનાઙ્ગેન દ્વારકામભિજગ્મિવાન્
'તેથી જ' કહી કૃષ્ણે ભોજનની વ્યવસ્થા કરી; પછી હરિ, યતિના વેશમાં રહેલા પાર્થને ત્યાં છોડી, સોનાથી શોભતા રથમાં ઝડપથી દ્વારકા તરફ ચાલ્યો ગયો.
અલઙ્કૃતા દ્વારકા તુ બભૂવ જનમેજય
દ્વારકા ખૂબ જ સુંદર રીતે શોભી ઉઠી, હે જનમેજય.
દિદૃક્ષન્તશ્ચ ગોવિન્દં દ્વારકાવાસિનો જનાઃ। નરેન્દ્રમાર્ગમાજગ્મુસ્તૂર્ણં શતસહસ્રશઃ
દ્વારકાવાસીઓએ ગોવિંદના દર્શન માટે રાજમાર્ગે હજારો-લાખો લોકો ઉત્સાહથી દોડી આવ્યા.
ક્ષણાર્ધમપિ વાર્ષ્ણેયા ગોવિન્દવિરહાક્ષમાઃ। કૌતૂહલસમાવિષ્ટા ભૃશમુત્પ્રેક્ષ્ય સંસ્થિતાઃ
વૃષ્ણિઓ તો ગોવિંદથી અડધો ક્ષણ પણ વિયોગ સહન કરી શકતા નહોતા; તેઓ ઉત્સુકતા અને આશ્ચર્યથી ઊભા રહ્યા.
અવલોકેષુ નારીણાં સહસ્રાણિ શતાનિ ચ। ભોજવૃષ્ણ્યન્ધકાનાં ચ સમવાયો મહાનભૂત્
સ્ત્રીઓમાં પણ હજારો-લાખો નજરે જોયા; અને ભોજ, વૃષ્ણિ અને અંધક વંશના લોકોનો મોટો મેળો એકઠો થયો.
સ તથા સત્કૃતઃ સર્વૈર્ભોજવૃષ્ણ્યન્ધકાત્મજૈઃ। અભિવાદ્યાભિવાદ્યાંશ્ચ સર્વૈશ્ચ પ્રતિનન્દિતઃ
બધા ભોજ, વૃષ્ણિ અને અંધક વંશના પુત્રોએ તેને સન્માન આપ્યો; તેણે સૌને વંદન કર્યું અને સૌએ તેને હર્ષથી આવકાર્યો.
કુમારૈઃ સર્વશો વીરઃ સત્કારેણાભિચોદિતઃ। સમાનવયસઃ સર્વાનાશ્લિષ્ય સ પુનઃપુનઃ
બધા યુવરાજોએ પ્રેમથી આવકાર આપ્યો; અને તે વીર, સમવયસ્ક સૌને વારંવાર ભેટી અને ભેટી આનંદિત થયો.
કૃષ્ણઃ સ્વભવનં રમ્યં પ્રવિવેશ મહાબલઃ। પ્રભાસાદાગતં દેવ્યઃ સર્વાઃ કૃષ્ણમપૂજયન્
કૃષ્ણે, પોતાની સુંદર હવેલીમાં પ્રવેશ કર્યો; પ્રભાસથી આવેલી બધી રાણીઓએ કૃષ્ણની પૂજા કરી.
તતઃ કતિપયાહસ્ય તસ્મિન્રૈવતકે ગિરૌ। વૃષ્ણ્યન્ધકાનામભવદુત્સવો નૃપસત્તમ
થોડા દિવસ પછી, રૈવતક પર્વત પર, વૃષ્ણિ અને અંધક વંશના લોકો માટે ઉત્સવ યોજાયો.
તત્ર દાનં દદુર્વીરા બ્રાહ્મણેભ્યઃ સહસ્રશઃ। ભોજવૃષ્ણ્યન્ધકાશ્ચૈવ મહે તસ્ય ગિરેસ્તદા
ત્યાં વીરોએ હજારો બ્રાહ્મણોને દાન આપ્યું; ભોજ, વૃષ્ણિ અને અંધકોએ પણ એ પર્વત પર ઉદારતા પૂર્વક દાન આપ્યું.
પ્રસાદૈ રત્નચિત્રૈશ્ચ ગિરેસ્તસ્ય સમન્તતઃ। સ દેશઃ શોભિતો રાજન્કલ્પવૃક્ષૈશ્ચ સર્વશઃ
ચારે બાજુ વિવિધ રત્નો અને ભેટોથી એ પ્રદેશ શોભાઈ ઉઠ્યો, અને સર્વત્ર કલ્પવૃક્ષો હતાં.
વાદિત્રાણિ ચ તત્રાન્યે વાદકાઃ સમવાદયન્। નનૃતુર્નર્તકાશ્ચૈવ જગુર્ગેયાનિ ગાયનાઃ
ત્યાં વાદકો વિવિધ વાદ્યો વગાડી રહ્યા હતા, નૃત્યાંગનાઓ નૃત્ય કરી રહી હતી અને ગાયકોએ ગીતો ગાયા.
અલઙ્કૃતાઃ કુમારાશ્ચ વૃષ્ણીનાં સુમહૌજસામ્। યાનૈર્હાટકચિત્રૈશ્ચ ચઞ્ચૂર્યન્તે સ્મ સર્વશઃ
વૃષ્ણિ વંશના યુવાનો સજ્જ અને તેજસ્વી, સોનાથી શોભિત રથોમાં સર્વત્ર ફરતા હતા.
પૌરાશ્ચ પાદચારેણ યાનૈરુચ્ચાવચૈસ્તથા। સદારાઃ સાનુયાત્રાશ્ચ શતશોઽથ સહસ્રશઃ
નગરવાસીઓ, કેટલાંક પગપાળા અને કેટલાંક ઊંચા-નીચા વાહનોમાં, પોતાની પત્નીઓ અને પરિવાર સાથે સૈંકડો-હજારોની સંખ્યામાં આવ્યા.
તતો હલધરઃ ક્ષીબો રેવતીસહિતઃ પ્રભુઃ। અનુગમ્યમાનો ગન્ધર્વૈરચરત્રત્ર ભારત
પછી, હલધરે, રેવતી સાથે અને મસ્ત અવસ્થામાં, ગાંધીર્વો દ્વારા અનુસરીને ત્યાં ફર્યા.
તથૈવ રાજા વૃષ્ણીનામુગ્રસેનઃ પ્રતાપવાન્। અનુગીયમાનો ગન્ધર્વૈઃ સ્ત્રીસહસ્રસહાયવાન્
એ જ રીતે, વૃષ્ણિ વંશના મહાન રાજા ઉગ્રસેન પણ હજારો સ્ત્રીઓ સાથે, ગાંધીર્વો દ્વારા સ્તુતિ પામતા આવ્યા.
રૌક્મિણેયશ્ચ સામ્બશ્ચ ક્ષીબૌ સમરદુર્મદૌ। દિવ્યમાલ્યામ્બરધરૌ વિજહ્વાતેઽમરાવિવ
રુક્મિણીપુત્ર અને સામ્બ, બંને મસ્ત અને યુદ્ધમાં ગર્વીલા, દિવ્ય માળા અને વસ્ત્ર ધારણ કરીને, દેવતાઓની જેમ ફરતા હતા.