રામકૃષ્ણૌ ચ ધર્મજ્ઞૌ તદા ગચ્છન્તુ પાણ્ડવાઃ। એતૌ હિ પુરુષવ્યાઘ્રાવેષાં પ્રિયહિતે રતૌ
અને જ્યારે ધર્મને જાણનારા રામ અને કૃષ્ણ પણ એમાં સંમત થાય, ત્યારે પાંડવો જવા દેવા જોઈએ; કારણ કે આ બંને પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ છે અને પાંડવોના કલ્યાણમાં રત છે.
પરવન્તો વયં રાજંસ્ત્વયિ સર્વે સહાનુગાઃ। યથા વક્ષ્યસિ નઃ પ્રીત્યા તત્કરિષ્યામહે વયમ્
રાજા, અમે બધા તમારા પર આધાર રાખીએ છીએ અને તમારી સાથે છીએ; તમે પ્રેમથી જે કહેશો એ અમે જરૂર કરીશું.
તતોઽબ્રવીદ્વાસુદેવો ગમનં રોચતે મમ। યથા વા મન્યતે રાજા દ્રુપદઃ સર્વધર્મવિત્
પછી વાસુદેવએ કહ્યું: 'મને પણ જવું ગમ્યું છે; અને રાજા દ્રુપદ, જે સર્વધર્મ જાણે છે, એ જે યોગ્ય માને એ પ્રમાણે.'
યથૈવ મન્યતે વીરો દાશાર્હઃ પુરુષોત્તમઃ। પ્રાપ્તકાલં મહાબાહુઃ સા બુદ્ધિર્નિશ્ચિતા મમ
જે રીતે દાશાર્હ, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ અને મહાબાહુ, યોગ્ય સમય માને છે, એ જ મારી પણ પક્કી મનશા છે.
યથૈવ હિ મહાભાગાઃ કૌન્તેયા મમ સાંપ્રતમ્। તથૈવ વાસુદેવસ્ય પાણ્ડુપુત્રા ન સંશયઃ
હમણા જેમ કુંતીપુત્રો મારા છે, એ જ રીતે પાંડવો વાસુદેવના છે, એમાં કોઈ શંકા નથી.
ન તદ્ધ્યાયતિ કૌન્તેયઃ પાણ્ડુપુત્રો યુધિષ્ઠિરઃ। યથૈષાં પુરુષવ્યાઘ્રઃ શ્રેયો ધ્યાયતિ કેશવઃ
કુંતીપુત્ર યુધિષ્ઠિર પાંડવોના કલ્યાણ વિશે એટલું વિચારતા નથી જેટલું કેશવ, પુરુષોમાં વાઘ, એમના કલ્યાણ માટે વિચાર કરે છે.
પૃથાયાસ્તુ તતો વેશ્મ પ્રવિવેશ મહામતિઃ। પાદૌ સ્પૃષ્ટ્વા પૃથાયાસ્તુ શિરસા ચ મહીં ગતઃ
પછી એ વિદ્વાન પૃથાના ઘરમાં ગયો, પૃથાના પગે વંદન કર્યું અને માથું ઝુકાવી જમીન પર નમસ્કાર કર્યો.
દૃષ્ટ્વા તુ દેવરં કુન્તી શુશોચ ચ મુહુર્મુહુઃ
કુંતીએ જ્યારે પોતાના દેવરને જોયા, ત્યારે એ વારંવાર દુઃખી થઈ ગઈ.
ત્વત્પ્રસાદાજ્જતુગૃહે મૃતાઃ પ્રત્યાગતાસ્તથા। કૂર્મી ચિન્તયતે પુત્રાન્યત્ર વા તત્ર સંમતા
તમારી કૃપાથી જે લોકો લાકડાની હવેલીમાં મરી ગયા હતા, તેઓ પાછા આવી ગયા છે; જેમ કાચબો પોતાના બાળકોને યાદ કરે છે, તેમ આ વાત માન્ય છે.
ચિન્તયા વર્ધિતાઃ પુત્રા યથા કુશલિનસ્તથા। તવ પુત્રાસ્તુ જીવન્તિ ત્વદ્ભક્ત્યા ભરતર્ષભ
વિચારપૂર્વક ઉછેરેલા બાળકો સુખી અને સલામત છે; હે ભરતકુલના શ્રેષ્ઠ, તમારી ભક્તિથી તમારા પુત્રો જીવિત છે.
યથા પરભૃતઃ પુત્રાનરિષ્ટા વર્ધયેત્સદા। તથૈવ પુત્રાસ્તુ મમ ત્વયા તાત સુરક્ષિતાઃ
જેમ fostering પક્ષી પોતાના બાળકોને હંમેશા સુરક્ષિત ઉછેરે છે, તેમ હે પિતા, મારા પુત્રો પણ તમારી હાથે સુરક્ષિત રહ્યા છે.
ક્લેશાસ્તુ બહવઃ પ્રાપ્તાસ્તથા પ્રાણાન્તિકા મયા। અતઃ પરં ન જાનામિ કર્તવ્યં જ્ઞાતુમર્હસિ
મને અનેક મુશ્કેલીઓ આવી, એવી પણ કે જીવ જતો રહે; હવે પછી શું કરવું, એ મને ખબર નથી, તમે વિચારશો.
ન વિનશ્યન્તિ લોકેષુ તવ પુત્રા મહાબલાઃ। અચિરેણૈવ કાલેન સ્વરાજ્યસ્થા ભવન્તિ તે
તમારા શક્તિશાળી પુત્રો દુનિયામાં કદી નાશ પામશે નહીં; થોડા સમયમાં જ તેઓ પોતાના રાજ્યમાં સ્થિર થશે.
બાન્ધવૈઃ સહિતાઃ સર્વે ન શોકં કુરુ માધવિ
બધા પોતાના સંબંધીઓ સાથે છે, હે માધવી, તમે દુઃખ ન કરો.
પાણ્ડવાશ્ચૈવ કૃષ્ણશ્ચ વિદુરશ્ચ મહામતિઃ। આદાય દ્રૌપદીં કૃષ્ણાં કુન્તીં ચૈવ યશસ્વિનીમ્
પાંડવો, કૃષ્ણ અને વિદુર, દ્રૌપદી અને પ્રસિદ્ધ કુંતી સાથે,
સવિહારં સુખં જગ્મુર્નગરં નાગસાહ્વયમ્। `સુવર્ણકક્ષ્યાગ્રૈવેયાન્સુવર્ણાઙ્કુશભૂષિતાન્
હર્ષભેર નાગસાહ્વય નામના શહેરમાં ગયા, જ્યાં સોનાના મહેલ અને સોનાની અંકુશવાળા હાથીઓ હતા.
જામ્બૂનદપરિષ્કારાન્પ્રભિન્નકરટામુખાન્। અધિષ્ઠિતાન્મહામાત્રૈઃ સર્વશસ્ત્રસમન્વિતાન્
સોનાથી શોભતા, ભાંગેલા ઘડાની આકારવાળા દરવાજા, મહત્તમ અધિકારીઓથી ભરેલા અને શસ્ત્રોથી સજ્જ હતા.
સહસ્રં પ્રદદૌ રાજા ગજાનાં વરવર્મિણામ્। રથાનાં ચ સહસ્રં વૈ સુવર્ણમણિચિત્રિતમ્
રાજાએ હજારો ઉત્તમ કવચવાળા હાથી અને સોનાની અને રત્નોથી શોભેલા હજારો રથ આપ્યા.
ચતુર્યુજાં ભાનુમચ્ચ પઞ્ચાનાં પ્રદદૌ તદા। સુવર્ણપરિબર્હાણાં વરચામરમાલિનામ્
પછી તેણે પાંચ તેજસ્વી ચાર ઘોડાવાળા રથ આપ્યા, જે સોનાથી શોભેલા અને સુંદર ચામર અને હારોથી સજ્જ હતા.
જાત્યશ્વાનાં ચ પઞ્ચાશત્સહસ્રં પ્રદદૌ નૃપઃ। દાસીનામયુતં રાજા પ્રદદૌ વરભૂષણમ્। તતઃ સહસ્રં દાસાનાં પ્રદદૌ વરધન્વનામ્
રાજાએ પચાસ હજાર ઉત્તમ જાતિના ઘોડા, દસ હજાર સુંદર આભૂષણવાળી દાસીઓ અને પછી હજાર શ્રેષ્ઠ ધનુષવાળા દાસો આપ્યા.
હૈમાનિ શય્યાસનબાજનાનિ દ્રવ્યાણિ ચાન્યાનિ ચ ગોધનાનિ। પૃથક્પૃથક્વૈવ દદૌ સ કોટિં પાઞ્ચાલરાજઃ પરમપ્રહૃષ્ટઃ
સોનાની પાંખ, બેઠકો, વાસણો, અન્ય સામાન અને ગાયોના ઝુંડ પણ અલગથી આપ્યા; પાંચાલ દેશના રાજા ખૂબ આનંદિત થઈને કરોડો આપ્યા.
શિબિકાનાં શતં પૂર્ણં વાહાન્પઞ્ચશતં નરાન્
સૌથી સજ્જ એવા શત જેટલા શિબિકા અને પાંચસો માણસો તેમને વહેંચવા માટે આપ્યા.
એવમેતાનિ પાઞ્ચાલો જન્યાર્થે પ્રદદૌ ધનમ્। હરણં ચાપિ પાઞ્ચાલ્યા જ્ઞાતિદેયં ચ સોમકઃ
આ રીતે પાંચાલ રાજાએ કુટુંબ માટે આ બધું ધન આપ્યું; અને સોમકે પાંચાલીનું અપહરણ અને સંબંધીઓને આપવાના દાન આપ્યા.
ધૃષ્ટદ્યુમ્નો યયૌ તત્ર ભગિનીં ગૃહ્ય ભારત। નાનદ્યમાનો બહુશસ્તૂર્યઘોષૈઃ સહસ્રશઃ
ધૃષ્ટદ્યુમ્ને પોતાની બહેનને લઈને ત્યાં ગયો, હે ભારત, અને અનેક વાદ્યોથી સહસ્રો અવાજ સાથે વિજ્ઞાન કર્યો.
શ્રુત્વા ચોપસ્થિતાન્વીરાન્ધૃતરાષ્ટ્રોઽમ્બિકાસુતઃ। પ્રતિગ્રહાય પાણ્ડૂનાં પ્રેષયામાસ કૌરવાન્
વીરો આવ્યા છે એવું સાંભળી, અંબિકાપુત્ર ધૃતરાષ્ટ્રે પાંડવોને આવકારવા માટે કૌરવોને મોકલ્યા.
વિકર્ણં ચ મહેષ્વાસં ચિત્રસેનં ચ ભારત। દ્રોણં ચ પરમેષ્વાસં ગૌતમં કૃપમેવ ચ
તેણે વિકર્ણ, મહાન ધનુર્ધર, ચિત્રસેન, દ્રોણ, શ્રેષ્ઠ ધનુર્ધર, ગૌતમ અને કૃપને પણ મોકલ્યા.
તૈસ્તૈઃ પરિવૃતાઃ શૂરૈઃ શોભમાના મહારથાઃ। નગરં હાસ્તિનપુરં શનૈઃ પ્રવિવિશુસ્તદા
તેઓ મહાન રથીઓ અને પરાક્રમી વીરોથી ઘેરાયેલા, તેજથી ઝળહળતા હસ્તિનાપુર શહેરમાં ધીમે ધીમે પ્રવેશ્યા.
પાણ્ડવાનાગતાઞ્છ્રુત્વા નાગરાસ્તુ કુતૂહલાત્। મણ્ડયાઞ્ચક્રિરે તત્ર નગરં નાગસાહ્વયમ્
પાંડવો આવ્યા છે એ સાંભળીને શહેરના લોકો ઉત્સુકતાથી નાગસાહ્વય નામના શહેરને સુંદર રીતે શણગારવા લાગ્યા.
મુક્તપુષ્પાવકીર્ણં તુ જલસિક્તં તુ સર્વતઃ। ધૂપિતં દિવ્યધૂપેન મઙ્ગલૈશ્ચાભિસંવૃતમ્
શહેરના દરેક ખૂણે છૂટા ફૂલો છાંયેલા, પાણીથી છાંટેલું, સુગંધિત ધૂપથી મહેકતું અને શુભ ચીજોથી સજ્જ હતું.
પતાકોચ્છ્રિતમાલ્યં ચ પુરમપ્રતિમં બભૌ। શઙ્ખભેરીનિનાદૈશ્ચ નાનાવાદિત્રનિસ્વનૈઃ
ઉંચા ધ્વજ અને હારોથી શોભતા એ અનન્ય શહેરમાં શંખ, ભેરી અને વિવિધ વાદ્યોના નાદ ગૂંજતા હતા.