ભૂમૌ નિપત્ય વિલુઠન્દણ્ડાહત ઇવોરગઃ। વિસ્ફુરન્તં મહાકાયં પરિતો વિચકર્ષ હ
જમીન પર પડીને, લાકડીના ઘા લાગેલા સાપની જેમ રાક્ષસ લથડતો હતો. એના વિશાળ શરીરને ચોતરફ ખેંચવામાં આવતો હતો.
વિકૃષ્યમાણો વેગેન પાણ્ડવેન બલીયસા। સમયુજ્યત તીવ્રેણ શ્રમેણ પુરુષાદકઃ
પાંડવના જોરથી ઝડપથી ખેંચાતા, માનવખાદક રાક્ષસ ભારે થાકથી તૂટી પડ્યો.
હીયમાનબલં રક્ષઃ સમીક્ષ્ય પુરુષર્ષભઃ। નિષ્પિષ્ય ભૂમૌ જાનુભ્યાં સમાજઘ્ને વૃકોદરઃ
રાક્ષસની તાકાત ઘટતી જોઈ, મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ એવા ભીમએ ઘૂંટણથી એને જમીન પર દબાવીને કચડી નાખ્યો.
તતો।ઞસ્ય જાનુના પૃષ્ઠમવપીડ્ય બલાદિવ। બાહુના પરિજગ્રાહ દક્ષિણેન શિરોધરામ્
પછી, ઘૂંટણથી પીઠ દબાવીને, ભીમએ જોરથી રાક્ષસની ગરદન જમણા હાથથી પકડી લીધી.
સવ્યેન ચ કટીદેશે ગૃહ્ય વાસસિ પાણ્ડવઃ। જાનુન્યારોપ્ય તત્પૃષ્ઠં મહાશબ્દં બભઞ્જ હ
ડાબા હાથથી વસ્ત્ર પાસે રાક્ષસની કમર પકડી, ઘૂંટણ પીઠ પર રાખી, ભીમએ જોરદાર અવાજ સાથે એની પીઠ તોડી નાખી.
તતોઽસ્ય રુધિરં વક્ત્રાત્પ્રાદુરાસીદ્વિશાંપતે। ભજ્યમાનસ્ય ભીમેન તસ્ય ઘોરસ્ય રક્ષસઃ
પછી, રાજા, ભીમ જ્યારે એ ભયાનક રાક્ષસને તોડી રહ્યો હતો ત્યારે એના મોઢામાંથી લોહી વહવા લાગ્યું.
તતઃ સ ભગ્નપાર્શ્વાઙ્ગો નદિત્વા ભૈરવં રવમ્। શૈલરાજપ્રતીકાશો ગતાસુરભવદ્બકઃ
પછી, એ રાક્ષસ, જે પર્વતના રાજા જેવો દેખાતો હતો, તેની બાજુ અને અંગ તૂટી ગયા પછી, ભયાનક ગર્જના કરી અને મૃત્યુ પામ્યો.
તેન શબ્દેન વિત્રસ્તો જનસ્તસ્યાથ રક્ષસઃ। નિષ્પપાત ગૃહાદ્રાજન્સહૈવ પરિચારિભિઃ
એ અવાજથી ડરીને, રાજા, લોકો અને તેમના સેવકો રાક્ષસના ઘરમાંથી ભાગી નીકળ્યા.
બકાનુજસ્તદા રાજન્ભીમં શરણમેયિવાન્। તતસ્તુ નિહતં દૃષ્ટ્વા રાક્ષસેન્દ્રં મહાબલમ્। રાક્ષસાઃ પરમત્રસ્તા ભીમં શર઼ણમાયયુઃ
એ સમયે, રાજા, બકાસનો ભાઈ ભીમ પાસે આશરો લેવા ગયો; અને જ્યારે બલવાન રાક્ષસનો સ્વામી મરેલો જોયો, ત્યારે બીજા રાક્ષસો પણ ખૂબ ડરીને ભીમ પાસે રક્ષા માંગવા આવ્યા.
તાન્ભીતાન્વિગતજ્ઞાનાન્ભીમઃ પ્રહરતાં વરઃ। સાંત્વયામાસ બલવાન્સમયે ચ ન્યવેશયત્
ભીમ, જે યુદ્ધમાં શ્રેષ્ઠ છે, તેણે તેમને ડરેલા અને ભાન ગુમાવેલા જોઈને, શાંત પાડ્યા અને તેમને વચન આપ્યું.
ન હિંસ્યા માનુષા ભૂયો યુષ્માભિરિતિ કર્હિચિત્। હિંસતાં હિ વધઃ શીઘ્રમેવમેવ ભવેદિતિ
"હવે પછી તમે ક્યારેય માનવોને નુકસાન નહીં પહોંચાડો; જે દુઃખ આપે છે, તેને તરત જ મૃત્યુ મળે છે—આવું જ થવું જોઈએ," એમ ભીમએ કહ્યું.
તસ્ય તદ્વચનં શ્રુત્વા તાનિ રક્ષાંસિ ભારત। એવમસ્ત્વિતિ તં પ્રાહુર્જગૃહુઃ સમયં ચ તમ્
ભીમના આ વચન સાંભળી, હે ભારત, રાક્ષસોએ કહ્યું, "જેમ કહ્યું તેમ જ રહેશે," અને એ વચન સ્વીકાર્યું.
સગણસ્તુ બકભ્રાતા પ્રાણમત્પાણ્ડવં તદા।' તતઃ પ્રભૃતિ રક્ષાંસિ તત્ર સૌમ્યાનિ ભારત। નગરે પ્રત્યદૃશ્યન્ત નરૈર્નગરવાસિભિઃ
પછી બકાનો ભાઈ પોતાના સાથીઓ સાથે પાંડવને વંદન કરીને નમ્યો; અને ત્યારથી, હે ભારત, એ શહેરમાં રાક્ષસો સૌમ્ય અને શાંત દેખાવા લાગ્યા.
તતો ભીમસ્તમાદાય ગતાસું પુરુષાદકમ્। `નિષ્કર્ણનેત્રં નિર્જિહ્વં નિઃસંજ્ઞં કણ્ઠપીડનાત્। કુર્વન્બહુવિધાં ચેષ્ટાં પુરદ્વારમકર્ષત
પછી ભીમએ, જીવ ગુમાવેલો માનવખોર, જેના કાન, આંખ અને જીભ નહોતી, ગળું દબાવીને બેભાન કર્યો હતો અને અનેક રીતે ખેંચતો શહેરના દરવાજા સુધી લઈ ગયો.
દ્વારદેશે વિનિક્ષિપ્ય પુરમાગાત્સ મારુતિઃ। સ એવ રાક્ષસો નૂનં પુનરાયાતિ નઃ પુરીમ્
દરવાજા પાસે મૂકી, પવનપુત્ર ભીમ શહેરમાં પ્રવેશ્યો; લોકો વિચારતા હતા, "ખરેખર એ રાક્ષસ ફરીથી આપણા શહેરમાં આવ્યો છે."
સબાલવૃદ્ધાઃ પુરુષા ઇતિ ભીતાઃ પ્રદુદ્રુવુઃ। તતો ભીમો બકં હત્વા ગત્વા બ્રાહ્મણવેશ્મ તત્
માણસો, બાળકો અને વૃદ્ધો સાથે, ડરીને ભાગી ગયા; પછી ભીમ, બકાને મારીને, બ્રાહ્મણના ઘરમાં ગયો.
બલીવર્દૌ ચ શકટં બ્રાહ્મણાય ન્યવેદયત્। તૂષ્ણીમન્તર્ગૃહં ગચ્છેત્યભિધાય દ્વિજોત્તમમ્
ભીમએ બ્રાહ્મણને બળદ અને ગાડાની ખબર આપી અને તેને શાંતિથી ઘરમાં જવા કહ્યું.
માતૃભ્રાતૃસમક્ષં ચ ગત્વા શયનમેવ ચ। આચચક્ષેઽથ તત્સર્વં રાત્રૌ યુદ્ધમભૂદ્યથા
પછી પોતાની માતા અને ભાઈઓની હાજરીમાં, પથારી પર જઈને, રાત્રે જે યુદ્ધ થયું તે બધું વિગતે કહ્યું.
તતો નરા વિનિષ્ક્રાન્તા નગરાત્કલ્યમેવ તુ। દદૃશુર્નિહતં ભૂમૌ રાક્ષસં રુધિરોક્ષિતમ્
પછી, વહેલી સવારે, શહેરના લોકો બહાર આવ્યા અને જમીન પર લોહીથી લથપથ મરેલો રાક્ષસ જોયો.
તમદ્રિકૂટસદૃશં વિનિકીર્ણં ભયાનકમ્। દૃષ્ટ્વા સંહૃષ્ટરોમાણો બભૂવુસ્તત્ર નાગરાઃ
એને, પર્વતની ચોટી જેવો વિખેરાયેલો અને ભયાનક જોઈને, શહેરના લોકો આશ્ચર્યથી રોંવાં ઊભા કરી બેઠા.
એકચક્રાં તતો ગત્વા પ્રવૃત્તિં પ્રદદુઃ પુરે। તતઃ સહસ્રશો રાજન્નરા નગરવાસિનઃ
પછી, એકચક્રા જઈને, એ સમાચાર શહેરમાં ફેલાવ્યા; ત્યારબાદ હજારો લોકો એકઠા થયા.
તત્રાજગ્મુર્બકં દ્રષ્ટું સસ્ત્રીવૃદ્ધકુમારકાઃ। તતસ્તે વિસ્મિતાઃ સર્વે કર્મ દૃષ્ટ્વાઽતિમાનુષમ્। દૈવતાન્યર્ચયાઞ્ચક્રુઃ પ્રાર્થિતાનિ પુરા ભયાત્
ત્યાં, પુરુષો, સ્ત્રીઓ, વૃદ્ધો અને બાળકો બકાને જોવા આવ્યા; અને બધાએ એ અતિમાનવી કાર્ય જોઈને, જે દેવતાઓને પહેલાં ભયથી પ્રાર્થના કરી હતી, તેમની પૂજા કરી.
તતઃ પ્રગણયામાસુઃ કસ્ય વારોઽદ્ય ભોજને। જ્ઞાત્વા ચાગમ્ય તં વિપ્રં પપ્રચ્છુઃ સર્વ એવ તે
પછી, આજે કોણની વારી છે ભોજન માટે, એ ગણવા લાગ્યા; જાણ્યા પછી, બધા એ બ્રાહ્મણ પાસે ગયા અને પૂછપરછ કરી.
એવં પૃષ્ટઃ સ બહુશો રક્ષમાણશ્ચ પાણ્ડવાન્। ઉવાચ નાગરાન્સર્વાનિદં વિપ્રર્ષભસ્તદા
આ રીતે વારંવાર પૂછાતા અને પાંડવોને બચાવતાં, એ શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણે બધા શહેરવાસીઓને આ રીતે જવાબ આપ્યો.
આજ્ઞાપિતં મામશને રુદન્તં સહ બન્ધુભિઃ। દદર્શ બ્રાહ્મણઃ કશ્ચિન્મન્ત્રસિદ્ધો મહામનાઃ
જ્યારે હું મારા સગાંઓ સાથે શમશાનમાં રડતો હતો, ત્યારે એક મહાન મનવાળો, મંત્રશક્તિવાળો બ્રાહ્મણ મને જોવા આવ્યો.
પરિપૃચ્છ્ય સ માં પૂર્વં પરિક્લેશં પુરસ્ય ચ। અબ્રવીદ્બ્રાહ્મણશ્રેષ્ઠો વિશ્વાસ્ય પ્રહસન્નિવ
એ બ્રાહ્મણે પહેલાં મને અને શહેરના દુઃખ વિશે પૂછ્યું, પછી મારો વિશ્વાસ મેળવી, હળવી સ્મિત સાથે વાત કરી.
પ્રાપયિષ્યામ્યહં તસ્મા અન્નમેતદ્દુરાત્મને। મન્નિમિત્તં ભયં ચાપિ ન કાર્યમિતિ ચાબ્રવીત્
એણે કહ્યું, 'હું આ ભોજન એ દુષ્ટને આપીને આવિશ, મારા કારણે તને ડરવાની જરૂર નથી.'
સ તદન્નમુપાદાય ગતો બકવનં પ્રતિ। તેન નૂનં ભવેદેતત્કર્મ લોકહિતં કૃતમ્
એ બ્રાહ્મણે તે ભોજન લઈને બકાના જંગલ તરફ પ્રયાણ કર્યું; એના આ કાર્યથી ચોક્કસપણે લોકકલ્યાણ થયું.
તતસ્તે બ્રાહ્મણાઃ સર્વે ક્ષત્રિયાશ્ચ સુવિસ્મિતાઃ। વૈશ્યાઃ શૂદ્રાશ્ચ મુદિતાશ્ચક્રુર્બ્રહ્મમહં તદા
પછી બધા બ્રાહ્મણો, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય અને શૂદ્રો આશ્ચર્યચકિત અને આનંદિત થઈને મહાન બ્રાહ્મણ મહોત્સવ ઉજવ્યો.
તતો જાનપદાઃ સર્વે આજગ્મુર્નગરં પ્રતિ। તમદ્ભુતતમં દ્રષ્ટું પાર્થાસ્તત્રૈવ ચાવસન્
પછી આખા પ્રદેશના લોકો એ અદ્ભુત ઘટના જોવા શહેરમાં આવ્યા અને પૃથાના પુત્રો ત્યાં જ રહ્યા.