પદાતીંશ્ચ રથાંશ્ચૈવ ન્યવધીદર્જુનાગ્રજઃ। ગોપાલ ઇવ દણ્ડેન યથા પશુગણાન્વને
અર્જુનના મોટા ભાઈએ પગદળ અને રથિયારોને એમ માર્યા જેમ ગોપાળ વનમાં દંડથી પશુઓને હાંકે.
ચાલયન્રથનાગાંશ્ચ સંચચાલ વૃકોદરઃ। ભારદ્વાજપ્રિયં કર્તુમુદ્યતઃ ફાલ્ગુનસ્તદા
વૃકોદરે રથ અને હાથીઓને હલાવી નાખ્યા, અને ફાલ્ગુન પણ ભારદ્વાજને પ્રસન્ન કરવા માટે એ જ રીતે આગળ વધ્યો.
પાર્ષતં શરજાલેન ક્ષિપન્નાગાત્સ પાણ્ડવઃ। હયૌઘાંશ્ચ રથૌઘાંશ્ચ ગજૌઘાંશ્ચ સમન્તતઃ
પાંડુપુત્રે પાર્ષત પર તીક્ષ્ણ બાણોની ઝરમર વરસાવી, ચારેય બાજુએ ઘોડાઓ, રથો અને હાથીઓના ટોળાંને ધ્વંસ કર્યા.
પાતયન્સમરે રાજન્યુગાન્તાગ્રિરિવ જ્વલન્। તતસ્તે હન્યમાના વૈ પઞ્ચાલાઃ સૃઞ્જયાસ્તથા
યુદ્ધમાં તે જ્યોત્સ્ના સમાન પ્રખર અગ્નિ બનીને શત્રુઓને પછાડતો ગયો; ત્યારબાદ પંચાલો અને શ્રુંજયો પણ ધ્વંસ પામ્યા.
શરૈર્નાનાવિધૈસ્તૂર્ણં પાર્થં સંછાદ્ય સર્વશઃ। સિંહનાદં મુખૈઃ કૃત્વા સમયુધ્વન્ત પાણ્ડવમ્
પાંચાલોએ અનેક પ્રકારના ઝડપી બાણોથી પાર્થને આખો ઢાંકી દીધો અને સિંહની જેમ ગર્જના કરી, પાંડવ સાથે યુદ્ધ કરવા તત્પર થયા.
તદ્યુદ્ધમભવદ્ધોરં સમુહાદ્ભુતદર્શનમ્। સિંહનાદસ્વનં શ્રુત્વા નામૃષ્યત્પાકશાસનિઃ
તે યુદ્ધ અત્યંત ભયાનક અને અદ્ભુત દેખાતું હતું; સિંહની ગર્જના જેવો અવાજ સાંભળી પાંડુપુત્રે તેને સહન કરી શક્યો નહીં.
તતઃ કિરીટી સહસા પઞ્ચાલાન્સમરેઽદ્રવત્। છાદયન્નિષુજાલેન મહતા મોહયન્નિવ
પછી મુક્તમણિ ધારણ કરનાર પાંડવ ઝડપથી યુદ્ધભૂમિમાં પંચાલો પર તૂટી પડ્યો અને મોટા બાણવર્ષાથી તેમને ઢાંકી દીધા, જાણે તેમને ભ્રમિત કરી દીધા હોય.
શીઘ્રમભ્યસ્યતો બાણાન્સંદધાનસ્ય ચાનિશમ્। નાન્તરં દદૃશે કિંચિત્કૌન્તેયસ્ય યશસ્વિનઃ
કુંતીપુત્ર સતત ઝડપથી બાણ ખેંચી અને છોડતો રહ્યો, એટલું કે તેની ઝલક પણ કોઈ જોઈ શક્યું નહીં.
ન દિશો નાન્તરિક્ષં ચ તદા નૈવ ચ મેદિની। અદૃશ્યત મહારાજ તત્ર કિંચિન્ન સઙ્ગરે
એ યુદ્ધમાં, રાજન, દિશાઓ, આકાશ કે ધરતી કંઈ જ દેખાતું નહોતું; બધું જ ધૂંધળું થઈ ગયું હતું.
પાઞ્ચાલાનાં કુરૂણાં ચ સાધુસાધ્વિતિ નિસ્વનઃ। તત્ર તૂર્યનિનાદશ્ચ શઙ્ખાનાં ચ મહાસ્વનઃ
પંચાલો અને કૌરોમાંથી 'શાબાશ, શાબાશ'ના અવાજો ઉઠ્યા, સાથે તુરીય અને શંખોના ગર્જન પણ સંભળાયા.
સિંહનાદશ્ચ સંજજ્ઞે સાધુશબ્દેન મિશ્રિતઃ। તતઃ પાઞ્ચાલરાજસ્તુ તથા સત્યજિતા સહ
સિંહની ગર્જના સાથે પ્રશંસાના અવાજો ભળી ગયા; ત્યારબાદ પંચાલરાજા સત્યજિત સાથે આગળ વધ્યા.
ત્વરમાણોઽભિદુદ્રાવ મહેન્દ્રં શમ્બરો યથા। મહતા શરવર્ષેણ પાર્થઃ પાઞ્ચાલમાવૃણોત્
જેમ શમ્બર મહેન્દ્ર સામે દોડી જાય તેમ, પાર્થ પણ ઝડપી આગળ વધ્યો અને પંચાલોને ભારે બાણવર્ષાથી ઢાંકી દીધા.
તતો હલહલાશબ્દ આસીત્પાઞ્ચાલકે બલે। જિવૃક્ષતિ મહાસિંહે ગજાનામિવ યૂથપમ્
પછી પંચાલોની સેના માં ભારે ગુંજાટ મચી, જાણે મહાસિંહ ઘાયલ થયેલા હાથીના વડાને ગર્જે છે.
દૃષ્ટ્વા પાર્થં તદાયાન્તં સત્યજિત્સત્યવિક્રમઃ। પાઞ્ચાલં વૈ પરિપ્રેપ્સુર્ધનઞ્જયમદુદ્રુવત્
પાર્થને આગળ આવતો જોઈ, સત્યજિતે પોતાના પરાક્રમથી પંચાલોની રક્ષા કરવા ધનંજય સામે દોડ લગાવી.
તતસ્ત્વર્જુનપાઞ્ચાલૌ યુદ્ધાય સમુપાગતૌ। વ્યક્ષોભયેતાં તૌ સૈન્યમિન્દ્રવૈરોચનાવિવ
પછી અર્જુન અને પંચાલના સત્યજિત યુદ્ધ માટે સામસામે આવ્યા અને બંનેએ સેના હલાવી નાખી, જેમ ઇન્દ્ર અને વિરોચન યુદ્ધ કરે.
તતઃ સત્યજિતં પાર્થો દશભિર્મર્મભેદિભિઃ। વિવ્યાધ બવલદ્ગાઢં તદદ્ભુતમિવાભવત્
પછી પાર્થે દસ બાણોથી સત્યજિતના મુખ્ય અંગો ભેદી નાખ્યા; એ કૌશલ્ય અદ્ભુત જણાયું.
તતઃ શરશતૈઃ પાર્થં પાઞ્ચાલઃ શીઘ્રમાર્દયત્। પાર્થસ્તુ શરવર્ષેણ ચ્છાદ્યમાનો મહારથઃ
પછી પંચાલે ઝડપથી શતાબ્દી બાણોથી પાર્થને ઘાયલ કર્યો; અને મહારથી પાર્થ બાણવર્ષથી ઢાંકી ગયો.
વેગં ચક્રે મહાવેગો ધનુર્જ્યામવમૃજ્ય ચ। તતઃ સત્યજિતશ્ચાપં છિત્વા રાજાનમભ્યયાત્
પાર્થે પોતાની શક્તિ એકઠી કરી, ધનુષની ડોરી ઝડપથી ખેંચી; પછી સત્યજિતનું ધનુષ કાપી, રાજા સામે આગળ વધ્યો.
અથાન્યદ્ધનુરાદાય સત્યજિદ્વેગવત્તરમ્। સાશ્વં સસૂતં સરથં પાર્થં વિવ્યાધ સત્વરઃ
ત્યારે સત્યજિતે બીજું વધુ શક્તિશાળી ધનુષ લીધું અને ઝડપથી પાર્થ, તેના ઘોડા, સારથી અને રથને ઘાયલ કર્યા.
સ તં ન મમૃષે પાર્થઃ પાઞ્ચાલેનાર્દિતો યુધિ। તતસ્તસ્ય વિનાશાર્થં સત્વરં વ્યસૃજચ્છરાન્
પંચાલ દ્વારા યુદ્ધમાં ઘાયલ થયેલા પાર્થે એ સહન ન કર્યું; પછી તેને નાશ કરવા માટે ઝડપથી પોતાના બાણ છોડ્યા.
હયાન્ધ્વજં ધનુર્મુષ્ટિમુભૌ તૌ પાર્ષ્ણિસારથી। સ તથા ભિદ્યમાનેષુ કાર્મુકેષુ પુનઃ પુનઃ
ઘોડાવાળાએ ધ્વજ અને ધનુષ્યની મુઠી બંને પર પ્રહાર કર્યો; અને ધનુષ્યો વારંવાર તૂટી જતા હતા.
હયેષુ વિનિકૃત્તેષુ વિમુખોઽભવદાહવે। સ સત્યજિતમાલેક્ય તથા વિમુખમાહવે
જ્યારે ઘોડાઓ કાપી નાખાયા, ત્યારે તે યુદ્ધમાંથી પીઠ ફેરવી ગયો; સત્યજિતને આમ યુદ્ધમાંથી પલટતો જોઈને,
વેગેન મહતા રાજન્નભ્યધાવત પાર્ષતમ્। તદા ચક્રે મહદ્યુદ્ધમર્જુનો જયતાં વરઃ
પછી રાજા, તે ઝડપથી પાર્ષત તરફ દોડી ગયો; ત્યારે વિજયીઓમાં શ્રેષ્ઠ અર્જુને મહાન યુદ્ધ આરંભ્યું.
તસ્ય પાર્થો ધનુશ્છિત્ત્વા ધ્વજં ચોર્વ્યામપાતયત્। પઞ્ચભિસ્તસ્ય વિવ્યાધ હયાન્સૂતં ચ સાયકૈઃ
પાર્થએ તેનું ધનુષ્ય તોડી નાખ્યું અને ધ્વજ જમીન પર ફેંકી દીધો; પાંચ બાણોથી તેણે તેના ઘોડા અને રથચાલકને ઘાયલ કર્યા.
તત ઉત્સૃજ્ય તચ્ચાપમાદદાનઃ શરાવરમ્। ખડ્ગમુદ્ધૃત્ય કૌન્તેયઃ સિંહનાદમથાકરોત્
પછી તે ધનુષ્ય છોડી બાણોનું ગોઠાણ હાથમાં લીધું; કૌંતેયે તલવાર ઉપાડી સિંહની જેમ ગર્જના કરી.
પાઞ્ચાલસ્ય રથસ્યેષામાપ્લુત્ય સહસાઽપતત્। પાઞ્ચાલરથમાસ્થાય અવિત્રસ્તો ધનઞ્જયઃ
પાંચાલના રથ પર એકાએક કૂદીને તેણે હુમલો કર્યો; ધનંજયે નિર્ભય બની પાંચાલના રથ પર ચડીને ઊભો રહ્યો.
વિક્ષોભ્યામ્ભોનિધિંતાર્ક્ષ્યસ્તંનાગમિવ સોઽગ્રહીત્। તતસ્તુ સર્વપાઞ્ચાલા વિદ્રવન્તિ દિશો દશ
ગરુડે જેમ સાગરને ઉથલાવી દે, તેમ તેણે તેને સાપની જેમ પકડી લીધો; ત્યારે બધા પાંચાલા દિશા દિશામાં ભાગી ગયા.
દર્શયન્સર્વસૈન્યાનાં સ બાહ્વોર્બલમાત્મનઃ। સિંહનાદસ્વનં કૃત્વા નિર્જગામ ધનઞ્જયઃ
ધનંજયે આખા સૈન્યને પોતાના બળ બતાવ્યું અને સિંહની ગર્જના કરી ત્યાંથી બહાર નીકળી ગયો.
આયાન્તમર્જુનં દૃષ્ટ્વા કુમારાઃ સહિતાસ્તદા। મમૃદુસ્તસ્ય નગરં દ્રુપદસ્ય મહાત્મનઃ
અર્જુનને આવતો જોઈને એ સમયે બધા રાજકુમારો એકઠા થઈ મહાન આત્માવાળા દ્રુપદનું શહેર છોડીને ચાલ્યા ગયા.
સંબન્ધી કુરુવીરાણાં દ્રુપદો રાજસત્તમઃ। મા વધીસ્તદ્બલં ભીમ ગુરુદાનં પ્રદીયતામ્
કુરુવીરોના સગા અને રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ દ્રુપદે કહ્યું: 'આ સેનાને મારશો નહીં; ભીમને ગુરુદક્ષિણા રૂપે આપો.'