યદ્યેવં શૃણુ મે વીર વરં તે સોઽપિ દાસ્યતિ। શક્તિં ત્વમપિ યાચેથાઃ સર્વશત્રુવિબાધિનીમ્
જો એવું હોય તો, હે વીર, મારા વચન સાંભળ: તે તને એક વરદાન આપશે; તું તેના પાસેથી બધા શત્રુઓનો વિનાશ કરનાર શક્તિ માગજે.
એવમુક્ત્વા દ્વિજઃ સ્વપ્ને તત્રૈવાન્તરધીયત। કર્ણઃ પ્રબુદ્ધસ્તં સ્વપ્નં ચિન્તયાનોઽભવત્તદા
આ રીતે બોલીને તે બ્રાહ્મણ સપનામાં જ અદૃશ્ય થઈ ગયો; કર્ણ જાગ્યો અને તે સપનાનો વિચાર કરવા લાગ્યો.
તમિન્દ્રો બ્રાહ્મણો ભૂત્વા પુત્રાર્થં ભૂતભાવનઃ। કુણ્ડલે પ્રાર્થયામાસ કવચં ચ મહાદ્યુતિઃ
ઇન્દ્રે પોતાના પુત્ર માટે, સર્વજીવોના સર્જક બની, બ્રાહ્મણનું રૂપ ધારણ કરીને તેજસ્વી કર્ણ પાસે કુંડળ અને કવચ માગ્યા.
ઉત્કૃત્યાવિમનાઃ સ્વાઙ્ગાત્કવચં રુધિરસ્રવમ્। કર્ણૌ પાર્શ્વે ચ દ્વે છિત્ત્વા પ્રાયચ્છત્સ કૃતાઞ્જલિઃ
કર્ણે નિઃસંકોચે પોતાના શરીર પરથી લોહી વહી રહેલું કવચ કાપી કાઢ્યું અને બંને કુંડળ પણ કાપી, હાથ જોડીને આપી દીધાં.
પ્રતિગૃહ્ય તુ દેવેશસ્તુષ્ટસ્તેનાસ્ય કર્મણા। અહો સાહસમિત્યાહ મનસા વાસવો હસન્
તે બધું મેળવીને દેવતાઓના સ્વામી તેના કર્મથી પ્રસન્ન થયા; વાસવ સ્મિત સાથે મનમાં બોલ્યા: 'આહ, શું સાહસ છે!'
દેવદાનવયક્ષાણાં ગન્ધર્વોરગરક્ષસામ્। ન તં પશ્યામિ યો હ્યેતત્કર્મ કર્તા ભવિષ્યતિ
દેવ, દાનવ, યક્ષ, ગંધર્વ, સાપ અને રાક્ષસોમાંથી કોઈ પણ એવો નથી, જે આવું કાર્ય કરી શકે.
પ્રીતોઽસ્મિ કર્મણા તેન વરં બ્રૂહિ યદિચ્છસિ
હું તારાં આ કર્મથી પ્રસન્ન છું; કહો, તને કયું વરદાન જોઈએ છે.
શક્તિં તસ્મૈ દદૌ શક્રો વિસ્મયાદ્વાક્યમબ્રવીત્। દેવદાનવયક્ષાણાં ગન્ધર્વોરગરક્ષસામ્
શક્રે તેને એક શક્તિ આપી અને આશ્ચર્યથી કહ્યું: 'દેવ, દાનવ, યક્ષ, ગંધર્વ, સાપ અને રાક્ષસોમાં—'
યસ્મૈ ક્ષેપ્સ્યસિ રુષ્ટઃ સન્સોઽનયા ન ભવિષ્યતિ। હત્વૈકં સમરે શત્રું તતો મામાગમિષ્યતિ। ઇત્યુક્ત્વાન્તર્દધે શક્રો વરં દત્ત્વા તુ તસ્ય વૈ
તુ કોઈ પર ગુસ્સાથી આ શક્તિ ફેંકીશ, તો એ બચી નહીં શકે; યુદ્ધમાં એક શત્રુને માર્યા પછી, આ શક્તિ મારી પાસે પાછી આવી જશે.' આવું કહી શક્રે તેને વરદાન આપી અદૃશ્ય થઈ ગયા.
પ્રાઙ્નામ તસ્ય કથિતં વસુષેણ ઇતિ ક્ષિતૌ। કર્ણો વૈકર્તનશ્ચૈવ કર્મણા તેન સોઽભવત્
પહેલાં પૃથ્વી પર તેનું નામ વસુસેન હતું; આ કાર્યથી તે વિકર્તનપુત્ર કર્ણ તરીકે પ્રસિદ્ધ થયો.
સત્વરૂપગુણોપેતા ધર્મારામા મહાવ્રતા। દુહિતા કુન્તિભોજસ્ય પૃથા પૃથુલલોચના
સુંદરતા, ગુણ અને ઝડપી સ્વભાવથી યુક્ત, ધર્મમાં રમી અને મહાન વ્રતવાળી, કુન્તિભોજની પુત્રી, વિશાળ નેત્રવાળી પૃથા હતી.
તાં તુ તેજસ્વિનીં કન્યાં રૂપયૌવનશાલિનીમ્। વ્યાવૃણ્વન્પાર્થિવાઃ કેચિદતીવ સ્ત્રીગુણૈર્યુતામ્
તે તેજસ્વી અને યુવાન કન્યાને, જે સ્ત્રીસૌંદર્યથી ભરપૂર હતી, કેટલાક રાજાઓએ પસંદ કરવા પ્રયાસ કર્યો.
તતઃ સા કુન્તિભોજેન રાજ્ઞાહૂય નરાધિપાન્। પિત્રા સ્વયંવરે દત્તા દુહિતા રાજસત્તમ
પછી કુંતિભોજ રાજાએ અનેક રાજાઓને બોલાવીને, પોતાની દીકરીને સ્વયંવર વિધિમાં સર્વોત્તમ રાજાને, પિતાના ઈચ્છાથી, આપી દીધી.
તતઃ સા રઙ્ગમધ્યસ્થં તેષાં રાજ્ઞાં મનસ્વિની। દદર્શ રાજશાર્દૂલં પાણ્ડું ભરતસત્તમમ્
ત્યાં, રાજાઓની સભામાં ઉભેલી તે વિદુષી કુંતિએ, રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા, ભરતવંશના ગૌરવ, પાંડુને જોયા.
સિંહદર્પં મહોરસ્કં વૃષભાક્ષં મહાબલમ્। આદિત્યમિવ સર્વેષાં રાજ્ઞાં પ્રચ્છાદ્ય વૈ પ્રભાઃ
પાંડુ સિંહ જેવી શાન, પહોળા છાતી, વાઘ જેવી આંખો અને મહાન બળ ધરાવતા હતા; તેઓ બધાં રાજાઓ વચ્ચે એવી રીતે તેજસ્વી લાગતા કે જાણે સૂર્યના પ્રકાશે બધાનું તેજ ઢાંકી નાખ્યું હોય.
તિષ્ઠન્તં રાજસમિતૌ પુરન્દરમિવાપરમ્। તં દૃષ્ટ્વા સાઽનવદ્યાઙ્ગી કુન્તિભોજસુતા શુભા
રાજસભામાં પાંડુ એવા ઊભેલા હતા કે જાણે બીજો ઇન્દ્ર હોય; તેમને જોઈને, નિર્દોષ અને શુભ અંગવાળી કુંતિભોજની દીકરી કુંતિ—
પાણ્ડું નરવરં રઙ્ગે હૃદયેનાકુલાઽભવત્। તતઃ કામપરીતાઙ્ગી સકૃત્પ્રચલમાનસા
પાંડુને જોઈને, તેના હૃદયમાં ઉથલપાથલ થઈ; કામથી ભરેલી અને મન થોડી ક્ષણ માટે ડગમગાઈ ગઈ.
વ્રીડમાન સ્રજં કુન્તી રાજ્ઞઃ સ્કન્ધે સમાસજત્। તં નિશમ્ય વૃતં પાણ્ડું કુન્ત્યા સર્વે નરાધિપાઃ
લજ્જાશીલ કુંતિએ રાજાના ખભા પર માળ પહેરાવી; અને જ્યારે બધાએ સાંભળ્યું કે કુંતિએ પાંડુને પસંદ કર્યો છે, ત્યારે બધા રાજાઓ—
યથાગતં સમાજગ્મુર્ગજૈરશ્વૈ રથૈસ્તથા। તતસ્તસ્યાઃ પિતા રાજન્વિવાહમકરોત્પ્રભુઃ
જે રીતે આવ્યા હતા, એ જ રીતે હાથી, ઘોડા અને રથ પર પાછા ફર્યા; પછી કુંતિના પિતાએ વિવાહવિધિ પૂર્ણ કરી.
સ તયા કુન્તિભોજસ્ય દુહિત્રા કુરુનન્દનઃ। યુયુજેઽમિતસૌભાગ્યઃ પૌલોમ્યા મઘવાનિવ
આ રીતે, અતિ સદભાગ્યશાળી પાંડુ, કુરુવંશના દીકરા, કુંતિભોજની દીકરી સાથે જોડાયા, જેમ મેઘવંતે પૌલોમીને પામ્યા હતા.
કુન્ત્યાઃ પાણ્ડોશ્ચ રાજેન્દ્ર કુન્તિભોજો મહીપતિઃ। કૃત્વોદ્વાહં તદા તં તુ નાનાવસુભિરર્ચિતમ્। સ્વપુરં પ્રેષયામાસ સ રાજા કુરુસત્તમ
કુંતિ અને પાંડુના વિવાહ પછી, કુંતિભોજ રાજાએ વિવિધ દાન આપીને, બંનેને પોતાના શહેરમાં મોકલ્યા, હે કુરુશ્રેષ્ઠ.
તતો બલેન મહતા નાનાધ્વજપતાકિના। સ્તૂયમાનઃ સ ચાશીર્ભિર્બ્રાહ્મણૈશ્ચ મહર્ષિભિઃ
પછી, વિવિધ ધ્વજાવાળા મહાન સૈન્ય સાથે, અને બ્રાહ્મણો તથા મહર્ષિઓના આશીર્વાદથી પ્રશંસા પામતા—
સંપ્રાપ્ય નગરં રાજા પાણ્ડુઃ કૌરવનન્દનઃ। ન્યવેશત તાં ભાર્યાં કુન્તીં સ્વભવને પ્રભુઃ
કુરુવંશના આનંદ પાંડુ રાજાએ પોતાના શહેરમાં આવી, પોતાની પત્ની કુંતિને પોતાના મહેલમાં સ્થાપી.
તતઃ શાન્તનવો ભીષ્મો રાજ્ઞઃ પાણ્ડોર્યશસ્વિનઃ। વિવાહસ્યાપરસ્યાર્થે ચકાર મતિમાન્મતિમ્
પછી શાંતનુપુત્ર, વિદ્વાન અને પ્રસિદ્ધ ભીષ્માએ, પાંડુ રાજાના બીજા વિવાહ વિશે વિચાર કર્યો.
સોઽમાત્યૈઃ સ્થવિરૈઃ સાર્ધં બ્રાહ્મણૈશ્ચ મહર્ષિભિઃ। બલેન ચતુરઙ્ગેણ યયૌ મદ્રપતેઃ પુરમ્
તેમણે વૃદ્ધ મંત્રીઓ, બ્રાહ્મણો અને મહર્ષિઓ સાથે, તથા ચતુરંગ બળ લઈને, મદ્રરાજના શહેર તરફ પ્રયાણ કર્યું.
તમાગતમભિશ્રુત્ય ભીષ્મં વાહીકપુઙ્ગવઃ। પ્રત્યુદ્ગમ્યાર્ચયિત્વા ચ પુરં પ્રાવેશયન્નૃપઃ
ભીષ્મના આગમનનું સાંભળીને, વાહીકાઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા રાજાએ, તેમને આવકાર્યા, સન્માન આપ્યો અને શહેરમાં લઈ ગયા.
દત્ત્વા તસ્યાસનં શુભ્રં પાદ્યમર્ઘ્યં તથૈવ ચ। મધુપર્કં ચ મદ્રેશઃ પપ્રચ્છાગમનેઽર્થિતામ્
મદ્રરાજએ તેમને સુંદર આસન, પાદ્ય, અર્ઘ્ય અને મધુપર્ક આપ્યા અને આગમનનું કારણ પૂછ્યું.
તં ભીષ્મઃ પ્રત્યુવાચેદં મદ્રરાજં કુરૂદ્વહઃ। આગતં માં વિજાનીહિ કન્યાર્થિનમરિન્દમ
કુરુઓના ગૌરવ ભીષ્મએ મદ્રરાજને કહ્યું: 'હું કન્યાની ઇચ્છાથી આવ્યો છું, હે શત્રુવિજયી.'
શ્રૂયતે ભવતઃ સાધ્વી સ્વસા માદ્રી યશસ્વિની। તામહં વરયિષ્યામિ પાણ્ડોરર્થે યશસ્વિનીમ્
'તમારી બહેન માદ્રી સદ્ગુણવંતી અને પ્રસિદ્ધ છે એવી વાત સાંભળવામાં આવે છે; હું તેને પાંડુ માટે વરમાળ પહેરાવા ઈચ્છું છું.'
યુક્તરૂપો હિ સંબન્ધે ત્વં નો રાજન્વયં તવ। એતત્સંચિન્ત્ય મદ્રેશ ગૃહાણાસ્માન્યથાવિધિ
'હે રાજા, તમે અને અમે સંબંધ માટે યોગ્ય છીએ અને વંશ પણ સરખો છે; આ વિચાર કરો, હે મદ્રરાજ, અને યોગ્ય રીતે અમને સ્વીકારો.'