સ તન્ન મમૃષે રાજન્પાણ્ડવેયસ્ય વિક્રમમ્। અથૈનં સપ્તસપ્તત્યા નારાચાનાં સમાર્પયત્
હે રાજા, પાંડુપુત્રની પરાક્રમ સહન ન કરી શક્યો; પછી તેણે પણ પચોતેર લોખંડના તીરોનો વરસાદ પાડી તેના પર પ્રહાર કર્યો.
તસ્યાર્જુનો ધનુશ્છિત્ત્વા શરાવાપં નિકૃત્ય ચ। આજઘાનોરસિ ક્રુદ્ધઃ સપ્તભિર્નતપર્વભિઃ
અર્જુને ગુસ્સે થઈ તેની ધનુષ્ય તોડી નાખી અને તીરોની થેલી કાપી, પછી સાત સુંદર પાંખવાળા તીરો વડે તેની છાતી પર ઘા કર્યો.
અથાન્યદ્ધનુરાદાય સ રાજા ક્રોધમૂર્ચ્છિતઃ। વાસવિં નવભિર્બાણૈર્બાહ્વોરુરસિ ચાર્પયત્
પછી એ રાજાએ બીજા ધનુષ્ય ઉપાડી, ક્રોધથી ભરાઈને, વસવી અર્જુનના હાથ અને છાતી પર નવ તીરો મારી પ્રહાર કર્યો.
તતોઽર્જુનઃ સ્મયન્નેવ શ્રુતાયુધમરિન્દમઃ। શરૈરનેકસાહસ્રૈઃ પીડયામાસ ભારત
પછી દુશ્મનોને હરાવનાર અર્જુન સ્મિત સાથે હજારો તીરો વડે તેને તડપાવ્યો, હે ભારત.
અશ્વાંશ્ચાસ્યાવધીત્તૂર્ણં સારથિં ચ મહારથઃ। વિવ્યાધ ચૈનં સપ્તત્યા નારાચાનાં મહાબલઃ
મહાવીર અર્જુને ઝડપથી તેના ઘોડા અને સારથીને મારી નાખ્યા અને પછી સિત્તેર લોખંડના તીરો વડે તેને ઘાયલ કર્યો.
હતાશ્વં રથમુત્સૃજ્ય સ તુ રાજા શ્રુતાયુધઃ। અભ્યદ્રુવદ્રુણે પાર્થં ગદામુદ્યમ્ય વીર્યવાન્
ઘોડા મરી ગયા પછી, એ રાજા શ્રુતાયુધ્ધે પોતાની રથ છોડી, ગદા ઊંચકીને પાર્થ પર બહાદુરીથી દોડી ગયો.
વરુણસ્યત્મજો વીરઃ સ તુ રાજા શ્રુતાયુધઃ। પર્ણાશાજનની યસ્ય શીતતોયા મહાનદી
એ વીર રાજા શ્રુતાયુધ્ધ, જે વરુણનો પુત્ર હતો અને જેના માતા મહાનદી શીતતોયા, પર્ણાશા હતી, આગળ વધ્યો.
તસ્ય માતાઽબ્રવીદ્રાજન્વરુણં પુત્રકારણાત્। અવધ્યોઽયં ભવેલ્લોકે શત્રૂણાં તનયો મમ
પુત્રના કલ્યાણ માટે તેની માતાએ વરુણને કહ્યું: 'મારો દીકરો દુશ્મનો માટે અપરાજેય થાય.'
વરુણસ્ત્વબ્રવીત્પ્રીતો દદામ્યસ્મૈ વરં હિતમ્। દિવ્યમસ્ત્રં સુતસ્તેઽયં યેનાવધ્યો ભવિષ્યતિ
વરુણે પ્રસન્ન થઈને કહ્યું: 'હું તેને શુભ આશીર્વાદ આપું છું; તારો પુત્ર એક દિવ્ય અસ્ત્ર મેળવે, જેના કારણે એ અપરાજેય રહેશે.'
નાસ્તિ ચાપ્યમરત્વં વૈ મનુષ્યસ્ય કથઞ્ચન। સર્વેણાવશ્યમર્તવ્યં જાતેન સરિતાં વરે
પણ, હે નદીઓમાં શ્રેષ્ઠ, કોઈ માનવને અમરતા મળવી શક્ય નથી; જે જન્મે છે તેને અવશ્ય મરવું પડે.
દુર્ધર્ષસ્ત્વેષ શત્રૂણાં રણેષુ ભવિતા સદા। અસ્ત્રસ્યાસ્ય પ્રભાવાદ્વૈ વ્યેતુ તે માનસો જ્વરઃ
છતાં, આ અસ્ત્રના પ્રભાવથી તે હંમેશા યુદ્ધમાં દુશ્મનો માટે અપરાજેય રહેશે; તારા મનની ચિંતા દૂર થવા દે.
ઇત્યુક્ત્વા વરુણઃ પ્રાદાદ્ગદાં મન્ત્રપુરસ્કૃતામ્। યામાસાદ્ય દુરાધર્ષઃ સર્વલોકે શ્રુતાયુધઃ
આ રીતે કહી વરુણે મંત્રશક્તિથી ભરેલી ગદા આપી, જેના કારણે શ્રુતાયુધ્ધ આખા જગતમાં અપરાજેય બની ગયો.
ઉવાચ ચૈનં ભગવાન્પુનરેવ જલેશ્વરઃ। અયુધ્યતિ ન મોક્તવ્યા સા ત્વય્યેવ પતેદિતિ
પછી જલના ભગવાને ફરી કહ્યું: 'જે લડતો નથી, તેના પર આ ગદા ફેંકી ન શકાય; નહીં તો એ તારા પર જ પડી જશે.'
હન્યાદેષા પ્રતીપં હિ પ્રયોક્તારમપિ પ્રભો। ન ચાકરોત્સ તદ્વાક્યં પ્રાપ્તે કાલે શ્રુતાયુધઃ
'જો ખોટી રીતે વાપરશે તો એ પોતાના માલિકને પણ મારી નાખશે, હે પ્રભુ.' પણ સમય આવતાં શ્રુતાયુધ્ધે એ વાતનું પાલન કર્યું નહીં.
સ તયા વીરઘાતિન્યા જનાર્દનમતાડયત્। પ્રતિજગ્રાહ તાં કૃષ્ણઃ પીનેનાંસેન વીર્યવાન્। નાકમ્પયત શૌરિં સા વિન્ધ્યં ગિરિમિવાનિલઃ
એ વીરમરણ આપનારી ગદા વડે તેણે જનાર્દન પર પ્રહાર કર્યો; પણ શક્તિશાળી કૃષ્ણે પોતાના મજબૂત ખભાથી એ પકડી લીધી, અને એ શૌરીને હલાવી શકી નહીં, જેમ પવન વિંધ્ય પર્વતને હલાવી શકતો નથી.
તતોઽર્જુનઃ ક્ષુરપ્રાભ્યાં ભુજૌ પરિઘસન્નિભૌ। ચિચ્છેદ પાણ્ડવઃ શીઘ્રં જલેશ્વરસુતસ્ય વૈ
પછી અર્જુને બે તીક્ષ્ણ તીરો વડે જલના દેવના પુત્રના લોખંડ જેવાં હાથ ઝડપથી કાપી નાખ્યા.
સ જ્વલન્તી મહોલ્કેવ સમાસાદ્ય જનાર્દનમ્'। પ્રત્યાગતા મહાવેગા કૃત્યેવ દુરધિષ્ઠિતા
એ અગ્નિ જેવો તેજસ્વી મહા ઉલ્કા સમાન ગતિથી જનાર્દન તરફ દોડી આવી, અને પછી ભયાનક શક્તિની જેમ પાછી વળી ગઈ.
જઘાન ચાસ્થિતં વીરં શ્રુતાયુધમમર્ષણમ્। `સ પપાત હતો ભૂમૌ વિશિરા વિભુજો બલી। સમ્ભગ્ન ઇવ વાતેન બહુશાખો વનસ્પતિઃ
એ ગદાએ અડગ અને શૂરવીર શ્રુતાયુધને ઘા માર્યો; તે ધરતી પર પડ્યો, તેનું માથું કપાઈ ગયું હતું અને હાથ ફેલાયેલા હતા, જાણે પવનથી અનેક ડાળીઓ તૂટી ગયેલો મોટો વૃક્ષ ધરતી પર પડ્યો હોય.
સા વિસ્ફુરન્તી જ્વલિતા વજ્રવેગસમા ગદા'। હત્વા શ્રુતાયુધં વીરં ધરણીમન્વપદ્યત
એ જ્વલંત અને કંપતી, વજ્ર જેવી ગદાએ શૂરવીર શ્રુતાયુધને મારીને પછી ધરતી પર પડી ગઈ.
ગદાં નિવર્તિતાં દૃષ્ટ્વા નિહતં ચ શ્રુતાયુધમ્। હાહાકારો મહાંસ્તત્ર સૈન્યાનાં સમજાયત। સ્વેનાસ્ત્રેણ હતં દૃષ્ટ્વા શ્રુતાયુધમરિન્દમમ્
ગદા પાછી ફરતી અને શ્રુતાયુધને મરેલો જોઈને ત્યાં સૈનિકોમાં મોટો હાહાકાર મચી ગયો, કારણ કે શ્રુતાયુધ પોતાનાં જ શસ્ત્રથી મરેલો હતો.
અયુધ્યમાનાય તતઃ કેશવાય નરાધિપ। ક્ષિપ્તા શ્રુતાયુધેનાથ તસ્માત્તમવધીદ્ગદા
પછી, શ્રુતાયુધે કેશવ પર, જે લડતો નહોતો, ગદા ફેંકી; એ જ ગદાએ તેને મારી નાખ્યો.
યથોક્તં વરુણેનાજૌ તથા સ નિધનં ગતઃ। વ્યસુશ્ચાપ્યપતદ્ભૂમૌ પ્રેક્ષતાં સર્વધન્વિનામ્
જેમ યુદ્ધમાં વરુણે કહ્યું હતું એમ જ, શ્રુતાયુધનું અંત આવી ગયું; અને તે બધાં ધનુર્ધારીઓની સામે, પ્રાણ છોડીને ધરતી પર પડ્યો.
પતમાનસ્તુ સ બભૌ પર્ણાશાયાઃ પ્રિયઃ સુતઃ। સમ્ભગ્ન ઇવ વાતેન બહુશાખો વનસ્પતિઃ
પડતાં પડતાં પર્ણાશાયાનો પ્રિય પુત્ર તેજથી ઝગમગતો દેખાયો, જાણે પવનથી અનેક ડાળીઓ તૂટી ગયેલું મોટું વૃક્ષ ધરતી પર પડ્યું હોય.
તતઃ સર્વાણિ સૈન્યાનિ સેનામુખ્યાશ્ચ સર્વશઃ। પ્રાદ્રવન્ત હતં દૃષ્ટ્વા શ્રુતાયુધમરિન્દમમ્
પછી, શ્રુતાયુધ જે શત્રુવિનાશક હતો, તેને મરેલો જોઈને બધાં સૈનિકો અને તેમના નેતાઓ ચારે બાજુ ભાગી ગયા.
તતઃ કામ્ભોજરાજસ્ય પુત્રઃ શૂરઃ સુદક્ષિણઃ। અભ્યયાજ્જવનૈરશ્વૈઃ ફલ્ગુનં શત્રુસૂદનમ્
પછી, કામ્બોજના રાજાના શૂરવીર પુત્ર સુદક્ષિણ ઝડપથી પોતાના ઘોડાઓ સાથે શત્રુવિનાશક ફાલ્ગુન સામે આગળ વધ્યો.
તસ્ય પાર્થઃ શરાન્સપ્ત પ્રેષયામાસ ભારત। તે તં શૂરં વિનિર્ભિદ્ય પ્રાવિશન્ધરણીતલમ્
પાર્થએ તેના પર સાત બાણ છોડ્યા; એ બાણોએ શૂરવીરને ભેદી નાખ્યો અને ધરતીમાં ઘૂસી ગયા.
સોઽતિવિદ્ધઃ શરૈસ્તીક્ષ્ણૈર્ગાણ્ડીવપ્રેષિતૈર્મૃધે। અર્જુનં પ્રતિવિવ્યાધ દશભિઃ કઙ્કપત્રિભિઃ
યુદ્ધમાં ગાંડીવથી છોડેલા તીક્ષ્ણ બાણોથી ઘાયલ થયાં છતાં, સુદક્ષિણએ અર્જુન પર ગીધના પાંખવાળા દસ બાણો છોડ્યા.
વાસુદેવં ત્રિભિર્વિદ્ધ્વા પુનઃ પાર્થં ચ પઞ્ચભિઃ। તસ્ય પાર્થો ધનુશ્છિત્ત્વા કેતું ચિચ્છેદ મારિષ
સુદક્ષિણએ વસુદેવને ત્રણ બાણો અને પાર્થને પાંચ બાણો માર્યા; પણ પાર્થએ તેનું ધનુષ્ય અને પછી ધ્વજ કાપી નાખ્યા.
ભલ્લાભ્યાં ભૃશતીક્ષ્ણાભ્યાં તં ચ વિવ્યાધ પાણ્ડવઃ। સ તુ પાર્થં ત્રિભિર્વિદ્ધ્વા સિંહનાદમથાનદત્
પાંડવે બે અત્યંત તીક્ષ્ણ ભલ્લોથી તેને ઘાયલ કર્યો; પણ સુદક્ષિણએ પાર્થને ત્રણ બાણો મારીને સિંહની જેમ દહાડ કર્યો.
સર્વપારશવીં ચૈવ શક્તિં શૂરઃ સુદક્ષિણઃ। સઘણ્ટાં પ્રાહિણોદ્ધોરાં ક્રુદ્ધો ગાણ્ડીવધન્વને
ક્રોધિત સુદક્ષિણએ ઘંટીઓથી સજ્જ, સંપૂર્ણ લોખંડની ભયાનક શક્તિ ગાંડીવધારી અર્જુન પર ફેંકી.