ચોદયન્તો હયાંસ્તૂર્ણં પલાયન્તે સ્મ તાવકાઃ। સાદિનો રથિનશ્ચૈવ પત્તયશ્ચાર્જુનાર્દિતાઃ
અર્જુનના પ્રહારથી તમારા ઘોડેસવાર, રથીઓ અને પગદળ ઘોડાંઓને દોડાવતા ભાગી ગયા.
પાર્ષ્ણ્યઙ્ગુષ્ઠાઙ્કુશૈર્નાગં ચોદયન્તસ્તથાઽપરે। શરૈઃ સમ્મોહિતાશ્ચાન્યે તમેવાભિમુખા યયુઃ
કેટલાંકએ એડી, અંગૂઠા અને અંકુશથી હાથીઓને દોડાવ્યા; કેટલાક તીરોના ઘા થી ગભરાઈને સીધા તેના તરફ જતાં રહ્યા.
તવ યોઘ હતોત્સાહા વિભ્રાન્તમનસસ્તદા
આ સમયે તમારી સેના હાર ખાઈ, મનથી ગભરાઈ અને ઉત્સાહ ગુમાવી બેઠી.
અથાન્યદ્ધનુરાદાય હાર્દિક્યઃ ક્રોધમૂર્ચ્છિતઃ। કૃત્વા વિધનુષૌ વીરૌ શરવર્ષૈરવાકિરત્
પછી હાર્દિક્ય ગુસ્સામાં બીજું ધનુષ્ય લઈને, બે વીરોનાં ધનુષ્ય તોડી, તેમને તીરોની વરસાદથી ઢાંકી દીધા.
તાવન્યે ધનુષી સજ્યે કૃત્વા ભોજં વિજઘ્નતુઃ। તેનાન્તરેષુ બીભત્સુર્વિવેશામિત્રવાહિનીમ્
એ બંનેએ બીજું ધનુષ્ય ચઢાવીને ભોજને ઘાયલ કર્યા; એ વચ્ચે બીભત્સુ દુશ્મન સેના વચ્ચે ઘૂસી ગયો.
ન લેભાતે તુ તૌ દ્વારં વારિતૌ કૃતવર્મણા। ધાર્તરાષ્ટ્રેષ્વનીકેષુ યતમાનૌ નરર્ષભૌ
પણ એ બંને ધૃતરાષ્ટ્રની સેના વચ્ચે પ્રયત્ન કરી પણ પ્રવેશ ના કરી શક્યા, કારણ કે કૃતવર્માએ રોકી દીધા.
અનીકાન્યર્દયન્યુદ્ધે ત્વરિતઃ શ્વેતવાહનઃ। નાવધીત્કૃતવર્માણં પ્રાપ્તમપ્યરિસૂદનઃ
શ્વેત ઘોડાવાળો યોદ્ધા યુદ્ધમાં દુશ્મનની પંક્તિઓ તોડી આગળ વધ્યો, પણ શત્રુવિનાશક હોવા છતાં કૃતવર્માને મારી ન શક્યો.
તં દૃષ્ટ્વા તુ તથાઽઽયાન્તંશૂરો રાજા શ્રુતાયુધઃ। અભ્યદ્રવત્સુસઙ્ક્રુદ્ધો વિધુન્વાનો મહદ્ધનુઃ
પછી તેને આવતો જોઈ, વીર રાજા શ્રુતાયુધ્ધ ખૂબ ગુસ્સે થઈને મોટું ધનુષ્ય હલાવતો સામો દોડી આવ્યો.
સ પાર્થં ત્રિભિરાનર્ચ્છત્સપ્તત્યા ચ જનાર્દનમ્। ક્ષુરપ્રેણ સુતીક્ષ્ણેન પાર્થકેતુમતાડયત્
પછી તેણે પાર્થને ત્રણ તીરો મારી અને જનાર્દનને સિત્તેર તીરો ઝાંકી; પછી એક તીક્ષ્ણ કાપક તીરે પાર્થનું ધ્વજકેટુ તોડી નાખ્યું.
તતોઽર્જુનો નવત્યા તુ શરાણાં નતપર્વણામ્। આજઘાન ભૃશં ક્રુદ્ધસ્તોત્રૈરિવ મહાદ્વિપમ્
ત્યાં અર્જુને ખૂબ ગુસ્સે થઈને નવ્વે સુંદર પાંખવાળા તીરો વડે તેને એ રીતે ઘાયલ કર્યો જેમ કોઈ મહાકાય હાથીને અંકુશથી ચોટ પહોંચે.
સ તન્ન મમૃષે રાજન્પાણ્ડવેયસ્ય વિક્રમમ્। અથૈનં સપ્તસપ્તત્યા નારાચાનાં સમાર્પયત્
હે રાજા, પાંડુપુત્રની પરાક્રમ સહન ન કરી શક્યો; પછી તેણે પણ પચોતેર લોખંડના તીરોનો વરસાદ પાડી તેના પર પ્રહાર કર્યો.
તસ્યાર્જુનો ધનુશ્છિત્ત્વા શરાવાપં નિકૃત્ય ચ। આજઘાનોરસિ ક્રુદ્ધઃ સપ્તભિર્નતપર્વભિઃ
અર્જુને ગુસ્સે થઈ તેની ધનુષ્ય તોડી નાખી અને તીરોની થેલી કાપી, પછી સાત સુંદર પાંખવાળા તીરો વડે તેની છાતી પર ઘા કર્યો.
અથાન્યદ્ધનુરાદાય સ રાજા ક્રોધમૂર્ચ્છિતઃ। વાસવિં નવભિર્બાણૈર્બાહ્વોરુરસિ ચાર્પયત્
પછી એ રાજાએ બીજા ધનુષ્ય ઉપાડી, ક્રોધથી ભરાઈને, વસવી અર્જુનના હાથ અને છાતી પર નવ તીરો મારી પ્રહાર કર્યો.
તતોઽર્જુનઃ સ્મયન્નેવ શ્રુતાયુધમરિન્દમઃ। શરૈરનેકસાહસ્રૈઃ પીડયામાસ ભારત
પછી દુશ્મનોને હરાવનાર અર્જુન સ્મિત સાથે હજારો તીરો વડે તેને તડપાવ્યો, હે ભારત.
અશ્વાંશ્ચાસ્યાવધીત્તૂર્ણં સારથિં ચ મહારથઃ। વિવ્યાધ ચૈનં સપ્તત્યા નારાચાનાં મહાબલઃ
મહાવીર અર્જુને ઝડપથી તેના ઘોડા અને સારથીને મારી નાખ્યા અને પછી સિત્તેર લોખંડના તીરો વડે તેને ઘાયલ કર્યો.
હતાશ્વં રથમુત્સૃજ્ય સ તુ રાજા શ્રુતાયુધઃ। અભ્યદ્રુવદ્રુણે પાર્થં ગદામુદ્યમ્ય વીર્યવાન્
ઘોડા મરી ગયા પછી, એ રાજા શ્રુતાયુધ્ધે પોતાની રથ છોડી, ગદા ઊંચકીને પાર્થ પર બહાદુરીથી દોડી ગયો.
વરુણસ્યત્મજો વીરઃ સ તુ રાજા શ્રુતાયુધઃ। પર્ણાશાજનની યસ્ય શીતતોયા મહાનદી
એ વીર રાજા શ્રુતાયુધ્ધ, જે વરુણનો પુત્ર હતો અને જેના માતા મહાનદી શીતતોયા, પર્ણાશા હતી, આગળ વધ્યો.
તસ્ય માતાઽબ્રવીદ્રાજન્વરુણં પુત્રકારણાત્। અવધ્યોઽયં ભવેલ્લોકે શત્રૂણાં તનયો મમ
પુત્રના કલ્યાણ માટે તેની માતાએ વરુણને કહ્યું: 'મારો દીકરો દુશ્મનો માટે અપરાજેય થાય.'
વરુણસ્ત્વબ્રવીત્પ્રીતો દદામ્યસ્મૈ વરં હિતમ્। દિવ્યમસ્ત્રં સુતસ્તેઽયં યેનાવધ્યો ભવિષ્યતિ
વરુણે પ્રસન્ન થઈને કહ્યું: 'હું તેને શુભ આશીર્વાદ આપું છું; તારો પુત્ર એક દિવ્ય અસ્ત્ર મેળવે, જેના કારણે એ અપરાજેય રહેશે.'
નાસ્તિ ચાપ્યમરત્વં વૈ મનુષ્યસ્ય કથઞ્ચન। સર્વેણાવશ્યમર્તવ્યં જાતેન સરિતાં વરે
પણ, હે નદીઓમાં શ્રેષ્ઠ, કોઈ માનવને અમરતા મળવી શક્ય નથી; જે જન્મે છે તેને અવશ્ય મરવું પડે.
દુર્ધર્ષસ્ત્વેષ શત્રૂણાં રણેષુ ભવિતા સદા। અસ્ત્રસ્યાસ્ય પ્રભાવાદ્વૈ વ્યેતુ તે માનસો જ્વરઃ
છતાં, આ અસ્ત્રના પ્રભાવથી તે હંમેશા યુદ્ધમાં દુશ્મનો માટે અપરાજેય રહેશે; તારા મનની ચિંતા દૂર થવા દે.
ઇત્યુક્ત્વા વરુણઃ પ્રાદાદ્ગદાં મન્ત્રપુરસ્કૃતામ્। યામાસાદ્ય દુરાધર્ષઃ સર્વલોકે શ્રુતાયુધઃ
આ રીતે કહી વરુણે મંત્રશક્તિથી ભરેલી ગદા આપી, જેના કારણે શ્રુતાયુધ્ધ આખા જગતમાં અપરાજેય બની ગયો.
ઉવાચ ચૈનં ભગવાન્પુનરેવ જલેશ્વરઃ। અયુધ્યતિ ન મોક્તવ્યા સા ત્વય્યેવ પતેદિતિ
પછી જલના ભગવાને ફરી કહ્યું: 'જે લડતો નથી, તેના પર આ ગદા ફેંકી ન શકાય; નહીં તો એ તારા પર જ પડી જશે.'
હન્યાદેષા પ્રતીપં હિ પ્રયોક્તારમપિ પ્રભો। ન ચાકરોત્સ તદ્વાક્યં પ્રાપ્તે કાલે શ્રુતાયુધઃ
'જો ખોટી રીતે વાપરશે તો એ પોતાના માલિકને પણ મારી નાખશે, હે પ્રભુ.' પણ સમય આવતાં શ્રુતાયુધ્ધે એ વાતનું પાલન કર્યું નહીં.
સ તયા વીરઘાતિન્યા જનાર્દનમતાડયત્। પ્રતિજગ્રાહ તાં કૃષ્ણઃ પીનેનાંસેન વીર્યવાન્। નાકમ્પયત શૌરિં સા વિન્ધ્યં ગિરિમિવાનિલઃ
એ વીરમરણ આપનારી ગદા વડે તેણે જનાર્દન પર પ્રહાર કર્યો; પણ શક્તિશાળી કૃષ્ણે પોતાના મજબૂત ખભાથી એ પકડી લીધી, અને એ શૌરીને હલાવી શકી નહીં, જેમ પવન વિંધ્ય પર્વતને હલાવી શકતો નથી.
તતોઽર્જુનઃ ક્ષુરપ્રાભ્યાં ભુજૌ પરિઘસન્નિભૌ। ચિચ્છેદ પાણ્ડવઃ શીઘ્રં જલેશ્વરસુતસ્ય વૈ
પછી અર્જુને બે તીક્ષ્ણ તીરો વડે જલના દેવના પુત્રના લોખંડ જેવાં હાથ ઝડપથી કાપી નાખ્યા.
સ જ્વલન્તી મહોલ્કેવ સમાસાદ્ય જનાર્દનમ્'। પ્રત્યાગતા મહાવેગા કૃત્યેવ દુરધિષ્ઠિતા
એ અગ્નિ જેવો તેજસ્વી મહા ઉલ્કા સમાન ગતિથી જનાર્દન તરફ દોડી આવી, અને પછી ભયાનક શક્તિની જેમ પાછી વળી ગઈ.
જઘાન ચાસ્થિતં વીરં શ્રુતાયુધમમર્ષણમ્। `સ પપાત હતો ભૂમૌ વિશિરા વિભુજો બલી। સમ્ભગ્ન ઇવ વાતેન બહુશાખો વનસ્પતિઃ
એ ગદાએ અડગ અને શૂરવીર શ્રુતાયુધને ઘા માર્યો; તે ધરતી પર પડ્યો, તેનું માથું કપાઈ ગયું હતું અને હાથ ફેલાયેલા હતા, જાણે પવનથી અનેક ડાળીઓ તૂટી ગયેલો મોટો વૃક્ષ ધરતી પર પડ્યો હોય.
સા વિસ્ફુરન્તી જ્વલિતા વજ્રવેગસમા ગદા'। હત્વા શ્રુતાયુધં વીરં ધરણીમન્વપદ્યત
એ જ્વલંત અને કંપતી, વજ્ર જેવી ગદાએ શૂરવીર શ્રુતાયુધને મારીને પછી ધરતી પર પડી ગઈ.
ગદાં નિવર્તિતાં દૃષ્ટ્વા નિહતં ચ શ્રુતાયુધમ્। હાહાકારો મહાંસ્તત્ર સૈન્યાનાં સમજાયત। સ્વેનાસ્ત્રેણ હતં દૃષ્ટ્વા શ્રુતાયુધમરિન્દમમ્
ગદા પાછી ફરતી અને શ્રુતાયુધને મરેલો જોઈને ત્યાં સૈનિકોમાં મોટો હાહાકાર મચી ગયો, કારણ કે શ્રુતાયુધ પોતાનાં જ શસ્ત્રથી મરેલો હતો.