તતઃ કૃષ્ણવચઃ શ્રુત્વા સંસ્પૃશ્યામ્ભો ધનઞ્જયઃ। ભૂમાવાસીન એકાગ્રો જગામ મનસા ભવમ્
કૃષ્ણના વચન સાંભળી ધનંજયે પાણી સ્પર્શ્યું, જમીન પર એકાગ્રતાથી બેઠા અને મનથી ભગવાન પાસે પહોંચ્યા.
તતઃ પ્રણિહિતો બ્રાહ્મે મુહૂર્તે શુભલક્ષણે। આત્માનમર્જુનોઽપશ્યદ્ગને સહકેશવમ્
પછી શુભ બ્રાહ્મ મુહૂર્તે, અર્જુને એકાગ્રતાથી પોતાને મેઘોમાં, કેશવ સાથે જોઈ લીધા.
પુણ્યં હિમવતઃ પાદં મણિમન્તં ચ પર્વતમ્। જ્યોતિર્ભિશ્ચ સમાકીર્ણં સિદ્ધચારણસેવિતમ્
હિમાલયના પાવન પગરણ અને મણિથી શોભતા પર્વત, જ્યાં પ્રકાશથી ભરપૂર છે અને સિદ્ધો તથા ચારણો સેવા કરે છે.
વાયુવેગગતિઃ પાર્થઃ ખં ભેજે સહકેશવઃ। કેશવેન ગૃહીતઃ સ દક્ષિણે વિભુના ભુજે
પાર્થ, પવન જેવી ઝડપથી, કેશવ સાથે આકાશમાં પ્રવેશ્યો, અને વિભુ કેશવે તેને પોતાના જમણા હાથમાં મજબૂતીથી પકડી રાખ્યો.
પ્રેક્ષમાણો બહૂન્ભાવાઞ્જગામાદ્ભુતદર્શનાન્। ઉદીચ્યાં દિશિ ધર્માત્મા સોપશ્યચ્છ્વેતપર્વતમ્
ધર્મનિષ્ઠે અનેક અદ્ભુત દૃશ્યો જોયા અને ઉત્તર દિશામાં સફર કરતાં તેજસ્વી સફેદ પર્વતને નિહાળ્યો.
કુબેરસ્ય વિરાહે ચ નલિનીં પદ્મભૂષિતામ્। સરિચ્છ્રેષ્ઠાં ચ તાં ગઙ્ગાં વીક્ષમાણો બહૂદકામ્
કુબેરની સુંદર કમળોથી ભરેલી તળાવ અને અનેક જળથી ભરપૂર શ્રેષ્ઠ ગંગા નદીનું દર્શન કર્યું.
સદા પુષ્પફલૈર્વૃક્ષૈરુપેતાં સ્ફટિકોપલામ્। સિંહવ્યાઘ્રસમાકીર્ણાં નાનામૃગસમાકુલામ્
સદા ફૂલો અને ફળોથી ભરેલા વૃક્ષો, સ્ફટિક જેવા પથ્થરો, સિંહ અને વાઘોથી ભરેલું અને અનેક પ્રાણીઓથી ગૂંજી રહેલું તે સ્થળ હતું.
પુણ્યાશ્રમવતીં રમ્યાં મનોજ્ઞાણ્ડજસેવિતામ્। મન્દરસ્ય પ્રદેશાંશ્ચ કિન્નરોદ્ગીતનાદિતાન્
પવિત્ર આશ્રમો, મનોહર અને મનમોહક પક્ષીઓથી ભરેલા, અને મન્દર પર્વતના પ્રદેશો, જ્યાં કિન્નરોના ગીતો ગૂંજી રહ્યા હતા.
હેમરૂપ્યમયૈઃ શૃઙ્ગૈર્નાનૌષધિવિદીપિતાન્। તથા મન્દારવૃક્ષૈશ્ચ પુષ્પિતૈરુપશોભિતાન્
સોનાં અને ચાંદીના શિખરો, વિવિધ ઔષધિઓના પ્રકાશથી ઉજળા અને ફૂલેલા મન્દાર વૃક્ષોથી શોભાયમાન પર્વતો.
સ્નિગ્ધાઞ્જનચયાકારં સમ્પ્રાપ્તઃ કાલપર્વતમ્। બ્રહ્મતુઙ્ગં નદીશ્ચાન્યાસ્તથા જનપદાનપિ
કાળી અંજણ જેવી દેખાતી કાળ પર્વત, બ્રહ્મા જેટલી ઊંચી, તથા અન્ય નદીઓ અને વસવાટવાળા પ્રદેશો સુધી પહોંચ્યો.
સ તુઙ્ગં શતશૃઙ્ગં ચ શર્યાતિવનમેવ ચ। પુણ્યમશ્વશિરસ્થાનં સ્થાનમાથર્વણસ્ય ચ
એ ઊંચો, શતશિખર પર્વત, શર્યાતિ વન, પવિત્ર અશ્વશિર સ્થાન અને ઋષિ અથર્વણનું નિવાસસ્થાન પણ જોયું.
વૃષદંશં ચ શૈલેન્દ્રં મહામન્દરમેવ ચ। અપ્સરોભિઃ સમાકીર્ણં કિન્નરૈશ્ચોપશોભિતમ્
પર્વતોના રાજા વૃષદંશ, મહામંદર પર્વત, જ્યાં અપ્સરાઓની ભીડ અને કિન્નરોની શોભા હતી.
તસ્મિઞ્શૈલે વ્રજન્પાર્થઃ સકૃષ્ણઃ સમવૈક્ષત। શુભૈઃ પ્રસ્રવણૈર્જુષ્ટાં હેમધાતુવિભૂષિતામ્
તે પર્વત પર પાર્થ અને કૃષ્ણે શુદ્ધ ઝરણાઓ અને સોનાની ધાતુઓથી શોભતા પ્રવાહોનું દર્શન કર્યું.
ચન્દ્રરશ્મિપ્રકાશાઙ્ગીં પૃથિવીં પુરમાલિનીમ્। સમુદ્રાંશ્ચાદ્ભુતાકારાનપશ્યદ્બહુલાકરાન્
ચાંદની જેવી કાંતિથી તેજસ્વી ધરતી, શહેરોથી શોભાયમાન અને અદ્ભુત આકારવાળા, વિશાળ સમુદ્રો પણ જોયા.
વિયદ્દ્યાં પૃથિવીં ચૈવ તથા વિષ્ણુપદં વ્રજન્। વિસ્મિતઃ સહ કૃષ્ણેન ક્ષિપ્તો બાણ ઇવાભ્યગાત્
આકાશ, ધરતી અને વિષ્ણુના પદની યાત્રા કરતાં, આશ્ચર્યચકિત થઈ કૃષ્ણ સાથે બાણની જેમ ઝડપથી આગળ વધ્યો.
ગ્રહનક્ષત્રસોમાનાં સૂર્યાગ્ન્યોશ્ચ સમત્વિષમ્। અપશ્યત તદા પાર્થો જ્વલન્તમિવ પર્વતમ્
ત્યાં પાર્થે એવો પર્વત જોયો કે જે ગ્રહો, તારાઓ, ચંદ્ર, સૂર્ય અને અગ્નિ જેટલી તેજસ્વિતા ધરાવતો હતો, જાણે હજાર સૂર્યો એકસાથે તેજ આપી રહ્યાં હોય.
સમાસાદ્ય તુ તં શૈલં શૈલાગ્રે સમવસ્થિતમ્। તપોનિત્યં મહાત્માનમપશ્યદ્વૄષભધ્વજમ્
તે પર્વતના શિખરે પહોંચીને, તેણે મહાન આત્માવાળા, તપમાં લીન વૃષભધ્વજને જોયા.
સહસ્રમિવ સૂર્યાણાં દીપ્યમાનં સ્વતેજસા। શૂલિનં જટિલં ગૌરં વલ્કલાજિનવાસસમ્
હજારો સૂર્યો જેટલું તેજ ધરાવતો, ત્રિશૂલધારી, જટાવાળો, ગૌરવર્ણ, વલ્કલ અને મૃગચર્મ પહેરેલો તે દેવ.
નયનાનાં સહસ્રૈશ્ચ વિચિત્રાઙ્ગં મહૌજસમ્। પાર્વત્યા સહિતં દેવં ભૂતસઙ્ઘૈશ્ચ ભાસ્વરૈઃ
હજારો આંખોવાળો, અદભુત આકાર અને મહાન તેજ ધરાવતો, પાર્વતી અને તેજસ્વી ભૂતગણો સાથે તે દેવ દેખાયો.
ગીતવાદિત્રસન્નાદૈર્હાસ્યલાસ્યસમન્વિતમ્। વગ્લિતાસ્ફોટિતોત્ક્રુષ્ટૈઃ પુણ્યૈર્ગન્ધૈશ્ચ સેવિતમ્
ગીત અને વાદ્યોના નાદ સાથે, હાસ્ય અને નૃત્યથી ભરપૂર, ઉલ્લાસ, તાળી અને પવિત્ર સુગંધોથી ગૂંજી રહેલું વાતાવરણ હતું.
સ્તૂયમાનં સ્તવૈર્દિવ્યૈર્ઋષિભિર્બ્રહ્મવાદિભિઃ। ગોપ્તારં સર્વભૂતાનામીશાનં વરદં શિવમ્
બ્રહ્મવિદ્યામાં પારંગત ઋષિઓ દ્વારા દિવ્ય સ્તુતિઓથી જેની પ્રશંસા થાય છે, સર્વ જીવોના રક્ષક, સર્વના સ્વામી, વરદાન આપનાર અને કલ્યાણરૂપ એવા ભગવાનને.
વાસુદેવસ્તુ તં દૃષ્ટ્વા જગામ શિરસા ક્ષિતિમ્। પાર્થેન સહ ધર્માત્મા ગૃણન્બ્રહ્મ સનાતનમ્
વાસુદેવે જ્યારે તેમને જોયા, ત્યારે અર્જુન સાથે ધર્મનિષ્ઠ મનથી માથું ઝુકાવી ધરતીને વંદન કર્યું અને સનાતન બ્રહ્મની સ્તુતિ કરી.
લોકાદિં વિશ્વકર્માણમજમીશાનમવ્યયમ્। મનસઃ પરમં યોનિં ખં વાયું જ્યોતિષાં નિધિમ્
જે સર્વ લોકનો આરંભ છે, જગતના સર્જનહાર છે, જન્મ રહિત છે, અવિનાશી છે, મનનો પરમ આધાર છે, આકાશ, પવન અને પ્રકાશનો ખજાનો છે.
સ્રષ્ટારં વારિધારાણાં ભુવશ્ચ પ્રકૃતિં પરામ્। દેવદાનવયક્ષાણાં માનવાનાં ચ શાસકમ્
જે પાણીના સર્જક છે, ધરતીની પરમ પ્રકૃતિ છે, દેવ, દાનવ, યક્ષ અને મનુષ્યોના શાસક છે.
યોગાનાં ચ પરં ધામ દૃષ્ટં બ્રહ્મવિદાં નિધિમ્। ચારચરસ્ય સ્રષ્ટારં પ્રતિહર્તારમેવ ચ
યોગનો પરમ ધામ, બ્રહ્મજ્ઞાની લોકો માટે દેખાતો ખજાનો, ચાલતા અને સ્થિર સર્વનું સર્જન અને સંહાર કરનાર.
કાલકોપં મહાત્માનં શક્રસૂર્યગુણોદયમ્। વવન્દતુસ્તદા કૃષ્ણૌ વાઙ્મનોબુદ્ધિકર્મભિઃ
કાળના ક્રોધરૂપ, મહાત્મા, ઇન્દ્ર અને સૂર્યના ગુણોના સ્ત્રોત એવા ભગવાનને કૃષ્ણ અને અર્જુને વાણી, મન, બુદ્ધિ અને કર્મથી વંદન કર્યા.
યં પ્રપદ્યન્તિ વિદ્વાંસઃ સૂક્ષ્માધ્યાત્મપદૈષિણઃ। તમજં કારમાત્માનં જગ્મતુઃ શરણં ભવમ્
જેનાં શરણમાં જ્ઞાનીઓ સૂક્ષ્મ આત્મસ્વરૂપની શોધે જાય છે, જે જન્મ રહિત, સર્વનું કારણ અને આત્મા છે—એવા ભવનાં શરણમાં તેઓ ગયા.
અર્જુનશ્ચાપિ તં દેવં ભૂયો ભૂયોઽપ્યવન્દત। જ્ઞાત્વા તં સર્વભૂતાદિં ભૂતભવ્યભવોદ્ભવમ્
અર્જુને પણ વારંવાર એ દેવની ભક્તિપૂર્વક વંદના કરી, કારણ કે તે સર્વ જીવોનો આરંભ, ભૂત, ભવિષ્ય અને વર્તમાનનો મૂળ છે.
શરણ્યં શરણં દેવમીશાનં પરમેશ્વરમ્। જગામ જગતાં નાથમર્જુનઃ સજનાર્દનઃ
શરણ આપનાર દેવ, સર્વના સ્વામી, પરમેશ્વર અને જગતના નાથને અર્જુન અને જનાર્દન મળવા ગયા.
તતસ્તાવાગતૌ દૃષ્ટ્વા નરનારાયણાવુભૌ। સુપ્રસન્નમનાઃ શર્વઃ પ્રોવાચ પ્રહસન્નિવ
પછી, નર અને નારાયણ બંનેને આવ્યા જોઈ, શર્વાએ આનંદિત મનથી હસતાં હસતાં તેમને કહ્યું.