તમાગલિતકેશાન્તં દદૃશુઃ સર્વપાર્થિવાઃ। ઉક્ષાણમિવ સિંહેન પાત્યમાનમચેતસમ્
બધા રાજાઓએ જોયું કે પૌરવના વાળ છૂટેલા છે, અને એ બેભાન થઈને સિંહના હુમલામાં પડેલા વાછરડા જેવો પડી રહ્યો છે.
તમાર્જુનિવશં પ્રાપ્તં કૃષ્યમાણમનાથવત્। પૌરવં પાતિતં દૃષ્ટ્વા નામૃષ્યત જયદ્રૂથઃ
પૌરવ અર્જુનના વશમાં પડી, સહારો વિના ખેંચાતો જોઈને જયદ્રથને એ સહન ન થયું.
સ બર્હિબર્હાવતતં કિઙ્કિણીશતજાલવત્। ચર્મ ચાદાય ખઙ્ગં ચ નદન્પર્યપતદ્રથાત્
એ પછી મોરપાંખ અને ઘંટડીઓથી શોભતા ઢાલ અને તલવાર લઈને, ગર્જના કરતાં રથમાંથી કૂદી પડ્યો.
તતઃ સૈન્ધવમાલોક્ય કાર્ષ્ણિરુત્સૃજ્ય પૌરવમ્। ઉત્પપાત રથાત્તૂર્ણં શ્યેનવન્નિપપાત ચ
પછી સિંધુરાજને જોઈને કૃષ્ણપુત્રએ પૌરવને છોડ્યો અને તરત જ રથમાંથી કૂદી પડ્યો, ગરુડ જેવો નીચે પડ્યો.
પ્રાસપટ્ટિશનિસ્ત્રિંશાઞ્છત્રુભિઃ સમ્પ્રચોદિતાન્। ચિચ્છેદ ચાસિના કાર્ષ્ણિશ્ચર્મણા સંરુરોધ ચ
કૃષ્ણપુત્રએ દુશ્મનોએ ફેંકેલા ભાલા, ભાલ, તલવારો પોતાના તલવારથી કાપી નાખ્યા અને ઢાલથી રોકી લીધા.
સ દર્શયિત્વા સૈન્યાનાં સ્વબાહુબલમાત્મનઃ। તમુદ્યમ્ય મહાખઙ્ગં ચર્મ ચાથ પુનર્બલી
પછી એણે બંને સેનાને પોતાના બળનું પ્રદર્શન કર્યું અને ફરીથી મોટી તલવાર અને ઢાલ ઉપાડી.
વૃદ્ધક્ષત્રસ્ય દાયાદં પિતુરત્યન્તવૈરિણમ્। સસારાભિમુખઃ શૂરઃ શાર્દૂલ ઇવ કુઞ્જરમ્
વીર પુરુષ વૃદ્ધક્ષત્રના વારસ, પોતાના પિતાના કટ્ટર દુશ્મન તરફ વાઘ જેવો હાથી પર દોડે તેમ ધસી ગયો.
તૌ પરસ્પરમાસાદ્ય ખહ્ગદન્તનખાયુધૌ। હૃષ્ટવત્સમ્પ્રજહાતે વ્યાઘ્રકેસરિણાવિવ
બન્ને, હાથમાં તલવાર, દાંત અને નખ જેવા શસ્ત્રો લઈને, એકબીજાને મળ્યા અને વ્યાઘ્ર અને સિંહ જેવી હર્ષભેર લડાઈ કરી.
સમ્પાતેષ્વભિઘાતેષુ નિપાતેષ્વસિચર્મણોઃ। ન તયોરન્તરં કશ્ચિદ્દદર્શ નરસિંહયોઃ
બન્ને નરસિંહો એકબીજાના ઢાળ પર આઘાત કરતા, મારામારી કરતા, એમના વચ્ચે કોઈ અંતર દેખાતું નહોતું.
અવક્ષેપોઽસિનિર્હાદઃ શસ્ત્રાન્તરનિદર્શનમ્। બાહ્યાન્તરનિપાતશ્ચ નિર્વિશેમદૃશ્યત
તલવારના ઘા, શસ્ત્રોની અથડામણ, શસ્ત્રકૌશલ્યનું પ્રદર્શન અને બહાર-અંદરના આઘાતો સ્પષ્ટ નજરે પડતા હતા.
બાહ્યમાભ્યન્તરં ચૈવ ચરન્તૌ માર્ગમુત્તમમ્। દદૃશાતે મહાત્માનૌ સપક્ષાવિવ પર્વતૌ
બન્ને મહાત્માઓ બહાર અને અંદર શ્રેષ્ઠ માર્ગે ચાલતા, પાંખવાળા બે પર્વતો જેવા દેખાતા હતા.
તતો વિક્ષિપતઃ ખઙ્ગં સૌભદ્રસ્ય યશસ્વિનઃ। શરાવરણપક્ષાન્તે પ્રજહાર જયદ્રથઃ
પછી જયદ્રથએ પ્રસિદ્ધ સૌભદ્ર જ્યારે તલવાર હલાવતો હતો ત્યારે, તીરો વડે ઢાંકાયેલા ઢાળના કિનારે તેની તલવાર પર આઘાત કર્યો.
રુક્મપત્રાન્તરે સક્તસ્તસ્મિંશ્ચર્મણિ ભાસ્વરે। સિન્ધુરાજબલોદ્ધૂતઃ સોઽભજ્યત મહાનસિઃ
તે તેજસ્વી ઢાળના સુવર્ણ પટ્ટાઓ વચ્ચે ફસાઈ ગયેલી મોટી તલવાર, સિંધુરાજાની શક્તિથી વાગી, તૂટી ગઈ.
ભગ્નમાજ્ઞાય નિસ્ત્રિંશમવપ્લુત્ય પદાનિ ષટ્। અદૃશ્યત નિમેષેણ સ્વરથં પુનરાસ્થિતઃ
તલવાર તૂટી ગઈ જાણીને, તેણે છ પગલું પાછળ કૂદકો માર્યો અને પળમાં ફરી પોતાના રથ પર ઊભો દેખાયો.
તં કાર્ષ્ણિં સમરાન્મુક્તમાસ્થિતં રથમુત્તમમ્। સહિતાઃ સર્વરાજાનઃ પરિવવ્રુઃ સમન્તતઃ
યુદ્ધમાંથી બચી ઉત્તમ રથ પર ચડેલા કૃષ્ણપુત્રને, બધા રાજાઓ ચારેય બાજુથી ઘેરી લીધો.
તતશ્ચર્મ ચ ખઙ્ગં ચ સમુત્ક્ષિપ્ય મહાબલઃ। નનાદાર્જુનદાયાદઃ પ્રેક્ષમાણો જયદ્રથમ્
પછી અર્જુનપુત્રે પોતાની ઢાળ અને તલવાર ઊંચકી, જયદ્રથને જોઈને ગર્જના કરી.
સિન્ધુરાજં પરિત્યજ્ય સૌભદ્રઃ પરવીરહા। તાપયામાસ તત્સૈન્યં ભુવનં ભાસ્કરો યથા
સૌભદ્રએ સિંધુરાજને છોડીને, શત્રુવીરોના વિનાશક, એ સૈન્યને એવી રીતે તપાડવા લાગ્યો જેમ સૂર્ય જગતને તપાડે છે.
તસ્ય સર્વાયસીં શક્તિં શલ્યઃ કનકભૂષણામ્। ચિક્ષેપ સમરે ઘોરાં દીપ્તામગ્નિશિખામિવ
શલ્યએ તેની સામે સોનાથી શોભિત, આખી લોખંડની, અગ્નિની જ્વાળા જેવી ભયાનક શક્તિ યુદ્ધમાં ફેંકી.
તામવપ્લુત્ય જગ્રાહ વિકોશં ચાકરોદસિમ્। વૈનતેયો યથા કાર્ષ્ણિઃ પતન્તમુરગોત્તમમ્
એ શક્તિ તરફથી કૂદીને, તેણે તેને પકડી લીધી અને તલવાર કાઢી, જેમ વિનતાપુત્ર ગિરતા મહાસર્પને પકડે.
તસ્ય લાષવમાજ્ઞાય સત્વં ચામિતતેજસઃ। સહિતાઃ સર્વરાજાનઃ સિંહનાદમથાનદન્
એ અમિત તેજવાળા વીરનું પરાક્રમ અને સાહસ જોઈ, બધા રાજાઓએ સિંહ જેવી ગર્જના કરી.
તતસ્તામેવ શલ્યસ્ય સૌભદ્રઃ પરવીરહા। મુમોચ ભુજવીર્યેણ વૈદૂર્યવિકૃતાં શિતામ્
પછી સૌભદ્રે, શત્રુવીરોના વિનાશક, એ જ શલ્યની વૈદૂર્યથી શોભિત તીક્ષ્ણ શક્તિ પોતાના હાથના બળથી ફેંકી.
સા તસ્ય રથમાસાદ્ય નિર્મુક્તભુજગોપમા। જઘાન સૂતં શલ્યસ્ય રથાચ્ચૈનમપાતયત્
એ શક્તિ, મુક્ત થયેલા સાપ જેવી, શલ્યના રથને વાગી અને તેના સારથીને મારીને રથમાંથી નીચે પાડી દીધો.
તતો વિરાટદ્રુપદૌ ધૃષ્ટકેતુર્યુધિષ્ઠિરઃ। સાત્યકિઃ કેકયા ભીમો ધૃષ્ટદ્યુમ્નશિખણ્ડિનૌ
પછી વિરાટ, દ્રુપદ, ધૃષ્ટકેતુ, યુધિષ્ઠિર, સાત્યકી, કૈકય, ભીમ, ધૃષ્ટદ્યુમ્ન અને શિખંડિ—
યમૌ ચ દ્રૌપદેયાશ્ચ સાધુસાધ્વિતિ ચુક્રુશુઃ। બાણશબ્દાશ્ચ વિવિધાઃ સિંહનાદાશ્ચ પુષ્કલાઃ
યમદ્વય અને દ્રૌપદીપુત્રો પણ 'શાબાશ! શાબાશ!' કહી ઉલ્લાસે બોલ્યા અને અનેક બાણોના ધ્વનિ તથા જોરદાર સિંહગર્જનાઓ ઉઠી.
પ્રાદુરાસન્હર્ષયન્તઃ સૌભદ્રમપલાયિનમ્। તન્નામૃષ્યન્ત પુત્રાસ્તે શત્રોર્વિજયલક્ષણમ્
જ્યારે સૌભદ્રએ પીઠ ફેરવી, ત્યારે દુશ્મનના વિજયના ચિહ્નથી આનંદિત થઈને તેઓ દેખાયા; પણ તમારા પુત્રો એ સહન કરી શક્યા નહીં.
અથૈનં સહસા સર્વે સમન્તાન્નિશિતૈઃ શરૈઃ। અભ્યાકિરન્મહારાજ જલદા ઇવ પર્વતમ્
પછી બધા એકસાથે ચારેય બાજુથી તીખા બાણોથી એ પર વરસી પડ્યા, રાજા, જેમ વાદળો પર્વત પર વરસે.
તેષાં ચ પ્રિયમન્વિચ્છન્સૂતસ્ય ચ પરાભવમ્। આર્તાયનિરમિત્રઘ્નઃ ક્રુદ્ધઃ સૌભદ્રમભ્યયાત્
તેમને મનગમતું મળવા અને રથચાલકને હરાવવાની ઇચ્છાથી, આર્તાયનનો પુત્ર અમિત્રઘ્ના ક્રોધથી સૌભદ્ર સામે ધસી આવ્યો.
તદ્બલં સુમહદ્દીર્ણં ત્વદીયં પ્રેક્ષ્ય વીર્યવાન્। દધારૈકો રણે પાણ્ડૂન્વૃષસેનોઽસ્ત્રમાયયા
તમારી વિશાળ અને તૂટી ગયેલી સેના જોઈને, વીર વૃષસેનાએ એકલો જ યુદ્ધમાં પાંડવોને પોતાના શસ્ત્રકૌશલ્યથી રોકી રાખ્યા.
શરા દશ દિશો મુક્તા વૃષસેનેન સંયુગે। વિચેરુસ્તે વિનિર્ભિદ્ય નરવાજિરથદ્વિપાન્
યુદ્ધમાં વૃષસેનાએ છોડેલા દસ બાણો માણસો, ઘોડા, રથ અને હાથીઓને ભેદી ને દિશાઓમાં ફરી વળ્યા.
તસ્ય દીપ્તા મહાબાણા વિવિશ્ચેરુઃ સહસ્રશઃ। ભાનોરિવ મહારાજ ઘર્મકાલે મરીચયઃ
એના તેજસ્વી મોટા બાણો હજારોની સંખ્યામાં ઘૂસી ગયા, રાજા, જેમ ઉનાળામાં સૂર્યકિરણો ફેલાય છે.