શલ્યસ્તુ નકુલં વીરઃ સ્વસ્રીયં પ્રિયમાત્મનઃ। વિવ્યાધ પ્રહસન્બાણૈર્લાલયન્કોપયન્નિવ
શૂરવીર શલ્યએ, હસતાં-હસતાં, પોતાના બહેનપુત્ર નકુલને તીરો વડે આ રીતે ઘાયલ કર્યો કે જાણે પ્રેમથી લાડ લાડવી રહ્યો હોય અને સાથે જ તેને ઉશ્કેરતો પણ હોય.
તસ્યાશ્વાનાતપત્રં ચ ધ્વજં સૂતમથો ધનુઃ। નિપાત્ય નકુલઃ સઙ્ખ્યે શઙ્ખં દધ્મૌ પ્રતાપવાન્
નકુલએ યુદ્ધમાં ધીરજપૂર્વક શલ્યના ઘોડા, છત્ર, ધ્વજ, સારથી અને ધનુષ્યને નીચે પાડી દીધા, પછી ગર્વભેર પોતાની શંખ ફૂંકી.
ધૃષ્ટકેતુઃ કૃપેણાસ્તાઞ્છિત્ત્વા બહુવિધાઞ્છરાન્। કૃપં વિવ્યાધ સપ્તત્યા ધ્વજં ચાસ્ય ત્રિભિઃ શરૈઃ
ધૃષ્ટકેતુએ કૃપાચાર્યના અનેક તીરો કાપી નાખ્યા અને પછી સત્તર તીરો વડે કૃપાને ઘાયલ કર્યા, ધ્વજને પણ ત્રણ તીરો મારીને ફાડી નાખ્યો.
તં કૃપઃ શરવર્ષેણ મહતા સમવારયત્। વિવ્યાધ ચ રણે વિપ્રો ધૃષ્ટકેતુમમર્ષણમ્
કૃપાએ ભારે તીરોની વરસાદ વરસાવીને ધૃષ્ટકેતુને રોકી દીધો અને યુદ્ધમાં ગુસ્સાથી તેને ઘાયલ કર્યો.
સાત્યકિઃ કૃતવર્માણં નારાચેન સ્તનાન્તરે। વિદ્ધ્વા વિવ્યાધ સપ્તત્યા પુનરન્યૈઃ સ્મયન્નિવ
સાત્યકીએ કૃતવર્માને પહોળા તીરે છાતીમાં ઘાયલ કર્યો અને પછી જાણે હસતો હોય એમ, સત્તર તીરો વડે ફરીથી ઘાયલ કર્યો.
તં ભોજઃ સપ્તસપ્તત્યા વિદ્ધ્વાઽઽશુ નિશિતૈઃ શરૈઃ। નાકમ્પયત શૈનેયં શીઘ્રો વાયુરિવાચલમ્
ભોજરાજે ઝડપથી સાત્યકી પર સત્તર સત્તર તીરો છોડ્યા, પણ તે પર્વતને પવન હલાવી ન શકે એમ, સાત્યકી અડગ રહ્યો.
સેનાપતિઃ સુશર્માણં ભૃશં મર્મસ્વતાડયત્। સ ચાપિ તં તોમરેણ જત્રુદેશેઽભ્યતાડયત્
સેનાપતિએ સુશર્માને ખુબ જોરથી મર્મસ્થળે ઘાયલ કર્યો, અને સુશર્માએ પણ તેને ભાલાથી છાતીમાં ઘા કર્યો.
વૈકર્તનં તુ સમરે વિરાટઃ પ્રત્યવારયત્। સહ મત્સ્યૈર્મહાવીર્યૈસ્તદદ્ભુતમિવાભવત્
વીરાટએ પોતાના શક્તિશાળી મત્સ્ય યુધ્ધાઓ સાથે મળીને કર્ણને યુદ્ધમાં રોક્યો; એ દ્રશ્ય અદ્ભુત લાગતું હતું.
તત્પૌરુષમભૂત્તત્ર સૂતપુત્રસ્ય દારુણમ્। યત્સૈન્યં વારયામાસ શરૈઃ સન્નતપર્વભિઃ
ત્યાં સુતપુત્ર કર્ણનું ભયાનક પરાક્રમ દેખાયું, જેમણે પોતાના સુસજ્જ તીરો વડે શત્રુ સેના રોકી રાખી.
દ્રુપદસ્તુ સ્વયં રાજા ભગદત્તેન સઙ્ગતઃ। તયોર્યુદ્ધં મહારાજ ચિત્રરૂપમિવાભવત્
દ્રુપદ રાજાએ પોતે ભગદત્ત સાથે યુદ્ધ કર્યું; બંનેનું યુદ્ધ, રાજન, અનેક પ્રકારનું અને અદભુત હતું.
ભગદત્તસ્તુ રાજાનં દ્રુપદં નતપર્વભિઃ। સનિયન્તૃધ્વજરથં વિવ્યાધ પુરુષર્ષભઃ
ભગદત્તે, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, દ્રુપદ રાજા સાથે સાથે તેના સારથી, ધ્વજ અને રથને વક્ર તીરો વડે ઘાયલ કર્યા.
દ્રુપદસ્તુ તતઃ ક્રુદ્ધો ભગદત્તં મહારથમ્। આજઘાનોરસિ ક્ષિપ્રં શરેણાનતપર્વણા
પછી દ્રુપદ ગુસ્સામાં આવીને, ઝડપથી સીધા તીરે મહારથી ભગદત્તને છાતીમાં ઘાયલ કર્યો.
યુદ્ધં યોધવરૌ લોકે સૌમદત્તિશિખણ્ડિનૌ। ભૂતાનાં ત્રાસજનનં ચક્રાતેઽસ્ત્રવિશારદૌ
સૌમદત્તિ અને શિખંડીએ, બંને શસ્ત્રવિદ્યા માં પારંગત, એવું યુદ્ધ કર્યું કે બધાં જીવોમાં ભય પેદા થયો.
ભૂરિશ્રવા રણે રાજન્યાજ્ઞસેનિં મહારથમ્। મહતા સાયકૌઘેન ચ્છાદયામાસ વીર્યવાન્
યુદ્ધમાં શૂરવીર ભૂરિશ્રવાએ મહારથી યાજ્ઞસેન્યને ભારે તીરોની વરસાતથી ઢાંકી દીધો.
શિખણ્ડી તુ તતઃ ક્રુદ્ધઃ સૌમદત્તિં વિશામ્પતે। નવત્યા સાયકાનાં તુ કમ્પયામાસ ભારત
પછી શિખંડીએ ગુસ્સાથી સૌમદત્તિને નવ્વે તીરો વડે હલાવી નાખ્યો, હે ભારત.
રાક્ષસૌ રૌદ્રકર્માણૌ હેડિમ્બાલમ્બુસાવુભૌ। ચક્રાતેઽત્યુદ્ભુતં યુદ્ધં પરસ્પરજયૈષિણૌ
હિદિંબપુત્ર અને અલંબુસ, બંને ભયાનક રાક્ષસો, એકબીજાને હરાવવાની ઈચ્છા સાથે અતિ અદભુત યુદ્ધ કરવા લાગ્યા.
માયાશતસૃજૌ દૃપ્તૌ માયાભિરિતરેતરમ્। અન્તર્હિતૌ ચેરતુસ્તૌ ભૃશં વિસ્મયકારિણૌ
બન્ને અભિમાની રાક્ષસોએ સો સો માયા રચી, એકબીજાથી છુપાઈને ફરતા, અને બધાને આશ્ચર્યચકિત કરી દીધા.
ચેકિતાનોઽનુવિન્દેન યુયુધે ચાતિભૈરવમ્। યથા દેવાસુરે યુદ્ધે બલશક્રૌ મહાબલૌ
ચેકિતાન અને અનુવિંદે વચ્ચે અત્યંત ભયાનક યુદ્ધ થયું, જાણે દેવાસુર યુદ્ધમાં ઇન્દ્ર અને બલિ લડી રહ્યા હોય.
લક્ષ્મણઃ ક્ષત્રદેવેન વિમર્દમકરોદ્ભૃશમ્। યથા વિષ્ણુઃ પુરા રાજન્હિરણ્યાક્ષેણ સંયુગે
લક્ષ્મણએ ક્ષત્રદેવ સાથે ભારે યુદ્ધ કર્યું, જેમ વિષ્ણુએ પહેલાં હિરણ્યાક્ષ સાથે યુદ્ધ કર્યું હતું, રાજા.
તતઃ પ્રચલિતાશ્વેન વિધિવત્કલ્પિતેન ચ। રથેનાભ્યપતદ્રાજન્સૌભદ્રં પૌરવો પૌરવો નદન્
પછી યોગ્ય રીતે જોડાયેલા ઘોડા સાથે, પૌરવ પોતાના રથમાં ગર્જના કરતાં સૌભદ્ર તરફ દોડી આવ્યો, રાજા.
તતોઽભ્યયાત્સ ત્વરિતો યુદ્ધાકાઙ્ક્ષી મહાબલઃ। તેન ચક્રે મહદ્યુદ્ધમભિમન્યુરરિન્દમઃ
પછી મહાબળવાન અને યુદ્ધની ઇચ્છા ધરાવતો તે ઝડપથી આગળ આવ્યો; અર્જુનપુત્ર અભિમન્યુએ તેની સાથે મોટું યુદ્ધ કર્યું.
પૌરવસ્ત્વથ સૌભદ્રં શરવ્રાતૈરવાકિરત્। તસ્યાર્જુનિર્ધ્વજં છત્રં ધનુશ્ચોર્વ્યામપાતયત્
પૌરવએ સૌભદ્ર પર તીરોની વર્ષા કરી; અર્જુનપુત્રએ તેના ધ્વજ, છત્ર અને ધનુષ્ય જમીન પર ફેંકી દીધા.
સૌભદ્રઃ પૌરવં ત્વન્યૈર્વિદ્ધ્વા સપ્તભિરાશુગૈઃ। પઞ્ચભિસ્તસ્ય વિવ્યાધ હયાન્સૂનં ચ સાયકૈઃ
સૌભદ્રએ પૌરવને સાત તીખા તીરો વડે ઘાયલ કર્યો અને પછી પાંચ તીરો વડે તેના ઘોડા અને સારથીને પણ વાગ્યા.
તતઃ પ્રહર્ષયન્સેનાં સિંહવદ્વિનદન્મુહુઃ। સમાદત્તાર્જુનિસ્તૂર્ણં પૌરવાન્તકરં શરમ્
પછી અર્જુનપુત્ર સિંહ જેવો ગર્જતો repeatedly સેનાને આનંદિત કરતો, પૌરવના વિનાશ માટે ઝડપથી ઘાતક તીર ઉપાડ્યો.
તં તુ સન્ધિતમાજ્ઞાય સાયકં ઘોરદર્શનમ્। દ્વાભ્યાં શરાભ્યાં હાર્દિક્યશ્ચિચ્છેદ સશરં ધનુઃ
તે ભયાનક તીર ધનુષ પર ચડાવેલો જોઈને હાર્દિક્યએ બે તીરો વડે તેનું ધનુષ અને તીર બંને કાપી નાખ્યા.
તદુત્સૃજ્ય ધનુશ્છિન્નં સૌભદ્રઃ પરવીરહા। ઉદ્બબર્હ સિતં ખઙ્ગમાદદનાઃ શરાવરમ્
પછી સૌભદ્ર, દુશ્મનવીરોનો સંહારક, તૂટેલું ધનુષ છોડીને ચમકતી તલવાર અને સુંદર ઢાલ હાથમાં લીધી.
સ તેનાનેકતારેણ ચર્મણા કૃતહસ્તવત્। ભ્રાન્તાસિના ચરન્માર્ગાન્દર્શયન્વીર્યમાત્મનઃ
એ અનેક પટ્ટાવાળી ઢાલ હાથમાં લઈને, તલવાર ફરકાવતો, પોતાનું શૌર્ય દર્શાવતો ચારે બાજુ ફરવા લાગ્યો.
ભ્રામિતં પુનરુદ્ધાન્તમાધૂતં પુનરુત્થિતમ્। ચર્મનિસ્ત્રિંશયો રાજન્નિર્વિશેષમદૃશ્યત
એ ઢાલ અને તલવાર ફરી ફરીને, ઊંચી થઈને અને હલાવીને એવી લાગતી હતી કે બંને અલગ ઓળખાતી જ નહોતી, રાજા.
સ પૌરવરથસ્યેષામાપ્લુત્ય સહસા નદન્। પૌરવં રથમાસ્થાય કેશપક્ષે પરામૃશત્
પછી એ ગર્જના કરતાં અચાનક પૌરવના રથ પર ચડ્યો અને પૌરવના વાળ પકડી લીધા.
જઘાનાસ્ય પદા સૂતમસિના પાતયદ્ધૃજમ્। વિક્ષોભ્યામ્ભોનિધિં તાર્ક્ષ્યસ્તં નાગમિવ ચાક્ષિપત્
એણે પગથી સારથીને માર્યો અને તલવારથી તેને ફેંકી દીધો; પછી ગરુડ સમુદ્ર હલાવે તેમ પૌરવને રથમાંથી ફેંકી દીધો.