તાનભિદ્રવતઃ શૂરાંસ્તાવકા દૃઢવિક્રમાઃ। સર્વતઃ પ્રત્યગૃહ્ણન્ત તદભૂદ્રોમહર્ષણમ્
તમારા શૂરવીર અને દૃઢ પરાક્રમી સૈનિકોએ દરેક બાજુથી એ આગળ વધતા પાંડવોનો સામનો કર્યો; ત્યારે યુદ્ધભૂમિમાં ભયાનક અથડામણ થઈ.
શતમાયસ્તુ શકુનિઃ સહદેવં સમાદ્રવત્। સનિયન્તૃધ્વજરથં વિવ્યાઘ નિશિતૈઃ શરૈઃ
કપટકલા જાણનારા શકુનેએ સહદેવ પર સો પ્રકારની માયા વડે આક્રમણ કર્યું અને તીખા તીરો વડે તેના રથ, ધ્વજ, સારથી અને ઘોડાઓને ઘાયલ કર્યા.
તસ્ય માદ્રીસુતઃ કેતું ધનુઃ સૂતં હયાનપિ। નાતિક્રુદ્ધઃ શરૈશ્છિત્ત્વા ષષ્ઠ્યા વિવ્યાધ સૌબલમ્। `ભિત્ત્વા ચ શરવર્ષેણ શકુનિં પ્રત્યવારયત્
પછી માદ્રીપુત્રે વધારે ગુસ્સો કર્યા વિના, શકુનિનો ધ્વજ, ધનુષ્ય, સારથી અને ઘોડાઓ તીરો વડે કાપી નાખ્યા અને સાઉબલને સાઠ તીરો મારીને, તીરોની વરસાદને ચીરી શકુનિને પાછો હાંકી દીધો.
ગદાં ગૃહીત્વા શકુનિઃ પ્રચસ્કન્દ રથોત્તમાત્। સ તસ્ય ગદયા રાજન્રથાત્સૂતમપાતયત્
પછી શકુનિએ ગદા પકડીને પોતાના ઉત્તમ રથમાંથી નીચે ઊતર્યો અને, હે રાજા, ગદાથી સહદેવના રથના સારથીને ફટકારી પાડી દીધો.
તતસ્તૌ વિરથૌ રાજન્ગદાહસ્તૌ મહાબલૌ। ચિક્રીડતૂ રણે શૂરૌ સશૃઙ્ગાવિવ પર્વતૌ
પછી એ બંને મહાબલી અને શૂરવીર, રથ વિના અને ગદા હાથમાં લઈને યુદ્ધમાં આમ રમ્યા, જાણે બે શૃંગવાળા પર્વતો એકબીજાને ટકરાય.
દ્રોણઃ પાઞ્ચાલદાયાદં વિવ્યાધ નિશિતૈઃ શરૈઃ। તયોસ્તત્ર મહારાજ બાણવર્ષૈઃ પ્રકાશિતમ્। ખદ્યોતૈરિવ ચાકાશં પ્રદોષે પુરુષર્ષભ
દ્રોણે પાંચાલના વારસને તીખા તીરો વડે ઘાયલ કર્યો; ત્યાં બંને તરફથી તીરોની વરસાદ એવી ઝળહળી કે જાણે સાંજના સમયે આકાશમાં જ્યોતિઓ ચમકે.
વિવિંશતિં ભીમસેનો વિંશત્યા નિશિતૈઃ શરૈઃ। વિદ્ધ્વા નાકમ્પયદ્વીરસ્તદદ્ભુતમિવાભવત્
ભીમસેને વીર વિવિંશતિને વીસ તીખા તીરો મારી ઘાયલ કર્યો, છતાં એ હલ્યો પણ નહીં; એ જોઈ સૌને આશ્ચર્ય થયું.
વિવિંશતિસ્તુ સહસા વ્યશ્વકેતુશરાસનમ્। ભીમં ચક્રે મહારાજ તતઃ સૈન્યાન્યપૂજયન્
વિવિંશતિએ અચાનક પોતાનું ધનુષ્ય અને તીરો તોડી નાખ્યા અને, હે રાજા, ભીમ પર તૂટી પડ્યો; એ માટે સૈન્યોએ તેની પ્રશંસા કરી.
સ તન્ન મમૃષે વીરઃ શત્રોર્વિક્રમમાહવે। તતોઽસ્ય ગદયા દાન્તાન્હયાત્સર્વાનપાતયત્
એ વીર દુશ્મનના પરાક્રમને યુદ્ધમાં સહન કરી શક્યો નહીં; એટલે તેણે પોતાની ગદાથી બધા ઘોડાઓને ફટકારી પાડી દીધા.
હતાશ્વાત્સ રથાદ્રાજન્ગૃહ્ય ચર્મ મહાબલઃ। અભ્યયાદ્ભીમસેનં તુ મત્તો મત્તમિવ દ્વિપમ્
ઘોડાઓ માર્યા ગયા પછી એ મહાબલી રથમાંથી ઊતરી, ઢાલ પકડીને, ભીમસેન સામે એવો દોડ્યો જાણે એક ઉગ્ર હાથી બીજાં હાથીને લલકારતો જાય.
શલ્યસ્તુ નકુલં વીરઃ સ્વસ્રીયં પ્રિયમાત્મનઃ। વિવ્યાધ પ્રહસન્બાણૈર્લાલયન્કોપયન્નિવ
શૂરવીર શલ્યએ, હસતાં-હસતાં, પોતાના બહેનપુત્ર નકુલને તીરો વડે આ રીતે ઘાયલ કર્યો કે જાણે પ્રેમથી લાડ લાડવી રહ્યો હોય અને સાથે જ તેને ઉશ્કેરતો પણ હોય.
તસ્યાશ્વાનાતપત્રં ચ ધ્વજં સૂતમથો ધનુઃ। નિપાત્ય નકુલઃ સઙ્ખ્યે શઙ્ખં દધ્મૌ પ્રતાપવાન્
નકુલએ યુદ્ધમાં ધીરજપૂર્વક શલ્યના ઘોડા, છત્ર, ધ્વજ, સારથી અને ધનુષ્યને નીચે પાડી દીધા, પછી ગર્વભેર પોતાની શંખ ફૂંકી.
ધૃષ્ટકેતુઃ કૃપેણાસ્તાઞ્છિત્ત્વા બહુવિધાઞ્છરાન્। કૃપં વિવ્યાધ સપ્તત્યા ધ્વજં ચાસ્ય ત્રિભિઃ શરૈઃ
ધૃષ્ટકેતુએ કૃપાચાર્યના અનેક તીરો કાપી નાખ્યા અને પછી સત્તર તીરો વડે કૃપાને ઘાયલ કર્યા, ધ્વજને પણ ત્રણ તીરો મારીને ફાડી નાખ્યો.
તં કૃપઃ શરવર્ષેણ મહતા સમવારયત્। વિવ્યાધ ચ રણે વિપ્રો ધૃષ્ટકેતુમમર્ષણમ્
કૃપાએ ભારે તીરોની વરસાદ વરસાવીને ધૃષ્ટકેતુને રોકી દીધો અને યુદ્ધમાં ગુસ્સાથી તેને ઘાયલ કર્યો.
સાત્યકિઃ કૃતવર્માણં નારાચેન સ્તનાન્તરે। વિદ્ધ્વા વિવ્યાધ સપ્તત્યા પુનરન્યૈઃ સ્મયન્નિવ
સાત્યકીએ કૃતવર્માને પહોળા તીરે છાતીમાં ઘાયલ કર્યો અને પછી જાણે હસતો હોય એમ, સત્તર તીરો વડે ફરીથી ઘાયલ કર્યો.
તં ભોજઃ સપ્તસપ્તત્યા વિદ્ધ્વાઽઽશુ નિશિતૈઃ શરૈઃ। નાકમ્પયત શૈનેયં શીઘ્રો વાયુરિવાચલમ્
ભોજરાજે ઝડપથી સાત્યકી પર સત્તર સત્તર તીરો છોડ્યા, પણ તે પર્વતને પવન હલાવી ન શકે એમ, સાત્યકી અડગ રહ્યો.
સેનાપતિઃ સુશર્માણં ભૃશં મર્મસ્વતાડયત્। સ ચાપિ તં તોમરેણ જત્રુદેશેઽભ્યતાડયત્
સેનાપતિએ સુશર્માને ખુબ જોરથી મર્મસ્થળે ઘાયલ કર્યો, અને સુશર્માએ પણ તેને ભાલાથી છાતીમાં ઘા કર્યો.
વૈકર્તનં તુ સમરે વિરાટઃ પ્રત્યવારયત્। સહ મત્સ્યૈર્મહાવીર્યૈસ્તદદ્ભુતમિવાભવત્
વીરાટએ પોતાના શક્તિશાળી મત્સ્ય યુધ્ધાઓ સાથે મળીને કર્ણને યુદ્ધમાં રોક્યો; એ દ્રશ્ય અદ્ભુત લાગતું હતું.
તત્પૌરુષમભૂત્તત્ર સૂતપુત્રસ્ય દારુણમ્। યત્સૈન્યં વારયામાસ શરૈઃ સન્નતપર્વભિઃ
ત્યાં સુતપુત્ર કર્ણનું ભયાનક પરાક્રમ દેખાયું, જેમણે પોતાના સુસજ્જ તીરો વડે શત્રુ સેના રોકી રાખી.
દ્રુપદસ્તુ સ્વયં રાજા ભગદત્તેન સઙ્ગતઃ। તયોર્યુદ્ધં મહારાજ ચિત્રરૂપમિવાભવત્
દ્રુપદ રાજાએ પોતે ભગદત્ત સાથે યુદ્ધ કર્યું; બંનેનું યુદ્ધ, રાજન, અનેક પ્રકારનું અને અદભુત હતું.
ભગદત્તસ્તુ રાજાનં દ્રુપદં નતપર્વભિઃ। સનિયન્તૃધ્વજરથં વિવ્યાધ પુરુષર્ષભઃ
ભગદત્તે, પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, દ્રુપદ રાજા સાથે સાથે તેના સારથી, ધ્વજ અને રથને વક્ર તીરો વડે ઘાયલ કર્યા.
દ્રુપદસ્તુ તતઃ ક્રુદ્ધો ભગદત્તં મહારથમ્। આજઘાનોરસિ ક્ષિપ્રં શરેણાનતપર્વણા
પછી દ્રુપદ ગુસ્સામાં આવીને, ઝડપથી સીધા તીરે મહારથી ભગદત્તને છાતીમાં ઘાયલ કર્યો.
યુદ્ધં યોધવરૌ લોકે સૌમદત્તિશિખણ્ડિનૌ। ભૂતાનાં ત્રાસજનનં ચક્રાતેઽસ્ત્રવિશારદૌ
સૌમદત્તિ અને શિખંડીએ, બંને શસ્ત્રવિદ્યા માં પારંગત, એવું યુદ્ધ કર્યું કે બધાં જીવોમાં ભય પેદા થયો.
ભૂરિશ્રવા રણે રાજન્યાજ્ઞસેનિં મહારથમ્। મહતા સાયકૌઘેન ચ્છાદયામાસ વીર્યવાન્
યુદ્ધમાં શૂરવીર ભૂરિશ્રવાએ મહારથી યાજ્ઞસેન્યને ભારે તીરોની વરસાતથી ઢાંકી દીધો.
શિખણ્ડી તુ તતઃ ક્રુદ્ધઃ સૌમદત્તિં વિશામ્પતે। નવત્યા સાયકાનાં તુ કમ્પયામાસ ભારત
પછી શિખંડીએ ગુસ્સાથી સૌમદત્તિને નવ્વે તીરો વડે હલાવી નાખ્યો, હે ભારત.
રાક્ષસૌ રૌદ્રકર્માણૌ હેડિમ્બાલમ્બુસાવુભૌ। ચક્રાતેઽત્યુદ્ભુતં યુદ્ધં પરસ્પરજયૈષિણૌ
હિદિંબપુત્ર અને અલંબુસ, બંને ભયાનક રાક્ષસો, એકબીજાને હરાવવાની ઈચ્છા સાથે અતિ અદભુત યુદ્ધ કરવા લાગ્યા.
માયાશતસૃજૌ દૃપ્તૌ માયાભિરિતરેતરમ્। અન્તર્હિતૌ ચેરતુસ્તૌ ભૃશં વિસ્મયકારિણૌ
બન્ને અભિમાની રાક્ષસોએ સો સો માયા રચી, એકબીજાથી છુપાઈને ફરતા, અને બધાને આશ્ચર્યચકિત કરી દીધા.
ચેકિતાનોઽનુવિન્દેન યુયુધે ચાતિભૈરવમ્। યથા દેવાસુરે યુદ્ધે બલશક્રૌ મહાબલૌ
ચેકિતાન અને અનુવિંદે વચ્ચે અત્યંત ભયાનક યુદ્ધ થયું, જાણે દેવાસુર યુદ્ધમાં ઇન્દ્ર અને બલિ લડી રહ્યા હોય.
લક્ષ્મણઃ ક્ષત્રદેવેન વિમર્દમકરોદ્ભૃશમ્। યથા વિષ્ણુઃ પુરા રાજન્હિરણ્યાક્ષેણ સંયુગે
લક્ષ્મણએ ક્ષત્રદેવ સાથે ભારે યુદ્ધ કર્યું, જેમ વિષ્ણુએ પહેલાં હિરણ્યાક્ષ સાથે યુદ્ધ કર્યું હતું, રાજા.
તતઃ પ્રચલિતાશ્વેન વિધિવત્કલ્પિતેન ચ। રથેનાભ્યપતદ્રાજન્સૌભદ્રં પૌરવો પૌરવો નદન્
પછી યોગ્ય રીતે જોડાયેલા ઘોડા સાથે, પૌરવ પોતાના રથમાં ગર્જના કરતાં સૌભદ્ર તરફ દોડી આવ્યો, રાજા.