યુગાન્તમિવ કુર્વાણં ભીષ્મં યૌધિષ્ઠિરે બલે । નામૃષ્યત મહાબાહુર્માધવઃ પરવીરહા
મહાબળવાન માધવ દુશ્મન વીરોને હરાવનાર, યુધિષ્ઠિરના સેના તરફ ભીષ્મને યુગના અંત જેવો ભયંકર બનતો જોઈને સહન કરી શક્યા નહિ.
ઉત્સૃજ્ય રજતપ્રખ્યાન્હયાન્પાર્થસ્ય મારિષ । વાસુદેવસ્તતો યોગી પ્રચસ્કન્દ મહારથાત્
મિત્ર, પાર્થના ચાંદી જેવાં તેજસ્વી ઘોડાઓને છોડી, યોગી વાસુદેવ મહારથ રથમાંથી નીચે ઊતરી ગયા.
અભિદુદ્રાવ ભીષ્મં સ ભુજપ્રહરણો બલી। પ્રતોદપાણિસ્તેજસ્વી સિંહવદ્વિનદન્મુહુઃ
બળવાન, હાથમાં કસોટી અને ચમકતા ચહેરા સાથે, પોતાના હાથને શસ્ત્ર બનાવી, તે ભીષ્મ તરફ સિંહ જેવો ગર્જના કરતાં દોડી ગયા.
દારયન્નિવ પદ્ભ્યાં સ જગતીં જગદીશ્વરઃ । ક્રોધતામ્રેક્ષણઃ કૃષ્ણો જિઘાંસુરમિતદ્યુતિઃ
જગતના સ્વામી કૃષ્ણ, ક્રોધથી આંખો લાલ થઈ ગઈ હતી, તેઓ પગથી ધરતીને ચીરી નાખે તેમ દોડી રહ્યા હતા, દુશ્મનને મારવાની મનોકામનાથી ભરપૂર.
ગ્રસન્નિવ ચ તેજાંસિ તાવકાનાં મહાહવે । દૃષ્ટ્વા માધવમાક્રન્દે ભીષ્માયોદ્યતમન્તિકે
મહાસંગ્રામમાં માધવ એવા દેખાતા હતા કે જાણે તમારા લોકોની શક્તિઓને ગળી જાય છે, અને ભીષ્મ સામે ક્રોધથી ભરાઈને તડકારવા તૈયાર થઈ આગળ વધતા હતા.
હતો ભીષ્મો હતો ભીષ્મ ઇતિ તત્રસ્મ સૈનિકાઃ । ક્રોશન્તઃ પ્રાદ્રવન્સર્વે વાસુદેવભયાતુરાઃ
"ભીષ્મ મરી ગયા! ભીષ્મ મરી ગયા!" એમ બધાં સૈનિકો વાસુદેવના ભયથી ડરીને બૂમો પાડતા ભાગી પડ્યા.
પીતકૌશેયસંવીતો મણિશ્યામો જનાર્દનઃ । શુશુભે વિદ્રવન્ભીષ્મં વિદ્યુન્માલી યથામ્બુદઃ
પીળા રેશમના વસ્ત્ર પહેરેલા, મણિ જેવાં શ્યામવર્ણી જનાર્દન, વીજળીથી શોભતા મેઘ જેવા, ભીષ્મ સામે દોડતાં ખૂબ તેજસ્વી લાગતા હતા.
સ સિંહ ઇવ માતઙ્ગં યથર્ષભ ઇવર્ષભમ્ । અભિદુદ્રાવ વેગેન વિનદન્યાદવર્ષભઃ
માણસોમાં શ્રેષ્ઠ એવા વીર, સિંહ જેવો હાથી પર અને વાછરડા જેવો બીજાં વાછરડા પર દોડી જાય એ રીતે, ગર્જના કરતાં ઝડપથી આગળ વધ્યા.
તમાપતન્તં સંપ્રેક્ષ્ય પુણ્ડરીકાક્ષમાહવે। અસંભ્રમં રણે ભીષ્મો વિચકર્ષ મહદ્ધનુઃ । ઉવાચ ચૈવ ગોવિન્દમસંભ્રાન્તેન ચેતસા
પદ્મનેત્ર કૃષ્ણને યુદ્ધમાં પોતાની તરફ દોડી આવતાં જોઈ, ભીષ્મે અચળ મનથી મહાન ધનુષ્ય ખેંચ્યું અને ગોવિંદને નિર્ભયપણે કહ્યું.
એહ્યેહિ પુણ્ડરીકાક્ષ દેવદેવ નમોસ્તુ તે । મામદ્ય સાત્વતશ્રેષ્ઠ તાપયસ્ત મહાહવે
આવો, પદ્મનેત્ર! દેવોમાંના દેવ, તમને વંદન છે. સાત્વતોમાં શ્રેષ્ઠ, આજે આ મહાયુદ્ધમાં મને દુઃખ ન આપો.
ત્વયા હિ દેવ સંગ્રામે હતસ્યાપિ મમાનઘ । શ્રેય એવ પરં કૃષ્ણ લોકે ભવતિ સર્વતઃ
દેવ, જો તમે યુદ્ધમાં મને મારી નાખો તો, હે નિર્દોષ કૃષ્ણ, એ મારા માટે સર્વત્ર સર્વોત્તમ કલ્યાણ જ છે.
સંભાવિતોઽસ્મિ ગોવિન્દ ત્રૈલોક્યેનાદ્ય સંયુગે। પ્રહરસ્વ યથેષ્ટં વૈ દાસોઽસ્મિ તવ ચાનઘ
ગોવિંદ, આજે આ યુદ્ધમાં ત્રણેય લોકોએ મને માન આપ્યો છે. હે નિર્દોષ, તમે ઇચ્છો તેમ પ્રહાર કરો, હું તો તમારો દાસ છું.
અન્વગેવ તતઃ પાર્થઃ સમભિદ્રુત્ય કેશવમ્ । નિજગ્રાહ મહાબાહુર્બાહુભ્યાં પરિગૃહ્ય વૈ
પછી પાર્થ, કેશવના પાછળ દોડી, પોતાના બળવાન હાથથી તેમને મજબૂતીથી પકડીને વળગી પડ્યા.
નિગૃહ્યમાણઃ પાર્થેન કૃષ્ણો રાજીવલોચનઃ । જગામૈવૈનમાદાય વેગેન પુરુષોત્તમઃ
પાર્થ દ્વારા રોકાતા, કમળનેત્ર કૃષ્ણ પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ હતા, તેઓ ઝડપથી તેમને લઇ ગયા.
પાર્થસ્તુ વિષ્ટભ્ય બલાચ્ચરણૌ પરવીરહા । નિજગ્રાહ હૃષીકેશં કથંચિદ્દશમે પદે
પાર્થે પોતાની તાકાતથી પગ મજબૂત રાખી, દસમા પગલે હૃષીકેશને કઈ રીતેક પકડી લીધા.
તત એવમુવાચાર્તઃ ક્રોધપર્યાકુલેક્ષણમ્ । નિઃશ્વસન્તં યથા નાગમર્જુનઃ પ્રણયાત્સખા
પછી અર્જુન દુઃખી થઈ, ક્રોધથી આંખો લાલ અને ઉગ્ર શ્વાસ લેતાં, સાપ જેવો, મિત્રને પ્રેમથી બોલ્યા.
નિવર્તસ્વ મહાબાહો નાનૃતં કર્તુમર્હસિ । યત્ત્વયા કથિતં પૂર્વં ન યોત્સ્યામીતિ કેશવ
મહાબાહુ, પાછા વળો! તમે અસત્ય ન કરો. કેશવ, તમે પોતે અગાઉ કહ્યું હતું કે હું યુદ્ધ નહીં કરું.
મિથ્યાવાદીતિ લોકાસ્ત્વાં કથયિષ્યન્તિ માધવ । મમૈષ ભારઃ સર્વો હિ હનિષ્યામિ પિતામહમ્
માધવ, લોકો તમને મિથ્યાવાદી કહેશે. આખું ભાર તો મારું છે; પિતામહને હું જ મારીશ.
શપે કેશવ શસ્ત્રેણ સત્યેન સુકૃતેન ચ। અન્તં યથા ગમિષ્યામિ શત્રૂણાં શત્રુસૂદન
હે કેશવ, હું મારા શસ્ત્ર, સત્ય અને સારા કર્મોનું શપથ લઈને કહું છું કે, હે શત્રુહંતાર, હું મારા શત્રુઓનો અંત લાવીને જ રહીશ.
અદ્યૈવ પશ્ય દુર્ધર્ષં પાત્યમાનં મહારથમ્ । તારાપતિમિવાપૂર્ણમન્તકાલે યદૃચ્છયા
આજે જ તમે એ દુર્લંગ્ય મહારથીને પડી રહ્યો છે તે જોઈ લો, જેમ તારા-પતિ પોતાની સમયસીમા પૂરી થતાં અચાનક પડી જાય છે.
માધવસ્તુ વચઃ શ્રુત્વા ફલ્ગુનસ્ય મહાત્મનઃ। `અભવત્પરમપ્રીતો દૃષ્ટ્વા પાર્થસ્ય વિક્રમમ્'। ન કિંચિદુક્ત્વા સક્રોધ આરુરોહ રથં પુનઃ
માધવએ મહાત્મા ફલ્ગુનના શબ્દો સાંભળી અને પાર્થનું શૌર્ય જોઈને અત્યંત પ્રસન્નતા અનુભવી; તેણે કશું કહ્યું નહીં, પણ ક્રોધથી ફરી રથ પર ચઢી ગયો.
તૌ રથસ્થૌ નરવ્યાઘ્રૌ ભીષ્મઃ શાન્તનવઃ પુનઃ। વવર્ષ શરવર્ષેણ મેઘો વૃષ્ટ્યા યથાઽચલૌ
એ બંને પુરુષસિંહો રથ પર ઊભા હતા ત્યારે શાંતનુપુત્ર ભીષ્મએ મેઘ જેમ પર્વતો પર વરસાદ વરસાવે તેમ, તીક્ષ્ણ બાણોની વર્ષા કરી.
પ્રાણાનાદત્ત યોધાનાં પિતા દેવવ્રતસ્તવ। ગભસ્તિભિરિવાદિત્યસ્તેજાંસિ શિશિરાત્યયે
તારા પિતા દેવવ્રતએ યુદ્ધમાં યોદ્ધાઓના પ્રાણ લઈ લીધા, જેમ શીતકાળના અંતે સૂર્ય પોતાની કિરણોથી બધાનું તેજ ખેંચી લે છે.
યથા કુરૂણાં સૈન્યાનિ બભઞ્જુર્યુધિ પાણ્ડવાઃ । તથા પાણ્ડવસૈન્યાનિ બભઞ્જ યુધિ તે પિતા
પાંડવો જેમ યુદ્ધમાં કૌરવોની સેના તોડી નાખતા હતા, તેમ જ તારા પિતાએ પણ યુદ્ધમાં પાંડવોની સેના તોડી નાખી.
હતવિદ્રુતસૈન્યાસ્તુ નિરુત્સાહા વિચેતસઃ । નિરીક્ષિતું ન શેકુસ્તે ભીષ્મમપ્રતિમં રણે
જ્યારે તેમની સેના મારી અને વિખેરી પડી, ત્યારે બધા નિરાશ અને ગભરાયેલા થઈ ગયા; તેઓ યુદ્ધમાં અપ્રતિમ એવા ભીષ્મને જોઈ પણ શક્યા નહીં.
મધ્યં ગતમિવાદિત્યં પ્રતપન્તં સ્વતેજસા । તે વધ્યમાના ભીષ્મેણ શતશોઽથ સહસ્રશઃ
ભીષ્મના હાથથી સૈનિકો સૈંકડો અને હજારો સંખ્યામાં મારાતા, એ લોકો મધ્યાહ્નના સૂર્ય સામે ઊભેલા માણસ જેવાં લાગતા, જે પોતાની જ તેજસ્વિતાથી પ્રજ્વલિત હતો.
કુર્વાણં સમરે કર્માણ્યતિમાનુષવિક્રમમ્। વીક્ષાંચક્રુર્મહારાજ પાણ્ડવા ભયપીડિતાઃ
મહારાજ, જ્યારે પાંડવો ભીષ્મને યુદ્ધમાં માનવશક્તિને પણ પાર કરનાર વિક્રમ કરતા જોઈ રહ્યા હતા, ત્યારે તેઓ ડરથી વ્યાકુળ થઈ ગયા.
તથા પાણ્ડવસૈન્યાનિ દ્રાવ્યમાણાનિ ભારત। ત્રાતારં નાધ્યગચ્છન્ત ગાવઃ પઙ્કગતા ઇવ। પિપીલિકા ઇવ ક્ષુણ્ણા દુર્બલા બલિના રણે
હે ભારત, પાંડવોની સેના જ્યારે હાંકી કાઢવામાં આવી રહી હતી, ત્યારે તેમને કોઈ બચાવનાર મળ્યો નહીં; તેઓ કાદવમાં ફસાયેલા ગાય કે બળવાને દબાવેલી કમજોર ચીંટી જેવી હાલતમાં હતા.
તથૈવ યોધા રાજેન્દ્ર ભીષ્મેણામિત્રઘાતિના। સમરે મૃદિતાઃ સર્વે પાણ્ડવાઃ સહ સૃઞ્જયૈઃ
એ જ રીતે, રાજા, ભીષ્મે યુદ્ધમાં પાંડવો અને શ્રિઞ્જયોને પણ સંપૂર્ણપણે દબાવી નાખ્યા.
મહારથં ભારત દુષ્પ્રકમ્પં શરૌઘિણં પ્રતપન્તં નરેન્દ્રાન્। ભીષ્મં ન શેકુઃ પ્રતિવીક્ષિતું તે શરાર્ચિષં સૂર્યમિવાતપન્તમ્
હે ભારત, એ રાજાઓ મહારથી, અડગ અને બાણવર્ષા કરતા ભીષ્મને જોઈ પણ શક્યા નહીં; તેઓ રાજાઓમાં સૂર્ય જેવો તેજસ્વી હતો.