નાભિમન્યુમપશ્યન્ત નૈવ સ્વાન્ન પરાન્રણે । અભિમન્યુશ્ચ તદૃષ્ટ્વા ઘોરરૂપં મહત્તમઃ
એ અંધકારમાં, કોઈને અભિમન્યુ દેખાયો નહીં, પોતાનાં કે પરાયાં પણ યુદ્ધમાં દેખાયા નહીં. અને અભિમન્યુએ એ ભયાનક અને વિશાળ અંધકાર જોઈને—
પ્રાદુશ્ચક્રેઽસ્ત્રમત્સુગ્રં ભાસ્કરં કુરુનન્દનઃ । તતઃ પ્રકાશમભવજ્જગત્સર્વં મહીપતે
કુરુપુત્રએ પછી અત્યંત તેજસ્વી અને ભયાનક અસ્ત્ર છોડ્યું. એ પછી, રાજા, આખું જગત પ્રકાશથી ભરાઈ ગયું.
તાં ચાભિજઘ્નિવાન્માયાં રાક્ષસસ્ય દુરાત્મનઃ । સંક્રુદ્ધશ્ચ મહાવીર્યો રાક્ષસેન્દ્રં નરોત્તમઃ
પછી તેણે એ દુષ્ટ રાક્ષસની માયા નષ્ટ કરી નાખી. અને ક્રોધથી ભરેલા મહાવીરએ રાક્ષસોના રાજાને આક્રમણ કર્યું.
છાદયામાસ સમરે શરૈઃ સન્નતપર્વભિઃ। બહ્વીસ્તથાઽન્યા માયાશ્ચ પ્રયુક્તાસ્તેન રક્ષસા
યુદ્ધમાં તેણે તીક્ષ્ણ પાંખવાળા બાણોથી તેને ઢાંકી દીધો. એ જ રીતે, રાક્ષસે ઘણી બીજી માયાઓ પણ વાપરી.
સર્વાસ્ત્રવિદમેયાત્મા વારયામાસ ફાલ્ગુનિઃ। હતમાયં તતો રક્ષો વધ્યમાનં ચ સાયકૈઃ
ફાલ્ગુને, જે સર્વ અસ્ત્રોનો જાણકાર અને સ્વમનમાં સ્થિર હતો, એ બધું રોકી દીધું. પછી, તેની માયા નાશ પામી અને બાણોથી ઘાયલ થયેલો રાક્ષસ—
રથં તત્રૈવ સંત્યજ્ય પ્રાદ્રવન્મહતો ભયાત્। તસ્મિન્વિનિર્જિતે તૂર્ણં કૂટયોધિનિ રાક્ષસે
એ જ જગ્યા પર પોતાનું રથ છોડી, ભારે ભયથી ભાગી ગયો. એ કપટી રાક્ષસ ઝડપથી પરાજિત થયો ત્યારે—
આર્જુનિઃ સમરે સૈન્યં તાવકં સંમમર્દ હ। મદાન્ધો વન્યનાગેન્દ્રઃ સપદ્માં પદ્મિનીમિવ
પછી અર્જુને યુદ્ધમાં તમારી સેના પર એવો પ્રહાર કર્યો, જેમ કે ઉન્મત્ત જંગલી હાથી કમળોવાળી તળાવને પામલે છે.
તતઃ શાન્તનવો ભીષ્મઃ સૈન્યં દૃષ્ટ્વાઽભિવિદ્રુતમ્। મહતા શરવર્ષેણ સૌભદ્રં પર્યવારયત્
પછી શાંતનુપુત્ર ભીષ્મે, સેના વિખેરાઈ રહી છે તે જોઈ, સુભદ્રાપુત્રને ભારે બાણવર્ષાથી ઘેરી લીધો.
કોષ્ઠીકૃત્ય ચ તં વીરં ધાર્તરાષ્ટ્રા મહારથઃ । એવં સુબહવો યુદ્ધે તતક્ષુઃ સાયકૈર્દૃઢમ્
પછી ધૃતરાષ્ટ્રપક્ષના મહારથીઓએ એ વીરને ઘેરીને યુદ્ધમાં અનેક બાણોથી જોરદાર પ્રહાર કર્યો.
સ તેષાં રથિનાં વીરઃ પિતુસ્તુલ્યપરાક્રમઃ । સદૃશો વાસુદેવસ્ય વિક્રમેણ બલેન ચ
તે રથીઓમાં વીર, પોતાના પિતા જેટલી શક્તિ ધરાવતો હતો, અને વાસુદેવ જેવી હિંમત અને બળ ધરાવતો હતો.
ઉભયોઃ સદૃશં કર્મ સ પિતુર્માતુલસ્ય ચ । રણે બહુવિધં ચક્રે સર્વશસ્ત્રભૃતાં વરઃ
યુદ્ધમાં તેણે પોતાના પિતા અને મામા બંને જેવી બહાદુરી અને કૌશલ્ય બતાવ્યું. એ સર્વ શસ્ત્રધારીઓમાં શ્રેષ્ઠ હતો અને અનેક વિદ્યા બતાવી.
તતો ધનઞ્જયો વીરો વિનિઘ્નંસ્તવ સૈનિકાન્ । આસસાદ રણે ભીષ્મં પુત્રપ્રેપ્સુરમર્ષણઃ
પછી ધનંજય અર્જુન, વીરતાથી તમારી સૈનિકોને સંહારતો, યુદ્ધમાં પોતાના પુત્રની આશાથી અને ઉત્સાહથી ભીષ્મ પાસે પહોંચ્યો.
તથૈવ સમરે રાજન્પિતા દેવવ્રતસ્તવ । આસસાદ રણે પાર્થં સ્વર્ભાનુરિવ ભાસ્કરમ્
એ જ રીતે, રાજા, તમારા પિતા દેવવ્રત પણ યુદ્ધમાં પાર્થ પાસે આવ્યા, જેમ સ્વર્ભાનુ સૂર્ય પાસે જાય છે.
તતઃ સરથનાગાશ્વાઃ પુત્રાસ્તવ જનેશ્વર । પરિવવ્રૂ રણે ભીષ્મં જુગુપુશ્ચ સમન્તતઃ
પછી, મનુષ્યોના રાજા, તમારા પુત્રોએ પોતાના રથ, હાથી અને ઘોડાઓ સાથે યુદ્ધમાં ભીષ્મને ઘેરી લીધો અને સર્વ તરફથી તેની રક્ષા કરી.
તથૈવ પાણ્ડવા રાજન્પરિવાર્ય ધનઞ્જયમ્ । રણાય મહતે યુક્તા દંશિતા ભરતર્ષભ
એ જ રીતે, રાજા, પાંડવો પણ ધનંજયને ઘેરીને મહાયુદ્ધ માટે દૃઢ નિશ્ચય સાથે ઊભા રહ્યા, હે ભરતવંશી.
શારદ્વતસ્તતો રાજન્ભીષ્મસ્ય પ્રમુખે સ્થિતમ્ । અર્જુનં પઞ્ચવિંશત્યા સાયકાનાં સમાચિનોત્
પછી, રાજા, શારદ્વતપુત્ર કૃપાએ ભીષ્મના આગળ ઊભા રહી, અર્જુનને પચ્ચીસ બાણો મારીને ઘાયલ કર્યો.
પ્રત્યુદ્ગમ્યાથ વિવ્યાધ સાત્યકિસ્તં શિતૈઃ શરૈઃ । પાણ્ડવપ્રિયકામાર્થં શાર્દૂલ ઇવ કુઞ્જરમ્
પછી સાત્યકી એ સામે આવીને, પાંડવોને ખુશ કરવા માટે, તીક્ષ્ણ બાણોથી તેને ઘાયલ કર્યો, જેમ સિંહ હાથી પર તૂટી પડે.
ગૌતમોઽપિ ત્વરાયુક્તો માધવં નવભિઃ શરૈઃ । હૃદિ વિવ્યાધ સંક્રુદ્ધઃ કઙ્કપત્રપરિચ્છદૈઃ
ગૌતમ પણ ઝડપથી ઉગ્ર બનીને, માધવને નવ બાણોથી, જે કંકના પાંખવાળા હતા, હૃદયમાં ઘાયલ કર્યો.
શૈનેયોઽપિ તતઃ ક્રુદ્ધશ્ચાપમાનમ્ય વેગવાન્ । ગૌતમાન્તકરં તૂર્ણં સમાધત્ત શિલીમુખમ્
પછી શૈન્ય, ગુસ્સાથી, પોતાનું ધનુષ્ય ખેંચી, ઝડપથી ગૌતમના અંત માટે ઘાતક બાણ તાણ્યો.
તમાપતન્તં વેગેન શક્રાશનિસમદ્યુતિમ્ । દ્વિધા ચિચ્છેદ સંક્રુદ્ધો દ્રૌણિઃ પરમકોપનઃ
દ્રૌણિ એ, ભારે ગુસ્સાથી, વીજળી જેવો તેજ ધરાવતો એ ઝડપથી આવતો બાણ બે ટુકડા કરી નાખ્યો.
સમુત્સૃજ્યાથ શૈનેયો ગૌતમં રથિનાં વરઃ । અભ્યદ્રવદ્રણે દ્રૌણિં રાહુઃ ખે શશિનં યથા
પછી શૈન્ય એ ગૌતમને છોડી, રણમાં દ્રૌણિ પર એમ દોડ્યો, જેમ રાહુ આકાશમાં ચાંદ્રમાને ગ્રહણ કરે.
તસ્ય દ્રોણસુતશ્ચાપં દ્વિધા ચિચ્છેદ ભારત। અથૈનં છિન્નધન્વાનં તાડયામાસ સાયકૈઃ
હે ભારત, દ્રોણપુત્રએ પછી શૈન્યનું ધનુષ્ય બે ભાગે કાપી નાખ્યું અને નિઃશસ્ત્ર શૈન્યને બાણોથી ઘાયલ કર્યો.
સોઽન્યત્કાર્મુકમાદાય શત્રુઘ્નં ભારસાધનમ્ । દ્રૌણિં ષષ્ટ્યા મહારાજ બાહ્વોરુરસિ ચાર્પયત્
પછી તેણે બીજું મજબૂત ધનુષ્ય પકડી, દુશ્મનનો નાશ કરનાર, અને રાજા, દ્રૌણિને સાઠ બાણોથી હાથ અને છાતી પર ઘાયલ કર્યો.
સ વિદ્ધો વ્યથિતશ્ચૈવ મુહૂર્તં કશ્મલાયુતઃ। નિષસાદ રથોપસ્થે ધ્વજયષ્ટિં સમાશ્રિતઃ
ઘાયલ અને દુઃખી થયેલો, થોડી ક્ષણ માટે ચકિત થઈ, રથમાં ધ્વજદંડને પકડી બેઠો.
પ્રતિલભ્ય તતઃ સંજ્ઞાં દ્રોણપુત્રઃ પ્રતાપવાન્ । વાર્ષ્ણેયં સમરે ક્રુદ્ધો નારાચેન સમાર્પયત્
પછી દ્રોણપુત્રે, પોતાનું ભાન પાછું મેળવી, રણમાં ગુસ્સાથી વૃષ્ણિવીર પર તીક્ષ્ણ બાણ છોડ્યો.
શૈનેયં સ તુ નિર્ભિદ્ય પ્રાવિશદ્ધરણીતલમ્ । વસન્તકાલે બલવાન્બિલં સર્પશિશુર્યથા
એ બાણ શૈન્યને ભેદી, જમીનમાં પ્રવેશી ગયો, જેમ વસંતકાળે શક્તિશાળી સાપનું બચ્ચું બિલમાં જાય છે.
અથાપરેણ ભલ્લેન માધવસ્ય ધ્વજોત્તમમ્ । ચિચ્છેદ સમરે દ્રૌણિઃ સિંહનાદં મુમોચ હ
પછી દ્રૌણિએ બીજાં પહોળા બાણથી રણમાં માધવનો શ્રેષ્ઠ ધ્વજ કાપી નાખ્યો અને સિંહની જેમ ગર્જના કરી.
પુનશ્ચૈનં શરૈર્ઘોરૈશ્છાદયામાસ ભારત। નિદાઘાન્તે મહારાજ યથા મેઘો દિવાકરમ્
પછી, હે ભારત, તેણે ફરી ભયાનક બાણોથી તેને ઢાંકી દીધો, જેમ ઉનાળાના અંતે વાદળો સૂર્યને ઢાંકે છે, હે રાજા.
સાત્યકોઽપિ મહારાજ શરજાલં નિહત્ય તત્। દ્રૌણિમભ્યાકિરત્તૂર્ણં શરજાલૈરનેકધા
હે રાજા, સાત્યકી એ એ બાણવર્ષા નાશ કરી, અને ઝડપથી દ્રૌણિને અનેક બાણવર્ષાથી ઢાંકી નાખ્યો.
તાપયામાસ ચ દ્રૌણિં શૈનેયઃ પરવારહા । વિમુક્તો મેઘજાલેન યથૈવ તપનસ્તથા
શૈન્ય, દુશ્મનનો વિનાશક, દ્રૌણિને એવી રીતે તપાડતો રહ્યો, જેમ વાદળો દૂર થયા પછી સૂર્ય તપે છે.