શરશક્ત્યૃષ્ટિનારાચૈર્નિઘ્નન્તો ગજયોધિનઃ । ભિણ્ડિપાલૈસ્તથા શૂલૈર્મુદ્ગરૈઃ સપરશ્વથૈઃ
તેઓએ તીરો, ભાલા, લાંબા શસ્ત્રો, લોખંડના દંડ, ગદા, શૂલ, મુદગર અને કટારી વડે હાથીઓના યોદ્ધાઓને માર્યા.
પર્વતાગ્રૈશ્ચ વૃક્ષૈશ્ચ નિજઘ્નુસ્તે મહાગજાન્ । ભિન્નકુમ્ભાન્વિરુધિરાન્ભિન્નગાત્રાંશ્ચ વારણાન્
પર્વતના ટોચ અને વૃક્ષો વડે, તેઓએ મોટા હાથીઓને માર્યા, તેમના માથા ફોડી, શરીર ઘાયલ કર્યા અને લોહીથી ભરી દીધા.
અપશ્યામ મહારાજ વધ્યમાનાન્નિશાચરૈઃ । તેષુ પ્રક્ષીયમાણેષુ ભગ્નેષુ ગજયોધિષુ
મહારાજ, અમે જોયું કે રાક્ષસો હાથીયોદ્ધાઓને મારી રહ્યા છે; જેમ જેમ તેઓ નાશ પામતા અને ભાગતા હતા,
દુર્યોધનો મહારાજ રાક્ષસાન્સમુપાદ્રવત્। અમર્ષવશમાપન્નસ્ત્યક્ત્વા જીવિતાત્મનઃ
મહારાજ, દુર્યોધન ગુસ્સાથી ભરાઈ, પોતાના જીવની ચિંતા છોડીને, રાક્ષસો તરફ દોડ્યો.
મુમોચ નિશિતાન્બાણાન્રાક્ષસેષુ પરંતપ । જઘાન ચ મહેષ્વાસઃ પ્રધાનાંસ્તત્ર રાક્ષસાન્
શત્રુઓને તપાવનાર એ યોદ્ધાએ તીક્ષ્ણ તીરો રાક્ષસો પર છોડ્યા અને શક્તિશાળી ધનુર્ધરે ત્યાં તેમના મુખ્ય નેતાઓને માર્યા.
સંક્રુદ્ધો ભરતશ્રેષ્ઠ પુત્રો દુર્યોધનસ્તવ । વેગવન્તં મહારૌદ્રં વિદ્યુજ્જિહ્વં પ્રમાથિનમ્
ભારત શ્રેષ્ઠ, તમારો પુત્ર દુર્યોધન ખૂબ ગુસ્સે થઈ, ઝડપથી, ભયાનક, વીજળી જેવી જીભવાળો અને વિનાશક પર હુમલો કર્યો.
શરૈશ્ચતુર્ભિશ્ચતુરો નિજઘાન મહાબલઃ । તતઃ પુનરમેયાત્મા શરવર્ષં દુરાસદમ્
મહાબલી એ યોદ્ધાએ ચાર તીરો વડે ચારને માર્યા; પછી, અપરિમિત મનવાળો, સહન ન કરી શકાય તેવી તીરોની વરસાદ છોડ્યો.
મુમોચ ભરતશ્રેષ્ઠો નિશાચરબલં પ્રતિ। તત્તુ દૃષ્ટ્વા મહત્કર્મ પુત્રસ્ય તવ મારિષ
ભારત શ્રેષ્ઠ, તેણે એ તીરોની વરસાદ રાક્ષસોની સેના પર છોડ્યો; તમારા પુત્રનું એ મહાન કાર્ય જોઈને, મારિષ,
ક્રોધેનાભિપ્રજજ્વાલ ભૈમસેનિર્મહાબલઃ । સ વિષ્ફાર્ય મહચ્ચાપમિન્દ્રાશનિસમપ્રભમ્
ભીમસેન, મહાબલી, ગુસ્સાથી જલવાઈ ઉઠ્યો; તેણે મોટું ધનુષ્ય તાણ્યું, જે ઇન્દ્રના વીજળી જેવી તેજસ્વી હતું.
અભિદુદ્રાવ વેગેન દુર્યોધનમરિન્દમમ્ । તમાપતન્તમુદ્વીક્ષ્ય કાલસૃષ્ટમિવાન્તકમ્
તે ઝડપથી દુર્યોધન, શત્રુઓને હરાવનાર, તરફ દોડી ગયો; તેને આવતો જોઈને, સમયથી સર્જાયેલ મૃત્યુ જેવો લાગ્યો.
ન વિવ્યથે મહારાજ પુત્રો દુર્યોધનસ્તવ। અથૈનમબ્રવીત્ક્રુદ્ધઃ ક્રૂરઃ સંરક્તલોચનઃ
મહારાજ, તમારો પુત્ર દુર્યોધન ડગમગાયો નહીં; પછી, ગુસ્સે અને લાલ આંખો સાથે, તેણે કઠોર શબ્દોમાં તેને કહ્યું.
અદ્યાનૃણ્યં ગમિષ્યામિ પિતૄણાં માતુરેવ ચ। યે ત્વયા સુનૃશંસેન દીર્ઘકાલં પ્રવાસિતાઃ
આજે હું મારા પૂર્વજ અને માતા માટે કરજ ચૂકવીશ, જેમને તું ક્રૂરતાથી લાંબા સમય માટે વિદેશમાં મોકલ્યા.
યચ્ચ તે પાણ્ડવા રાજંશ્છલદ્યૂતે પરાજિતાઃ । યચ્ચૈવ દ્રૌપદી કૃષ્ણા એવવસ્ત્રા રજસ્વલા
અને, રાજા, જ્યારે પાંડવો તારા દ્વારા છેતરપિંડીના જૂવામાં હાર્યા, અને જ્યારે દ્રૌપદી, કૃષ્ણા, એક જ કપડામાં અને રજસ્વલા હાલતમાં સભામાં લાવવામાં આવી,
સભામાનીય દુર્બુદ્ધે બહુધા ક્લેશિતા ત્વયા। તવ ચ પ્રિયકામેન આશ્રમસ્થા દુરાત્મના
દુબુદ્ધિ, તું તેને સભામાં લાવીને અનેક રીતે પીડાવી, અને તારી ખુશી માટે આશ્રમમાં રહેલા સાધુઓને પણ તું દુષ્ટ હૃદયથી પીડ્યા.
સૈન્ધવેન પરામૃષ્ટા પરિભૂય પિતૄન્મમ । એતેષામપમાનાનામન્યેષાં ચ કુલાધમ
સિંધી રાજાએ મારા પૂર્વજોનું અપમાન કર્યું છે, અને આ કુટુંબમાં સૌથી નીચ માણસે એમના અને બીજાના કુટુંબની પણ બદનામી ફેલાવી છે.
અન્તમદ્ય ગમિષ્યામિ યદિ નોત્સૃજસે રણમ્। એવમુક્ત્વા તુ હૈડિમ્બો મહદ્વિષ્ફાર્ય કાર્મુકમ્
આજે હું તેનો અંત લાવી દઈશ, જો તું યુદ્ધ છોડતો નથી; આવું કહીને હિડીંબાનો પુત્રે પોતાનું મોટું ધનુષ્ય જોરથી ખેંચ્યું.
સંદશ્ય દશનૈરોષ્ઠં સૃકિણી પરિસંલિહન્। શરવર્ષેણ મહતા દુર્યોધનમવાકિરત્। પર્વતં વારિધારાભિઃ પ્રાવૃષીવ બલાહકઃ
પોતાના દાંતથી હોઠ દબાવી અને મોઢાની કિનારીઓ ચાટતા, તેણે દુર્યોધન પર તીક્ષ્ણ બાણોની ભારે વરસાદ વરસાવી, જેમ કે ચોમાસામાં વાદળે પર્વત પર વરસાદ વરસાવે.
તતસ્તદ્બાણવર્ષં તુ દુઃસહં દાનવૈરપિ। દધાર યુધિ રાજેન્દ્રો યથા વર્ષં મહાદ્વિપઃ
પછી એ બાણોની વરસાદ, જે દાનવો માટે પણ સહન કરી શકાતી નથી, રાજાએ યુદ્ધમાં મહા હાથીની જેમ સહન કરી.
તતઃ ક્રોધસમાવિષ્ટો નિઃશ્વસન્નિવ પન્નગઃ । સંશયં પરમં પ્રાપ્તઃ પુત્રસ્તે ભરતર્ષભ
પછી ગુસ્સાથી ભરાઈ, સાપની જેમ ઊંડી શ્વાસ લેતો, તારો પુત્ર, ભરતકુલના શિરમણિ, અતિ કઠિન સ્થિતિમાં આવી ગયો.
મુમોચ નિશિતાંસ્તીક્ષ્ણાન્નારાચાન્પઞ્ચવિંશતિમ્। તેઽપતન્સહસા રાજંસ્તસ્મિન્રાક્ષસપુઙ્ગવે
તેને પચ્ચીસ તીક્ષ્ણ અને કડક લોખંડના બાણ છોડ્યા, જે ઝડપથી રાક્ષસોમાં શ્રેષ્ઠ પર પડ્યા.
આશીવિષા ઇવ ક્રુદ્ધાઃ પર્વતે ગન્ધમાદને । સ તૈર્વિદ્ધઃ સ્રવન્રક્તં પ્રભિન્ન ઇવ કુઞ્જરઃ
ગંધમાદન પર્વત પર ગુસ્સામાં આવેલા સાપની જેમ, એ બાણોથી ઘાયલ થઈ, એ રાક્ષસ લોહી વહાવતો, ઘાયલ હાથીની જેમ દેખાયો.
દધ્રે મતિં વિનાશાય રાજ્ઞઃ સ પિશિતાશનઃ। જગ્રાહ ચ મહાશક્તિં ગિરીણામપિ દારિણીમ્
એ માંસ ખાવનારએ રાજાના વિનાશનો મનમાં નક્કી કરી, અને પહાડ પણ ફાડી શકે એવી મોટી ભાલા હાથમાં લીધી.
સંપ્રદીપ્તાં મહોલ્કાભામશનિં જ્વલિતામિવ । તમાગચ્છન્મહાબાહુર્જિઘાંસુસ્તનયં તવ
મોટી અગ્નિગોળાની જેમ જલતી, વીજળીની જેમ તેજસ્વી, એ બળવાન એ તારા પુત્રને મારવા માટે આગળ વધ્યો.
તામુદ્યતામભિપ્રેક્ષ્ય વઙ્ગાનામધિપસ્ત્વરન્ । કુઞ્જરં ગિરિસંકાશં રાક્ષસં પ્રત્યચોદયત્
એ ભાલા ઊંચી જોઈને, વંગોના રાજાએ ઝડપથી પર્વત જેવો મોટો હાથી રાક્ષસ સામે દોડાવ્યો.
સ નાગપ્રવરેણાજૌ બલિના શીઘ્રગામિના । યતો દુર્યોધનરથસ્તં માર્ગં પ્રત્યષેધયત્
યુદ્ધમાં એ શ્રેષ્ઠ, ઝડપી અને શક્તિશાળી હાથી પર બેસી, તેણે દુર્યોધનના રથની રાહ અટકાવી.
પન્થાનં વારયામાસ કુઞ્જરેણ સુતસ્ય તે। માર્ગમાવારિતં દૃષ્ટ્વા રાજ્ઞા વઙ્ગેન ધીમતા
પોતાના હાથીથી, તેણે તારા પુત્રનો માર્ગ રોકી લીધો; અને વંગોના બુદ્ધિશાળી રાજાએ રસ્તો અટકાવ્યો તે જોઈને—
ઘટોત્કચો મહારાજ ક્રોધસંરક્તલોચનઃ । ઉદ્યતાં તાં મહાશક્તિકં તસ્મિંશ્ચિક્ષેપ વારણે
મહારાજા, ઘટોત્કચ ગુસ્સાથી આંખો લાલ કરી, એ મોટી ભાલા હાથી પર ફેંકી.
સ તયાઽભિહતો રાજંસ્તેન બાહુપ્રમુક્તયા। સંજાતરુધિરોત્પીડઃ પપાત ચ મમાર ચ
એ ભાલાથી, જે હાથથી ફેંકવામાં આવી, હાથીને ભારે લોહી નીકળ્યું, તે પડી ગયો અને મરી ગયો.
પતત્યથ ગજે ચાપિ વઙ્ગાનામીશ્વરો બલી। જવેન સમભિદ્રુત્ય જગામ ધરણીતલમ્
પછી, હાથી પડતો, વંગોના બળવાન રાજાએ ઝડપથી જમીન પર કૂદી પડ્યો.
દુર્યોધોઽપિ સંપ્રેક્ષ્ય પતિતં વરવારણમ્ । પ્રભગ્નં ચ બલં દૃષ્ટ્વા જગામ પરમાં વ્યથામ્
દુર્યોધન, શ્રેષ્ઠ હાથીને પડેલો અને પોતાની સેના તૂટી ગયેલી જોઈ, ભારે દુઃખમાં આવી ગયો.