સત્વરં ચ રણે રાજંસ્તસ્ય વાહાન્મહાત્મનઃ । નિજઘાન શરૈઃ ક્ષિપ્રં સૂતં ચ સુમહાબલઃ
યુદ્ધમાં ઝડપથી, મહાન બળવાન રાજાએ એ મહાન આત્માના ઘોડાઓને બાણોથી મારી નાખ્યા અને તેનો શક્તિશાળી સારથી પણ ઘાયલ કર્યો.
હતાશ્વં તુ રથં ત્યક્ત્વા દૃષ્ટ્વા રાજ્ઞોઽસ્ય પૌરુષમ્ । વિપ્રદુદ્રાવ વેગેન શ્રુતાયુઃ સમરે તદા
પોતાના ઘોડા મરી ગયા અને રથ છોડી દીધો, રાજાની પરાક્રમ જોઈને, શ્રુતાયુ એ સમયે યુદ્ધમાંથી ઝડપથી ભાગી ગયો.
તસ્મિઞ્જિતે મહેષ્વાસે ધર્મપુત્રેણ સંયુગે। દુર્યોધનબલં રાજન્સર્વમાસીત્પરાઙ્ભુખમ્
જ્યારે એ મહાન ધનુર્ધર ધર્મપુત્ર દ્વારા યુદ્ધમાં હરાવ્યો, ત્યારે, રાજા, દુર્યોધનના બધા સૈનિકો પીઠ ફેરવીને ભાગી ગયા.
એવં જિત્વા મહારાજ ધર્મપુત્રો યુધિષ્ઠિરઃ । વ્યાત્તાનનો યથા કાલસ્તવ સૈન્યં જઘાન હ
આ રીતે વિજય મેળવ્યા પછી, મહારાજ, ધર્મપુત્ર યુધિષ્ઠિરે, સમય જેવા ખુલ્લા મોઢે, તમારા સૈન્યને સંહાર્યું.
ચેકિતાનસ્તુ વાર્ષ્ણેયો ગૌતમં રથિનાં વરમ્ । પ્રેક્ષતાં સર્વસૈન્યાનાં છાદયામાસ સાયકૈઃ
પણ ચેકિતાનાએ, વૃષ્ણિ વંશના વીરે, બધા સૈનિકોની નજર સામે શ્રેષ્ઠ રથવીર કૃપાને બાણોથી ઢાંકી દીધો.
સંનિવાર્ય શરાંસ્તાંસ્તુ કૃપઃ શારદ્વતો યુધિ। ચેકિતાનાં રણે યત્તં રાજન્વિવ્યાધ પત્રિભિઃ
યુદ્ધમાં એ બાણોને રોકીને, શારદ્વતપુત્ર કૃપાએ ચેકિતાનાને બાણોથી ઘાયલ કર્યો, રાજન.
અથાપરેણ ભલ્લેન ધનુશ્ચિચ્છેદ મારિષ । સારથિં ચાસ્ય સમરે ક્ષિપ્રહસ્તો ન્યપાતયત્
પછી, મહાનુભાવ, બીજા એક બાણથી તેણે ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું અને ઝડપથી હાથ ચલાવીને યુદ્ધમાં તેના સારથિને નીચે પાડી દીધો.
અશ્વાંસ્છાસ્યાવધીદ્રાજન્નુભૌ તૌ પાર્ષ્ણિસારથી । અવપ્લુત્ય રથાત્તૂર્ણં ગદાં જગ્રાહ સાત્વતઃ
પછી તેણે તેના ઘોડા પણ મારી નાખ્યા, રાજા, પાછળના ચાલક અને સારથી બંનેને. સાટ્વત ઝડપથી રથમાંથી કૂદી પડ્યો અને પોતાની ગદા પકડી લીધી.
સ તયા વીરઘાતિન્યા ગદયા ગદિનાં વરઃ । ગૌતમસ્ય હયાન્હત્વા સારથિં ચ ન્યપાતયત્
પછી ગદાધારીમાં શ્રેષ્ઠ એવા એ વીરે, વીરોને સંહાર કરતી ગદા વડે, ગૌતમના ઘોડા મારી નાખ્યા અને તેના સારથિને પણ પાડી દીધો.
ભૂમિષ્ઠો ગૌતમસ્તસ્ય શરાંશ્ચિક્ષેપ ષોડશક । શરાસ્તે સાત્વતં ભિત્ત્વા પ્રાવિશન્ધરણીતલમ્
પછી ગૌતમ જમીન પર ઊભો રહીને તેના પર સોળ બાણ છોડ્યા; એ બાણો સાટ્વતને ભેદી ગયા અને જમીનમાં સમાઈ ગયા.
ચેકિતાનસ્તતઃ ક્રુદ્ધઃ પુનશ્ચિક્ષેપ તાં ગદામ્ । ગૌતમસ્ય વધાકાઙ્ક્ષી વૃત્રસ્યેવ પુરન્દરઃ
પછી ચેકિતાન ગુસ્સે થઈને ફરીથી પોતાની ગદા ફેંકી, ગૌતમનો વધ કરવા ઈચ્છતા, જેમ ઇન્દ્રે વૃત્ર સામે કર્યું હતું તેમ.
તામાપતન્તીં વિમલામશ્યમગર્ભાં મહાગદામ્। શરૈરનેકસાહસ્ત્રૈર્વારયામાસ ગૌતમઃ
પછી ગૌતમએ, એ દોડતી, નિર્મળ અને લોખંડથી ભરેલી મહા ગદાને, હજારો બાણોથી અટકાવી દીધી.
ચેકિતાનસ્તતઃ ખઙ્ગં ક્રોધાદુદ્ધૃત્ય ભારત। લાઘવં પરમાસ્થાય ગૌતમં સમુપાદ્રવત્
પછી ચેકિતાન ગુસ્સામાં પોતાની તલવાર ઉપાડી, ભારે ચપળતા રાખીને, ગૌતમ સામે દોડી ગયો.
ગૌતમોઽપિ ધનુસ્ત્યક્ત્વા પ્રગૃહ્યાસિં સુસંયતઃ । વેગેન મહતા રાજંશ્ચેકિતાનમુપાદ્રવત્
ગૌતમ પણ પોતાનું ધનુષ્ય મૂકી, તલવાર મજબૂતીથી પકડીને, રાજા, ઝડપથી ચેકિતાન સામે દોડી ગયો.
તાવુભૌ બલસંપન્નૌ નિસ્ત્રિંશવરધારિણૌ । નિસ્ત્રિંશાભ્યાં સુતીક્ષ્ણાભ્યામન્યોન્યં સંતતક્ષતુઃ
બન્ને બળવાન અને ઉત્તમ તલવાર ધારણ કરનાર, બંનેએ પોતાની તીક્ષ્ણ તલવારો વડે એકબીજાને વારંવાર ઘાયલ કર્યા.
નિસ્ત્રિંશવેગાભિહતૌ તતસ્તૌ પુરુષર્ષભૌ । ધરણીં સમનુપ્રાપ્તૌ સર્વભૂતનિષેવિતામ્
પછી, એકબીજાની તલવારના જોરદાર ઘા ખાઈને, એ બંને શ્રેષ્ઠ પુરુષો ધરતી પર પડી ગયા, જેમને બધા જીવોએ સન્માન આપ્યો.
મૂર્છયાઽભિપરીતાઙ્ગૌ વ્યાયામેન તુ મોહિતૌ । તતોઽભ્યધાવદ્વેગેન ભીમસેનઃ સુહૃત્તયા
મૂર્છાથી શરીર પરેશાન અને મહેનતથી થાકી ગયેલા, બંને ભુલાઈ ગયા હતા; ત્યારે ભીમસેન મિત્રભાવથી ઝડપથી તેમની તરફ દોડી ગયો.
ચેકિતાનં તથાભૂતં દૃષ્ટ્વા સમરદુર્મદઃ । રથમારોપયચ્ચૈનં સર્વસૈકન્યસ્ય પશ્યતઃ
યુદ્ધમાં ઉન્મત્ત એવા ભીમસેને, ચેકિતાનને એવી હાલતમાં જોઈને, બધાં સૈનિકો સામે તેને પોતાના રથ પર બેસાડી લીધો.
તથૈવ શકુનિ શૂરઃ સ્યાલસ્તવ વિશાંપતેક । આરોપયદ્રથં તૂર્ણં ગૌતમં રથિનાં વરમ્
એ જ રીતે, શૂરવીર શકુનિએ પણ, રાજાઓના રાજા, ગૌતમને, જે રથિયારોમાં શ્રેષ્ઠ હતો, ઝડપથી પોતાના રથ પર બેસાડી લીધો.
સૌમદત્તિં તતઃ ક્રુદ્ધો ધૃષ્ટકેતુર્મહાબલઃ । નવત્યા સાયકૈઃ ક્ષિપ્રં રાજન્વિવ્યાધ વક્ષસિ
પછી મહાબલી ધૃષ્ટકેતુ ગુસ્સે થઈને, રાજા, નવ્વે બાણોથી સોમદત્તિને છાતીમાં ઝડપથી ઘાયલ કર્યો.
સૌમદત્તિરુરસ્થૈસ્તૈર્ભૃશં બાણૈરશોભત । મધ્યંદિને મહારાજ રશ્મિભિસ્તપનો યથા
સોમદત્તિ, તેની છાતી પર એ તીક્ષ્ણ બાણોથી શોભતો હતો, રાજા, જેમ મધ્યાહ્ને સૂર્ય પોતાની કિરણોથી તેજસ્વી લાગે છે તેમ.
ભૂરિશ્રવાસ્તુ સમરે ધૃષ્ટકેતું મહારથમ્ । હતસૂતહયં ચક્રે વિરથં સાયકોત્તમૈઃ
યુદ્ધમાં, ભૂરિશ્રવાએ મહારથી ધૃષ્ટકેતુના સારથી અને ઘોડા મારી નાખ્યા અને ઉત્તમ બાણોથી તેને રથવિહોણો કરી દીધો.
વિરથં તં સમાલોક્ય હતાશ્વં હતસારથિમ્ । મહતા શરવર્ષેણ ચ્છાદયામાસ સંયુગે
તેને રથવિહોણો, ઘોડા અને સારથી મરેલા જોઈને, તેણે યુદ્ધમાં ધૃષ્ટકેતુ પર ભારે બાણવર્ષા કરી તેને ઢાંકી દીધો.
સ તુ તં રથમુત્સૃજ્ય ધૃષ્ટકેતુર્મહામનાઃ । આરુરોહ તતો યાનં શતાનીકસ્ય મારિષ
પણ મહાન મનવાળો ધૃષ્ટકેતુ એ રથ છોડી દીધો અને પછી, મહાનુભાવ, શતાનિકના રથ પર ચડી ગયો.
ચિત્રસેનો વિકર્ણશ્ચ રાજન્દુર્મર્ષણસ્તથા। રથિનો હેમસન્નાહાઃ સૌભદ્રમભિદુદ્રુવુઃ
હે રાજા, ચિત્રસેન, વિકર્ણ અને દુર્મર્ષણ—all ત્રણેય સુવર્ણ કવચ પહેરીને રથ પર બેઠેલા—સૌભદ્ર તરફ દોડી ગયા.
અભિમન્યોસ્તતસ્તૈસ્તુ ઘોરં યુદ્ધમવર્તત। શરીરસ્ય યથા રાજન્વાતપિત્તકફૈસ્ત્રિભિઃ
પછી, એ વીરોએ અને અભિમન્યુએ વચ્ચે ભયાનક યુદ્ધ શરૂ થયું, જેમ કે, હે રાજા, શરીરમાં વાયુ, પિત્ત અને કફ ત્રણેય દુઃખ આપે છે.
વિરથાંસ્તવ પુત્રાંસ્તુ કૃત્વા રાજન્મહાહવે । ન જઘાન નરવ્યાઘ્રઃ સ્મરન્ભીમવચસ્તદા
મહાસંગ્રામમાં, હે રાજા, એ પુરુષસિંહે તમારા પુત્રોને રથવિહિન તો કર્યા, પણ ભીમના વચન યાદ રાખીને તેમને મારી નાંખ્યા નહીં.
તતો રાજ્ઞાં બહુશતૈર્ગજાશ્વરથયાયિભિઃ । સંવૃતં સમરે ભીષ્મં દેવૈરપિ દુરાસદમ્
પછી, ભીષ્મ અનેક રાજાઓ, હાથીઓ, ઘોડાઓ અને રથોથી ઘેરાઈ ગયા, અને યુદ્ધમાં—even દેવતાઓ માટે પણ—પહોંચવું મુશ્કેલ બન્યું.
પ્રયાન્તં શીઘ્રમુદ્વીક્ષ્ય પરિત્રાતું સુતાંસ્તવ । અભિમન્યું સમુદ્દિશ્ય બાલમેકં મહારથમ્
તમારા પુત્રોને બચાવવા ભીષ્મ ઝડપથી આગળ વધતો જોઈને, અને એનો લક્ષ્ય એકલો, યુવાન મહારથી અભિમન્યુ હતો,
વાસુદેવમુવાચેદં કૌન્તેયઃ શ્વેતવાહનઃ । ચોદયાશ્વાન્હૃષીકેશ યત્રૈતે બહુલા રથાઃ
કુંતીપુત્ર, શ્વેતધ્વજ અર્જુને વાસુદેવને કહ્યું: 'હે હૃષીકેશ, જ્યાં ઘણા રથો ભેગા થયા છે, ત્યાં જલદી ઘોડાઓ દોડાવો.'