તસ્ય પ્રાગ્જ્યોતિષઃ ક્રુદ્ધસ્તોમરાંશ્ચ ચતુર્દશ । પ્રેષયામાસ સમરે તાંશ્ચિચ્છેદ સ રાક્ષસઃ
પછી પ્રાગ્યોતિષનો રાજા ગુસ્સે થઈને ચૌદ ભાલા ફેંક્યા, પણ રાક્ષસે તે બધાને કાપી નાખ્યા.
સ તાંશ્છિત્ત્વા મહાબાહુસ્તોમરાન્નિશિતૈઃ શરૈઃ । ભગદત્તં ચ વિવ્યાધ સપ્તત્યા કઙ્કપત્રિભિઃ
મજબૂત ભુજાવાળાએ તે બધા ભાલાને તીક્ષ્ણ તીરો વડે તોડી નાખ્યા અને પછી ભગદત્તને સિત્તેર પાંખવાળા તીરો વડે ઘાયલ કર્યો.
તતઃ પ્રાગ્જ્યોતિષો રાજા પ્રહસન્નિવ ભારત। તસ્યાશ્વાંશ્ચતુરઃ સઙ્ખ્યે પાતયામાસ સાયકૈઃ
પછી પ્રાગ્યોતિષનો રાજા, જાણે હસતો હોય તેમ, યુદ્ધમાં તેના ચાર ઘોડાઓને તીરો વડે પાડી નાખ્યા, હે ભારત.
સ હતાશ્વે રથે તિષ્ઠન્રાક્ષસેન્દ્રઃ પ્રતાપવાન્ । શક્તિં ચિક્ષેપ વેગેન પ્રગ્જ્યોતિષગજં પ્રતિ
ઘોડા મરી ગયા પછી પણ રથ પર ઊભેલા શક્તિશાળી રાક્ષસે જોરથી ભાલો ભગદત્તના હાથી પર ફેંક્યો.
તામાપતન્તીં સહસા હેમદણ્ડાં સુવેગિનીમ્ । ત્રિધા ચિચ્છેદ નૃપતિઃ સા વ્યકીર્યત મેદિનીં
રાજાએ તે સોનાની કાંઠાવાળી ઝડપી આવતી ભાલાને ત્રણ ભાગમાં કાપી નાખી, અને તે જમીન પર છવાઈ ગઈ.
શક્તિં વિનિહતાં દૃષ્ટ્વા હૈડિમ્બઃ પ્રાદ્રવદ્ભયાત્ । યથેન્દ્રસ્ય રણાત્પૂર્વં નમુચિર્દૈત્યસત્તમઃ
પોતાની ભાલો તૂટી ગઈ જોઈને, હિડિમ્બનો પુત્ર ડરીને ભાગી ગયો, જેમ નમુચિ દૈત્ય ઈન્દ્રથી યુદ્ધમાં ભાગી ગયો હતો.
તં વિજિત્ય રણે શૂરં વિક્રાન્તં ખ્યાતપૌરુષમ્ । અજય્યં સમરે વીરં યમેન વરુણેન ચ
તે શૂરવીર, શક્તિશાળી અને પ્રસિદ્ધ યુદ્ધવીરને, જેને યમ કે વરુણ પણ જીતવા અસમર્થ હતા, રાજાએ યુદ્ધમાં હરાવ્યો.
પાણ્ડવીં સમરે સેનાં સંમમર્દ સ કુઞ્જરઃ । યથા વનગજો રાજન્મૃદ્ગશ્ચરતિ પદ્મિનીમ્
તે હાથીએ યુદ્ધમાં પાંડવોની સેનાને એવી રીતે ચકનાચૂર કરી નાખી, હે રાજા, જેમ જંગલી હાથી કમળની તળાવને રોંદે છે.
મદ્રેશ્વરસ્તુ સમરે યમાભ્યાં સમસઞ્જત । સ્વસ્ત્રીયૌ છાદયાંચક્રે શરૌઘૈઃ પાણ્ડુનન્દનૌ
પણ મદ્રદેશના રાજાએ યુદ્ધમાં યમના બંને પુત્રો સાથે સમાન થઈ, પાંડુના પુત્રોને અને પોતાની પત્નીઓને તીરોની વરસાદથી ઢાંકી દીધા.
સહદેવસ્તુ સમરે માતુલં દૃશ્ય સંગતમ્ । અવારયચ્છરૌઘેણ મેઘો યદ્વદ્દિવાકરમ્
પણ સહદેવે, પોતાના મામાને યુદ્ધમાં જોડાયેલા જોઈ, તીરોની ઝરમરથી તેને રોકી દીધો, જેમ વાદળ સૂર્યને ઢાંકે છે.
છાદ્યમાનઃ શરૌઘેણ હૃષ્ટરૂપતરોઽભવત્ । તયોશ્ચાપ્યભવત્પ્રીતિરતુલા માતૃકારણાત્
તીરવર્ષાની ઝપટમાં આવતાં, તે વધુ આનંદિત દેખાતો હતો; અને બંને વચ્ચે માતૃસંબંધના કારણે અનન્ય સ્નેહ ઊભો થયો.
તતઃ પ્રહસ્ય સમરે નકુલસ્ય મહારથઃ। ` ધ્વજં ચિચ્છેદ બાણેન ધનુશ્ચૈકેન મારિષ
પછી યુદ્ધમાં હસતાં હસતાં નકુલના મહાન રથીએ એક તીરે ધ્વજ કાપી નાખ્યો અને બીજાં તીરે તેનું ધનુષ્ય તોડી નાખ્યું.
અથૈનં છિન્નધન્વાનં છાદયામાસ ભારત। નિજઘાન રણે તં તુ સૂતં ચાસ્ય ન્યપાતયત્
પછી, ભારત, તેનું ધનુષ્ય તૂટી ગયાં પછી તે તીરોની વરસાદમાં ઘેરાઈ ગયો; અને યુદ્ધમાં તેણે પોતાના રથચાલકને ઘાયલ કરી નીચે પાડી દીધો.
તતઃ પ્રસહ્ય સમરે નકુલસ્ય મહારથઃ । અશ્વાંશ્ચ ચતુરો રાજંશ્ચતુર્ભિઃ સાયકોત્તમૈઃ
પછી, યુદ્ધમાં જોરથી, નકુલના મહાન રથીએ, રાજા, ચાર ઉત્તમ તીરો વડે તેના ચાર ઘોડાઓને મારી નાખ્યા.
પ્રેષયામાસ સમરે યમસ્ય સદનં પ્રતિ। હતાશ્વાત્તુ રથાત્તૂર્ણમવપ્લુત્ય મહારથઃ
યુદ્ધમાં તેણે તેમને યમના ઘર તરફ મોકલી દીધા; અને ઘોડાઓ મરી ગયા પછી, મહાન રથી ઝડપથી પોતાના રથમાંથી નીચે ઊતર્યો.
આરુરોહ તતો યાનં ભ્રાતુરેવ યશસ્વિનઃ । એકસ્થૌ તુ રણે શૂરૌ દૃઢે વિક્ષિપ્ય કાર્મુકે
પછી તેણે પોતાના પ્રસિદ્ધ ભાઈના રથ પર ચઢી લીધું; અને બંને શૂરવીરો યુદ્ધમાં એકસાથે ઊભા રહી મજબૂત ધનુષ્ય ખેંચતા રહ્યા.
મદ્રરાજરથં તૂર્ણં ચ્છાદયામાસતુઃ ક્ષણાત્। સ ચ્છાદ્યમાનો બહુભિઃ શરૈઃ સન્નતપર્વભિઃ
બન્નેએ ઝડપથી મદ્રરાજના રથને ક્ષણમાં જ તીરોની વરસાદથી ઢાંકી દીધો; અને તે અનેક ચમકતા તીરોની ઝપટમાં આવતો રહ્યો.
સ્વસ્ત્રીયાભ્યાં નરવ્યાઘ્રો નાકમ્પત યથાઽચલઃ। પ્રહસન્નિવ તાં ચાપિ શસ્ત્રવૃષ્ટિં જઘાન હ
એ મનુષ્યોમાં વાઘ, પોતાના જ ભાઈઓ સાથે, પર્વત જેવો અડગ રહ્યો; અને હસતાં હસતાં એ શસ્ત્રવર્ષાને નાશ કરી નાખી.
સહદેવસ્તતઃ ક્રુદ્ધઃ શરમુદ્ગૃહ્ય વીર્યવાન્। મદ્રરાજમભિપ્રેક્ષ્ય પ્રેષયામાસ ભારત
પછી સહદેવ ગુસ્સામાં, બળવાન બની, એક તીર ઉઠાવ્યો; અને મદ્રરાજને નિહાળી, એ તીર છોડ્યો, હે ભારત.
સ શરઃ પ્રેષિતસ્તેન ગરુડાનિલવેગવાન્ । મદ્રરાજં વિનિર્ભિદ્ય નિપપાત મહીતલે
તે તીર, ગરુડ અને પવન જેટલી ઝડપથી, મદ્રરાજને ભેદી ગયો અને જમીન પર પડી ગયો.
સ ગાઢવિદ્ધો વ્યથિતો રથોપસ્થે મહારથઃ । નિષસાદ મહારાજ કશ્મલં ચ જગામ હ
ઘણું ઘાયલ થઈ, દુઃખી થયેલો મહાન રથી પોતાના રથમાં બેસી ગયો, હે રાજા, અને મૂંઝાઈ ગયો.
તં વિસંજ્ઞં નિપતિતં સૂતઃ સંપ્રેક્ષ્ય સંયુગે। અપોવાહ રથેનાજૌ યમાભ્યામભિપીડિતમ્
યુદ્ધમાં તેને બેભાન અને પડી ગયેલો જોઈ, તેના રથચાલકે તેને રણભૂમિમાંથી દૂર લઈ ગયો, કેમ કે તે યમપુત્રો દ્વારા પીડાઈ રહ્યો હતો.
દૃષ્ટ્વા મદ્રેશ્વરરથં ધાર્તરાષ્ટ્રાઃ પરાઙ્ભુખમ્। સર્વે વિમનસો ભૂત્વા નેદમસ્તીત્યચિન્તયન્
મદ્રરાજના રથને પીઠ ફેરવી જતા જોઈ, ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રો નિરાશ થઈ ગયા; સૌએ વિચાર્યું, 'આ શક્ય નથી.'
નિર્જિત્ય માતુલં સઙ્ખ્યે માદ્રીપુત્રૌ મહારથૌ । દધ્યતુર્મુદિતૌ શઙ્ખૌ સિંહનાદં ચ નેદતુઃ
યુદ્ધમાં પોતાના મામાને જીત્યા પછી, માદ્રીપુત્ર મહાન રથીઓ ખુશીથી શંખ વગાડવા લાગ્યા અને સિંહની જેમ ગર્જના કરી.
અભિદુદ્રુવતુર્હૃષ્ટૌ તવ સૈન્યં વિશાંપતે । યથા દૈત્યચમૂં રાજન્નિન્દ્રોપેન્દ્રાવિવામરૌ
હર્ષથી ભરાઈ, તેઓ તારા સૈન્ય તરફ દોડ્યા, હે રાજા, જેમ ઇન્દ્ર અને ઉપેન્દ્ર દૈત્યસેનાની સામે ધસી જાય છે.
તતો યુધિષ્ઠિરો રાજા મધ્યં પ્રાપ્તે દિવાકરે। શ્રુતાયુપમભિપ્રેક્ષ્ય પ્રેષયામાસ વાજિનઃ
પછી, જ્યારે સૂર્ય મધ્યમાં પહોંચ્યો, ત્યારે રાજા યુધિષ્ઠિરે શ્રુતાયુને જોઈ પોતાના ઘોડાઓ આગળ વધાર્યા.
તતસ્તુ ત્વરિતો રાજઞ્શ્રુતાયુષમરિન્દમન્ । નિજઘ્ને સાયકૈસ્તીક્ષ્ણૈર્નવભિર્નતપર્વભિઃક
પછી, ઝડપથી, હે રાજા, શત્રુઓના વિનાશક યુધિષ્ઠિરે નવ તીખા અને ચમકતા તીરો વડે શ્રુતાયુ પર પ્રહાર કર્યો.
સ સંવાર્ય રમે રાજા પ્રેષિતાન્ધર્મસૂનુના । શરાન્સપ્ત મહેષ્વાસઃ કૌન્તેયાયા સમાર્ષયત્
તે મહાન ધનુર્ધર રાજાએ યુદ્ધમાં પોતાને સંયમિત રાખી, ધર્મપુત્રે મોકલેલા સાત તીરોને અટકાવી દીધા.
તે તસ્વ કવચં ભિત્ત્વા પપુઃ શોણિતમાહવે। અસૂનિવ વિચિન્વન્તો દેહે તસ્ય મહાત્મનઃ
યુદ્ધમાં તેમણે તેના કવચને છિદી નાખ્યું અને તેનું લોહી પીધું, જાણે કે એ મહાન આત્માના શરીરમાંથી જીવ શોધી રહ્યા હોય.
પાણ્ડવસ્તુ ભૃશં ક્રુદ્ધો વિદ્ધસ્તેન મહાત્મના । રણે વરાહકર્ણેન રાજાનં હૃદ્યવિધ્યતા
પણ પાંડુપુત્ર અત્યંત ક્રોધિત થયો અને એ મહાન આત્માએ વરાહદાંત જેવા તીક્ષ્ણ બાણથી તેને ઘાયલ કર્યો, ત્યારે તેણે યુદ્ધમાં રાજાને હૃદયમાં ઘાયલ કર્યો.