ધ્વજમેકેન વિવ્યાધક સારથિં ચાસ્ય પઞ્ચભિઃ । ધનુરેકેષુણાઽવિધ્યત્તત્રાક્રુધ્યદ્દ્વિજર્ષભઃ
એક તીરે ધ્વજને વાગ્યો અને પાંચ તીરો વડે તેના રથચાલકને ઘાયલ કર્યો; પછી બીજાં તીરે ધનુષ્યને પણ વાગ્યો. એ સમયે, શ્રેષ્ઠ દ્વિજ ક્રોધિત થયો.
તસ્ય દ્રોણોઽવધીદશ્વાઞ્શરૈઃ સન્નતપર્વભિઃ। અષ્ટાભિર્ભરતશ્રેષ્ઠ સૂતમેકેન પત્રિણા
પછી દ્રોણે તીક્ષ્ણ અને સુંદર પાંખવાળા તીરો વડે તેના ઘોડાઓને મારી નાખ્યા, અને એક જ પાંખવાળા તીરે તેના રથચાલકને પણ સંહાર્યો.
સ હતાશ્વાદવપ્લુત્ય સ્યન્દનાદ્ધતસારથિઃ। આરુરોહ રથં તૂર્ણં પુત્રસ્ય રથિનાં વરઃ
ઘોડા અને રથચાલક મરી ગયા પછી, તે મહાન યોદ્ધા તરત જ રથમાંથી નીચે કૂદી પડ્યો અને ઝડપથી પોતાના પુત્રના રથ પર ચઢી ગયો.
તતસ્તુ તૌ પિતાપુત્રૌ ભારદ્વાજં રથે સ્થિતૌ । મહતા શરવર્ષેણ વારયામાસસતુર્બલાત્
પછી પિતા અને પુત્ર બંને રથ પર ઊભા રહીને, મહાન તીરોની વરસાદથી ભારદ્વાજને બળપૂર્વક રોકવા લાગ્યા.
ભારદ્વાજસ્તતઃ ક્રુદ્ધઃ શરમાશીવિષોપમમ્ । ચિક્ષેપ સમરે તૂર્ણં શઙ્ખં પ્રતિ જનેશ્વરઃ
એ પછી, ભારદ્વાજ ક્રોધિત થઈને, યુદ્ધમાં ઝંખા તરફ ઝેરી સાપ જેવો તીર ઝડપથી ફેંક્યો.
સ તસ્ય હૃદયં ભિત્ત્વા પીત્ત્વા શોણિતમાહવે। જગામ ધરણીં બાણો લોહિતાર્દ્રવરચ્છદઃ
એ તીરે તેનું હૃદય ભેદી, યુદ્ધમાં તેનું લોહી પીધું અને પછી સોનેરી પાંખો લોહીથી ભીંજાઈ જમીન પર પડી ગયું.
સ પપાત રણે તૂર્ણં ભારદ્વાજશરાહતઃ। ધનુસ્ત્યક્ત્વા શરાંશ્ચૈવ પિતુરેવ સમીપતઃ
ભારદ્વાજના તીર વાગતાં, તે તરત જ યુદ્ધમાં પડી ગયો; પોતાનું ધનુષ્ય અને તીરો છોડી, પિતાના બાજુમાં જ પડ્યો.
હતં તમાત્મજં દૃષ્ટ્વા વિરાટઃ પ્રાદ્રવદ્ભયાત્। ઉત્સૃજ્ય સમરે દ્રોણં વ્યાત્તાનનમિવાન્તકમ્
પોતાનો પુત્ર મારો ગયો જોઈને, વિરાટ ડરીને યુદ્ધમાંથી ભાગી ગયો; તેણે યુદ્ધમાં દ્રોણને છોડી દીધો, જાણે ખુલ્લા મોંવાળા મૃત્યુથી બચી રહ્યો હોય.
ભારદ્વાજસ્તતસ્તૂર્ણં પાણ્ડવાનાં મહાચમૂમ્। દારયામાસ સમરે શતશોઽથ સહસ્રશઃ
પછી ભારદ્વાજે ઝડપથી પાંડવોની મહાન સેના પર યુદ્ધમાં હુમલો કર્યો અને સેંકડો-હજારોને વિખેર્યા.
શિખણ્ડી તુ મહારાજ દ્રૌણિમાસાદ્ય સંયુગે। આજઘાન ભ્રવોર્મધ્યે નારાચૈસ્ત્રિભિરાશુગૈઃ
પણ શિખંડીએ, મહારાજ, યુદ્ધમાં દ્રોણપુત્રને સામો મળીને, ત્રણ તીવ્ર અને ઝડપી તીરો વડે તેના ભ્રૂમધ્યે ઘાયલ કર્યો.
સ બભૌ રથશાર્દૂલો લલાટે સંસ્થિતૈસ્ત્રિભિઃ । શિખરૈઃ કાઞ્ચનમયૈર્મેરુસ્ત્રિભિરિવોચ્છ્રિતૈઃ
તે રથવીર તેના કપાળમાં ગોઠવાયેલા ત્રણ સોનેરી શિખરવાળા તીરો સાથે એવી રીતે તેજસ્વી લાગતો હતો, જેમ કે ત્રણ ઊંચા શિખરો ધરાવતો મેરુ પર્વત.
અશ્વત્થામ તતઃ ક્રુદ્ધો નિમેષાર્ધાચ્છિખણ્ડિનઃ । ધ્વજં સૂતમથો રાજંસ્તુરગાનાયુધાનિ ચ
પછી અશ્વત્થામા ક્રોધિત થઈને અડધા પળમાં જ શિખંડિના ધ્વજ, રથચાલક, રાજા, ઘોડા અને શસ્ત્રોને તોડી નાખ્યા.
શરૈર્બહુભિરાચ્છિદ્ય પાતયામાસ સંયુગે ષ। સ હતાશ્વાદવપ્લુત્ય રથાદ્વૈ રથિનાં વરઃ
ઘણા તીરો વડે તેમને કાપી યુદ્ધમાં જમીન પર પાડી દીધા; ઘોડા મરી ગયા પછી, તે શ્રેષ્ઠ રથવીર રથમાંથી નીચે કૂદી પડ્યો.
ખઙ્ગમાદાય સુશિતં વિમલં ચ શરાવરમ્ । શ્યેનવદ્વ્યચરત્ક્રુદ્ધઃ શિખણ્ડી શત્રુતાપનઃ
પછી શિખંડીએ તીક્ષ્ણ અને ચમકદાર ખડગ તથા સુંદર ઢાલ લઈ, દુશ્મનોને દુઃખ આપતો ક્રોધિત થઈને ગીધ જેવો ફરવા લાગ્યો.
સખઙ્ગસ્ય મહારાજ ચરતસ્તસ્ય સંયુગે । નાન્તરં દદૃશે દ્રૌણિસ્તદદ્ભુતમિવાભવત્
ખડગ લઈને યુદ્ધમાં ફરતા શિખંડીને દ્રોણપુત્ર કોઈ ખાલી જગ્યા જોઈ શક્યો નહીં; એ દૃશ્ય અદ્ભુત લાગતું હતું.
તતઃ શરસહસ્રાણિ બહૂનિ ભરતર્ષભ । પ્રેષયામાસ સમરે દ્રૌણિઃ પરમકોપનઃ
પછી દ્રોણપુત્રે ભારે ક્રોધથી યુદ્ધમાં હજારો તીરો છોડ્યા, હે ભરતશ્રેષ્ઠ.
તામાપતન્તીં સમરે શરવૃષ્ટિં સુદારુણામ્। અસિના તીક્ષ્ણધારેણ ચિચ્છેદ બલિનાં વરઃ
યુદ્ધમાં તેની ઉપર આવતી એ ભયાનક તીરોની વરસાદને, તે બલવાન યોદ્ધાએ પોતાની તીક્ષ્ણ ખડગ વડે કાપી નાખી.
તતોઽસ્ય વિમલં દ્રૌણિઃ શતચન્દ્રં મનોરમમ્। ચર્માચ્છિનદસિં ચાસ્થ ખણ્ડયામાસ સંયુગે
પછી યુદ્ધમાં દ્રોણપુત્રે તેનું સુંદર, નિર્મળ અને શતચંદ્રથી સજ્જ ઢાલ તોડી નાખી, અને તેની ખડગ પણ તોડી નાખી.
શિતૈસ્તુ બહુશો રાજંસ્તં ચ વિવ્યાધ પત્રિભિઃ । શિખણ્ડી તુ તતઃ ખઙ્ગં ખણ્ડિતં તેન સાયકૈઃ
રાજા, તે શખંડીએ અનેક તીખા બાણો વડે વારંવાર ઘાયલ કર્યો; પણ પછી શખંડીનુ ખડગ એ બાણોથી તૂટી ગયું.
આવિધ્ય વ્યસૃજત્તૂર્ણં જ્વલન્તમિવ પન્નગમ્ । તમાપતન્તં સહસા કાલાનલસમપ્રભમ્
પછી તેણે ધનુષ્ય ખેંચી, જ્વલંત સાપ જેવું એક શસ્ત્ર ઝડપથી છોડ્યું; એ શસ્ત્ર અચાનક દોડી આવ્યું અને વિનાશના અગ્નિ જેવું તેજ ધરાવતું હતું.
ચિચ્છેદ સમરે દ્રૌણિર્દર્શયન્પાણિલાઘવમ્ । શિખણ્ડિનં ચ વિવ્યાધ શરૈર્બહુભિરાયસૈઃ
દ્રૌણીએ યુદ્ધમાં પોતાની હાથની ચપળતા બતાવીને એ શસ્ત્ર કાપી નાખ્યું; અને તેણે શખંડીને ઘણી લોખંડની બાણોથી ઘાયલ કર્યો.
શિખણ્ડી તુ ભૃશં રાજંસ્તડ્યમાનઃ શિતૈઃ શરૈઃ । આરુરોહ રથં તૂર્ણં માધવસ્ય મહાત્મનઃ
શખંડી, એ તીખા બાણોથી ખૂબ પીડાઈને, તરત મહાત્મા માધવના રથ પર ચડી ગયો.
સાત્યકિશ્ચાપિ સંક્રુદ્ધો રાક્ષસં ક્રૂરમાહવે। અલમ્બુસં શરૈસ્તીક્ષ્ણૈર્વિવ્યાધ બલિનાં વરઃ
સાત્યકી પણ ગુસ્સે થઈને યુદ્ધમાં ક્રૂર રાક્ષસ અલમ્બુસને, જે બળવાનોમાં શ્રેષ્ઠ હતો, તીખા બાણોથી ઘાયલ કર્યો.
રાક્ષસેન્દ્રસ્તતસ્તસ્ય ધનુશ્ચિચ્છેદ ભારત। અર્ધચન્દ્રેણ સમરે તં ચ વિવ્યાધ સાયકૈઃ
પછી રાક્ષસોના રાજાએ, ભરત, યુદ્ધમાં અર્ધચંદ્ર બાણથી તેનું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું અને તેને અનેક બાણોથી ઘાયલ કર્યો.
માયાં ચ રાક્ષસીં કૃત્વા શરવર્ષૈરવાકિરત્। તત્રાદ્ભુતમપશ્યામ શૈનેયસ્ય પરાક્રમમ્
પછી રાક્ષસે માયા કરીને, બાણોના વરસાદથી તેને ઢાંકી દીધો; ત્યાં શૈન્યના અદ્ભુત પરાક્રમનું દર્શન થયું.
અસંભ્રમસ્તુ સમરે વધ્યમાનઃ શિતૈઃ શરૈઃ । ઐન્દ્રમસ્ત્રં ચ વાર્ષ્ણેયો યોજયામાસ ભારત
યુદ્ધમાં તીખા બાણોથી ઘાયલ થતો હોવા છતાં, વૃત્તશ્રી વંશના વીર અડગ રહ્યો અને ઇન્દ્રાસ્ત્રનો ઉપયોગ કર્યો.
વિજયાદ્યદનુપ્રાપ્તં માધવેન યશસ્વિના। તદસ્ત્રં ભસ્માસાત્કૃત્વા માયાં તાં રાક્ષસીં તદા
માધવેને વિજય પાસેથી જે શસ્ત્ર મળ્યું હતું, એ શસ્ત્રે એ રાક્ષસી માયાને તત્કાળ ભસ્મ કરી નાખી.
અલમ્બુસં શરૈરન્યૈરભ્યાકિરત સર્વતઃ। પર્વતં વારિધારાભિઃ પ્રાવૃષીવ બલાહકઃ
પછી તેણે બીજા બાણોથી ચારેય બાજુથી અલમ્બુસને ઘેરી લીધો, જેમ વરસાદના મેઘો ચોમાસામાં પર્વતને ધોઈ નાખે છે.
તત્તથા પીડિતં તેન માધવેન યશસ્વિના । પ્રદુદ્રાવ ભયાદ્રક્ષસ્ત્યક્ત્વા સાત્યકિમાહવે
માહાત્મા માધવના પ્રહારથી પીડાઈને એ રાક્ષસ ભયથી ભાગી ગયો અને યુદ્ધમાં સાત્યકીને છોડી દીધો.
........ માઘવતા જિત્વા ભારત સાત્યકિઃ। શૈનેયઃ પ્રાણદ?જ્જિત્વા યોધાનાં તવ પશ્યતામ્
માઘવને હરાવીને, શૈન્ય સાત્યકીએ, તારા યોદ્ધાઓની સામે વિજય મેળવ્યો.