તસ્ય વિક્ષિપતશ્ચાપં શ્રુતકીર્તેર્મહાસ્વનમ્। ચિચ્છેદ સમરે તૂર્ણં જયત્સેનઃ સુતસ્તવ
શ્રુતકીર્તિએ જોરદાર ધ્વનિ સાથે ધનુષ્ય ખેંચ્યું ત્યારે, તમારો પુત્ર જયત્સેનએ યુદ્ધમાં તરત જ એ ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
ક્ષુરપ્રેણ સુતીક્ષ્ણેન પ્રહસન્નિવ ભારત। તં દૃષ્ટ્વા ચ્છિન્નધન્વાનં શતાનીકઃ સહોદરમ્
પછી, ભારત, જયત્સેનએ હસતાં હસતાં તીક્ષ્ણ કાપક તીરે પોતાના ભાઈનું ધનુષ્ય તોડી નાખ્યું.
અભ્યપદ્યત તેજસ્વી સિંહવન્નિનદન્મુહુઃ । શતાનીકસ્તુ સમરે દૃઢં વિસ્પાર્ય કાર્મુકમ્
ત્યારે તેજસ્વી શતાનિકે સિંહ જેવી ગર્જના કરી વારંવાર આગળ ધસી આવ્યો અને યુદ્ધમાં મજબૂતીથી ધનુષ્ય ખેંચ્યું.
વિવ્યાધ દશભિસ્તૂર્ણં જયત્સેનં શિલીમુખૈઃ । નનાદ સુમહાનાદં પ્રભિન્ન ઇવ વારણઃ
તેને દસ પથ્થરનાં ટોચવાળા તીરો વડે જયત્સેનને ઝડપથી ઘાયલ કર્યો અને ભયાનક ગર્જના કરી, જાણે ઉગ્ર હાથી હોય.
અથાન્યેન સુતીક્ષ્ણેન સર્વાવરણભેદિના । શતાનીકો જયત્સેનં વિવ્યાધ હૃદયે ભૃશમ્
પછી બીજાં તીક્ષ્ણ તીરે, જે બધાં રક્ષણ તોડી નાખે એવું હતું, શતાનિકે જયત્સેનને હૃદયમાં જોરથી ઘાયલ કર્યો.
તથા તસ્મિન્વર્તમાને દુષ્કર્ણો ભ્રાતુરન્તિકે । મુમોચાસ્મૈશિતાન્બાણાંસ્તીક્ષ્ણાનાશીવિષોપમાન્ ચિચ્છેદ સમરે ચાપં નાકુલેઃ ક્રોધમૂર્ચ્છિતઃ
એ રીતે યુદ્ધ ચાલી રહ્યું હતું ત્યારે, દુષ્કર્ણે પોતાના ભાઈની પાસે રહી, જહેરી સાપ જેવા તીક્ષ્ણ તીરો છોડ્યા અને ગુસ્સામાં નકુલનું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
અથાન્યદ્ધનુરાદાય ભારસાહમનુત્તમમ્ । સમાદત્ત શરાન્ઘોરાઞ્શતાનીકો મહાબલઃ
પછી શતાનિકે પોતાના બળથી બીજું ઉત્તમ અને ભારે ધનુષ્ય ઉઠાવ્યું અને ભયાનક બાણો હાથમાં લીધા.
તિષ્ઠતિષ્ઠેતિ ચામન્ત્ર્ય દુષ્કર્ણં ભ્રાતુરગ્રતઃ। મુમોચાસ્મૈ શિતાન્બાણાજ્જ્વલિતાન્પન્નગાનિવ
પછી તેણે દુષ્કર્ણને, તેના ભાઈની સામે, 'થેમ, થેમ' કહીને બોલાવ્યું અને તેજસ્વી, તીક્ષ્ણ બાણો તેના પર છોડ્યા, જે અગ્નિ જેવી ઝળહળતા હતા.
તતોઽસ્ય ધનુરેકેન દ્વાભ્યાં સૂતં ચ મારિષ । ચિચ્છેદ સમરે તૂર્ણં તં ચ વિવ્યાધ સપ્તભિઃ
પછી તેણે એક બાણથી દુષ્કર્ણનું ધનુષ્ય, બે બાણોથી તેના સારથિ અને સાત બાણોથી દુષ્કર્ણને જોરથી ઘાયલ કર્યો.
અશ્વાન્મનોજવાંસ્તસ્ય કર્બુરાન્વાતરંહસઃ । જઘાન નિશિતૈસ્તૂર્ણં સર્વાન્દ્વાદશભિઃ શરૈઃ
ત્યાં પછી તેણે દુષ્કર્ણના પવન સમાન ઝડપી અને ચિતરાયેલા ઘોડાઓને બાર તીક્ષ્ણ બાણોથી ઝડપથી ઘાયલ કર્યા.
અથાપરેણ ભલ્લેન સુયુક્તેનાશુપાતિના। દુષ્કર્ણં નાકુલિઃ ક્રુદ્ધો વિવ્યાધ હૃદયે ભૃશમ્
પછી ક્રોધિત નકુલીએ બીજું સુસજ્જ અને ઝડપથી ઉડતું ભલ્લ બાણ લઈને દુષ્કર્ણના હૃદયમાં ઘેરી રીતે ઘૂસી માર્યું.
સ પપાત તતો ભૂમૌ વજ્રાહત ઇવ દ્રુમઃ । દુષ્કર્ણં વ્યથિતં દૃષ્ટ્વા પઞ્ચ રાજન્મહારથાઃ
એ પછી દુષ્કર્ણ વીજળી વાગેલા વૃક્ષની જેમ જમીન પર પડી ગયો. રાજા, દુષ્કર્ણને દુઃખી જોઈને પાંચ મહારથીઓ—
દિઘાંસન્તઃ શતાનીકં સર્વતઃ પર્યવારયન્। છાદ્યમાનં શરવ્રતૈઃ શતાનીકં યશસ્વિનમ્
તેઓ દોડીને ચારેય બાજુથી શતાનિકને ઘેરી લીધા અને તેની યશસ્વી દેહને બાણોની ઝમાવટથી ઢાંકી દીધો.
અભ્યધાવન્ત સંક્રુદ્ધાઃ કેકયાઃ પઞ્ચ સોદરાઃ । તાનભ્યાપતતઃ પ્રેક્ષ્ય તવ પુત્રા મહારથાઃ
પાંચેય કેકય ભાઈઓ ક્રોધથી ભરાઈને આગળ વધ્યા. તેમને આવતાં જોઈને, રાજન, તમારા પુત્રો મહારથીઓ—
પ્રત્યુદ્યયુર્મહારાજ ગજાનિવ મહાગજાઃ । દુર્મુખો દુર્જયશ્ચૈવ તથા દુર્મર્ષણો યુવા
મહાન રાજા, મોટા હાથીઓ જેમ સામસામે આવે તેમ દુર્મુખ, દુર્જય અને યુવાન દુર્મર્ષણ પણ તેમને રોકવા નીકળ્યા.
શત્રુંજયઃ સત્રુસહઃ સર્વે ક્રુદ્ધા યશસ્વિનઃ । પ્રત્યુદ્યાતા મહારાજ કેકયાન્ભ્રાતરઃ સમમ્
શત્રુંજય અને શત્રુસહ—બધા યશસ્વી અને ક્રોધિત—એકસાથે કેકય ભાઈઓ સામે લડવા આગળ વધ્યા, રાજા.
રથૈર્નગરસંકાશૈર્હયૈર્યુક્તૈર્મનોજવૈઃ । નાનાવર્ણવિચિત્રાભિઃ પતાકાભિરલઙ્કૃતૈઃ
તેઓના રથો કિલ્લા જેવા દેખાતા, પવનથી પણ ઝડપી ઘોડાઓ જોડાયેલા, અને અનેક રંગીન, સુંદર ધ્વજાઓથી શોભાયમાન હતા.
શરચાપધરા વીરા વિચિત્રકવચધ્વજાઃ । વિવિશુસ્તે પરં સૈન્યં સિંહા ઇવ વનાદ્વનમ્
તેઓ ધનુષ્ય અને બાણો ધારણ કરનાર, વીર, વિવિધ કવચ અને ધ્વજાવાળા, વિરોધી સેના માં એ રીતે ઘૂસ્યા જેમ સિંહ જંગલમાં પ્રવેશે છે.
તેષાં સુતુમુલં યુદ્ધં વ્યતિષક્તરથદ્વિપમ્। અવર્તત મહારૌદ્રં નિઘ્નતામિતરેતરમ્
તેમની વચ્ચે રથો અને હાથીઓ ભેળવાઈ જતાં, ભયાનક અને ભયાવહ યુદ્ધ શરૂ થયું, જેમાં એકબીજાને મારતા હતા.
અન્યોન્યાગસ્કૃતાં રાજન્યમરાષ્ટ્રવિવર્ધનમ્ । મુહૂર્તાસ્તમિતે સૂર્યે ચક્રુર્યુદ્ધં સુદારુણમ્
રાજાઓએ એકબીજા પર ગુનાહિત હુમલા કર્યા અને પોતાના રાજ્યને વધારતા, થોડા સમય માટે સૂર્ય અસ્ત થયો ત્યારે અત્યંત ભયાનક યુદ્ધ કર્યું.
રથિનઃ સાદિનશ્ચાથ વ્યકીર્યન્ત સહસ્રશઃ । તતઃ શાન્તનવઃ ક્રુદ્ધઃ શરૈઃ સન્નતપર્વભિઃ
પછી રથયોદ્ધાઓ અને ઘોડેસવારો હજારોની સંખ્યામાં વિખેરી પડ્યા. ત્યારબાદ શાંતનુપુત્ર ભીષ્મે ક્રોધથી તીક્ષ્ણ બાણોથી—
નાશયામાસ સેનાં તાં ભીષ્મસ્તેષાં મહાત્મનામ્ । પઞ્ચાલાનાં ચ સૈન્યાનિ શરૈર્નિન્યે યમક્ષયમ્
ભીષ્મે તે મહાન આત્માઓની સેનાને નાશ કરી નાખી અને પંચાળોની સેનાને બાણોથી યમલોક પહોંચાડી દીધી.
એવં ભિત્ત્વા મહેષ્વાસઃ પાણ્ડવાનામનીકિનીમ્। કૃત્વાઽવહારં સૈન્યાનાં યયૌ સ્વશિબિરં નૃપ
આ રીતે મહાન ધનુર્ધર ભીષ્મે પાંડવોની સેનાને ભેદી નાખી, તેમની સેના ભાગી પાડી અને પછી પોતાનાં શિબિરમાં પાછા ફર્યા, રાજા.
નાશયામાસતુર્વીરૌ ધૃષ્ટદ્યુમ્નવૃકોદરૌ। કરવાણામનીકાનિ શરૈઃ સન્નતપર્વભિઃ
પછી ધૃષ્ટદ્યુમ્ન અને વૃકોદર, એ બંને વીરોએ, તીક્ષ્ણ બાણોથી કૌરવોની સેનાને નાશ કરી નાખી.
ધર્મરાજોઽપિ સંપ્રેક્ષ્ય ધૃષ્ટદ્યુમ્નવૃકોદરૌ । મૂર્ધ્નિ ચૈતાવુપાઘ્રાય પ્રહૃષ્ટઃ શિબિરં યયૌ
યુધિષ્ઠિર રાજાએ ધૃષ્ટદ્યુમ્ન અને ભીમને જોયા, બંનેના માથા પર હાથ ફેરવીને આનંદપૂર્વક તેમને વળગી પડ્યા અને પછી શિબિર તરફ ગયા.
અર્જુનો વાસુદેવશ્ચ કૌરવાણામનીકિનીમ્ ।' હત્વા વિદ્રાવ્ય ચ શરૈઃ શિબિરાયૈવ જગ્મતુઃ
અર્જુન અને વાસુદેવએ કૌરવોની સેના પર તીરોની વરસાદ કરીને તેમને હાંકી કાઢ્યા અને સીધા પોતાના શિબિર તરફ ગયા.
ક્ષત્રિયાસ્તે મહારાજ પરસ્પરકૃતાગસઃ। જગ્મુઃ સ્વશિબિરાણ્યેવ રુધિરેણ સમુક્ષિતાઃ
મહારાજા, તે ક્ષત્રિયો એકબીજાથી લોહીથી લથપથ અને ગુનાહગાર બનીને પોતાના-પોતાના શિબિરોમાં પાછા ફર્યા.
વિશ્રમ્ય ચ યથાન્યાયં પૂજયિત્વા પરસ્પરમ્ । સન્નદ્ધાઃ સમદૃશ્યન્ત ભૂયો યુદ્ધચિકીર્ષવઃ
પછી તેઓ યોગ્ય રીતે આરામ કરીને અને એકબીજાની આદરપૂર્વક પૂજા કરીને ફરીથી સજ્જ થઇને યુદ્ધ માટે ઉત્સુક દેખાયા.
તતસ્તવ સુતો રાજંશ્ચિન્તયાભિપરિપ્લુતઃ । વિસ્રવચ્છોણિતાક્તાઙ્ગઃ પપ્રચ્છેદં પિતામહમ્
એ સમયે, રાજા, તમારો પુત્ર ચિંતાથી વ્યાકુળ, શરીર પર લોહી વહી રહ્યું હતું, એણે પિતામહને પ્રશ્ન કર્યો.
સૈન્યાનિ રૌદ્રાણિ ભયાનકાનિ વ્યૂઢાનિ સમ્યગ્બહુલધ્વજાનિ। વિદાર્ય હત્વા ચ નિપીડ્ય શૂરાં- સ્તે પાણ્ડવા લબ્ધજયાઃ પ્રહૃષ્ટાઃ
મહારાજા, ભયાનક અને ભયજનક સેના, અનેક ધ્વજોથી સજ્જ, વીરોએ ફાડી નાખી, માર મારી અને દબાવી નાખી; પાંડવો વિજય મેળવી આનંદમાં હતા.