તે શરા હેમપુઙ્ખાગ્રા વ્યદૃશ્યન્ત મહીતલે । વિકર્ણરુધિરક્લિન્ના વમન્ત ઇવ શોણિતમ્
સોનાની ટોચવાળા એ તીરો જમીન પર વિકર્ણાના લોહીથી ભીંજાઈને પડેલા દેખાતા, જાણે લાલ લોહી વહાવી રહ્યાં હોય.
વિકર્ણં વીક્ષ્ય નિર્ભિન્નં તસ્યૈવાન્યે સહોદરાઃ । અભ્યદ્રવન્ત સમરે સૌભદ્રપ્રમુખાન્રથાન્
વિકર્ણને ઘાયલ જોયા પછી, તેના અન્ય ભાઈઓએ, સૌભદ્રને આગળ રાખીને, યુદ્ધમાં રથો પર ચઢીને ધસી આવ્યા.
અભિયાત્વા તથૈવાન્યાન્રથાંસ્તાન્સૂર્યવર્ચસઃ । અવિધ્યન્સમરેઽન્યોન્યં સંરમ્ભાદ્યુદ્ધદુર્મદાઃ
પછી તેજસ્વી યોદ્ધાઓએ, ગુસ્સાથી અને યુદ્ધના ઉન્માદમાં, એકબીજાના રથો પર ચઢીને હુમલો કર્યો.
દુર્મુખઃ શ્રુતકર્માણં વિદ્ધ્વા સપ્તભિરાશુગૈઃ । ધ્વજમેકેન ચિચ્છેદ સારથિં ચાસ્ય સપ્તમિઃ
દુર્મુખે સાત તીક્ષ્ણ તીરો વડે શ્રુતકર્માને ઘાયલ કર્યો, એક તીરે તેની ધ્વજાને કાપી નાખી અને સાતમા તીરે તેના સારથીને પણ ઘાયલ કર્યો.
અશ્વાઞ્જામ્બૂનદૈર્જાલૈઃ પ્રચ્છન્નાન્વાતરંહસઃ । જઘાન ષઙ્ભિરાસાદ્ય સારથિં ચાભ્યપાતયત્
પછી તેણે જામ્બૂનદ સોનાથી બનેલા તીરોની વરસાદથી ઘોડાઓને ઢાંકીને, છ તીરો વડે મારી નાખ્યા અને આગળ વધીને સારથીને પણ પછાડ્યો.
સ હતાશ્વે રથે તિષ્ઠઞ્શ્રુતકર્મા મહારથઃ । શક્તિં ચિક્ષેપ સંક્રુદ્ધો મહોલ્કાં જ્વલિતામિવ
શ્રુતકર્મા, મહાન રથયોધા, ઘોડાઓ મરી ગયા પછી પણ રથ પર ઊભો રહ્યો અને ગુસ્સામાં અગ્નિ જેવી જ્વલંત શક્તિ ફેંકી.
સા દુર્મુખસ્ય વિમલં વર્મ ભિત્ત્વા યશસ્વિનઃ । વિદાર્ય પ્રાવિશદ્ભૂભિં દીપ્યમાના સ્વતેજસા
એ શક્તિ, દુર્મુખના નિર્દોષ કવચને ભેદીને, જમીનમાં ઘૂસી ગઈ અને પોતાનાં તેજથી ઝળહળી ઉઠી.
દુર્મુખો વિહ્વલસ્તત્ર નિષસાદ રણે વિભો। વિસંજ્ઞં પ્રેક્ષ્ય તે સર્વે ભ્રાતરઃ પર્યવારયન્
દુર્મુખ ત્યાં યુદ્ધમાં અચેત થઈને પડી ગયો; તેને બેભાન જોઈ, બધા ભાઈઓ તેની આસપાસ ભેગા થયા.
તં દૃષ્ટ્વા વિરથં તત્ર સુતસોમો મહારથઃ । પશ્યતાં સર્વસૈન્યાનાં રથમારોપયત્સ્વકમ્
ત્યાં તેને રથ વિના જોયા પછી, સુતસોમ મહારથીએ બધાં સૈનિકોની નજર સામે પોતાના રથ પર બેસાડ્યો.
શ્રુતકીર્તિસ્તથા વીરો જયત્સેનં સુતં તવ। અભ્યયાત્સમરે રાજન્હન્તુકામો યશસ્વિનમ્
પછી, વીર શ્રુતકીર્તિ, રાજા, તમારી પુત્ર જયત્સેનને મારવાનો ઇરાદો રાખીને યુદ્ધમાં આગળ વધ્યો.
તસ્ય વિક્ષિપતશ્ચાપં શ્રુતકીર્તેર્મહાસ્વનમ્। ચિચ્છેદ સમરે તૂર્ણં જયત્સેનઃ સુતસ્તવ
શ્રુતકીર્તિએ જોરદાર ધ્વનિ સાથે ધનુષ્ય ખેંચ્યું ત્યારે, તમારો પુત્ર જયત્સેનએ યુદ્ધમાં તરત જ એ ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
ક્ષુરપ્રેણ સુતીક્ષ્ણેન પ્રહસન્નિવ ભારત। તં દૃષ્ટ્વા ચ્છિન્નધન્વાનં શતાનીકઃ સહોદરમ્
પછી, ભારત, જયત્સેનએ હસતાં હસતાં તીક્ષ્ણ કાપક તીરે પોતાના ભાઈનું ધનુષ્ય તોડી નાખ્યું.
અભ્યપદ્યત તેજસ્વી સિંહવન્નિનદન્મુહુઃ । શતાનીકસ્તુ સમરે દૃઢં વિસ્પાર્ય કાર્મુકમ્
ત્યારે તેજસ્વી શતાનિકે સિંહ જેવી ગર્જના કરી વારંવાર આગળ ધસી આવ્યો અને યુદ્ધમાં મજબૂતીથી ધનુષ્ય ખેંચ્યું.
વિવ્યાધ દશભિસ્તૂર્ણં જયત્સેનં શિલીમુખૈઃ । નનાદ સુમહાનાદં પ્રભિન્ન ઇવ વારણઃ
તેને દસ પથ્થરનાં ટોચવાળા તીરો વડે જયત્સેનને ઝડપથી ઘાયલ કર્યો અને ભયાનક ગર્જના કરી, જાણે ઉગ્ર હાથી હોય.
અથાન્યેન સુતીક્ષ્ણેન સર્વાવરણભેદિના । શતાનીકો જયત્સેનં વિવ્યાધ હૃદયે ભૃશમ્
પછી બીજાં તીક્ષ્ણ તીરે, જે બધાં રક્ષણ તોડી નાખે એવું હતું, શતાનિકે જયત્સેનને હૃદયમાં જોરથી ઘાયલ કર્યો.
તથા તસ્મિન્વર્તમાને દુષ્કર્ણો ભ્રાતુરન્તિકે । મુમોચાસ્મૈશિતાન્બાણાંસ્તીક્ષ્ણાનાશીવિષોપમાન્ ચિચ્છેદ સમરે ચાપં નાકુલેઃ ક્રોધમૂર્ચ્છિતઃ
એ રીતે યુદ્ધ ચાલી રહ્યું હતું ત્યારે, દુષ્કર્ણે પોતાના ભાઈની પાસે રહી, જહેરી સાપ જેવા તીક્ષ્ણ તીરો છોડ્યા અને ગુસ્સામાં નકુલનું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
અથાન્યદ્ધનુરાદાય ભારસાહમનુત્તમમ્ । સમાદત્ત શરાન્ઘોરાઞ્શતાનીકો મહાબલઃ
પછી શતાનિકે પોતાના બળથી બીજું ઉત્તમ અને ભારે ધનુષ્ય ઉઠાવ્યું અને ભયાનક બાણો હાથમાં લીધા.
તિષ્ઠતિષ્ઠેતિ ચામન્ત્ર્ય દુષ્કર્ણં ભ્રાતુરગ્રતઃ। મુમોચાસ્મૈ શિતાન્બાણાજ્જ્વલિતાન્પન્નગાનિવ
પછી તેણે દુષ્કર્ણને, તેના ભાઈની સામે, 'થેમ, થેમ' કહીને બોલાવ્યું અને તેજસ્વી, તીક્ષ્ણ બાણો તેના પર છોડ્યા, જે અગ્નિ જેવી ઝળહળતા હતા.
તતોઽસ્ય ધનુરેકેન દ્વાભ્યાં સૂતં ચ મારિષ । ચિચ્છેદ સમરે તૂર્ણં તં ચ વિવ્યાધ સપ્તભિઃ
પછી તેણે એક બાણથી દુષ્કર્ણનું ધનુષ્ય, બે બાણોથી તેના સારથિ અને સાત બાણોથી દુષ્કર્ણને જોરથી ઘાયલ કર્યો.
અશ્વાન્મનોજવાંસ્તસ્ય કર્બુરાન્વાતરંહસઃ । જઘાન નિશિતૈસ્તૂર્ણં સર્વાન્દ્વાદશભિઃ શરૈઃ
ત્યાં પછી તેણે દુષ્કર્ણના પવન સમાન ઝડપી અને ચિતરાયેલા ઘોડાઓને બાર તીક્ષ્ણ બાણોથી ઝડપથી ઘાયલ કર્યા.
અથાપરેણ ભલ્લેન સુયુક્તેનાશુપાતિના। દુષ્કર્ણં નાકુલિઃ ક્રુદ્ધો વિવ્યાધ હૃદયે ભૃશમ્
પછી ક્રોધિત નકુલીએ બીજું સુસજ્જ અને ઝડપથી ઉડતું ભલ્લ બાણ લઈને દુષ્કર્ણના હૃદયમાં ઘેરી રીતે ઘૂસી માર્યું.
સ પપાત તતો ભૂમૌ વજ્રાહત ઇવ દ્રુમઃ । દુષ્કર્ણં વ્યથિતં દૃષ્ટ્વા પઞ્ચ રાજન્મહારથાઃ
એ પછી દુષ્કર્ણ વીજળી વાગેલા વૃક્ષની જેમ જમીન પર પડી ગયો. રાજા, દુષ્કર્ણને દુઃખી જોઈને પાંચ મહારથીઓ—
દિઘાંસન્તઃ શતાનીકં સર્વતઃ પર્યવારયન્। છાદ્યમાનં શરવ્રતૈઃ શતાનીકં યશસ્વિનમ્
તેઓ દોડીને ચારેય બાજુથી શતાનિકને ઘેરી લીધા અને તેની યશસ્વી દેહને બાણોની ઝમાવટથી ઢાંકી દીધો.
અભ્યધાવન્ત સંક્રુદ્ધાઃ કેકયાઃ પઞ્ચ સોદરાઃ । તાનભ્યાપતતઃ પ્રેક્ષ્ય તવ પુત્રા મહારથાઃ
પાંચેય કેકય ભાઈઓ ક્રોધથી ભરાઈને આગળ વધ્યા. તેમને આવતાં જોઈને, રાજન, તમારા પુત્રો મહારથીઓ—
પ્રત્યુદ્યયુર્મહારાજ ગજાનિવ મહાગજાઃ । દુર્મુખો દુર્જયશ્ચૈવ તથા દુર્મર્ષણો યુવા
મહાન રાજા, મોટા હાથીઓ જેમ સામસામે આવે તેમ દુર્મુખ, દુર્જય અને યુવાન દુર્મર્ષણ પણ તેમને રોકવા નીકળ્યા.
શત્રુંજયઃ સત્રુસહઃ સર્વે ક્રુદ્ધા યશસ્વિનઃ । પ્રત્યુદ્યાતા મહારાજ કેકયાન્ભ્રાતરઃ સમમ્
શત્રુંજય અને શત્રુસહ—બધા યશસ્વી અને ક્રોધિત—એકસાથે કેકય ભાઈઓ સામે લડવા આગળ વધ્યા, રાજા.
રથૈર્નગરસંકાશૈર્હયૈર્યુક્તૈર્મનોજવૈઃ । નાનાવર્ણવિચિત્રાભિઃ પતાકાભિરલઙ્કૃતૈઃ
તેઓના રથો કિલ્લા જેવા દેખાતા, પવનથી પણ ઝડપી ઘોડાઓ જોડાયેલા, અને અનેક રંગીન, સુંદર ધ્વજાઓથી શોભાયમાન હતા.
શરચાપધરા વીરા વિચિત્રકવચધ્વજાઃ । વિવિશુસ્તે પરં સૈન્યં સિંહા ઇવ વનાદ્વનમ્
તેઓ ધનુષ્ય અને બાણો ધારણ કરનાર, વીર, વિવિધ કવચ અને ધ્વજાવાળા, વિરોધી સેના માં એ રીતે ઘૂસ્યા જેમ સિંહ જંગલમાં પ્રવેશે છે.
તેષાં સુતુમુલં યુદ્ધં વ્યતિષક્તરથદ્વિપમ્। અવર્તત મહારૌદ્રં નિઘ્નતામિતરેતરમ્
તેમની વચ્ચે રથો અને હાથીઓ ભેળવાઈ જતાં, ભયાનક અને ભયાવહ યુદ્ધ શરૂ થયું, જેમાં એકબીજાને મારતા હતા.
અન્યોન્યાગસ્કૃતાં રાજન્યમરાષ્ટ્રવિવર્ધનમ્ । મુહૂર્તાસ્તમિતે સૂર્યે ચક્રુર્યુદ્ધં સુદારુણમ્
રાજાઓએ એકબીજા પર ગુનાહિત હુમલા કર્યા અને પોતાના રાજ્યને વધારતા, થોડા સમય માટે સૂર્ય અસ્ત થયો ત્યારે અત્યંત ભયાનક યુદ્ધ કર્યું.