ચિત્રસેનઃ સુચિત્રશ્ચ ચિત્રાઙ્ગશ્ચિત્રદર્શનઃ । ચારુચિત્રઃ સુચારુશ્ચ તથા નન્દોપનન્દકૌ
ચિત્રસેન, સુચિત્ર, ચિત્રાંગ, ચિત્રદર્શન, ચારુચિત્ર, સુચારુ, અને એ જ રીતે નંદ તથા ઉપનંદ—
અષ્ટાવેતે મહેષ્વાસાઃ સુકુમારા યશસ્વિનઃ । અભિમન્યુરથં રાજન્સમન્તાત્પર્યવારયન્
આ આઠેય મહાન ધનુર્ધર, કોમળ અને પ્રસિદ્ધ યુવાનો, અભિમન્યુના રથને ચારે બાજુથી ઘેરી લીધા, હે રાજા.
આજઘાન તતસ્તૂર્ણમભિમન્યુર્મહામનાઃ । એકૈકં પઞ્ચભિર્બાણૈઃ શિતૈઃ સન્નતપર્વભિઃ
પછી ઉદાર હૃદય અભિમન્યુએ, તરત જ દરેકને પાંચ-પાંચ તીક્ષ્ણ અને મજબૂત પાંખવાળા તીરો વડે ઘાયલ કર્યા.
વજ્રમૃત્યુપ્રતીકાશૈર્વિચિત્રાયુધનિઃસૃતૈઃ । અમૃષ્યમાણાસ્તે સર્વે સૌભદ્રં રથસત્તમમ્
વજ્ર અને મૃત્યુ જેવી ચમકતી શસ્ત્રોથી, તેઓ સહન ન કરી શક્યા અને સૌભદ્ર, શ્રેષ્ઠ રથયોધા પર તીરોની વર્ષા કરી.
વવૃષુર્માર્ગણૈસ્તીક્ષ્ણૈર્ગિરિં મેરુમિવામ્બુદાઃ । સ પીડ્યમાનઃ સમરે કૃતાસ્ત્રો યુદ્ધદુર્મદઃ
તેઓએ તીક્ષ્ણ તીરોની વરસાદ એવી કરી, જેમ મેઘો મેરુ પર્વત પર વરસે છે; યુદ્ધમાં દબાઈને પણ, તે શસ્ત્રકલા જાણનાર અને યુદ્ધમાં નિર્ભય હતો—
અભિમન્યુર્મહારાજ તાવકાન્સમકમ્પયત્। યથા દેવાસુરે યુદ્ધે વજ્રપાણિર્મહાસુરાન્
મહારાજા, અભિમન્યુએ તારા સૈન્યને હલાવી નાખ્યું, જેમ દેવાસુર યુદ્ધમાં વજ્રધારી દેવે મહાસુરોને હલાવી દીધા હતા.
વિકર્ણસ્ય તતો ભલ્લાન્પ્રેષયામાસ ભારત। ચતુર્દશ રથશ્રેષ્ઠો ઘોરાનાશીવિષોપમાન્
પછી, હે ભરત, શ્રેષ્ઠ રથયોધાએ વિકર્ણ પર ચૌદ ભયાનક, ઝેરી સાપ જેવા તીરો છોડ્યા.
સ તૈર્વિકર્ણસ્ય રથાત્પાતયામાસ વીર્યવાન્ । ધ્વજં સૂતં હયાંશ્ચૈવ નૃત્યમાન ઇવાહવે
એ તીરો વડે પરાક્રમી અભિમન્યુએ વિકર્ણના રથ પરથી ધ્વજ, સારથી અને ઘોડાઓને યુદ્ધમાં નૃત્ય કરતાં હોય તેમ નીચે પાડી દીધા.
પુનશ્ચાન્યાઞ્શરાન્પીતાનકુણ્ઠાગ્રાઞ્શિલાશિતાન્। પ્રેષયામાસ સંક્રુદ્ધો વિકર્ણાય મહાબલઃ
પછી ફરીથી, મહાબલી અભિમન્યુએ ગુસ્સામાં પીળા ટોચવાળા અને પથ્થરથી ઘસાયેલા બીજા તીરો વિકર્ણા તરફ છોડ્યા.
તે વિકર્ણં સમાસાદ્ય કઙ્કબર્હિણવાસસઃ। ભિત્ત્વા દેહં ગતા ભૂમિં જ્વલન્ત ઇવ પન્નગાઃ
આ તીરો, ક્રાંતિના પાંખવાળા કપડાં પહેરેલા વિકર્ણાને વાગી, તેના શરીર ભેદી જમીન પર પડ્યા, જાણે અગ્નિ જેવી ઝેરી સાપો હોય તેમ.
તે શરા હેમપુઙ્ખાગ્રા વ્યદૃશ્યન્ત મહીતલે । વિકર્ણરુધિરક્લિન્ના વમન્ત ઇવ શોણિતમ્
સોનાની ટોચવાળા એ તીરો જમીન પર વિકર્ણાના લોહીથી ભીંજાઈને પડેલા દેખાતા, જાણે લાલ લોહી વહાવી રહ્યાં હોય.
વિકર્ણં વીક્ષ્ય નિર્ભિન્નં તસ્યૈવાન્યે સહોદરાઃ । અભ્યદ્રવન્ત સમરે સૌભદ્રપ્રમુખાન્રથાન્
વિકર્ણને ઘાયલ જોયા પછી, તેના અન્ય ભાઈઓએ, સૌભદ્રને આગળ રાખીને, યુદ્ધમાં રથો પર ચઢીને ધસી આવ્યા.
અભિયાત્વા તથૈવાન્યાન્રથાંસ્તાન્સૂર્યવર્ચસઃ । અવિધ્યન્સમરેઽન્યોન્યં સંરમ્ભાદ્યુદ્ધદુર્મદાઃ
પછી તેજસ્વી યોદ્ધાઓએ, ગુસ્સાથી અને યુદ્ધના ઉન્માદમાં, એકબીજાના રથો પર ચઢીને હુમલો કર્યો.
દુર્મુખઃ શ્રુતકર્માણં વિદ્ધ્વા સપ્તભિરાશુગૈઃ । ધ્વજમેકેન ચિચ્છેદ સારથિં ચાસ્ય સપ્તમિઃ
દુર્મુખે સાત તીક્ષ્ણ તીરો વડે શ્રુતકર્માને ઘાયલ કર્યો, એક તીરે તેની ધ્વજાને કાપી નાખી અને સાતમા તીરે તેના સારથીને પણ ઘાયલ કર્યો.
અશ્વાઞ્જામ્બૂનદૈર્જાલૈઃ પ્રચ્છન્નાન્વાતરંહસઃ । જઘાન ષઙ્ભિરાસાદ્ય સારથિં ચાભ્યપાતયત્
પછી તેણે જામ્બૂનદ સોનાથી બનેલા તીરોની વરસાદથી ઘોડાઓને ઢાંકીને, છ તીરો વડે મારી નાખ્યા અને આગળ વધીને સારથીને પણ પછાડ્યો.
સ હતાશ્વે રથે તિષ્ઠઞ્શ્રુતકર્મા મહારથઃ । શક્તિં ચિક્ષેપ સંક્રુદ્ધો મહોલ્કાં જ્વલિતામિવ
શ્રુતકર્મા, મહાન રથયોધા, ઘોડાઓ મરી ગયા પછી પણ રથ પર ઊભો રહ્યો અને ગુસ્સામાં અગ્નિ જેવી જ્વલંત શક્તિ ફેંકી.
સા દુર્મુખસ્ય વિમલં વર્મ ભિત્ત્વા યશસ્વિનઃ । વિદાર્ય પ્રાવિશદ્ભૂભિં દીપ્યમાના સ્વતેજસા
એ શક્તિ, દુર્મુખના નિર્દોષ કવચને ભેદીને, જમીનમાં ઘૂસી ગઈ અને પોતાનાં તેજથી ઝળહળી ઉઠી.
દુર્મુખો વિહ્વલસ્તત્ર નિષસાદ રણે વિભો। વિસંજ્ઞં પ્રેક્ષ્ય તે સર્વે ભ્રાતરઃ પર્યવારયન્
દુર્મુખ ત્યાં યુદ્ધમાં અચેત થઈને પડી ગયો; તેને બેભાન જોઈ, બધા ભાઈઓ તેની આસપાસ ભેગા થયા.
તં દૃષ્ટ્વા વિરથં તત્ર સુતસોમો મહારથઃ । પશ્યતાં સર્વસૈન્યાનાં રથમારોપયત્સ્વકમ્
ત્યાં તેને રથ વિના જોયા પછી, સુતસોમ મહારથીએ બધાં સૈનિકોની નજર સામે પોતાના રથ પર બેસાડ્યો.
શ્રુતકીર્તિસ્તથા વીરો જયત્સેનં સુતં તવ। અભ્યયાત્સમરે રાજન્હન્તુકામો યશસ્વિનમ્
પછી, વીર શ્રુતકીર્તિ, રાજા, તમારી પુત્ર જયત્સેનને મારવાનો ઇરાદો રાખીને યુદ્ધમાં આગળ વધ્યો.
તસ્ય વિક્ષિપતશ્ચાપં શ્રુતકીર્તેર્મહાસ્વનમ્। ચિચ્છેદ સમરે તૂર્ણં જયત્સેનઃ સુતસ્તવ
શ્રુતકીર્તિએ જોરદાર ધ્વનિ સાથે ધનુષ્ય ખેંચ્યું ત્યારે, તમારો પુત્ર જયત્સેનએ યુદ્ધમાં તરત જ એ ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
ક્ષુરપ્રેણ સુતીક્ષ્ણેન પ્રહસન્નિવ ભારત। તં દૃષ્ટ્વા ચ્છિન્નધન્વાનં શતાનીકઃ સહોદરમ્
પછી, ભારત, જયત્સેનએ હસતાં હસતાં તીક્ષ્ણ કાપક તીરે પોતાના ભાઈનું ધનુષ્ય તોડી નાખ્યું.
અભ્યપદ્યત તેજસ્વી સિંહવન્નિનદન્મુહુઃ । શતાનીકસ્તુ સમરે દૃઢં વિસ્પાર્ય કાર્મુકમ્
ત્યારે તેજસ્વી શતાનિકે સિંહ જેવી ગર્જના કરી વારંવાર આગળ ધસી આવ્યો અને યુદ્ધમાં મજબૂતીથી ધનુષ્ય ખેંચ્યું.
વિવ્યાધ દશભિસ્તૂર્ણં જયત્સેનં શિલીમુખૈઃ । નનાદ સુમહાનાદં પ્રભિન્ન ઇવ વારણઃ
તેને દસ પથ્થરનાં ટોચવાળા તીરો વડે જયત્સેનને ઝડપથી ઘાયલ કર્યો અને ભયાનક ગર્જના કરી, જાણે ઉગ્ર હાથી હોય.
અથાન્યેન સુતીક્ષ્ણેન સર્વાવરણભેદિના । શતાનીકો જયત્સેનં વિવ્યાધ હૃદયે ભૃશમ્
પછી બીજાં તીક્ષ્ણ તીરે, જે બધાં રક્ષણ તોડી નાખે એવું હતું, શતાનિકે જયત્સેનને હૃદયમાં જોરથી ઘાયલ કર્યો.
તથા તસ્મિન્વર્તમાને દુષ્કર્ણો ભ્રાતુરન્તિકે । મુમોચાસ્મૈશિતાન્બાણાંસ્તીક્ષ્ણાનાશીવિષોપમાન્ ચિચ્છેદ સમરે ચાપં નાકુલેઃ ક્રોધમૂર્ચ્છિતઃ
એ રીતે યુદ્ધ ચાલી રહ્યું હતું ત્યારે, દુષ્કર્ણે પોતાના ભાઈની પાસે રહી, જહેરી સાપ જેવા તીક્ષ્ણ તીરો છોડ્યા અને ગુસ્સામાં નકુલનું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
અથાન્યદ્ધનુરાદાય ભારસાહમનુત્તમમ્ । સમાદત્ત શરાન્ઘોરાઞ્શતાનીકો મહાબલઃ
પછી શતાનિકે પોતાના બળથી બીજું ઉત્તમ અને ભારે ધનુષ્ય ઉઠાવ્યું અને ભયાનક બાણો હાથમાં લીધા.
તિષ્ઠતિષ્ઠેતિ ચામન્ત્ર્ય દુષ્કર્ણં ભ્રાતુરગ્રતઃ। મુમોચાસ્મૈ શિતાન્બાણાજ્જ્વલિતાન્પન્નગાનિવ
પછી તેણે દુષ્કર્ણને, તેના ભાઈની સામે, 'થેમ, થેમ' કહીને બોલાવ્યું અને તેજસ્વી, તીક્ષ્ણ બાણો તેના પર છોડ્યા, જે અગ્નિ જેવી ઝળહળતા હતા.
તતોઽસ્ય ધનુરેકેન દ્વાભ્યાં સૂતં ચ મારિષ । ચિચ્છેદ સમરે તૂર્ણં તં ચ વિવ્યાધ સપ્તભિઃ
પછી તેણે એક બાણથી દુષ્કર્ણનું ધનુષ્ય, બે બાણોથી તેના સારથિ અને સાત બાણોથી દુષ્કર્ણને જોરથી ઘાયલ કર્યો.
અશ્વાન્મનોજવાંસ્તસ્ય કર્બુરાન્વાતરંહસઃ । જઘાન નિશિતૈસ્તૂર્ણં સર્વાન્દ્વાદશભિઃ શરૈઃ
ત્યાં પછી તેણે દુષ્કર્ણના પવન સમાન ઝડપી અને ચિતરાયેલા ઘોડાઓને બાર તીક્ષ્ણ બાણોથી ઝડપથી ઘાયલ કર્યા.