દ્વાભ્યાં ચ સુવિકૃષ્ટાભ્યાં શરાભ્યામરિમર્દનઃ । છત્રં ચિચ્છેદ સમરે રાજ્ઞસ્તસ્ય નરોત્તમ્
શત્રુઓના સંહારક ભીમસેને બે સુચોક્કસ તીરો વડે રાજાના રથનું છત્ર યુદ્ધમાં કાપી નાખ્યું, હે મહાન પુરુષ.
ષઙ્ભિશ્ચ તસ્ય ચિચ્છેદ જ્વલન્તં ધ્વજમુત્તમમ્ । છિત્ત્વા તં ચ નનાદોચ્ચૈસ્તવ પુત્રસ્ય પશ્યતઃ
પછી છ તીરો વડે તેણે તેજસ્વી અને ઉત્તમ ધ્વજ પણ કાપી નાખ્યો; અને એ ધ્વજ કાપીને, તારા પુત્રની સામે ઊંચે અવાજે ગર્જના કરી.
રથાચ્ચ સ ધ્વજઃ શ્રીમાન્નાનારત્નવિભૂષિતાત્। પપાત સહસા ભૂમૌ વિદ્યુઞ્જલધરાદિવ
પછી વિવિધ રત્નોથી શોભિત એવો તેજસ્વી ધ્વજ રથ પરથી અચાનક જમીન પર પડી ગયો, જાણે મેઘમાંથી વીજળી પડતી હોય એમ.
જ્વલન્તં સૂર્યસંકાશં નાગં મણિમયં શુભમ્ । ધ્વજં કુરુપતેશ્છિન્નં દદૃશુઃ સર્વપાર્થિવાઃ
કુરુપતિનો ચમકતો, મણિથી બનેલો સુંદર ધ્વજ જ્યારે કાપી નાખાયો, ત્યારે બધા રાજાઓએ તેને જોઈ લીધો.
અથૈનં દશભિર્બાણૈસ્તોત્રૈરિવ મહાદ્વિપમ્ । આજઘાન રણે વીરં સ્મયન્નિવ મહારથઃ
પછી મહારથીએ જાણે સ્મિત કરતાં, યુદ્ધમાં એ વીર પર દસ તીરો છોડ્યા, જાણે મહાન હાથીને અંકુશથી મારવામાં આવે એમ.
સ ગાઢવિદ્ધો વ્યથિતો ભીમસેનેન સંયુગે । નિષસાદ રથોપસ્થે મૂર્ચ્છાભિહતચેતનઃ
યુદ્ધમાં ભીમસેને ઘાયલ કરીને દુઃખ આપતાં, તે વીર બેભાન થઈ રથની બેઠકે ઢળી પડ્યો.
તતઃ સ રાજા સિન્ધૂનાં રથશ્રેષ્ઠો મહાબલઃ । દુર્યોધનસ્ય જગ્રાહ પાર્ષ્ણિં સ્વપુરુષૈર્વૃતઃ
પછી સિંધુ દેશનો મહાબળવાન અને શ્રેષ્ઠ રથયોધા રાજા પોતાના માણસો સાથે દુર્યોધનના રથની પાછળ પહોંચી ગયો.
કૃપશ્ચ રથિનાં શ્રેષ્ઠસ્તવ પુત્રમચેતનમ્ । આરોપયદ્રથં રાજન્દુર્યોધનમમર્ષણમ્
અને શ્રેષ્ઠ રથયોધા કૃપાએ, તારો પુત્ર દુર્યોધન બેભાન થયો હતો, તેને પોતાના રથ પર બેસાડ્યો, હે રાજા.
પરિવાર્ય તતો ભીમં જેતુકામો જયદ્રથઃ । રથૈરનેકસાહસ્રૈર્ભીમસ્યાવારયદ્દિશઃ
પછી જયદ્રથ ભીમને જીતવાની ઈચ્છાથી અનેક હજાર રથો સાથે તેને ઘેરીને, ભીમની ચારે બાજુના માર્ગો બંધ કરી દીધા.
ધૃષ્ટકેતુસ્તતો રાજન્નભિમન્યુશ્ચ વીર્યવાન્। કેકયા દ્રૌપદેયાશ્ચ તવ પુત્રાનયોધયન્
પછી ધૃષ્ટકેતુ અને પરાક્રમી અભિમન્યુ, સાથે કેકય અને દ્રૌપદીના પુત્રોએ, તારા પુત્રો સામે યુદ્ધ કર્યું.
ચિત્રસેનઃ સુચિત્રશ્ચ ચિત્રાઙ્ગશ્ચિત્રદર્શનઃ । ચારુચિત્રઃ સુચારુશ્ચ તથા નન્દોપનન્દકૌ
ચિત્રસેન, સુચિત્ર, ચિત્રાંગ, ચિત્રદર્શન, ચારુચિત્ર, સુચારુ, અને એ જ રીતે નંદ તથા ઉપનંદ—
અષ્ટાવેતે મહેષ્વાસાઃ સુકુમારા યશસ્વિનઃ । અભિમન્યુરથં રાજન્સમન્તાત્પર્યવારયન્
આ આઠેય મહાન ધનુર્ધર, કોમળ અને પ્રસિદ્ધ યુવાનો, અભિમન્યુના રથને ચારે બાજુથી ઘેરી લીધા, હે રાજા.
આજઘાન તતસ્તૂર્ણમભિમન્યુર્મહામનાઃ । એકૈકં પઞ્ચભિર્બાણૈઃ શિતૈઃ સન્નતપર્વભિઃ
પછી ઉદાર હૃદય અભિમન્યુએ, તરત જ દરેકને પાંચ-પાંચ તીક્ષ્ણ અને મજબૂત પાંખવાળા તીરો વડે ઘાયલ કર્યા.
વજ્રમૃત્યુપ્રતીકાશૈર્વિચિત્રાયુધનિઃસૃતૈઃ । અમૃષ્યમાણાસ્તે સર્વે સૌભદ્રં રથસત્તમમ્
વજ્ર અને મૃત્યુ જેવી ચમકતી શસ્ત્રોથી, તેઓ સહન ન કરી શક્યા અને સૌભદ્ર, શ્રેષ્ઠ રથયોધા પર તીરોની વર્ષા કરી.
વવૃષુર્માર્ગણૈસ્તીક્ષ્ણૈર્ગિરિં મેરુમિવામ્બુદાઃ । સ પીડ્યમાનઃ સમરે કૃતાસ્ત્રો યુદ્ધદુર્મદઃ
તેઓએ તીક્ષ્ણ તીરોની વરસાદ એવી કરી, જેમ મેઘો મેરુ પર્વત પર વરસે છે; યુદ્ધમાં દબાઈને પણ, તે શસ્ત્રકલા જાણનાર અને યુદ્ધમાં નિર્ભય હતો—
અભિમન્યુર્મહારાજ તાવકાન્સમકમ્પયત્। યથા દેવાસુરે યુદ્ધે વજ્રપાણિર્મહાસુરાન્
મહારાજા, અભિમન્યુએ તારા સૈન્યને હલાવી નાખ્યું, જેમ દેવાસુર યુદ્ધમાં વજ્રધારી દેવે મહાસુરોને હલાવી દીધા હતા.
વિકર્ણસ્ય તતો ભલ્લાન્પ્રેષયામાસ ભારત। ચતુર્દશ રથશ્રેષ્ઠો ઘોરાનાશીવિષોપમાન્
પછી, હે ભરત, શ્રેષ્ઠ રથયોધાએ વિકર્ણ પર ચૌદ ભયાનક, ઝેરી સાપ જેવા તીરો છોડ્યા.
સ તૈર્વિકર્ણસ્ય રથાત્પાતયામાસ વીર્યવાન્ । ધ્વજં સૂતં હયાંશ્ચૈવ નૃત્યમાન ઇવાહવે
એ તીરો વડે પરાક્રમી અભિમન્યુએ વિકર્ણના રથ પરથી ધ્વજ, સારથી અને ઘોડાઓને યુદ્ધમાં નૃત્ય કરતાં હોય તેમ નીચે પાડી દીધા.
પુનશ્ચાન્યાઞ્શરાન્પીતાનકુણ્ઠાગ્રાઞ્શિલાશિતાન્। પ્રેષયામાસ સંક્રુદ્ધો વિકર્ણાય મહાબલઃ
પછી ફરીથી, મહાબલી અભિમન્યુએ ગુસ્સામાં પીળા ટોચવાળા અને પથ્થરથી ઘસાયેલા બીજા તીરો વિકર્ણા તરફ છોડ્યા.
તે વિકર્ણં સમાસાદ્ય કઙ્કબર્હિણવાસસઃ। ભિત્ત્વા દેહં ગતા ભૂમિં જ્વલન્ત ઇવ પન્નગાઃ
આ તીરો, ક્રાંતિના પાંખવાળા કપડાં પહેરેલા વિકર્ણાને વાગી, તેના શરીર ભેદી જમીન પર પડ્યા, જાણે અગ્નિ જેવી ઝેરી સાપો હોય તેમ.
તે શરા હેમપુઙ્ખાગ્રા વ્યદૃશ્યન્ત મહીતલે । વિકર્ણરુધિરક્લિન્ના વમન્ત ઇવ શોણિતમ્
સોનાની ટોચવાળા એ તીરો જમીન પર વિકર્ણાના લોહીથી ભીંજાઈને પડેલા દેખાતા, જાણે લાલ લોહી વહાવી રહ્યાં હોય.
વિકર્ણં વીક્ષ્ય નિર્ભિન્નં તસ્યૈવાન્યે સહોદરાઃ । અભ્યદ્રવન્ત સમરે સૌભદ્રપ્રમુખાન્રથાન્
વિકર્ણને ઘાયલ જોયા પછી, તેના અન્ય ભાઈઓએ, સૌભદ્રને આગળ રાખીને, યુદ્ધમાં રથો પર ચઢીને ધસી આવ્યા.
અભિયાત્વા તથૈવાન્યાન્રથાંસ્તાન્સૂર્યવર્ચસઃ । અવિધ્યન્સમરેઽન્યોન્યં સંરમ્ભાદ્યુદ્ધદુર્મદાઃ
પછી તેજસ્વી યોદ્ધાઓએ, ગુસ્સાથી અને યુદ્ધના ઉન્માદમાં, એકબીજાના રથો પર ચઢીને હુમલો કર્યો.
દુર્મુખઃ શ્રુતકર્માણં વિદ્ધ્વા સપ્તભિરાશુગૈઃ । ધ્વજમેકેન ચિચ્છેદ સારથિં ચાસ્ય સપ્તમિઃ
દુર્મુખે સાત તીક્ષ્ણ તીરો વડે શ્રુતકર્માને ઘાયલ કર્યો, એક તીરે તેની ધ્વજાને કાપી નાખી અને સાતમા તીરે તેના સારથીને પણ ઘાયલ કર્યો.
અશ્વાઞ્જામ્બૂનદૈર્જાલૈઃ પ્રચ્છન્નાન્વાતરંહસઃ । જઘાન ષઙ્ભિરાસાદ્ય સારથિં ચાભ્યપાતયત્
પછી તેણે જામ્બૂનદ સોનાથી બનેલા તીરોની વરસાદથી ઘોડાઓને ઢાંકીને, છ તીરો વડે મારી નાખ્યા અને આગળ વધીને સારથીને પણ પછાડ્યો.
સ હતાશ્વે રથે તિષ્ઠઞ્શ્રુતકર્મા મહારથઃ । શક્તિં ચિક્ષેપ સંક્રુદ્ધો મહોલ્કાં જ્વલિતામિવ
શ્રુતકર્મા, મહાન રથયોધા, ઘોડાઓ મરી ગયા પછી પણ રથ પર ઊભો રહ્યો અને ગુસ્સામાં અગ્નિ જેવી જ્વલંત શક્તિ ફેંકી.
સા દુર્મુખસ્ય વિમલં વર્મ ભિત્ત્વા યશસ્વિનઃ । વિદાર્ય પ્રાવિશદ્ભૂભિં દીપ્યમાના સ્વતેજસા
એ શક્તિ, દુર્મુખના નિર્દોષ કવચને ભેદીને, જમીનમાં ઘૂસી ગઈ અને પોતાનાં તેજથી ઝળહળી ઉઠી.
દુર્મુખો વિહ્વલસ્તત્ર નિષસાદ રણે વિભો। વિસંજ્ઞં પ્રેક્ષ્ય તે સર્વે ભ્રાતરઃ પર્યવારયન્
દુર્મુખ ત્યાં યુદ્ધમાં અચેત થઈને પડી ગયો; તેને બેભાન જોઈ, બધા ભાઈઓ તેની આસપાસ ભેગા થયા.
તં દૃષ્ટ્વા વિરથં તત્ર સુતસોમો મહારથઃ । પશ્યતાં સર્વસૈન્યાનાં રથમારોપયત્સ્વકમ્
ત્યાં તેને રથ વિના જોયા પછી, સુતસોમ મહારથીએ બધાં સૈનિકોની નજર સામે પોતાના રથ પર બેસાડ્યો.
શ્રુતકીર્તિસ્તથા વીરો જયત્સેનં સુતં તવ। અભ્યયાત્સમરે રાજન્હન્તુકામો યશસ્વિનમ્
પછી, વીર શ્રુતકીર્તિ, રાજા, તમારી પુત્ર જયત્સેનને મારવાનો ઇરાદો રાખીને યુદ્ધમાં આગળ વધ્યો.