પ્રયાસ્યન્ત્યન્તરિક્ષં હિ શરબૃન્દૈર્દિગન્તરે । તત્ર તિષ્ઠતિ સન્નદ્ધઃ સ્વયં રાજા સુયોધનઃ
'અહીં દૂર, આકાશમાં તીરોના ઝુંડ ઉડી રહ્યા છે; ત્યાં સ્વયં રાજા સુયોધન સંપૂર્ણ શસ્ત્રોથી સજ્જ ઊભો છે.'
ભ્રાતરશ્ચાસ્ય સન્નદ્ધાઃ કુલપુત્રા મદોત્કટાઃ । એતાનદ્ય હનિષ્યામિ પશ્યતસ્તે ન સંશયઃ
'એના ભાઈઓ પણ શસ્ત્રોથી સજ્જ અને કુળના ગર્વથી ભરેલા છે; આજે હું આ બધાને તારા સામે જ મારી નાખીશ—આમાં કોઈ શંકા નથી.'
તસ્માન્મમાશ્વાન્સંગ્રમે યત્તઃ સંયચ્છ સારથે। એવમુક્ત્વા તતઃ પાર્થસ્તવ પુત્રં વિશાંપતે
'એથી, સારથી, યુદ્ધમાં મારા ઘોડાઓને કાળજીપૂર્વક સંભાળી રાખજે.' આમ કહીને, પાર્થે પછી, રાજાઓના રાજા, તારા દીકરાને તીરો વડે ઘાયલ કર્યો.
વિવ્યાધ નિશિતૈસ્તીક્ષ્ણૈઃ શરૈઃ કનકભૂષણૈઃ। નન્દકં ચ ત્રિભિર્ભાણૈરભ્યવિધ્યત્સ્તનાન્તરે
પાર્થે તીખા અને સોનાથી શોભેલા તીરો વડે નિશાન સાધ્યું; અને ત્રણ તીરો વડે નંદકના છાતીમાં ઘા કર્યો.
તં તુ દુર્યોધનઃ ષષ્ટ્યા વિદ્ધ્વા ભીમં મહાબલમ્। ત્રિભિરન્યૈઃ સુનિશિતૈર્વિશોકં પ્રત્યવિધ્યત
પણ દુર્યોધને ભીમને સાઠ તીરો વડે ઘાયલ કર્યો અને પછી ત્રણ તીખા તીરો વડે વિશોકને પણ ઘા કર્યો.
ભિમસ્ય ચ રણે રાજન્ધનુશ્ચિચ્છેદ ભાસુરમ્ । મુષ્ટિદેશે ભૃશં તીક્ષ્ણૌસ્ત્રિભિર્ભલ્લૈર્હસન્નિવ
યુદ્ધમાં, રાજા, દુર્યોધને હસતાં હસતાં ત્રણ તીખા ભલ્લ વડે ભીમના તેજસ્વી ધનુષ્યને મઠેથી કાપી નાખ્યું.
સમરે પ્રેક્ષ્ય યન્તારં વિશોકં તુ વૃકોદરઃ । પીડિતં વિશિખૈસ્તીક્ષ્ણૈસ્તવ પુત્રેણ ધન્વિના
સમરે પોતાના સારથી વિશોકને તારા દીકરાએ તીખા તીરો વડે પીડાવ્યો જોઈ, વૃકોદરે ગુસ્સે ભરાઈ ગયો.
અમૃષ્યમાણઃ સંરબ્ધો ધનુર્દિવ્યં પરામૃશમ્ । પુત્રસ્ય તે મહારાજ વધાર્થં ભરતર્ષભ
એ દુઃખ સહન ન કરી શક્યો, ઉગ્ર મનથી, મહારાજા, તારા દીકરાના વધ માટે પોતાના દિવ્ય ધનુષ્યને હાથમાં લીધું.
સમાદધત્સુસંક્રુદ્ધઃ ક્ષુરપ્રં રોમવાહિનમ્ । તેન ચિચ્છેદ નૃપતેર્ભીમઃ કાર્મુકમુત્તમમ્
મોટા ગુસ્સામાં, વાળ ઊભા કરી દે એવો ક્ષુરપ્ર તીર લઈને, ભીમે એથી રાજાના ઉત્તમ ધનુષ્યને કાપી નાખ્યું.
સોઽપવિદ્ધ્ય ધનુશ્છિન્નં પુત્રસ્તે ક્રોધમૂર્ચ્છિતઃ । અન્યત્કાર્મુકમાદત્ત સત્વરં વેગવત્તરમ્
પછી તારો દીકરો, ક્રોધથી ભરાઈ, તૂટેલું ધનુષ્ય ફેંકી, તરત જ બીજું વધુ ઝડપી અને ઝડપી ધનુષ્ય હાથમાં લીધું.
સંદધે વિશિખં ઘોર કાલમૃત્યુસમપ્રભમ્ । તેનાજઘાન સંક્રુદ્ધો ભીમસેનં સ્તનાન્તરે
ભયાનક, મૃત્યુ જેવું તીર ચડાવી, એ તીખા ગુસ્સામાં ભીમસેનના છાતીમાં ઘા કર્યો.
સ ગાઢવિદ્ધો વ્યથિતઃ સ્યાન્દનોપસ્થ આવિશત્। સ નિષણ્ણો રથોપસ્થે મૂર્ચ્છામભિજગામ હ
ભીમ ઘેરો ઘાયલ થઈ દુઃખી થયો અને પોતાના રથના તળિયે ગયો; ત્યાં બેઠો બેઠો તેને બેહોશી આવી ગઈ.
તં દૃષ્ટ્વા વ્યથિતં ભીમમભિમન્યુપુરોગમાઃ । નામૃષ્યન્ત મહેષ્વાસાઃ પાણ્ડવાનાં મહારથઃ
અભિમન્યુની આગેવાનીમાં પાંડવોના મહાન ધનુર્ધરોએ, ભીમને દુઃખી જોઈ, એ સહન કરી શક્યા નહિં.
તતસ્તુ તુમુલાં વૃષ્ટિં શસ્ત્રાણાં તિગ્મતેજસામ્ । પાતયામાસુરવ્યગ્રાઃ પુત્રસ્ય તવ મૂર્ધનિ
પછી તેઓએ કોઈ સંકોચ વિના, તારા પુત્રના માથા પર તીવ્ર તેજવાળા શસ્ત્રોની ગજબની વરસાદ વરસાવી.
પ્રતિલભ્ય તતઃ સંજ્ઞાં ભીમસેનો મહાબલઃ । દુર્યોધનં ત્રિભિર્વિદ્ધ્વા પુનર્વિવ્યાધ પઞ્ચભિઃ
પછી ભીમસેને પોતાનું સંયમ પાછું મેળવી, દુર્યોધનને ત્રણ બાણો મારી અને પછી પાંચ બાણો વધુ ઘાયલ કર્યો.
શલ્યં ચ પઞ્ચવિંશત્યા શરૈર્વિવ્યાધ પાણ્ડવઃ। રુક્મપુઙ્ખૈર્મહેષ્વાસઃ સ વિદ્ધો વ્યપયાદ્રણાત્
પાંડવ મહાન ધનુર્ધરે શલ્યને પાંચવીસ સોનાના પાંખવાળા બાણોથી ઘાયલ કર્યો; ઘાયલ શલ્ય યુદ્ધમથક છોડી ગયો.
પ્રત્યુદ્યયુસ્તતો ભીમં તવ પુત્રાશ્ચતુર્દશ । સેનાપતિઃ સુષેણશ્ચ જલસન્ધઃ સુલોચનઃ
પછી તારા ચૌદ પુત્રો, સાથે સુષેણ, જલસંધ અને સુલોચન, ભીમ સામે લડવા આગળ વધ્યા.
ઉદ્રો ભીમરથો ભીમો વીરબાહુરલોલુપઃ । દુર્મુખો દુષ્પ્રધર્ષશ્ચ વિવિત્સુર્વિકટઃ સમઃ
ઉદ્ર, ભીમરથ, ભીમ, વીરબાહુ, અલોલુપ, દુર્મુખ, દુષ્પ્રધર્ષ, વિવિત્સુ, વિકટ અને સમ—
વિસૃજન્તો બહૂન્બાણાન્ક્રોધસંરક્તલોચનાઃ । ભીમસેનમભિદ્રુત્ય વિવ્યધુઃ સહિતા ભૃશમ્
ક્રોધથી આંખો લાલ કરીને, તેઓ સૌ ભીમસેન પર તૂટી પડ્યા અને અનેક બાણો વરસાવીને તેને જોરથી ઘાયલ કર્યો.
પુત્રાંસ્તુ તવ સંપ્રેક્ષ્ય ભીમસેનો મહાબલઃ । સૃક્કિણી વિલિહન્વીરઃ પશુમધ્યે યથા વૃકઃ
તારા પુત્રોને જોઈને, મહાબળવાન ભીમસેન, જાણે પશુઓ વચ્ચે વાઘ હોય તેમ, હોઠ ચાટતો યુદ્ધ માટે તયાર ઊભો રહ્યો.
અભિપત્ય મહાબાહુર્ગરુત્માનિવ વેગિતઃ। સેનાપતેઃ ક્ષુરપ્રેણ શિરશ્ચિચ્છેદ પાણ્ડવઃ
મહાબાહુ પાંડવે, ગરુડ જેવી ઝડપથી દોડી, સેના પ્રમુખનું માથું કાપી નાખ્યું.
સંપ્રહસ્ય ચ હૃષ્ટાત્મા ત્રિભિર્બાણૈર્મહાભુજઃ । જલસન્ધં વિનિર્ભિદ્ય સોઽનયદ્યમસાદનમ્
પ્રસન્ન મનથી, ભીમે ત્રણ બાણોથી જલસંધને ઘાયલ કર્યો અને તેને યમલોક મોકલી દીધો.
સુષેણં ચ તતો હત્વા પ્રેષયામાસ મૃત્યવે। ઉગ્રસ્ય સશિરસ્ત્રાણં શિરશ્ચન્દ્રોપમં ભુવિ
પછી સુષેણને માર્યા પછી, ભીમે તેને પણ મૃત્યુ પામાડ્યો; અને ભયાનક ઉગ્રસ્યનું ચાંદની જેવું શિર, શિરસ્ત્રાણ સાથે, જમીન પર પડ્યું.
પાતયામાસ ભલ્લેન કુણ્ડલાભ્યાં વિભૂષિતમ્। વીરબાહું ચ સપ્તત્યા સાશ્વકેતું સસારથિમ્
પછી ભીમે પહેરેલા કુંડળોથી શોભતા વીરબાહુને પહોળા બાણથી ઘાયલ કર્યો અને સિત્તેર બાણોથી તેના ઘોડા-ધ્વજ અને સારથિને પણ માર્યા.
નિનાય સમરે વીરઃ પરલોકાય પાણ્ડવઃ। ભીમં ભીમરથં ચોભૌ ભીમસેનો હસન્નિવ
યુદ્ધમાં પાંડવ વીર ભીમે, હસતાં હસતાં, ભીમ અને ભીમરથ બંનેને પરલોક મોકલી દીધા.
પુત્રૌ તે દુર્મદૌ રાજન્નનયદ્યમસાદનમ્ । તતઃ સુલોચનં ભીમઃ ક્ષુરપ્રેણ મહામૃધે
રાજા, તારા બે દંભી પુત્રોને યમલોક મોકલ્યા પછી, ભીમે મહાયુદ્ધમાં કટારી જેવો બાણ ચલાવીને સુલોચનને પણ ઘાયલ કર્યો.
મિષતાં સર્વસૈન્યાનામનયદ્યમસાદનમ્। પુત્રાસ્તુ તવ તં દૃષ્ટ્વા ભીમસેનપરાક્રમમ્
બધી સેના સામે, ભીમે તેને યમલોક મોકલી દીધો; અને ભીમસેનની પરાક્રમ જોઈ, તારા પુત્રો—
શેષા યેઽન્યેઽભવંસ્તત્ર તે ભીમસ્ય ભયાર્દિતાઃ। વિપ્રદ્રુતા દિશો રાજન્વધ્યમાના મહાત્મના
જે થોડા બાકી રહ્યા, તેઓ ભીમના ભયથી ડરીને, મહાન આત્માવાન ભીમના હાથો મારાતા, રાજા, ચારેય દિશામાં ભાગી ગયા.
તતોઽબ્રવીચ્છાન્તનવઃ સર્વાનેવ મહારથાન્। એષ ભીમો રણે ક્રુદ્ધો ધાર્તરાષ્ટ્રાન્મહારથાન્
પછી શાંતનુના વંશજએ બધા મહારથીઓને કહ્યું: 'યુદ્ધમાં ક્રોધિત ભીમ, ધૃતરાષ્ટ્રના વીર પુત્રોને ધરાશાયી કરી રહ્યો છે.'
યથા પ્રાગ્ર્યાન્યથા જ્યેષ્ઠાન્યથા શૂરાંશ્ચ સંગતાન્। નિપાતયત્યુગ્રધન્વા તં પ્રગૃહ્ણીત માચિરમ્
'મોટા, વડીલા કે એકઠા થયેલા વીર હોય, આ ભયાનક ધનુર્ધર બધાને પછાડી નાખે છે; તેને તરત જ પકડી લો, વિલંબ ન કરો!'