મહતા રથઘોષેણ રથેનાદિત્યવર્ચસા । છાદયઞ્શરવર્ષેણ પર્જન્ય ઇવ વૃષ્ટિમાન્
સૂર્ય જેવો તેજ ધરાવતો રથ, અને ગર્જનાથી ધ્વનિ કરતા, ભીષ્મે વાદળ જેવી તીક્ષ્ણ બાણવર્ષાથી ભીમને ઢાંકી દીધો.
તમાયાન્તં તથા દૃષ્ટ્વા વ્યાત્તાનનમિવાન્તકમ્ । ભીષ્મં ભીમો મહાબાહુઃ પ્રત્યુદીયાદમર્ષિતઃ
મૃત્યુ જેવું મોટું મોઢું કરી ભીષ્મ આવી રહ્યા છે, એવું જોઈને, મહાબાહુ ભીમ ગુસ્સે થઈને તેમને સામો પડવા દોડી ગયો.
તસ્મિન્ક્ષણે સાત્યકિઃ સત્યસન્ધઃ શિનિપ્રવીરોઽભ્યપતત્પિતામહમ્। નિઘ્નન્નમિત્રાન્ધનુષા દૃઢેન સંકમ્પયંસ્તવ પુત્રસ્ય સૈન્યમ્
એ સમયે સત્યમાં અડગ, શિની વંશનો વીર સાત્યકી, પિતામહ ભીષ્મ સામે ધસી ગયો, મજબૂત ધનુષ્યથી દુશ્મનોને મારતો અને તારા પુત્રોની સેના ધ્રૂજાવી નાખતો.
તં યાન્તમશ્વૈ રજતપ્રકાશૈઃ શરાન્વપન્તં નિશિતાન્સુપુઙ્ખાન્। નાશક્નવન્ધારયિતું તદાનીં સર્વે ગણા ભારત યે ત્વદીયાઃ
ચાંદી જેવાં તેજવંત ઘોડાં પર સવાર થઈ, તીક્ષ્ણ અને સુંદર પાંખવાળા બાણ વરસાવતો સાત્યકી જ્યારે આગળ વધ્યો, ત્યારે તારી બધી સેના એનો સામનો કરી શકી નહીં.
અવિધ્યદેનં દશભિઃ પૃષત્કૈઃ- રલમ્બુસો રાક્ષસોઽસૌ તદાનીમ્ । શરૈશ્ચતુર્ભિઃ પ્રતિવિદ્ધ્ય તં ચ નપ્તા શિનેરભ્યપતદ્રથેન
એ સમયે રાક્ષસ અલંબુષાએ દસ બાણો મારી સાત્યકી પર પ્રહાર કર્યો. પછી શિનીનંદન સાત્યકીએ ચાર બાણો વડે જવાબ આપ્યો અને રથ લઈને તેની સામે દોડી ગયો.
અન્વાગતં વૃષ્ણિવરં નિશમ્ય તં શત્રુમધ્યે પરિવર્તમાનમ્। પ્રદ્રાવયન્તં કુરુપુઙ્ગવાંશ્ચ પુનઃ પુનશ્ચ પ્રણદન્તમાજૌ
વૃષ્ણિ વંશનો શ્રેષ્ઠ વીર દુશ્મન વચ્ચે ફરતો, કુરુ વીરોને વારંવાર હાંકી કાઢતો અને યુદ્ધમાં ગર્જના કરતો આવ્યો છે, એ સાંભળીને—
યોધાસ્ત્વદીયાઃ શરવર્ષૈરવર્ષ- ન્મેઘા યથા ભૂધરમમ્બુવેગૈઃ । તથાપિ તં ધારયિતું ન શેકુ- ર્મધ્યંદિને સૂર્યમિવાતપન્તમ્
તારા યોદ્ધાઓએ વાદળ પાણીથી પહાડને ઢાંકે એમ, બાણવર્ષા કરી. છતાં, મધ્યાહ્નના સૂર્ય જેવો તેજસ્વી સાત્યકી, તેમનો સામનો કરી શક્યા નહીં.
ન તત્ર કશ્ચિન્નવિષણ્ણ આસી- દૃતે રાજન્સોમદત્તસ્ય પુત્રાત્। સ વૈ સમાદાય ધનુર્મહાત્મા ભિરિશ્રવા ભારત સૌમદત્તિઃ
ત્યાં કોઈ પણ નિરાશ થયો નહોતો, સિવાય સોમદત્તના પુત્ર સિવાય. એ મહાન આત્માવાળા ભૂરિશ્રવાએ ધનુષ્ય હાથમાં લીધું.
દૃષ્ટ્વા રથાન્સ્વાન્વ્યપનીયમાના- ન્પ્રત્યુદ્યયૌ સાત્યકિં યોદ્ધુમિચ્છન્
પોતાના રથો પાછળ ધકેલાતા જોઈ, ભૂરિશ્રવાએ સાત્યકી સાથે યુદ્ધ કરવા આગળ વધ્યો.
તતો ભૂરિશ્રવા રાજન્સાત્યકિં નવભિઃ શરૈઃ। પ્રાવિધ્યદ્ભૃશસંક્રુદ્ધસ્તોત્રૈરિવ મહાદ્વિપમ્
પછી, રાજા, ભૂરિશ્રવાએ ભારે ગુસ્સાથી નવ બાણો વડે સાત્યકી પર પ્રહાર કર્યો, જેમ મહા હાથીને અંકુશ વાગે.
કૌરવં સાત્યકિશ્ચૈવ શરૈઃ સન્નતપર્વભિઃ। અવારયદમેયાત્મા સર્વલોકસ્ય પશ્યતઃ
અને અપરાજિત મનવાળા સાત્યકીએ, સુંદર સાંધવાળા બાણોથી કૌરવને રોકી દીધો, બધાની નજર સામે.
તતો દુર્યોધનો રાજા સોદર્યૈઃ પરિવારિતઃ। સોમદત્તિં રણે યત્તઃ સમન્તાત્પર્યવારયત્
પછી દુર્યોધન પોતાના ભાઈઓ સાથે ઘેરીને, યુદ્ધમાં સોમદત્તના પુત્રની ચારે બાજુથી રક્ષા કરવા તત્પર થયો.
તં ચૈવ પાણ્ડવાઃ સર્વે સાત્યકિં રભસં રણે। પરિવાર્ય સ્થિતાઃ સઙ્ખ્યે સમન્તાત્સુમહૌજસઃ
અને પાંડવો સૌ, મહાન શક્તિ ધરાવતા, યુદ્ધમાં સાત્યકીને ચારે બાજુથી ઘેરીને મજબૂતીથી ઊભા રહ્યા.
ભીમસેનસ્તુ સંક્રુદ્ધો ગજામુદ્યમ્ય ભારત । દુર્યોધનમુખાન્સર્વાન્પુત્રાંસ્તે પર્યવારયત્
ભીમસેને ગુસ્સે થઈને ગદા ઊંચકી, દુર્યોધન સહિત તારા બધા પુત્રોને રોકી લીધા.
રથૈરનેકસાહસ્રૈઃ ક્રોધામર્ષસમન્વિતઃ । નન્દકસ્તવ પુત્રસ્તુ ભીમસેનં મહાબલમ્
નંદક, તારો દીકરો, ગુસ્સે અને ક્રોધથી ભરેલો, હજારો રથ લઈને મહાબળવાન ભીમસેન પર તૂટી પડ્યો.
વિવ્યાધ વિશિખૈઃ ષડ્ભિઃ કઙ્કપત્રૈઃ શિલાશિતૈઃ । દુર્યોધનસ્તદા રાજન્ભીમસેનં મહારથમ્
એ સમયે, રાજા, દુર્યોધને ભીમસેન મહારથીને છ તીખા, કાંકપંખી વાળેલા તીરો વડે ઘાયલ કર્યો.
આજઘાનોરસિ ક્રુદ્ધો માર્ગણૈર્નવભિઃ શિતૈઃ । તતો ભીમો મહાબાહુઃ સ્વરથં સુમહાબલઃ
પછી ગુસ્સામાં, તેણે નવ તીખા તીરો ભીમના છાતીમાં માર્યા; ત્યારબાદ મહાબાહુ અને મહાબળવાન ભીમે પોતાનો સુંદર રથ ચઢ્યો.
આરુરોહ રથશ્રેષ્ઠં વિશોકં ચેદમબ્રવીત્ । એતે મહારથાઃ શૂરા ધાર્તરાષ્ટ્રાઃ સમાગતાઃ
રથોમાં શ્રેષ્ઠ એવા પોતાના રથ પર ચડીને, ભીમે વિશોકને કહ્યું: 'આ ધૃતરાષ્ટ્રના વીર પુત્રો, મહારથીઓ અહીં ભેગા થયા છે.'
મામેવ ભૃશસંક્રુદ્ધા હન્તુમભ્યુદ્યતા યુધિ। મનોરથદ્રુમોઽસ્માકં ચિન્તિતો બહુવાર્ષિકઃ
'યુદ્ધમાં એ બધા ભારે ગુસ્સે થઈને મને મારવા તૈયાર છે; વર્ષો સુધી જે ઈચ્છા આપણા મનમાં હતી, એ હવે પૂરું થવાનું છે.'
સફલઃ સૂત ચાદ્યેહ યોઽહં પશ્યામિ સોદરાન્। યત્રાશોકસમુત્ક્ષિપ્તા રેણવો રથનેમિભિઃ
'હે સારથી, આજે એ ઈચ્છા અહીં સાકાર થઈ છે, કારણ કે હું મારા પોતાના ભાઈઓને જોઈ રહ્યો છું, જ્યાં રથના ચકરોથી ઉડેલો ધૂળ દુઃખ વિના ફેલાઈ રહ્યો છે.'
પ્રયાસ્યન્ત્યન્તરિક્ષં હિ શરબૃન્દૈર્દિગન્તરે । તત્ર તિષ્ઠતિ સન્નદ્ધઃ સ્વયં રાજા સુયોધનઃ
'અહીં દૂર, આકાશમાં તીરોના ઝુંડ ઉડી રહ્યા છે; ત્યાં સ્વયં રાજા સુયોધન સંપૂર્ણ શસ્ત્રોથી સજ્જ ઊભો છે.'
ભ્રાતરશ્ચાસ્ય સન્નદ્ધાઃ કુલપુત્રા મદોત્કટાઃ । એતાનદ્ય હનિષ્યામિ પશ્યતસ્તે ન સંશયઃ
'એના ભાઈઓ પણ શસ્ત્રોથી સજ્જ અને કુળના ગર્વથી ભરેલા છે; આજે હું આ બધાને તારા સામે જ મારી નાખીશ—આમાં કોઈ શંકા નથી.'
તસ્માન્મમાશ્વાન્સંગ્રમે યત્તઃ સંયચ્છ સારથે। એવમુક્ત્વા તતઃ પાર્થસ્તવ પુત્રં વિશાંપતે
'એથી, સારથી, યુદ્ધમાં મારા ઘોડાઓને કાળજીપૂર્વક સંભાળી રાખજે.' આમ કહીને, પાર્થે પછી, રાજાઓના રાજા, તારા દીકરાને તીરો વડે ઘાયલ કર્યો.
વિવ્યાધ નિશિતૈસ્તીક્ષ્ણૈઃ શરૈઃ કનકભૂષણૈઃ। નન્દકં ચ ત્રિભિર્ભાણૈરભ્યવિધ્યત્સ્તનાન્તરે
પાર્થે તીખા અને સોનાથી શોભેલા તીરો વડે નિશાન સાધ્યું; અને ત્રણ તીરો વડે નંદકના છાતીમાં ઘા કર્યો.
તં તુ દુર્યોધનઃ ષષ્ટ્યા વિદ્ધ્વા ભીમં મહાબલમ્। ત્રિભિરન્યૈઃ સુનિશિતૈર્વિશોકં પ્રત્યવિધ્યત
પણ દુર્યોધને ભીમને સાઠ તીરો વડે ઘાયલ કર્યો અને પછી ત્રણ તીખા તીરો વડે વિશોકને પણ ઘા કર્યો.
ભિમસ્ય ચ રણે રાજન્ધનુશ્ચિચ્છેદ ભાસુરમ્ । મુષ્ટિદેશે ભૃશં તીક્ષ્ણૌસ્ત્રિભિર્ભલ્લૈર્હસન્નિવ
યુદ્ધમાં, રાજા, દુર્યોધને હસતાં હસતાં ત્રણ તીખા ભલ્લ વડે ભીમના તેજસ્વી ધનુષ્યને મઠેથી કાપી નાખ્યું.
સમરે પ્રેક્ષ્ય યન્તારં વિશોકં તુ વૃકોદરઃ । પીડિતં વિશિખૈસ્તીક્ષ્ણૈસ્તવ પુત્રેણ ધન્વિના
સમરે પોતાના સારથી વિશોકને તારા દીકરાએ તીખા તીરો વડે પીડાવ્યો જોઈ, વૃકોદરે ગુસ્સે ભરાઈ ગયો.
અમૃષ્યમાણઃ સંરબ્ધો ધનુર્દિવ્યં પરામૃશમ્ । પુત્રસ્ય તે મહારાજ વધાર્થં ભરતર્ષભ
એ દુઃખ સહન ન કરી શક્યો, ઉગ્ર મનથી, મહારાજા, તારા દીકરાના વધ માટે પોતાના દિવ્ય ધનુષ્યને હાથમાં લીધું.
સમાદધત્સુસંક્રુદ્ધઃ ક્ષુરપ્રં રોમવાહિનમ્ । તેન ચિચ્છેદ નૃપતેર્ભીમઃ કાર્મુકમુત્તમમ્
મોટા ગુસ્સામાં, વાળ ઊભા કરી દે એવો ક્ષુરપ્ર તીર લઈને, ભીમે એથી રાજાના ઉત્તમ ધનુષ્યને કાપી નાખ્યું.
સોઽપવિદ્ધ્ય ધનુશ્છિન્નં પુત્રસ્તે ક્રોધમૂર્ચ્છિતઃ । અન્યત્કાર્મુકમાદત્ત સત્વરં વેગવત્તરમ્
પછી તારો દીકરો, ક્રોધથી ભરાઈ, તૂટેલું ધનુષ્ય ફેંકી, તરત જ બીજું વધુ ઝડપી અને ઝડપી ધનુષ્ય હાથમાં લીધું.