આકાશાદીરિતાં દિવ્યામાત્મનો હિતસંભવામ્ । ભીષ્મભીષ્મ મહાબાહો શીઘ્રં યત્નં કુરુષ્વ વૈ
આકાશમાંથી એક દિવ્ય અવાજ આવ્યો, જે તમારું કલ્યાણ ચાહતો હતો: 'ભીષ્મ, ભીષ્મ, મહાબળવાન, તું જલદી કર અને પૂરું જોર લગાડ!'
એષ હ્યસ્ય જયે કાલો નિર્દિષ્ટો વિશ્વયોનિના । એતચ્છ્રુત્વા તુ વચનં દેવદૂતેન ભાષિતમ્
કારણ કે વિશ્વના મૂળ સ્વરૂપે ભગવાને આજનો સમય તેના પરાજય માટે નક્કી કર્યો છે; દેવદૂતના એ વચન સાંભળ્યા પછી—
સંપ્રહૃષ્ટમના ભૂત્વા વધે તસ્ય મનો દધે । વિરથં રથિનાં શ્રેષ્ઠં શ્વેતં દૃષ્ટ્વા પદાતિનમ્
ભીષ્મના મનમાં આનંદ છવાઈ ગયો અને તેણે શ્વેતના વધનો નિશ્ચય કર્યો; કારણ કે તેણે જોયું કે રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા શ્વેત હવે રથ વિના પગે ઊભો છે.
સહિતાસ્ત્વભ્યવર્તન્ત પરીપ્સન્તો મહારથાઃ । સાત્યકિર્ભીમસેનશ્ચ ધૃષ્ટદ્યુમ્નશ્ચ પાર્ષતઃ
પછી મહારથીઓ સાત્યકી, ભીમસેન અને પૃષ્ઠપુત્ર ધૃષ્ટદ્યુમ્ન—all મળીને તેને બચાવવા માટે એકઠા થયા.
કૈકેયો ધૃષ્ટકેતુશ્ચ અભિમન્યુશ્ચ વીર્યવાન્। એતાનાપતતઃ સર્વાન્દ્રોણશલ્યકૃપૈઃ સહ
કૈકેય, ધૃષ્ટકેતુ અને પરાક્રમી અભિમન્યુ—આ બધા દ્રોણ, શલ્ય અને કૃપા સાથે એકસાથે આગળ વધ્યા.
અવારયદમેયાત્મા વારિવેગાનિવાચલઃ । સ નિરુદ્ધેષુ સર્વેષુ પાણ્ડવેષુ મહાત્મસુ
અજેય ભીષ્મે તેમને અટકાવી દીધા, જેમ પર્વત વહેતા પાણીના પ્રવાહને રોકી દે છે; અને પાંડવોના બધા મહાન આત્માઓ અટકાવાયા ત્યારે—
શ્વેતઃ ખઙ્ગમથાકૃષ્ય ભીષ્મસ્ય ધનુરાચ્છિનાત્। તદપાસ્ય ધનુશ્છિન્નં ત્વરમાણઃ પિતામહઃ
શ્વેતએ તલવાર ખેંચી ભીષ્મનું ધનુષ્ય કપાઈ નાખ્યું; પણ પિતામહે તૂટેલું ધનુષ્ય ફેંકી દીધું અને તરત જ—
દેવદૂતવચઃ શ્રુત્વા વધે તસ્ય મનો દધે । તતઃ પ્રચરમાણસ્તુ પિતા દેવવ્રતસ્તવ
દેવદૂતના વચન સાંભળીને ભીષ્મે તેના વિનાશનો નિશ્ચય કર્યો; પછી તમારાં પિતા દેવવ્રત રણમાં ફરવા લાગ્યા—
અન્યત્કાર્મુકમાદાય ત્વરમાણો મહારથઃ। ક્ષણેન સજ્યમકરોચ્છક્રચાપસમપ્રભમ્
મહારથી ભીષ્મે બીજું ધનુષ્ય ઝડપથી ઉઠાવ્યું અને પળમાં જ તેને ચડાવી દીધું, જે ઇન્દ્રના ધનુષ્ય જેવું તેજસ્વી લાગતું હતું.
પિતા તે ભરતશ્રેષ્ઠ શ્વેતં દૃષ્ટ્વા મહારથૈઃ । વૃતં તં મનુજવ્યાઘ્રૈર્ભીમસેનપુરોગમૈઃક
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, તમારા પિતાએ જોયું કે શ્વેત ભીમસેનને આગે કરીને અનેક મહારથીઓથી ઘેરાયેલો છે.
અભ્યવર્તત ગાઙ્ગેયઃ શ્વેતં સેનાપતિં દ્રુતમ્ । આપતન્તં તતો ભીષ્મો ભીમસેનં પ્રતાપવાન્
પછી ગંગાપુત્ર ભીષ્મે ઝડપથી શ્વેત, સેનાપતિ તરફ ધાવ્યા; અને ભીમસેન ચઢી આવ્યો ત્યારે પરાક્રમી ભીષ્મે—
આજઘ્ને વિશિખૈઃ ષષ્ટ્યા સેનાન્યં સ મહારથઃ । અભિમન્યું ચ સમરે પિતા દેવવ્રતસ્તવ
મહારથી ભીષ્મે શ્વેતને રણમાં સાઠ બાણો મારી ઘાયલ કર્યો અને તમારા પિતા દેવવ્રતે અભિમન્યુ પર પણ પ્રહાર કર્યો.
આજઘ્ને ભરતશ્રેષ્ઠસ્ત્રિભિઃ સન્નતપર્વભિઃ । સાત્યકિં ચ શતેનાજૌ ભરતાનાં પિતામહઃ
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, તમારા પિતામહે યુદ્ધમાં સાત્યકી પર સો બાણો વરસાવ્યા અને ધૃષ્ટદ્યુમ્નને ત્રણ તીક્ષ્ણ બાણો માર્યા.
ધૃષ્ટદ્યુમ્નં ચ વિંશત્યા કૈકેયં ચાપિ પઞ્ચભિઃ । તાંશ્ચ સર્વાન્મહેષ્વાસાન્પિતા દેવવ્રતસ્તવ
ધૃષ્ટદ્યુમ્નને વીસ બાણો અને કૈકેયને પાંચ બાણો મારી, તમારા પિતા દેવવ્રતે બધા મહાન ધનુર્ધારીઓને રોકી લીધા.
વારયિત્વા શરૈર્ઘોરૈઃ શ્વેતમેવાભિદુદ્રુવે। તતઃ શરં મૃત્યુસમં ભારસાધનમુત્તમમ્
ભીષ્મે ભયાનક બાણોથી બધાને પરત હાંકી દીધા અને સીધો શ્વેત તરફ દોડ્યો; પછી તેણે મૃત્યુ સમાન, શ્રેષ્ઠ એવા એક બાણ ચડાવ્યો.
વિકૃષ્ય બલવાન્ભીષ્મઃ સમાધત્ત દુરાસદમ્। બ્રહ્માસ્ત્રેણ સુસંયુક્તં તં શરં લોમવાહિનમ્
મહાબળવાન ભીષ્મે એ ભયાનક, દુર્લંઘ્ય બાણ ખેંચી, તેને બ્રહ્માસ્ત્ર સાથે સારી રીતે જોડ્યો, જેની કાંટાવાળી ડાળી હતી.
દદૃશુર્દેવગન્ધર્વાઃ પિશાચોરગરાક્ષસાઃ । સ તસ્ય કવચં ભિત્વા હૃદયં ચામિતૌજસઃ
દેવતાઓ, ગંધર્વો, પિશાચો, નાગો અને રાક્ષસોએ એ દૃશ્ય જોયું; એ બાણે શ્વેતના કવચ અને હૃદયને ભેદી નાખ્યું.
જગામ ધરણીં બાણો મહાશનિરિવ જ્વલન્। અસ્તં ગચ્છન્યથાઽઽદિત્યઃ પ્રભાપ્રાદાય સત્વરઃ
એ બાણ અગ્નિ સમાન પ્રજ્વલિત વીજળીની જેમ જમીન પર પડ્યું અને ઝડપથી તેની કાંતિ હરી લઈ ગયું, જેમ સૂર્ય અસ્ત જાય ત્યારે તેની પ્રકાશતા ઓછી થઈ જાય છે.
એવં જીવિતમાદાય શ્વેતદેહાઞ્જગામ હ। તં ભીષ્મેણ નરવ્યાઘ્રં તથા વિનિહતં યુધિ
આ રીતે ભીષ્મે યુદ્ધમાં શ્વેતનું જીવન લઈ લીધું અને તેને ધરાશાયી કરી દીધો, હે પુરુષશ્રેષ્ઠ.
પ્રપતન્તમપશ્યામ ગિરેઃ શૃઙ્ગમિવ ચ્યુતમ્। અશોચન્પાણ્ડવાસ્તત્ર ક્ષત્રિયાશ્ચ મહારથાઃ
અમે તેને પર્વતના શિખર જેવી રીતે પડી જતો જોયો; ત્યાં પાંડવો અને મહાન રથીઓએ ખૂબ શોક કર્યો.
પ્રહૃષ્ટાશ્ચ સુતાસ્તુભ્યં કુરવશ્ચાપિ સર્વશઃ । તતો દુઃશાસનો રાજઞ્શ્વેતં દૃષ્ટ્વા નિપાતિતમ્
પણ તમારા પુત્રો અને બધા કૌરવો ખૂબ આનંદિત થયા; પછી, હે રાજા, દુઃશાસને શ્વેતને પડેલો જોઈને—
વાદિત્રનિનદૈર્ઘોરૈર્નૃત્યતિ સ્મ સમંતતઃ । તસ્મિન્હતે મહેષ્વાસે ભીષ્મેણાહવશોભિના
—ભયાનક વાદ્યના અવાજે ચારેય બાજુ નૃત્ય કરવા લાગ્યો, કારણ કે મહાન ધનુર્ધર ભીષ્મે યુદ્ધના શોભા બની શ્વેતને મારી નાખ્યો હતો.
પ્રાવેપન્ત મહેષ્વાસાઃ શિખણ્ડિપ્રમુખા રથાઃ । તતો ધનંજયો રાજન્વાર્ષ્ણેયશ્ચાપિ સર્વશઃ
શિખંડીને આગે રાખીને બધા મહાન ધનુર્ધરો કાંપવા લાગ્યા; પછી, હે રાજા, ધનંજય અને બધા વૃષ્ણિઓ ધીમે ધીમે પાછા ફર્યા.
અવહારં શનૈશ્ચક્રુર્નિહતે વાહિનીપતૌ। તતોઽવહારઃ સૈન્યાનાં તવ તેષાં ચ ભારત
સેનાપતિના મૃત્યુ પછી, બધાએ ધીમે ધીમે પાછા ખેંચવાનું શરૂ કર્યું; પછી, હે ભારત, તમારી અને તેમની બંને સેના પાછી વળી.
તાવકાનાં પરેષાં ચ નર્દતાં ચ મુહુર્મુહુઃ । પાર્થા વિમનસો ભૂત્વા ન્યવર્તન્ત મહારથાઃ । ચિન્તયન્તો વધં ઘોરં દ્વૈરથેન પરંતપાઃ
તમારા અને વિરોધીઓના લોકો વારંવાર ગર્જના કરતા પાછા ફર્યા; મહાન રથીઓ ચિંતિત મનથી પાછા વળ્યા અને એ ભયાનક દ્વંદ્વયુદ્ધના સંહાર વિશે વિચારતા રહ્યા, હે શત્રુવિનાશક.
( શ્વેતે સેનાપતૌ તાત સંગ્રમે નિહતે પરૈઃ। કિમકુર્વન્મહેષ્વાસાઃ પાઞ્ચાલાઃ પાણ્ડવૈઃ સહ
હે પિતા, જ્યારે શ્વેત સેનાપતિ તરીકે યુદ્ધમાં શત્રુઓના હાથે માર્યા ગયા, ત્યારે મહાન ધનુર્ધર પાંડવો અને પંચાલોએ શું કર્યું?
સેનાપતિં સમાકર્ણ્ય શ્વેતં યુધિ નિપાતિતમ્ । તદર્થં યતતાં ચાપિ પરેષાં પ્રપલાયિનામ્
જ્યારે પાંડવો અને તેમના સાથીઓએ યુદ્ધમાં શ્વેતના મૃત્યુ અને શત્રુઓના એ માટેના પ્રયત્નો તથા ભાગતા જોયા—
મનઃ પ્રીણાતિ મે વાક્યં જયં સંજય શ્રૃણ્વતઃ। પ્રત્યુપાયં ચિન્તયન્તઃ સઞ્જનાઃ પ્રસ્રવન્તિ મે
હે સંજય, જયના સમાચાર સાંભળીને મારું મન પ્રસન્ન થાય છે; તેમના પ્રયત્નો અને શત્રુઓના પલાયન વિશે સાંભળીને હું ઉપાય વિચારું છું.
સ હિ વીરોઽનુરક્તશ્ચ વૃદ્ધઃ કુરુપતિસ્તદા । કૃતં વૈરં સદા તેન પિતુઃ પુત્રેણ ધીમતા
એવી રીતે એ વીર, વૃદ્ધ અને કુરુઓના સ્વામી, પિતાના બુદ્ધિશાળી પુત્રને કારણે હંમેશા દુશ્મનાવટ રાખતો હતો.
તસ્યોદ્વેગભયાચ્ચાપિ સંશ્રિતઃ પાણ્ડવાન્પુરા । સર્વં બલં પરિત્યજ્ય દુર્ગં સંશ્રિત્ય તિષ્ઠતિ
એના ડર અને ચિંતાથી, એ એક વખત પાંડવો પાસે આશરો લેવા ગયો હતો, બધું બળ છોડી અને કિલ્લામાં છુપાઈ રહ્યો હતો.