પ્રીતોઽહં પુત્ર યુધ્યસ્વ જયમાપ્નુહિ પાણ્ડવ । યત્તેઽભિલષિતં ચાન્યત્તદવાપ્નુહિ સંયુગે
હું ખુશ છું, પુત્ર; યુદ્ધ કર અને વિજય મેળજે, હે પાંડવ. તને જે બીજું મનગમતું હોય, તે પણ તને યુદ્ધમાં પ્રાપ્ત થાય.
વ્રિયતાં ચ વરઃ પાર્થ કિમસ્મત્તોઽભિકાઙ્ક્ષસિ । એવં ગતે મહારાજ ન તવાસ્તિ પરાજયઃ
હે પાર્થ, મારી પાસે શું ઈચ્છે છે તે વર માંગ. હે મહારાજ, આવું હોય તો તારો પરાજય શક્ય નથી.
અર્થસ્ય પુરુષો દાસો દાસસ્ત્વર્થો ન કસ્યચિત્। ઇતિ સત્યં મહારાજ બદ્ધોઽસ્મ્યર્થેન કૌરવૈઃ
માણસ ધનની સેવા કરે છે, ધન કોઈની સેવા કરતું નથી. હે મહારાજ, આ સત્ય છે; હું કૌરવો સાથે ધનના બંધનથી જોડાયેલો છું.
અતસ્ત્વાં ક્લીબવદ્વાક્યં બ્રવીમિ કુરુનન્દન । ભૃતોઽસ્ત્મ્યર્થેન કૌરવ્ય યુદ્ધાદન્યત્કિમિચ્છસિ
એથી, હે કુરુકુળના આનંદ, હું તને જેમ કે નરમ શબ્દો કહું છું; હું કૌરવો પાસેથી ધન માટે રાખાયેલો છું—યુદ્ધ સિવાય તને શું જોઈએ છે?
મન્ત્રયસ્વ મહાબાહો હિતૈષી મમ નિત્યશઃ। યુધ્યસ્વ કૌરવસ્યાર્થે મમૈષ સતતં વરઃ
હે મહાબાહુ, તું હંમેશા મારું કલ્યાણ ઇચ્છે છે, એટલે મને સલાહ આપ. કૌરવો માટે યુદ્ધ કર, કેમ કે હું તને હંમેશા આ વરદાન આપ્યું છે.
રાજન્કિમત્ર સાહ્યં તે કરોમિ કુરુનન્દન। કામં યોત્સ્યે પરસ્યાર્થે બ્રૂહિ યત્તે વિવક્ષિતમ્
હે રાજા, હે કુરુકુળના વંશજ, હું તને અહીં શું મદદ કરી શકું? હું બીજાના હિત માટે જરૂર યુદ્ધ કરીશ. તારે જે કહેવું હોય તે મને સ્પષ્ટ કહેજે.
કથં જયેયં સંગ્રામે ભવન્તમપરાજિતમ્। એતન્મે મન્ત્રય હિતં યદિ શ્રેયઃ પ્રપશ્યસિ
હું યુદ્ધમાં તને, જે અપરાજિત છે, કેવી રીતે જીતું? જો તને મારું કલ્યાણ દેખાતું હોય તો મને એ માટે યોગ્ય સલાહ આપ.
નૈનં પશ્યામિ કૌન્તેય યો માં યુધ્યન્તમાહવે। વિજયેત પુમાન્કશ્તિત્સાક્ષાદપિ શતક્રતુઃ
હે કુંતીપુત્ર, હું એવો કોઈ નથી જોતો કે જે યુદ્ધમાં મને સામે જોઈને જીતે શકે—even ઇન્દ્ર પણ નહીં.
હન્ત પૃચ્છામિ તસ્માત્ત્વાં પિતામહ નમોસ્તુ તે। વધોપાયં બ્રવીહિ ત્વમાત્મનઃ સમરે પરૈઃ
હું એટલે તને પૂછું છું, હે પિતામહ, તને વંદન છે—મને એ ઉપાય કહેજે કે શત્રુઓ યુદ્ધમાં તારો અંત કેવી રીતે લાવી શકે.
ન સ્મ તં તાત પશ્યામિ સમરે યો જયેત મામ્। ન તાવન્મૃત્યુકાલોઽપિ પુનરાગમનં કુરુ
બેટા, હું યુદ્ધમાં એવો કોઈ નથી જોતો કે જે મને જીતે શકે; મૃત્યુનો સમય આવતો હોય તો પણ હું પાછો ફરું એમ નથી.
તતો યુધિષ્ઠિરો વાક્યં ભીષ્મસ્ય કુરુનન્દન। શિરસા પ્રતિજગ્રાહ ભૂયસ્તમભિવાદ્ય ચ
પછી યુધિષ્ઠિરે ભીષ્મના વચનને નમ્રતાથી સ્વીકાર્યા અને ફરીથી તેમને વંદન કર્યા.
પ્રાયાત્પુનર્મહાબાહુરાચાર્યસ્ય રથં પ્રતિ। પશ્યતાં સર્વસૈન્યાનાં મધ્યેન ભ્રાતૃભિઃ સહ
પછી મહાબાહુ યુધિષ્ઠિર પોતાના ભાઈઓ સાથે બધાં સૈન્યની નજર સામે આચાર્યના રથ તરફ આગળ વધ્યા.
સ દ્રોણમભિવાદ્યાથ કૃત્વં ચાભિપ્રદક્ષિણમ્ । ઉવાચ રાજા દુર્ધર્ષમાત્મનિઃશ્રેયસં વચઃ
પછી તેણે દ્રોણને વંદન કર્યા, તેમની પરિક્રમા કરી અને અજય રાજાને પોતાના કલ્યાણ માટેની વાત કહી.
આમન્ત્રયે ત્વાં ભગવન્યોત્સ્યે વિગિતકલ્મષઃ । કથં જયે રિપૂન્સર્વાનનુજ્ઞાતસ્ત્વયા દ્વિજ
હું તને વિદાય લઈ રહ્યો છું, હે પૂજ્ય, હવે પાપથી મુક્ત થઈને યુદ્ધ કરવા જઈશ. હે દ્વિજ, તારી મંજૂરીથી બધા દુશ્મનોને કેવી રીતે જીતું એ કહેજે.
યદિ માં નાભિગચ્છેથા યુદ્ધાય કૃતનિશ્ચયઃ। શપેયં ત્વાં મહારાજ પરીભાવાય સર્વશઃ
જો તું યુદ્ધ માટે મારો સામનો કરવા ન આવતો, તો હે મહારાજ, હું તને સંપૂર્ણ અપમાન માટે શાપ આપી દઉં.
તદ્યુધિષ્ઠિર તુષ્ટોઽસ્મિ પૂજિતશ્ચ ત્વયાઽનઘ। અનુજાનામિ યુધ્યસ્વ વિજયં સમવાપ્નુહિ
હે યુધિષ્ઠિર, હું તારી સેવા અને આદરથી પ્રસન્ન છું. હું તને અનુમતિ આપું છું—યુદ્ધ કર અને વિજય પ્રાપ્ત કર.
કરવાણિ ચ તે કામં બ્રૂહિ ત્વમભિકાઙ્ક્ષિતમ્ । એવં ગતે મહારાજ યુદ્ધાદન્યત્કિમિચ્છસિ
હું તારી ઈચ્છા પ્રમાણે જે પણ કરવું હોય તે કરીશ; તું જે માંગે છે તે સ્પષ્ટ કહેજે. હવે, હે મહારાજ, યુદ્ધ સિવાય તને બીજું શું જોઈએ છે?
અર્થસ્ય પુરુષો દાસો દાસસ્ત્વર્થો ન કસ્યચિત્। ઇતિ સત્યં મહારાજ બદ્ધોઽસ્મ્યર્થેન કૌરવૈઃક
માણસ ધનની સેવા કરે છે; ધન કોઈની સેવા કરતું નથી. આ સાચું છે, હે મહારાજ—હું ધનના કારણે કૌરવો સાથે બંધાયેલો છું.
બ્રવીમ્યેતત્ક્લીબવત્ત્વાં યુદ્ધાદન્યત્કિમિચ્છસિ। યોત્સ્યેઽહં કૌરવસ્યાર્થે તવાશાસ્યો જયો મયા
હું તને આ વાત કહું છું, ભલે એ નરમાઈ જેવી લાગે—યુદ્ધ સિવાય તને બીજું શું જોઈએ છે? હું કૌરવો માટે યુદ્ધ કરીશ; મારી તરફથી તું વિજયની આશા રાખી શકતો નથી.
જયમાશાસ્સ્વ મે બ્રહ્મન્મન્ત્રયસ્વ ચ મદ્ધિતમ્। યુધ્યસ્વ કૌરવસ્યાર્થે વર એષ વૃતો મયા
હે બ્રાહ્મણ, મારી પાસેથી વિજયની આશા રાખ અને મારું કલ્યાણ થાય એવી સલાહ આપ. કૌરવો માટે યુદ્ધ કર, કારણ કે મેં એ વરદાન પસંદ કર્યું છે.
ધ્રુવસ્તે વિજયો રાજન્યસ્ય મન્ત્રી હરિસ્તવ । અહં ત્વામભિજાનામિ રણે શત્રૂન્વિજેષ્યસિ
હે રાજા, તારો વિજય નિશ્ચિત છે, કારણ કે તારો સલાહકાર કૃષ્ણ છે. હું તને ઓળખું છું—તું યુદ્ધમાં દુશ્મનોને જરૂર હરાવીશ.
યતો ધર્મસ્તતઃ કૃષ્ણો યતઃ કૃષ્ણસ્તતો જયઃ। યુધ્યસ્વ ગચ્છ કૌન્તેય પૃચ્છ માં કિં બ્રવીમિ તે
જ્યાં ધર્મ છે ત્યાં કૃષ્ણ છે, અને જ્યાં કૃષ્ણ છે ત્યાં વિજય છે. હે કુંતીપુત્ર, યુદ્ધ કર, આગળ વધ અને મને પૂછ, હું તને શું કહું?
પૃચ્છામિ ત્વાં દ્વિજશ્રેષ્ઠ શ્રૃણુ યન્મેઽભિકાઙ્ક્ષિતમ્। કથં જયેયં સંગ્રામે ભવન્તમપરાજિતમ્
હું તમને પૂછું છું, દ્વિજશ્રેષ્ઠ, મારી ઇચ્છા શું છે તે સાંભળો: તમે અપરાજિત છો, તો પણ યુદ્ધમાં હું તમને કેવી રીતે જીતું?
ન તેઽસ્તિ વિજયસ્તાવદ્યાવદ્યુદ્ધ્યામ્યહં રણે। મમાશુ નિધને રાજન્યતસ્વ સહ સદરૈઃ
જ્યાં સુધી હું યુદ્ધમાં લડીશ, ત્યાં સુધી તમને વિજય મળવાનો નથી; રાજા, મારા જલ્દી મૃત્યુ પછી જ તમે તમારા મિત્રો સાથે રાજ્ય મેળવી શકો.
હન્ત તસ્માન્મહાબાહો વધોપાયં વદાત્મનઃ। આચાર્ય પ્રણિપત્યૈષ પૃચ્છામિ ત્વાં નમોઽસ્તુ તે
મહાબાહુ, તેથી તમે પોતાનું મૃત્યુ કેવી રીતે થાય તે ઉપાય કહો; ગુરુજી, હું તમને વંદન કરીને પુછું છું—તમને નમસ્કાર.
ન શત્રું તાત પશ્યામિ યો માં હન્યાદ્રથે સ્થિતમ્। યુધ્યમાનં સુસંરબ્ધં શરવર્ષૌઘવર્ષિણમ્
પિતા, જ્યારે હું રથ પર ઊભો રહીને, જોરદાર લડાઈ કરીને, તીરોની વરસાદ વરસાવું છું, ત્યારે મને એવો કોઈ શત્રુ દેખાતો નથી જે મને મારશે.
ઋતે પ્રાયગતં રજન્ન્યસ્તશસ્ત્રમચેતનમ્ । હન્યાન્માં યુધિ યોધાનાં સત્યમેતદ્બ્રવીમિ તે
રાજા, જો હું પ્રાણ છોડું, શસ્ત્ર મૂકી દઉં અને અચેતન થઈ જાઉં, તો જ યુદ્ધમાં કોઈ યોદ્ધા મને મારી શકે; આ હું તમને સાચું કહું છું.
શસ્ત્રં ચાહં રણે જહ્યાં શ્રુત્વા તુ મહદપ્રિયમ્। શ્રદ્ધેપવાક્યાત્પુરુષાદેતત્સત્યં બ્રવીતિ તે
યુદ્ધમાં હું માત્ર ત્યારે જ શસ્ત્ર મૂકી દઉં, જ્યારે કોઈ મોટું દુઃખ સાંભળું; વિશ્વાસપાત્ર માણસના વચનથી, હું તમને આ સાચું કહું છું.
એતચ્છ્રુત્વા મહારાજ ભારદ્વાજસ્ય ધીમતઃ। અનુમાન્ય તમાચાર્યં પ્રાયાચ્છારદ્વતં પ્રતિ
હે મહારાજા, વિદ્વાન ભારદ્વાજના આ વચન સાંભળીને અને તેમની મંજૂરી મેળવી, તે શારદ્વત પાસે ગયો.
સોઽભિવાદ્ય કૃપં રાજા કૃત્વા ચાપિ પ્રદક્ષિણમ્ । ઉવાચ દુર્ધર્ષતમં વાક્યં વાક્યવિદાં વરઃ
રાજાએ કૃપાને વંદન કરીને અને પ્રદક્ષિણ કરીને, વાક્યવિદોમાં શ્રેષ્ઠ એવા દુર્દર્શને આ રીતે કહ્યું.