ગુણભૂતો જયઃ કૃષ્ણે પૃષ્ઠતોઽભ્યેતિ માધવમ્ । તદ્યથા વિજયશ્ચાસ્ય સન્નતિશ્ચાપરો ગુણઃ
કૃષ્ણ પાસે વિજય સ્વાભાવિક ગુણ છે; જેમ વિજય હંમેશા તેમનો છે, તેમ વિનમ્રતા પણ તેમનો વિશેષ ગુણ છે.
અનન્તતેજા ગોવિન્દઃ શત્રુપૂગેષુ નિર્વ્યથઃ। પુરુષઃ સનાતનમયો યતઃ કૃષ્ણસ્તતો જયઃ
અનંત તેજવાળા ગોવિંદ દુશ્મનોની ભીડમાં અડગ રહે છે; એ સનાતન પુરુષ છે, અને જ્યાં કૃષ્ણ છે, ત્યાં વિજય છે.
પુરા હ્યેષ હરિર્ભૂત્વા વિકુણ્ઠોઽકુણ્ઠસાયકઃ। સુરાસુરાનવસ્ફૂર્જન્નબ્રવીત્કે જયન્ત્વિતિ
કદાચિત્, આ હરિ, વિષ્ણુ બનીને, અખૂટ તીરોવાળો બની, દેવ-દૈત્યોમાં ગર્જના કરીને કહ્યું હતું: 'જે મારા અનુયાયી છે, તેઓ જ વિજયી થાય.'
અનુ કૃષ્ણં જયેમેતિ યૈરુક્તં તત્ર તૈર્જિતમ્ । તત્પ્રસાદાદ્ધિ ત્રૈલોક્યં પ્રાપ્તં શક્રાદિભિઃ સુરૈઃ
'અમે કૃષ્ણ સાથે વિજય મેળવશું' એમ જેમણે કહ્યું, તેઓ જ ત્યાં જીત્યા; કૃષ્ણની કૃપાથી ઇન્દ્રાદિ દેવોએ ત્રણે લોક પ્રાપ્ત કર્યા.
તસ્ય તે ન વ્યથાં કાંચિદિહ પશ્યામિ ભારત । યસ્ય તે યજમાશાસ્તે વિશ્વભુક્ ત્રિદિવેશ્વરઃ
હે ભારત, તને અહીં કોઈ પણ પ્રકારની ચિંતા કરવાની જરૂર નથી, કેમ કે તારો યજમાન તો ત્રણેય લોકનો સ્વામી અને સર્વજ્ઞ દેવ છે.
તતો યુધિષ્ઠિરો રાજા સ્વાં સેનાં સમચોદયત્ । પ્રતિવ્યૂહન્નનીકાનિ ભીષ્મસ્ય ભરતર્ષભ
પછી યુધિષ્ઠિરે પોતાની સેના આગળ વધારી, અને ભીષ્મની સામે પોતાનાં દળો ગોઠવ્યા, હે ભારતશ્રેષ્ઠ.
યથોદ્દિષ્ટાન્યનીકાનિ પ્રત્યવ્યૂહન્ત પાણ્ડવાઃક । સ્વર્ગં પરમમિચ્છન્તઃ સુયુદ્ધેન કુરૂદ્વહાઃ
પાંડવો દળોને જેમ નિર્ધારિત હતું તેમ ગોઠવ્યા, અને ઉત્તમ યુદ્ધ દ્વારા સ્વર્ગ મેળવવાની ઇચ્છા રાખી, હે કુરુશ્રેષ્ઠ.
મધ્યે શિખણ્ડિનોઽનીકં રક્ષિતં સવ્યસાચિના । ધૃષ્ટદ્યુમ્નશ્ચરન્નગ્રે ભીમસેનેન પાલિતઃ
મધ્યમાં શિખંડીનુ દળ હતું, જેને અર્જુને રક્ષ્યું; ધૃષ્ટદ્યુમ્ન આગળ આગળ ચાલતો હતો, અને ભીમસેને તેની રક્ષા કરી.
અનીકં દક્ષિણં રાજન્યુયુધાનેન પાલિતમ્ । શ્રીમતા સાત્વતાગ્ર્યેણ શક્રેણેવ ધનુષ્મતા
દક્ષિણ બાજુનું દળ રાજા યુયુધાનએ સંભાળ્યું, જે સાત્વતોમાં શ્રેષ્ઠ અને ધનુષધારી ઇન્દ્ર જેવો તેજસ્વી હતો.
મહેન્દ્રયાનપ્રતિમં રથં તુ સોપસ્કરં હાટકરત્નચિત્રમ્। યુધિષ્ઠિરઃ કાઞ્ચનભાણ્ડયોક્રં સમાસ્થિતો નાગબલસ્ય મધ્યે
યુધિષ્ઠિર મધ્યમાં હાથીદળ વચ્ચે, સુવર્ણ અને રત્નોથી શોભાયમાન, સર્વ શસ્ત્રોથી સજ્જ અને મહેન્દ્રના રથ જેવો કાંસ્યયુક્ત રથ પર બેઠા હતા.
સમુચ્છ્રિતં દન્તશલાકમસ્ય સુપાણ્ડુરં છત્રમતીવ ભાતિ। પ્રદક્ષિણં ચૈનમુપાચરન્ત મહર્ષયઃ સંસ્તુતિભિર્મહેન્દ્રમ્
તેમનું સફેદ, દાંતની લાકડીવાળું ઊંચું છત્ર ખૂબ તેજ પમાડતું હતું; મહર્ષિઓ તેમને સ્તુતિ સાથે પરિક્રમા કરતા, જેમ મહેન્દ્રની કરે છે.
પુરોહિતાઃ શત્રુવધં વદન્તો બ્રહ્મર્ષિસિદ્ધાઃ શ્રુતવન્ત એનમ્ । જપ્યૈશ્ચ મન્ત્રૈશ્ચ મહૌષધીભિઃ સમન્તતઃ સ્વસ્ત્યયનં બ્રુવન્તઃ
પુરોહિતો શત્રુવિનાશની વાતો કરતા, અને જ્ઞાનવાન બ્રહ્મર્ષિ-સિદ્ધો મંત્રો, જપ અને ઔષધિઓ સાથે ચારે બાજુથી વિજયની આશીર્વાદો આપતા.
તતઃ સ વસ્ત્રાણિ તથૈવ ગાશ્ચ ફલાનિ પુષ્પાણિ તથૈવ નિષ્કાન્ । કુરૂત્તમો બ્રાહ્મણસાન્મહાત્મા કુર્વન્યયૌ શક્ર ઇવામરેશઃ
પછી એ મહાત્મા, કુરુઓમાં શ્રેષ્ઠ, અમરાઓમાં ઇન્દ્ર જેવો, બ્રાહ્મણોને વસ્ત્રો, ગાયો, ફળો, ફૂલો અને સોનુ આપતા.
સહસ્રસૂર્યઃ શતકિઙ્કિણીકઃ પરાર્ધ્યજામ્બૂનદહેમચિત્રઃ। રથોઽર્જુનસ્યાગ્નિરિવાર્ચિમાલી વિભ્રાજતે શ્વેતહયઃ સુચક્રઃ
અર્જુનનો રથ, હજાર સોનાની ઘંટીઓ અને કિંમતી જાંબુનદ સોનાથી શોભાયમાન, અગ્નિ જેવો તેજસ્વી, સફેદ ઘોડા અને સુંદર ચક્રીયુક્ત, ઝગમગતો હતો.
તમાસ્થિતઃ કેશવસંગૃહીતં કપિધ્વજો ગાણ્ડિવબાણપાણિઃ। ધનુર્ધરો યસ્ય સમઃ પૃથિવ્યાં ન વિદ્યતે નો ભવિતા કદાચિત્
તે રથ પર, જે કેશવે સંભાળ્યું હતું, વાનરધ્વજધારી અર્જુન, હાથમાં ગાંડીવ અને બાણ લઈને ઊભા હતા; ધરતી પર એમના સમાન ધનુર્ધર કોઈ નથી કે ક્યારેય થશે.
ઉદ્ધર્તયિષ્યંસ્તવ પુત્રસેના- મતીવ રૌદ્રં સ બિભર્તિ રૂપમ્ । અનાયુધો યઃ સુભુજો ભુજાભ્યાં નરાશ્વનાગાન્યુધિ ભસ્મ કુર્યાત્
એ અર્જુન, અત્યંત ભયાનક રૂપ ધારણ કરીને, તારા પુત્રની સેના નાશ કરવા તૈયાર છે; શસ્ત્ર વિના પણ, માત્ર પોતાની બલવાન ભુજાઓથી, યુદ્ધમાં માણસો, ઘોડા અને હાથીઓને ભસ્મ કરી શકે.
સ ભીમસેનઃ સહિતો યમાભ્યાં વૃકોદરો વીરરથસ્ય ગોપ્તા । તં તત્ર સિંહર્ષભમત્તખેલં લોકે મહેન્દ્રપ્રતિમાનકલ્પમ્
ભીમસેન પોતાના બંને ભાઈઓ સાથે, વ્રુકોદર તરીકે, વીર રથના રક્ષક બનીને ઊભો રહ્યો હતો. એ સમયે, એ સિંહ કે ગર્વીલા વાછરડા જેવો રમતો દેખાતો હતો અને સમગ્ર જગતમાં એ મહેન્દ્ર જેવો મહાન જણાતો હતો.
સમીક્ષ્ય સેનાગ્રગતં દુરાસદં સંવિવ્યથુઃ પઙ્કગતા યથા દ્વિપાઃ । વૃકોદરં વારણાજદર્પં યોધાસ્ત્વદીયા ભયવિગ્નસત્ત્વાઃ
જ્યારે તમારા યોદ્ધાઓએ સેના આગળ ઊભેલા, ભયાનક અને અપ્રાપ્ય એવા વ્રુકોદરને જોયો, ત્યારે તેઓ ડરથી કાંપવા લાગ્યા, જાણે કાદવમાં ફસાયેલા હાથીઓ સિંહને જોઈને ડરી જાય છે. વ્રુકોદરે હાથી જેવા ગર્વીલા યોદ્ધાઓનો અભિમાન તોડી નાખ્યો હતો.
અનીકમધ્યે તિષ્ઠન્તં રાજપુત્રં દુરાસદમ્ । અબ્રવીદ્ભરતશ્રેષ્ઠં ગુડાકેશં જનાર્દનઃ
સેનાના મધ્યમાં, અપ્રાપ્ય એવા રાજકુમાર ઊભેલા હતા. ત્યારે જનાર્દને, ભરતવંશના શ્રેષ્ઠ ગુડાકેશને કહ્યું.
ય એષ રોષાત્પ્રતપન્બલસ્થો યો નઃ સેનાં સિંહ ઇવેક્ષતે ચ। સ એષ ભીષ્મઃ કુરુવંશકેતુ- ર્યેનાહૃતાસ્ત્રિશતં વાજિમેધાઃ
જે ક્રોધથી પ્રજ્વલિત છે અને પોતાની શક્તિમાં અડગ ઊભેલો છે, જે અમારી સેના તરફ સિંહની જેમ જુએ છે, એ ભીષ્મ છે, કુરુવંશનો ધ્વજ, જેના દ્વારા ત્રણસો અશ્વમેઘ યજ્ઞો કરવામાં આવ્યા છે.
એતાન્યનીકાનિ મહાનુભાવં ગૂહન્તિ મેઘા ઇવ રશ્મિમન્તમ્। એતાનિ હત્વા પુરુષપ્રવીર કાઙ્ક્ષસ્વ યુદ્ધં ભરતર્ષભેણ
આ સેના વિભાગો એ મહાન આત્માવાનને એમ છુપાવે છે જેમ મેઘો તેજસ્વી સૂર્યને ઢાંકે છે. પુરુષોમાં શ્રેષ્ઠ, આ બધાને જીત્યા પછી, ભરતવંશના વીર સાથે યુદ્ધ કરવાની ઇચ્છા રાખ.
ધાર્તરાષ્ટ્રબલં દૃષ્ટ્વા યુદ્ધાય સમુપસ્થિતમ્। અર્જુનસ્ય હિતાર્થાય કૃષ્ણો વચનમબ્રવીત્
ધૃતરાષ્ટ્રની સેના યુદ્ધ માટે તૈયાર જોઈને, કૃષ્ણે અર્જુનના કલ્યાણ માટે આ શબ્દો કહ્યા.
શુચિર્ભૂત્વા મહાબાહો સંગ્રામાભિમુખે સ્થિતઃ। પરાજયાય શ્ત્રુણાં દુર્ગાસ્તોત્રમુદીરય
મહાબાહુ, શુદ્ધ થઈને અને યુદ્ધ માટે તૈયાર થઈ, દુશ્મનોના પરાજય માટે દુર્ગાનું સ્તોત્ર પઠ.
એવમુક્તોઽર્જુનઃ સઙ્ખ્યે વાસુદેવેન ધીમતા। અવતીર્ય રથાત્પાર્થઃ સ્તોત્રમાહ કૃતાઞ્જલિઃ
વાસુદેવના આ શબ્દો સાંભળી, અર્જુને રથમાંથી નીચે ઉતરી, હાથ જોડીને દુર્ગાનું સ્તોત્ર બોલવાનું શરૂ કર્યું.
નમસ્તે સિદ્ધસેનાનિ આર્યે મન્દરવાસિનિ । કુમારિ કાલિ કાપાલિ કપિલે કૃષ્ણપિઙ્ગલે
હે સિદ્ધગણોની નાયિકા, આર્યે, મંદર પર વસનારી, કુમારી, કાળી, કપાળ ધારણ કરનારી, પાંઢળી અને કાળી-પિંગળ આંખવાળી, તમને વંદન છે.
ભદ્રકાલિ નમસ્તુભ્યં મહાકાલિ નમોઽસ્તુ તે । ચણ્ડિ ચણ્ડે નમસ્તુભ્યં તારિણિ વરવર્ણિનિ
હે ભદ્રકાળી, તમને વંદન છે; હે મહાકાળી, તમને વંદન છે; હે ચંડિ, હે ભયાનક, તમને વંદન છે; હે દુઃખમાંથી છોડાવનારી, શ્રેષ્ઠ રૂપાવતી, તમને વંદન છે.
કાત્યાયનિ મહાભાગે કરાલિ વિજયે જયે। શિખિપિચ્છધ્વજધરે નાનાભરણભૂષિતે
હે કાત્યાયની, મહાભાગ્યવાળી, ભયાનક રૂપવાળી, વિજયશાળી, મોરપાંખના ધ્વજવાળી, વિવિધ આભૂષણોથી શોભાયમાન, તમને વંદન છે.
અટ્ટશૂલપ્રહરણે સ્વઙ્ગખેટકધારિણિ । ગોપેન્દ્રસ્યાનુજે જ્યેષ્ઠે નન્દગોપકુલોદ્ભવે
મહા શૂળ ધારણ કરનારી, પોતાના હાથમાં ઢાલ અને ગદા રાખનારી, ગોપેન્દ્રની મોટી બહેન, નંદગોપના કુળમાં જન્મેલી, તમને વંદન છે.
મહિષાસૃક્પ્રિયે નિત્યં કૌશિકિ પીતવાસિનિ । અટ્ટહાસે કોકમુખે નમસ્તેઽસ્તુ રણપ્રિયે
મહિષાસુરના રક્તને હંમેશા પ્રિય રાખનારી, કૌશિકી, પીળા વસ્ત્ર ધારણ કરનારી, ઉગ્ર હાસ્યવાળી, કમળ જેવા મુખવાળી, યુદ્ધને પ્રિય રાખનારી, તમને વંદન છે.
ઉભે શાકમ્ભરિ શ્વેતે કૃષ્ણે કૈટભનાશિનિ । હિરણ્યાશ્ચિ વિરૂપાક્ષિ સુધૂમ્રાક્ષિ નમોઽસ્તુ તે
શાકંભરી, સફેદ અને કાળી બંને રૂપવાળી, કૈટભનો વિનાશ કરનારી, સુવર્ણ નેત્રવાળી, અનેક રૂપવાળી, ભયાનક અને ધૂમ્ર આંખવાળી, તમને વંદન છે.